'Abasa

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ

ʻABASA wa-tawallaa,

เขา (มุฮัมมัด) ทำหน้าบึ้ง และผินหน้าไปทางอื่น

أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ

ʹAñ jaaa-ʹahul ʹaʻmaa.

เพราะชายตาบอดมาหาเขา

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ

Wa-maa yudreeka laʻallahoo yaz-zakkaa?―

และอะไรเล่าที่จะให้เจ้ารู้ หวังว่าเขาจะมาเพื่อซักฟอกจิตใจก็ได้

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ

ʹAw yaẓ-ẓak-karu fatañfaʻahuẓ Ẓikraa?

หรือเพื่อรับคำตักเตือน เพื่อที่คำตักเตือนนั้นจะเป็นประโยชน์แก่เขา

أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ

ʹAmmaa manis tag̣naa,

ส่วนผู้ที่พอเพียงแล้ว

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

Faʹañta lahoo taṣaddaa;

เจ้ากลับต้อนรับขับสู้

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

Wa-maa ʻalayka ʹallaa yaz-zakkaa.

และไม่ใช่หน้าที่ของเจ้า การที่เขาไม่ซักฟอก

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ

Wa-ʹammaa mañ jaaa-ʹaka yasʻaa,

และส่วนผู้ที่มาหาเจ้าด้วยความพยายาม

وَهُوَ يَخْشَىٰ

Wa-huwa yakhshaa,

และเขามีความกลัวเกรง

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ

Faʹañta ʻanhu talahhaa.

เจ้ากลับเมินเฉย

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ

Kallaaa ʹinnahaa Taẓkirah:

มิใช่เช่นนั้น แท้จริงมันเป็นข้อเตือนใจ

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

Famañ shaaʹa ẓakarah.

ดังนั้นผู้ใดประสงค์ก็ให้รำลึกถึงข้อเตือนใจนั้น

فِى صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ

Fee ṣuḥufim mukarramah,

ซึ่งมีอยู่ในคัมภีร์อันทรงเกียรติ

مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍۭ

Marfooʻatim muṭahharah,

ที่ได้รับการเทิดทูน ได้รับความบริสุทธิ์

بِأَيْدِى سَفَرَةٍ

Biʹaydee safarah―

ด้วยมือของมลาอิกะฮฺ

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍ

Kiraamim bararah.

ผู้ทรงเกียรติ ทรงคุณธรรม

قُتِلَ ٱلْإِنسَـٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ

Q̣utilal ʹiñsaanu maaa ʹakfarah?

มนุษย์นั้นถูกสังหารเสียก็ดี เขาช่างเนรคุณเสียนี่กระไร

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ

Min ʹayyi shayʹin khalaq̣ah?

จากสิ่งใดเล่าพระองค์ทรงบังเกิดเขามา

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

Min nuṭfah: khalaq̣ahoo faq̣addarah;

จากเชื้ออสุจิหยดหนึ่ง พระองค์ทรงบังเกิดเขา แล้วก็กำหนดสภาวะแก่เขา

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ

S̤ummas sabeela yas-sarah;

แล้วพระองค์ก็ทรงแผ้วทางให้สะดวกแก่เขา

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ

S̤umma ʹamaatahoo faʹaq̣barah;

ต่อมาพระองค์ให้เขาตายไป แล้วให้เขาลงหลุม

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

S̤umma ʹiẓaa shaaaʹa ʹañsharah.

ครั้นเมื่อพระองค์ทรงประสงค์ ก็ทรงให้เขาฟื้นคืนชีพ

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ

Kallaa lammaa yaq̣ḍi maaa ʹamarah.

มิใช่เช่นนั้น เขามิได้ปฏิบัติในสิ่งที่พระองค์ทรงใช้เขา

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

Falyañz̤̣uril ʹiñsaanu ʹilaa Ṭaʻaamih:

มนุษย์จงพิจารณาดูอาหารของเขาซิ

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّا

ʹAnnaa ṣabab nalmaaaʹa ṣabbaa,

เราได้หลั่งน้ำฝนลงมามากมายอย่างไร

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّا

S̤umma sha-q̣aq̣nal ʹarḍa shaq̣q̣aa;

แล้วเราได้แยกแผ่นดินออกไป

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّا

Faʹambatnaa feehaa Ḥabbaa,

และเราได้ให้เมล็ดพืชงอกเงยขึ้นจากในแผ่นดิน

وَعِنَبًا وَقَضْبًا

Wa-ʻinabañw Waq̣aḍbaa,

และองุ่นและพืชผัก

وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا

Wa-zaytoonañw Wanakhlaa,

และมะกอกและอินทผลัม

وَحَدَآئِقَ غُلْبًا

Wa-ḥadaaaʹiq̣a g̣ulbaa,

และเรือกสวนที่หนาทึบ

وَفَـٰكِهَةً وَأَبًّا

Wa-faaki-hatañw Waʹabbaa,

และผลไม้และทุ่งหญ้า

مَّتَـٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ

Mataaʻal lakum wa-liʹanʻaamikum.

ทั้งนี้เพื่อเป็นประโยชน์แก่พวกเจ้าและสัตว์เลี้ยงของพวกเจ้า

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

Faʹiẓaa jaaa-ʹatiṣ Ṣaaakhkhah,―

ครั้นเมื่อเสียงกัมปนาทมาถึง

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ

Yawma yafirrul mar-ʹu min ʹakheeh,

วันที่ผู้คนจะหนีจากพี่น้องของเขา

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

Wa-ʹummihee wa-ʹabeeh,

และจากแม่ของเขา และพ่อของเขา

وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

Wa-ṣaaḥi-batihee wa-baneeh.

และจากภริยาของเขา และลูก ๆ ของเขา

لِكُلِّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ

Likul lim-riʹim minhum Yawmaʹiẓiñ shaʹnuñy yug̣neeh.

สำหรับแต่ละคนในหมู่พวกเขาในวันนั้น มีภาระพอตัวแก่เขาอยู่แล้ว

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ

Wujoohuñy Yawmaʹiẓim musfirah,

หลายใบหน้าในวันนั้นแจ่มใส

ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ

Ḍaaḥikatum mustabshirah.

หัวเราะดีใจร่าเริง

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ

Wa-wujoohuñy Yawmaʹiẓin ʻalayhaa g̣abarah;

และหลายใบหน้าในวันนั้นมีฝุ่นจับ

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ

Tarhaq̣uhaa q̣atarah:

ความหม่นหมองจะปกคลุมบนใบหน้านั้น

أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ

ʹUlaaaʹika humul kafaratul Fajarah.

ชนเหล่านั้นคือพวกปฏิเสธศรัทธาพวกประพฤติชั่ว