At-Takwir

إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ

ʹIẓash shamsu kuwwirat;

เมื่อดวงอาทิตย์ถูกม้วนดับแสงลง

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ

Wa-ʹiẓan nujoomuñ kadarat;

และเมื่อบรรดาดวงดาวร่วงหล่นลงมากระจัดกระจาย

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ

Wa-ʹiẓal jibaalu suyyirat;

และเมื่อบรรดาภูเขาถูกเคลื่อนย้าย

وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ

Wa-ʹiẓal ʻishaaru ʻuṭṭilat;

และเมื่ออูฐท้องสิบเดือนถูกทอดทิ้ง

وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ

Wa-ʹiẓal wuḥooshu ḥushirat;

และเมื่อสัตว์ถูกนำมารวมกัน

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ

Wa-ʹiẓal biḥaaru sujjirat;

และเมื่อทะเลลุกเป็นไฟ

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ

Wa-ʹiẓan nufoosu zuwwijat:

และเมื่อชีวิตทั้งหลายถูกจัดเป็นคู่

وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ

Wa-ʹiẓal mawʹoodatu suʹilat―

และเมื่อทารกหญิงที่ถูกฝังทั้งเป็นถูกถาม

بِأَىِّ ذَنۢبٍ قُتِلَتْ

Biʹayyi ẓambiñ q̣utilat;

ด้วยความผิดอันใดเขาจงถูกฆ่า

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ

Wa-ʹiẓaṣ ṣuḥufu nushirat:

และเมื่อบันทึกทั้งหลายถูกกางแผ่

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ

Wa-ʹiẓas samaaaʹu kushiṭat;

และเมื่อชั้นฟ้าถูกเลิกออก

وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ

Wa-ʹiẓal Jaḥeemu suʻ-ʻirat;

และเมื่อนรกถูกจุดให้ลุกสว่างจ้า

وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ

Wa-ʹiẓal Jannatu ʹuzlifat;

และเมื่อสวรรค์ถูกนำมาใกล้

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّآ أَحْضَرَتْ

ʻAlimat nafsum maaa ʹaḥḍarat.

ทุกชีวิตย่อมรู้สิ่งที่ตนได้นำมา

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ

Falaaa ʹuq̣simu bil-khunnas,

ข้าสาบานต่อดวงดาวที่ซ่อนตัวในเวลากลางวัน

ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ

ʹAl-jawaaril kunnas;

ที่โคจรลับดวง

وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ

Wal-Layli ʹiẓaa ʻasʻas;

ข้าสาบานด้วยกลางคืนเมื่อมันเหือดหายไป

وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ

Waṣṣubḥi ʹiẓaa tanaffas;―

และด้วยเวลาเช้าตรู่เมื่อมันทอแสง

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ

ʹInnahoo laq̣awlu Rasooliñ Kareem,

แท้จริง อัลกุรอานคือคำพูดของรอซูล (ญิบรีล) ผู้ทรงเกียรติ

ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍ

Ẓee q̣uwwatin ʻiñda Ẓil ʻArshi makeen,

ผู้ทรงพลัง ผู้ทรงตำแหน่งสูง ณ พระเจ้าแห่งบัลลังก์

مُّطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ

Muṭaaʻiñ s̤amma ʹAmeen.

ผู้ใดรับการจงรักภักดี ผู้ซื่อสัตย์ ณ ที่โน้น

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍ

Wa-maa Ṣaaḥibukum̃ bimajnoon;

และสหาย (มุฮัมมัด) ของพวกเจ้านั้นมิใช่เป็นคนวิกลจริตแต่ประการใด

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ

Wa-laq̣ad raʹaahu bilʹufuq̣il mubeen.

และโดยแน่นอนเขา (มุฮัมมัด) ได้เห็นเขา (ญิบรีล) ณ ขอบฟ้าอย่างชัดแจ้ง

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍ

Wa-maa huwa ʻalal g̣aybi biḍaneen.

และเขา (มุฮัมมัด) มิใช่เป็นผู้ตระหนี่ในเรื่องเร้นลับ

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَـٰنٍ رَّجِيمٍ

Wa-maa huwa biq̣awli Shayṭaanir rajeem.

และอัลกุรอานนี้มิใช่คำกล่าวของชัยตอนที่ถูกสาปแช่ง

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ

Faʹayna taẓhaboon?

แล้วพวกเจ้าจะไปทางไหนเล่า

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَـٰلَمِينَ

ʹIn huwa ʹilla Ẓikrul lilʻaalameen:

อัลกุรอานนั้นมิใช่อื่นใด นอกจากเป็นข้อตักเตือนแก่ประชาชาติทั้งมวล

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ

Limañ shaaaʹa miñkum ʹañy yastaq̣eem:

สำหรับบุคคลในหมู่พวกเจ้าที่ประสงค์จะอยู่ในทางอันเที่ยงตรง

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

Wa-maa tashaaaʹoona ʹillaaa ʹañy yashaaaʹal laahu Rabbul ʻAalameen.

และพวกเจ้าจะไม่สมประสงค์สิ่งใด เว้นแต่อัลลอฮฺพระเจ้าแห่งสากลโลกจะทรงประสงค์