'Abasa

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ

ʻABASA wa-tawallaa,

چهره درهم کشید، و روی بر گردانید،

أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ

ʹAñ jaaa-ʹahul ʹaʻmaa.

از این‌که (عبد الله بن ام مکتوم) نابینا به نزدش آمد.

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ

Wa-maa yudreeka laʻallahoo yaz-zakkaa?―

و (ای پیامبر) چه می‌دانی شاید که او پاک می‌شد.

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ

ʹAw yaẓ-ẓak-karu fatañfaʻahuẓ Ẓikraa?

یا پندگیرد، و این پند به او نفع می‌داد.

أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ

ʹAmmaa manis tag̣naa,

اما آن کس که مجد نیازی نمود.

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

Faʹañta lahoo taṣaddaa;

پس تو به او روی می‌آوری،

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

Wa-maa ʻalayka ʹallaa yaz-zakkaa.

در حالی‌که اگر او خود را (از کفر) پاک نسازد، چیزی بر تو نیست.

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ

Wa-ʹammaa mañ jaaa-ʹaka yasʻaa,

اما کسی شتابان به سراغ تو می‌آید.

وَهُوَ يَخْشَىٰ

Wa-huwa yakhshaa,

و او (از الله) می‌ترسد.

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ

Faʹañta ʻanhu talahhaa.

پس تو از او غافل می‌شوی (و به او توجه نمی‌کنی؟)

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ

Kallaaa ʹinnahaa Taẓkirah:

هرگز چنین نیست، بی‌گمان این (سوره) تذکر و یاد آوری است.

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

Famañ shaaʹa ẓakarah.

پس هرکس بخواهد از آن پند گیرد.

فِى صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ

Fee ṣuḥufim mukarramah,

در صحیفه‌‌های پر ارزشی (ثبت) است.

مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍۭ

Marfooʻatim muṭahharah,

بلند پایه و پاکیزه.

بِأَيْدِى سَفَرَةٍ

Biʹaydee safarah―

به دست (فرشتگان =) سفیران (وحی است).

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍ

Kiraamim bararah.

بزرگوار و نیکوکار.

قُتِلَ ٱلْإِنسَـٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ

Q̣utilal ʹiñsaanu maaa ʹakfarah?

مرگ بر (این) انسان، چقدر ناسپاس است؟!

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ

Min ʹayyi shayʹin khalaq̣ah?

(الله) او را از چه چیز آفریده است؟

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

Min nuṭfah: khalaq̣ahoo faq̣addarah;

او را از نطفۀ (ناچیز) آفریده است، آنگاه او را موزون ساخت.

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ

S̤ummas sabeela yas-sarah;

سپس راه را برای او آسان نمود.

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ

S̤umma ʹamaatahoo faʹaq̣barah;

آنگاه (بعد از پایان عمر) او را میراند، پس او را در قبر (پنهان) کرد.

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

S̤umma ʹiẓaa shaaaʹa ʹañsharah.

سپس هرگاه که بخواهد او را (زیاده می‌کند و از قبر) بر می‌انگیزد.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ

Kallaa lammaa yaq̣ḍi maaa ʹamarah.

هرگز چنین نیست، (که او می‌پندارد) او هنوز آنچه را که (الله) فرمان داده، به‌جای نیاورده است.

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

Falyañz̤̣uril ʹiñsaanu ʹilaa Ṭaʻaamih:

پس انسان باید به غذای خود بنگرد.

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّا

ʹAnnaa ṣabab nalmaaaʹa ṣabbaa,

بی‌گمان ما آب فراوان (از آسمان) فرو ریختیم.

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّا

S̤umma sha-q̣aq̣nal ʹarḍa shaq̣q̣aa;

سپس زمین را به نیکی شکافتیم.

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّا

Faʹambatnaa feehaa Ḥabbaa,

آنگاه در آن دانه (های فراوان) رویاندیم.

وَعِنَبًا وَقَضْبًا

Wa-ʻinabañw Waq̣aḍbaa,

و انگور و سبزی (بسیار).

وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا

Wa-zaytoonañw Wanakhlaa,

و زیتون و نخل.

وَحَدَآئِقَ غُلْبًا

Wa-ḥadaaaʹiq̣a g̣ulbaa,

و باغ‌هایی (انبوه و) پردرخت.

وَفَـٰكِهَةً وَأَبًّا

Wa-faaki-hatañw Waʹabbaa,

و (انواع) میوه و علوفه (پدید آوردیم).

مَّتَـٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ

Mataaʻal lakum wa-liʹanʻaamikum.

(همۀ این‌ها) برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان است.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

Faʹiẓaa jaaa-ʹatiṣ Ṣaaakhkhah,―

پس هنگامی‌که (آن) صدای مهیب (قیامت) فرا رسد.

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ

Yawma yafirrul mar-ʹu min ʹakheeh,

روزی‌که انسان از برادرش می‌گریزد.

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

Wa-ʹummihee wa-ʹabeeh,

و از مادرش و از پدرش.

وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

Wa-ṣaaḥi-batihee wa-baneeh.

و از زنش و فرزندانش (نیز می‌گریزد).

لِكُلِّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ

Likul lim-riʹim minhum Yawmaʹiẓiñ shaʹnuñy yug̣neeh.

در آن روز هرکس را کاری است که او را به خود مشغولش دارد.

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ

Wujoohuñy Yawmaʹiẓim musfirah,

چهره‌هایی در آن روز گشاده و روشن است.

ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ

Ḍaaḥikatum mustabshirah.

خندان و شاد است.

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ

Wa-wujoohuñy Yawmaʹiẓin ʻalayhaa g̣abarah;

و چهره‌هایی در آن روز غبار آلود است.

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ

Tarhaq̣uhaa q̣atarah:

سیاهی (و تاریکی) آن‌ها را پوشانده است.

أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ

ʹUlaaaʹika humul kafaratul Fajarah.

اینان همان کافران فاجرند.