'Abasa

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ

ʻABASA wa-tawallaa,

مُنھن ۾ گُھنڊ وڌائين ۽ مُنھن موڙيائين.

أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ

ʹAñ jaaa-ʹahul ʹaʻmaa.

ھن ڪري جو وٽس نابين آيو.

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ

Wa-maa yudreeka laʻallahoo yaz-zakkaa?―

۽ ڪنھن سمجھايئي جيڪر اُھو سڌرجي ھا.

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ

ʹAw yaẓ-ẓak-karu fatañfaʻahuẓ Ẓikraa?

يا نصيحت ٻڌي ھا پوءِ اُھا نصيحت ٻڌڻ نفعو ڏئيس ھا.

أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ

ʹAmmaa manis tag̣naa,

پر جنھن بي پرواھي ڪئي.

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

Faʹañta lahoo taṣaddaa;

پوءِ تنھن (جي سڌاري) لاءِ تون پٺيان پيو آھين.

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

Wa-maa ʻalayka ʹallaa yaz-zakkaa.

ھن ۾ توتي (ڪا ميار) ڪانھي ته اُھو نه سُڌرجي.

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ

Wa-ʹammaa mañ jaaa-ʹaka yasʻaa,

۽ جيڪو تو وٽ ڊوڙندو آيو.

وَهُوَ يَخْشَىٰ

Wa-huwa yakhshaa,

۽ اُھو (پنھنجي الله کان) ڊڄي ٿو.

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ

Faʹañta ʻanhu talahhaa.

پوءِ تنھن کان تون ويسلو ٿئين ٿو.

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ

Kallaaa ʹinnahaa Taẓkirah:

ائين نه آھي بيشڪ اھي (قرآن جون آيتون) ھڪ نصيحت آھي.

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

Famañ shaaʹa ẓakarah.

پوءِ جيڪو گھُري سو قرآن ياد رکي.

فِى صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ

Fee ṣuḥufim mukarramah,

(بيشڪ قرآن جون آيتون) تعظيم وارن ورقن ۾ لکيل آھن.

مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍۭ

Marfooʻatim muṭahharah,

جي مٿاھان ۽ پاڪ آھن.

بِأَيْدِى سَفَرَةٍ

Biʹaydee safarah―

لکندڙن جي ھٿن ۾.

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍ

Kiraamim bararah.

جي سڳورا ڀلارا آھن.

قُتِلَ ٱلْإِنسَـٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ

Q̣utilal ʹiñsaanu maaa ʹakfarah?

ماڻھو ماريو وڃي جو ڪھڙو نه بي شُڪر آھي.

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ

Min ʹayyi shayʹin khalaq̣ah?

(ڌيان ڪري ته الله) ڪھڙي شيءَ مان پيدا ڪيس.

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

Min nuṭfah: khalaq̣ahoo faq̣addarah;

مني جي ڦڙي مان، خلقيائينس پوءِ اندازو مقرر ڪيائينس.

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ

S̤ummas sabeela yas-sarah;

وري (نڪرڻ جي) واٽ سنھنجي ڪيائينس.

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ

S̤umma ʹamaatahoo faʹaq̣barah;

وري ماريائينس پوءِ قبر ۾ رکايائينس.

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

S̤umma ʹiẓaa shaaaʹa ʹañsharah.

وري جڏھن گھرندو تڏھن اُن کي جيئرو ڪندو.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ

Kallaa lammaa yaq̣ḍi maaa ʹamarah.

ائين نه آھي جيڪي فرمايائينس سو پورو نه ڪيائين.

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

Falyañz̤̣uril ʹiñsaanu ʹilaa Ṭaʻaamih:

پوءِ جڳائي ته ماڻھو پنھنجي کاڌي ڏانھن نھاري ڏسي.

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّا

ʹAnnaa ṣabab nalmaaaʹa ṣabbaa,

ته اسان پاڻي کي چڱيءَ طرح آسمان کان پلٽيو.

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّا

S̤umma sha-q̣aq̣nal ʹarḍa shaq̣q̣aa;

وري زمين کي پوري طرح چيريوسون.

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّا

Faʹambatnaa feehaa Ḥabbaa,

پوءِ منجھس اَن ڄمايوسون.

وَعِنَبًا وَقَضْبًا

Wa-ʻinabañw Waq̣aḍbaa,

۽ ڊاکون ۽ ترڪاريون.

وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا

Wa-zaytoonañw Wanakhlaa,

۽ زيتون ۽ کجيون.

وَحَدَآئِقَ غُلْبًا

Wa-ḥadaaaʹiq̣a g̣ulbaa,

۽ گھاٽا باغ.

وَفَـٰكِهَةً وَأَبًّا

Wa-faaki-hatañw Waʹabbaa,

۽ ميوو ۽ گاھ (به).

مَّتَـٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ

Mataaʻal lakum wa-liʹanʻaamikum.

اوھان جي نفعي لاءِ ۽ اوھان جي ڍورن لاءِ.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

Faʹiẓaa jaaa-ʹatiṣ Ṣaaakhkhah,―

پوءِ جڏھن ڪَن ٻوڙا ڪندڙ (دھشت واري) ھڪل ايندي.

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ

Yawma yafirrul mar-ʹu min ʹakheeh,

انھي ڏينھن آدمي پنھنجي ڀاءُ کان ڀڄندو.

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

Wa-ʹummihee wa-ʹabeeh,

۽ (پڻ) پنھنجي ماءُ کان ۽ پنھنجي پيءُ کان.

وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

Wa-ṣaaḥi-batihee wa-baneeh.

۽ پنھنجي گھر واريءَ کان ۽ پنھنجي پٽن کان ڀڄندو.

لِكُلِّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ

Likul lim-riʹim minhum Yawmaʹiẓiñ shaʹnuñy yug̣neeh.

انھن مان سڀڪنھن مڙس لاءِ اُن ڏينھن اھڙي حالت ھوندي جو کيس بس ھوندي.

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ

Wujoohuñy Yawmaʹiẓim musfirah,

ڪيترائي منھن اُن ڏينھن روشن ھوندا.

ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ

Ḍaaḥikatum mustabshirah.

کِلندڙ ۽ (تمام) سرھا ھوندا.

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ

Wa-wujoohuñy Yawmaʹiẓin ʻalayhaa g̣abarah;

۽ ڪيترائي منھن (ھوندا) جن تي اُن ڏينھن رئي پيل ھوندي.

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ

Tarhaq̣uhaa q̣atarah:

جن کي ڪارنھن ويڙھي ويندي.

أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ

ʹUlaaaʹika humul kafaratul Fajarah.

اھي ئي مُنڪر بدڪار آھن.