An-Nazi'at

وَٱلنَّـٰزِعَـٰتِ غَرْقًا

Wan-NAAZIʻAATI g̣arq̣aa;

ขอสาบานด้วย (มลาอิกะฮฺ) ผู้ฉุดกระชาก (วิญญาณของผู้ปฏิเสธศรัทธา) อย่างแรง

وَٱلنَّـٰشِطَـٰتِ نَشْطًا

Wan-naa-shi-ṭaati nashṭaa;

ขอสาบานด้วย (มลาอิกะฮฺ) ผู้ชัก (วิญญาณของผู้ศรัทธา) อย่างแผ่วเบา

وَٱلسَّـٰبِحَـٰتِ سَبْحًا

Wassaabiḥaati sabḥaa,―

ขอสาบานด้วย (มลาอิกะฮฺ) ที่แหวกว่ายในท้องนภากาศ

فَٱلسَّـٰبِقَـٰتِ سَبْقًا

Fassaabiq̣aati sabq̣aa,

แล้วพวกเขา (มลาอิกะฮฺ) ผู้รีบรุดหน้าไปอย่างว่องไว

فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًا

Fal-mudabbiraati ʹamraa.

แล้วพวกเขา (มลาอิกะฮฺ) ผู้บริหารกิจการ

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ

Yawma tarjufur raajifah,

วันซึ่งการเป่าสังข์ครั้งแรกทำให้สั่นสะเทือน

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ

Tatbaʻuhar Raadifah:

การเป่าสังข์ครั้งสองจะติดตามมา

قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ

Q̣uloobuñy Yaw-maʹiẓiñw waajifah,

ในวันนั้นดวงจิตทั้งหลายจะตระหนก

أَبْصَـٰرُهَا خَـٰشِعَةٌ

ʹAbṣaaruhaa khaashiʻah.

สายตาของพวกเขาจะละห้อย

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ

Yaq̣ooloona ʹa-ʹinnaa lamardoodoona fil ḥaafirah?―

พวกเขาจะกล่าวว่า พวกเราจะถูกให้กลับไปอยู่ในสภาพเดิมอีกกระนั้นหรือ

أَءِذَا كُنَّا عِظَـٰمًا نَّخِرَةً

ʹAʹiẓaa kunnaa ʻiz̤̣aaman nakhirah?

เมื่อเราได้กลายเป็นกระดูกที่ผุแล้วกระนั้นหรือ

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ

Q̣aaloo tilka ʹiẓañ karratun khaasirah!

พวกเขากล่าวว่า ถ้าเป็นเช่นนั้นก็เป็นการกลับไปที่ขาดทุน

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ

Faʹinnamaa hiya zajratuñw Waaḥidah,

ความจริงมันเป็นเพียงเสียงก้อนครั้งเดียวเท่านั้น

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ

Faʹiẓaa hum̃ bissaahirah.

แล้วเมื่อนั้นพวกเขาก็จะออกมายังที่ราบโล่ง

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ

Hal ʹataaka ḥadees̤u Moosaa?

เรื่องราวของมูซาได้มาถึงเจ้าแล้วมิใช่หรือ

إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى

ʹIẓ naadaahu Rabbuhoo bil-waadil muq̣addasi Ṭuwaa:

ขณะที่พระเจ้าของเขาทรงเรียกเขาที่หว่างหุบเขาฏุวาอันบริสุทธิ์

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ

ʹIẓhab ʹilaa Firʻawna ʹinnahoo ṭag̣aa;

เจ้าจงไปหาฟิรเอานฺ เพราะเขาละเมิดฝ่าฝืน

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ

Faq̣ul hal laka ʹilaaa ʹañ tazakkaa?―

แล้วจงกล่าวว่า ท่านประสงค์จะซักฟอกไหม

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ

Wa-ʹahdiyaka ʹilaa Rabbika fatakhshaa?

และจะให้ฉันนำท่านไปสู่พระเจ้าของท่านไหม เพื่อท่านจะได้ยำเกรง

فَأَرَىٰهُ ٱلْـَٔايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ

Faʹaraahul ʹAayatal Kubraa.

แล้วมูซาก็แสดงให้เขาเห็นสัญญาณอันยิ่งใหญ่

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ

Fakaẓẓaba wa-ʻaṣaa:

แต่เขาได้ปฏิเสธและดื้อรั้น

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ

S̤umma ʹadbara yasʻaa,

แล้วเขาก็ผินหลังกลับหนีออกไปอย่างเร็ว

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ

Faḥashara fanaadaa,

แล้วเขาก็ได้เรียกชุมนุม แล้วประกาศออกไป

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ

Faq̣aala ʹana Rabbukumul ʹaʻlaa.

แล้วกล่าวว่า ฉันคือพระเจ้าสูงสุดของพวกท่าน

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْـَٔاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ

Faʹakhaẓahul laahu nakaalal ʹAakhirati wal-ʹoolaa.

ดังนั้นอัลลอฮ์จึงคร่าเขาเป็นการลงโทษที่เป็นแบบอย่างทั้งในปรโลกและในโลกนี้

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَن يَخْشَىٰٓ

ʹInna fee ẓaalika laʻibratal limañy yakhshaa.

แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นข้อเตือนใจสำหรับผู้ยำเกรงของอัลลอฮ์

ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا

ʹA-ʹañtum ʹa-shaddu khalq̣an ʹamis samaaaʹ? Banaahaa:

พวกเจ้าลำบากยิ่งในการสร้างกระนั้นหรือ หรือว่าชั้นฟ้าที่พระองค์ทรงสร้างมัน

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا

Rafaʻa sam-kahaa fasawwaahaa.

พระองค์ทรงยกให้มันสูงขึ้นแล้วทรง ทำให้มันสมบูรณ์

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا

Wa-ʹag̣ṭasha laylahaa wa-ʹakhraja ḍuḥaahaa.

และทรงทำให้กลางคืนของมันมืดทึบ และทรงทำให้ความสว่างของมันออกมา

وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ

Wal-ʹarḍa baʻda ẓaalika daḥaahaa;

และหลังจากนั้นทรงทำให้แผ่นดินเป็นพื้นราบเรียบ

أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا

ʹAkhraja minhaa maaa-ʹahaa wa-marʻaahaa;

ทรงให้ออกมาจากแผ่นดินเป็นน้ำของมัน และทุ่งหญ้าของมัน

وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا

Wal-jibaala ʹarsaahaa;

ส่วนเทือกเขานั้นทรงทำให้มันมั่นคง

مَتَـٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ

Mataaʻal lakum wa-liʹanʻaamikum.

ทั้งหมดนี้เป็นปัจจัยยังชีพสำหรับพวกเจ้า และสำหรับปศุสัตว์ของพวกเจ้า

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ

Faʹiẓaa jaaaʹatiṭ ṭaaammatul Kubraa,―

ดังนั้นเมื่อความหายนะอันใหญ่หลวงได้เกิดขึ้น

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَـٰنُ مَا سَعَىٰ

Yawma yataẓakkarul ʹiñsaanu maa- saʻaa,

เป็นวันที่มนุษย์จะนึกถึงสิ่งที่เขาได้ขวนขวายไว้

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ

Wa-burrizatil Jaḥeemu limañy yaraa.

และนรกหรือเปลวไฟจะถูกเผยให้แก่ผู้ที่มองมัน

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ

Faʹammaa mañ ṭag̣aa,

ส่วนผู้ที่ละเมิดฝ่าฝืนนั้น

وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا

Wa-ʹaas̤aral ḥayaatad dunyaa,

และเขาได้เลือกเอาการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้

فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ

Faʹinnal Jaḥeema hiyal maʹwaa.

ดังนั้นนรกหรือเปลวไฟคือที่พำนักของเขา

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ

Wa-ʹammaa man khaafa Maq̣aama Rabbihee wa-nahan nafsa ʻanil hawaa,

และส่วนผู้ที่หวาดหวั่นต่อการยืนเบื้องหน้าพระเจ้าของเขา และได้หน่วงเหนี่ยวจิตใจจากกิเลสต่ำ

فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ

Faʹinnal Jannata hiyal maʹwaa.

ดังนั้นสวนสวรรค์ก็จะเป็นที่พำนักของเขา

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا

Yasʹaloonaka ʻanis Saaʻati ʹayyaana mursaahaa?

พวกเขาจะถามเจ้าถึงยามอวสาน (วันกิยามะฮฺ) ว่า เมื่อใดเล่ามันจะเกิดขึ้น

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ

Feema ʹañta miñ ẓikraahaa?

ด้วยเหตุอันใดเจ้าจึงชอบกล่าวถึงมันนัก

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ

ʹIlaa Rabbika Muñtahaahaa.

ยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้นคือวาระสุดท้ายของมัน

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا

ʹInnamaaa ʹañta muñẓiru mañy yakhshaahaa.

ความจริงเจ้าเป็นแต่เพียงผู้ตักเตือนแก่คนที่หวาดหวั่นมัน (วันกิยามะฮฺ) เท่านั้น

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا

Kaʹannahum Yawma yarawnahaa lam yalbas̤ooo ʹillaa ʻashiyyatan ʹaw ḍuḥaahaa!

วันที่พวกเขาจะเห็นมัน (วันกิยามะฮฺ) ประหนึ่งว่าพวกเขามิได้พำนักอยู่โลกนี้เว้นแต่เพียงชั่วครู่หนึ่งของยามเย็นและยามเช้าของมันเท่านั้น