Juz 30

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ

ʻAMMA yatasaaaʹaloon?

ڪھڙيءَ ڳالھ بابت ھڪ ٻئي کان پڇن ٿا.

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ

ʻAnin Nabaʹil ʻAz̤̣eem,

(ھائو!) ھڪڙي اھڙي وڏي واقعي بابت.

ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ

ʹAllaẓee hum feehi mukhtalifoon.

جنھن (جي ٿيڻ) ۾ اُھي (پاڻ ۾) مختلف آھن.

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ

Kallaa sayaʻlamoon!

ائين (سندن خيالن وانگر) نه آھي سگھوئي ڄاڻندا.

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ

S̤umma kallaa sayaʻlamoon!

وري (به چئون ٿا) ته ائين نه آھي سگھوئي ڄاڻندا.

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَـٰدًا

ʹAlam najʻalil ʹarḍa mihaadaa,

زمين کي وڇاڻو نه ڪيو اٿون ڇا؟

وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًا

Wal-jibaala ʹawtaadaa,

۽ جبلن کي ميخون؟

وَخَلَقْنَـٰكُمْ أَزْوَٰجًا

Wa-khalaq̣naakum ʹazwaajaa,

۽ اوھان کي جوڙو جوڙو (نر ۽ مادي) بڻايوسون.

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا

Wa-jaʻalnaa nawmakum subaataa;

۽ اوھان جي ننڊ کي فرحت بڻايوسون.

وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًا

Wa-jaʻalnal layla libaasaa,

۽ رات کي ڍَڪ ڪيوسون.

وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًا

Wa-jaʻalnan nahaara maʻaashaa?

۽ ڏينھن کي گذران (جو وقت) ڪيوسون.

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا

Wa-banaynaa fawq̣akum sab-ʻañ shi-daadaa,

۽ اوھان جي مٿون ست مُحڪم (آسمان) بڻاياسون.

وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا

Wa-jaʻalnaa Siraajañw wah-haajaa?

۽ ھڪ چمڪندڙ ڏيئو (سج) بڻايوسون.

وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءً ثَجَّاجًا

Wa-ʹañzalnaa minal muʻṣiraati maaa-ʹañ s̤ajjaajaa,

۽ ڪڪرن مان پلٽندڙ پاڻي وسايوسون.

لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّا وَنَبَاتًا

Linukhrija bihee ḥabbañw wanabaataa,

ته اُن سان اَن ۽ سَلا ڄمايون.

وَجَنَّـٰتٍ أَلْفَافًا

Wa-Jannaatin ʹalfaafaa?

۽ گھاٽاباغ (به).

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَـٰتًا

ʹInna Yawmal Faṣli kaana meeq̣aataa,―

بيشڪ فيصلي جو ڏينھن ھڪ مقرر مھل آھي.

يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا

Yawma yuñ-fakhu fiṣ Ṣoori fataʹtoona ʹafwaajaa;

جنھن ڏينھن صُور ۾ ڦوڪبو ته اوھين ٽوليون ٽوليون ٿي ايندؤ.

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًا

Wa-futiḥa-tis samaaaʹu fakaanat ʹabwaabaa,

۽ آسمان کولبو پوءِ دروازا ٿي پوندو.

وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا

Wa-suyyi-ratil jibaalu fakaanat saraabaa.

۽ جبل ھلائبا پوءِ رُڃ وانگر ٿيندا.

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا

ʹInna Jahannama kaanat mirṣaadaa,―

بيشڪ دوزخ انتظار ڪڍڻ وارو آھي.

لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابًا

Liṭ-ṭaag̣eena maʹaabaa:

جو ھٺيلن جو رھڻ جو ھنڌ آھي.

لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًا

Laa-bis̤eena feehaaa ʹaḥq̣aabaa.

منجھس ڪيئي ڊگھيون مُدتون رھندا.

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا

Laa- yaẓooq̣oona feehaa bar-dañw walaa- sharaabaa,

اُن ۾ نڪا ٿڌائي ۽ نڪا پيڻ جي شيءِ چکندا.

إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا

ʹIllaa ḥameemañwwa g̣assaaq̣aa,―

تتي پاڻي ۽ روڳ کانسواءِ.

جَزَآءً وِفَاقًا

Jazaaaʹañw wifaaq̣aa.

(اھو سندن) پورو پورو بدلو آھي.

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًا

ʹInnahum kaanoo laa- yarjoona ḥisaabaa,

ڇوته اُھي حساب ڏيڻ جي اُميد نه رکندا ھوا.

وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا كِذَّابًا

Wa-kaẓẓaboo biʹAayaatinaa kiẓẓaabaa.

۽ اسان جي حُڪمن کي بلڪل ڪوڙ ڀائيندا ھوا.

وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَـٰهُ كِتَـٰبًا

Wa-kulla shayʹin ʹaḥṣaynaahu Kitaabaa,

۽ سڀ شيءِ کي لکي ڳڻي ڇڏيو اٿون.

فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا

Faẓooq̣oo falan nazeedakum ʹil-laa ʻaẓaabaa.

پوءِ (چئبن ته مزو) چکو جو عذاب کانسواءِ اوھان تي (ٻيو) ڪي (به) نه وڌائينداسون.

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا

ʹInna lil-Mutta-q̣eena mafaazaa;

بيشڪ پرھيزگارن لاءِ ڪاميابي آھي.

حَدَآئِقَ وَأَعْنَـٰبًا

Ḥadaaaʹiq̣a wa-ʹaʻnaabaa;

جو باغ ۽ ڊاکون.

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا

Wa-kawaaʻiba ʹatraabaa:

۽ ھم عمر نوجوان زالون.

وَكَأْسًا دِهَاقًا

Wa-kaʹsañ dihaaq̣aa.

۽ شراب جا ڇلڪندڙ پيالا (به).

لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّٰبًا

Laa- yasmaʻoona feehaa lag̣wañw walaa- kiẓẓaabaa;

اتي نڪا اجائي بڪ ۽ نڪو ڪوڙ ٻڌندا.

جَزَآءً مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًا

Jazaaaʹam mir Rabbika ʻaṭaaaʹan ḥisaabaa,―

(اھو پورو) بدلو تنھنجي پالڻھار کان (انعام) عطا ڪيل حساب روءِ آھي.

رَّبِّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَـٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا

Rabbis samaawaati wal-ʹarḍi wa-maa baynahumar Raḥmaani laa- yam-likoona minhu khiṭaabaa.

جو آسمانن ۽ زمين جو ۽ جيڪي ٻنھي جي وچ ۾ آھي تن جو پالڻھار ٻاجھارو آھي اُن (جي ھيبت) کان ڪوبه ورندي ڏئي نه سگھندو.

يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ صَفًّا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَـٰنُ وَقَالَ صَوَابًا

Yawma yaq̣oomur Rooḥu wal-malaaaʹikatu ṣaf-faa, laa- yatakallamoona ʹil-laa man ʹaẓina lahur Raḥmaanu wa-q̣aala ṣawaabaa.

جنھن ڏينھن روح ۽ (سڀئي) ملائڪ صفون ٻڌي بيھندا (تنھن ڏينھن) جنھن کي ٻاجھاري (الله) موڪل ڏني ھوندي ۽ پوري ڳالھ ڳالھائي ھوندائين تنھن کانسواءِ (ٻيو ڪي به) نه ڳالھائيندا.

ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا

Ẓaalikal Yawmul Ḥaq̣q̣: famañ shaaaʹat takhaẓa ʹi-laa Rabbihee maʹaabaa!

اِھو ڏينھن سچ پچ (ٿيڻو) آھي، تنھنڪري جيڪو گھري سو پنھنجي پالڻھار ڏانھن (پنھنجي) رھڻ جو ھنڌ ٺاھي.

إِنَّآ أَنذَرْنَـٰكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَـٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا

ʹInnaaa ʹañẓarnaakum ʻAẓaabañ q̣areebaa,― Yawma yañ-z̤̣urul marʹu maa- q̣addamat yadaahu wa-yaq̣oolul kaafiru yaa-laytanee kuñtu turaabaa!

بيشڪ اسان اوھان کي ويجھي عذاب (اچڻ) کان ڊيڄاري چڪاسون، جنھن ڏينھن آدمي اُھو ڏسندو جيڪي سندس ٻنھي ھٿن اڳي ڪري موڪليو ۽ ڪافر چوندو ته ھاءِ ارمان جيڪر آءٌ مٽي ھجان ھا.

وَٱلنَّـٰزِعَـٰتِ غَرْقًا

Wan-NAAZIʻAATI g̣arq̣aa;

اندر گھڙي ڇڪي آئيندڙن جو قسم آھي.

وَٱلنَّـٰشِطَـٰتِ نَشْطًا

Wan-naa-shi-ṭaati nashṭaa;

۽ کولي آسانيءَ سان ڳنڍ ڇوڙيندڙن جو قسم آھي.

وَٱلسَّـٰبِحَـٰتِ سَبْحًا

Wassaabiḥaati sabḥaa,―

۽ چڱي طرح سان ترندڙن جو قسم آھي.

فَٱلسَّـٰبِقَـٰتِ سَبْقًا

Fassaabiq̣aati sabq̣aa,

پوءِ ڊوڙي اڳرائي ڪندڙن جو قسم آھي.

فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًا

Fal-mudabbiraati ʹamraa.

پوءِ (سڀ) ڪم جي رٿيندڙن ٽولين جو قسم آھي.

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ

Yawma tarjufur raajifah,

ته جنھن ڏينھن ڌٻڻ واري ڌٻندي.

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ

Tatbaʻuhar Raadifah:

ان کي پٺيان لڳندڙ (ٻيو ڌوڏو) پٺيان لڳندو.

قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ

Q̣uloobuñy Yaw-maʹiẓiñw waajifah,

تنھن ڏينھن ڪيتريون ئي دليون ڏڪي وڃڻ واريون ھونديون.

أَبْصَـٰرُهَا خَـٰشِعَةٌ

ʹAbṣaaruhaa khaashiʻah.

انھن جون اکيون (خواريءَ سبب) جھڪيون ٿينديون.

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ

Yaq̣ooloona ʹa-ʹinnaa lamardoodoona fil ḥaafirah?―

چون ٿا ته اسين پوئين پيرين موٽائباسون ڇا؟

أَءِذَا كُنَّا عِظَـٰمًا نَّخِرَةً

ʹAʹiẓaa kunnaa ʻiz̤̣aaman nakhirah?

ھان جڏھن ڀُتا ھڏا ٿينداسون؟

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ

Q̣aaloo tilka ʹiẓañ karratun khaasirah!

چوندا آھن ته انھي مھل اھو ٻيھر موٽڻ (وڏو) نقصان وارو آھي.

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ

Faʹinnamaa hiya zajratuñw Waaḥidah,

پوءِ اھو (واقعو) ھڪڙي سخت ھڪل آھي.

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ

Faʹiẓaa hum̃ bissaahirah.

پوءِ اتي جو اُتي ھڪ پڌري ميدان ۾ حاضر ٿيل ھوندا.

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ

Hal ʹataaka ḥadees̤u Moosaa?

(اي پيغمبر) تو وٽ مُوسىٰ جي خبر پُھتي آھي ڇا؟

إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى

ʹIẓ naadaahu Rabbuhoo bil-waadil muq̣addasi Ṭuwaa:

جڏھن سندس پالڻھار کيس پاڪ ميدان طُوىٰ ۾ سڏيو.

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ

ʹIẓhab ʹilaa Firʻawna ʹinnahoo ṭag̣aa;

ته فرعون ڏانھن وڃ ڇوته ھو حد کان لنگھيو آھي.

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ

Faq̣ul hal laka ʹilaaa ʹañ tazakkaa?―

پوءِ (ان کي) چؤ ته ھن ڏانھن خيال اٿئي ته تون سڌرجين؟

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ

Wa-ʹahdiyaka ʹilaa Rabbika fatakhshaa?

۽ تنھنجي پالڻھار ڏانھن توکي (سڌو) رستو ڏيکاريان ته (تون اُن کان) ڊڄين.

فَأَرَىٰهُ ٱلْـَٔايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ

Faʹaraahul ʹAayatal Kubraa.

پوءِ فرعون کي وڏي نشاني ڏيکاريائين.

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ

Fakaẓẓaba wa-ʻaṣaa:

پوءِ (فرعون موسى) کي ڪوڙو ڀانيو ۽ نافرماني ڪيائين.

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ

S̤umma ʹadbara yasʻaa,

وري (اُتان) پٺيرو ٿي تکو ھلڻ لڳو.

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ

Faḥashara fanaadaa,

پوءِ (پنھنجي قوم کي) گڏ ڪيائين پوءِ سڏيائين.

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ

Faq̣aala ʹana Rabbukumul ʹaʻlaa.

پوءِ چيائين ته آءٌ اوھان جو تمام مٿاھون پالڻھار آھيان.

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْـَٔاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ

Faʹakhaẓahul laahu nakaalal ʹAakhirati wal-ʹoolaa.

پوءِ الله ان کي آخرت ۽ دُنيا جي عذاب ۾ پڪڙيو.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَن يَخْشَىٰٓ

ʹInna fee ẓaalika laʻibratal limañy yakhshaa.

بيشڪ ھن (قصّي) ۾ انھي لاءِ نصيحت آھي جيڪو ڊڄي.

ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا

ʹA-ʹañtum ʹa-shaddu khalq̣an ʹamis samaaaʹ? Banaahaa:

ڀلا بڻاوت ۾ اوھين ڏکيا آھيو يا آسمان جنھن کي الله بڻايو؟

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا

Rafaʻa sam-kahaa fasawwaahaa.

اُن جي مٿاھين بلند ڪيائين پوءِ اُن کي برابر بيھاريائين.

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا

Wa-ʹag̣ṭasha laylahaa wa-ʹakhraja ḍuḥaahaa.

۽ اُن جي رات کي اوندھ ڪيائين ۽ اُن جو سوجھرو (ڏينھن جو) پڌرو ڪيائين.

وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ

Wal-ʹarḍa baʻda ẓaalika daḥaahaa;

۽ اُن کان پوءِ زمين کي وڇايائين.

أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا

ʹAkhraja minhaa maaa-ʹahaa wa-marʻaahaa;

اُن مان سندس پاڻي ۽ سندس گاھ ڪڍيائين.

وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا

Wal-jibaala ʹarsaahaa;

۽ جبلن کي مُحڪم کوڙيائين.

مَتَـٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ

Mataaʻal lakum wa-liʹanʻaamikum.

اوھان جي نفعي لاءِ ۽ اوھان جي ڍورن (جي نفعي) لاءِ.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ

Faʹiẓaa jaaaʹatiṭ ṭaaammatul Kubraa,―

پوءِ جڏھن وڏو واقعو (قيامت جو) ايندو.

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَـٰنُ مَا سَعَىٰ

Yawma yataẓakkarul ʹiñsaanu maa- saʻaa,

اُن ڏينھن ماڻھو اھو ياد ڪندو جيڪي (دنيا ۾) ڪمايو ھوائين.

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ

Wa-burrizatil Jaḥeemu limañy yaraa.

۽ دوزخ اُنھيءَ لاءِ پڌرو ڪبو جيڪو ڏسڻ گھرندو.

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ

Faʹammaa mañ ṭag̣aa,

پوءِ جيڪو حد کان لنگھيو ھوندو.

وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا

Wa-ʹaas̤aral ḥayaatad dunyaa,

۽ ھن دنيا جي حياتيءَ کي ڀَلو سمجھيائين.

فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ

Faʹinnal Jaḥeema hiyal maʹwaa.

تنھن جي جاءِ بيشڪ دوزخ آھي.

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ

Wa-ʹammaa man khaafa Maq̣aama Rabbihee wa-nahan nafsa ʻanil hawaa,

۽ جيڪو پنھنجي پالڻھار جي (حضور ۾) روبرو بيھڻ کان ڊنو ۽ نفس کي سَڌ کان جھليائين.

فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ

Faʹinnal Jannata hiyal maʹwaa.

پوءِ تنھنجي جاءِ بيشڪ بھشت آھي.

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا

Yasʹaloonaka ʻanis Saaʻati ʹayyaana mursaahaa?

(اي پيغمبر) توکان قيامت بابت پُڇن ٿا ته اُن جو (واقعو) ٿيڻ ڪڏھن آھي؟

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ

Feema ʹañta miñ ẓikraahaa?

(اي پڇندڙ) اُن جي خبر بابت تون ڪھڙي خيال ۾ آھين؟

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ

ʹIlaa Rabbika Muñtahaahaa.

اُن جي پڄاڻي (جي خبر) تنھنجي پالڻھار وٽ آھي.

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا

ʹInnamaaa ʹañta muñẓiru mañy yakhshaahaa.

جيڪو قيامت کان ڊڄي رڳو تنھن لاءِ تون ڊيڄاريندڙ آھين.

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا

Kaʹannahum Yawma yarawnahaa lam yalbas̤ooo ʹillaa ʻashiyyatan ʹaw ḍuḥaahaa!

جنھن ڏينھن اُن کي ڏسندا (تنھن ڏينھن) ائين ڀانئيندا ته ڄڻڪ ھڪڙي وقت سانجھي يا ان جي صبح کانسواءِ (دنيا ۾) رھيا ئي نه ھوا.

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ

ʻABASA wa-tawallaa,

مُنھن ۾ گُھنڊ وڌائين ۽ مُنھن موڙيائين.

أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ

ʹAñ jaaa-ʹahul ʹaʻmaa.

ھن ڪري جو وٽس نابين آيو.

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ

Wa-maa yudreeka laʻallahoo yaz-zakkaa?―

۽ ڪنھن سمجھايئي جيڪر اُھو سڌرجي ھا.

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ

ʹAw yaẓ-ẓak-karu fatañfaʻahuẓ Ẓikraa?

يا نصيحت ٻڌي ھا پوءِ اُھا نصيحت ٻڌڻ نفعو ڏئيس ھا.

أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ

ʹAmmaa manis tag̣naa,

پر جنھن بي پرواھي ڪئي.

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

Faʹañta lahoo taṣaddaa;

پوءِ تنھن (جي سڌاري) لاءِ تون پٺيان پيو آھين.

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

Wa-maa ʻalayka ʹallaa yaz-zakkaa.

ھن ۾ توتي (ڪا ميار) ڪانھي ته اُھو نه سُڌرجي.

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ

Wa-ʹammaa mañ jaaa-ʹaka yasʻaa,

۽ جيڪو تو وٽ ڊوڙندو آيو.

وَهُوَ يَخْشَىٰ

Wa-huwa yakhshaa,

۽ اُھو (پنھنجي الله کان) ڊڄي ٿو.

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ

Faʹañta ʻanhu talahhaa.

پوءِ تنھن کان تون ويسلو ٿئين ٿو.

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ

Kallaaa ʹinnahaa Taẓkirah:

ائين نه آھي بيشڪ اھي (قرآن جون آيتون) ھڪ نصيحت آھي.

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

Famañ shaaʹa ẓakarah.

پوءِ جيڪو گھُري سو قرآن ياد رکي.

فِى صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ

Fee ṣuḥufim mukarramah,

(بيشڪ قرآن جون آيتون) تعظيم وارن ورقن ۾ لکيل آھن.

مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍۭ

Marfooʻatim muṭahharah,

جي مٿاھان ۽ پاڪ آھن.

بِأَيْدِى سَفَرَةٍ

Biʹaydee safarah―

لکندڙن جي ھٿن ۾.

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍ

Kiraamim bararah.

جي سڳورا ڀلارا آھن.

قُتِلَ ٱلْإِنسَـٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ

Q̣utilal ʹiñsaanu maaa ʹakfarah?

ماڻھو ماريو وڃي جو ڪھڙو نه بي شُڪر آھي.

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ

Min ʹayyi shayʹin khalaq̣ah?

(ڌيان ڪري ته الله) ڪھڙي شيءَ مان پيدا ڪيس.

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

Min nuṭfah: khalaq̣ahoo faq̣addarah;

مني جي ڦڙي مان، خلقيائينس پوءِ اندازو مقرر ڪيائينس.

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ

S̤ummas sabeela yas-sarah;

وري (نڪرڻ جي) واٽ سنھنجي ڪيائينس.

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ

S̤umma ʹamaatahoo faʹaq̣barah;

وري ماريائينس پوءِ قبر ۾ رکايائينس.

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

S̤umma ʹiẓaa shaaaʹa ʹañsharah.

وري جڏھن گھرندو تڏھن اُن کي جيئرو ڪندو.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ

Kallaa lammaa yaq̣ḍi maaa ʹamarah.

ائين نه آھي جيڪي فرمايائينس سو پورو نه ڪيائين.

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

Falyañz̤̣uril ʹiñsaanu ʹilaa Ṭaʻaamih:

پوءِ جڳائي ته ماڻھو پنھنجي کاڌي ڏانھن نھاري ڏسي.

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّا

ʹAnnaa ṣabab nalmaaaʹa ṣabbaa,

ته اسان پاڻي کي چڱيءَ طرح آسمان کان پلٽيو.

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّا

S̤umma sha-q̣aq̣nal ʹarḍa shaq̣q̣aa;

وري زمين کي پوري طرح چيريوسون.

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّا

Faʹambatnaa feehaa Ḥabbaa,

پوءِ منجھس اَن ڄمايوسون.

وَعِنَبًا وَقَضْبًا

Wa-ʻinabañw Waq̣aḍbaa,

۽ ڊاکون ۽ ترڪاريون.

وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا

Wa-zaytoonañw Wanakhlaa,

۽ زيتون ۽ کجيون.

وَحَدَآئِقَ غُلْبًا

Wa-ḥadaaaʹiq̣a g̣ulbaa,

۽ گھاٽا باغ.

وَفَـٰكِهَةً وَأَبًّا

Wa-faaki-hatañw Waʹabbaa,

۽ ميوو ۽ گاھ (به).

مَّتَـٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ

Mataaʻal lakum wa-liʹanʻaamikum.

اوھان جي نفعي لاءِ ۽ اوھان جي ڍورن لاءِ.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

Faʹiẓaa jaaa-ʹatiṣ Ṣaaakhkhah,―

پوءِ جڏھن ڪَن ٻوڙا ڪندڙ (دھشت واري) ھڪل ايندي.

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ

Yawma yafirrul mar-ʹu min ʹakheeh,

انھي ڏينھن آدمي پنھنجي ڀاءُ کان ڀڄندو.

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

Wa-ʹummihee wa-ʹabeeh,

۽ (پڻ) پنھنجي ماءُ کان ۽ پنھنجي پيءُ کان.

وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

Wa-ṣaaḥi-batihee wa-baneeh.

۽ پنھنجي گھر واريءَ کان ۽ پنھنجي پٽن کان ڀڄندو.

لِكُلِّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ

Likul lim-riʹim minhum Yawmaʹiẓiñ shaʹnuñy yug̣neeh.

انھن مان سڀڪنھن مڙس لاءِ اُن ڏينھن اھڙي حالت ھوندي جو کيس بس ھوندي.

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ

Wujoohuñy Yawmaʹiẓim musfirah,

ڪيترائي منھن اُن ڏينھن روشن ھوندا.

ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ

Ḍaaḥikatum mustabshirah.

کِلندڙ ۽ (تمام) سرھا ھوندا.

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ

Wa-wujoohuñy Yawmaʹiẓin ʻalayhaa g̣abarah;

۽ ڪيترائي منھن (ھوندا) جن تي اُن ڏينھن رئي پيل ھوندي.

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ

Tarhaq̣uhaa q̣atarah:

جن کي ڪارنھن ويڙھي ويندي.

أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ

ʹUlaaaʹika humul kafaratul Fajarah.

اھي ئي مُنڪر بدڪار آھن.

إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ

ʹIẓash shamsu kuwwirat;

جڏھن سج ويڙھبو.

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ

Wa-ʹiẓan nujoomuñ kadarat;

۽ جڏھن تارا ميرا ٿيندا.

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ

Wa-ʹiẓal jibaalu suyyirat;

۽ جڏھن جبل ھلايا ويندا.

وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ

Wa-ʹiẓal ʻishaaru ʻuṭṭilat;

۽ جڏھن ڍُڪيون ويامڻ تي ڏاچيون بيڪار ڇڏبيون.

وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ

Wa-ʹiẓal wuḥooshu ḥushirat;

۽ جڏھن جھنگلي جانور گڏ ڪبا.

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ

Wa-ʹiẓal biḥaaru sujjirat;

۽ جڏھن درياءَ (باھ وانگر) تپائبا.

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ

Wa-ʹiẓan nufoosu zuwwijat:

۽ جڏھن جيءَ پاڻ ۾ ملائبا.

وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ

Wa-ʹiẓal mawʹoodatu suʹilat―

۽ جڏھن جيئري پوريل نياڻي پڇبي ته.

بِأَىِّ ذَنۢبٍ قُتِلَتْ

Biʹayyi ẓambiñ q̣utilat;

ڪھڙي ڏوھ ڪري ماري وئي.

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ

Wa-ʹiẓaṣ ṣuḥufu nushirat:

۽ جڏھن اعمالناما کولبا.

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ

Wa-ʹiẓas samaaaʹu kushiṭat;

۽ جڏھن آسمان ڇلبو.

وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ

Wa-ʹiẓal Jaḥeemu suʻ-ʻirat;

۽ جڏھن دوزخ ٻاربو.

وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ

Wa-ʹiẓal Jannatu ʹuzlifat;

۽ جڏھن بھشت ويجھو ڪبو.

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّآ أَحْضَرَتْ

ʻAlimat nafsum maaa ʹaḥḍarat.

(تڏھن) ھر ھڪ جيءُ جيڪي حاضر آندو سو ڄاڻندو.

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ

Falaaa ʹuq̣simu bil-khunnas,

پوئتي ھٽندڙ تارن جو قَسم کڻان ٿو.

ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ

ʹAl-jawaaril kunnas;

جي (ڪڏھن) سڌا ھلندڙ آھن (ڪڏھن) لڪي ويندڙ آھن.

وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ

Wal-Layli ʹiẓaa ʻasʻas;

۽ قسم آھي رات جو جڏھن پوئتي موٽندي آھي.

وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ

Waṣṣubḥi ʹiẓaa tanaffas;―

۽ قسم آھي صُبح جو جڏھن روشن ٿئي.

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ

ʹInnahoo laq̣awlu Rasooliñ Kareem,

ته بيشڪ اھو (قرآن) ھڪ موڪليل سڳوري (مَلَڪ) جو پيغام ڏيڻ آھي.

ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍ

Ẓee q̣uwwatin ʻiñda Ẓil ʻArshi makeen,

جو سگھ واري عرش جي مالڪ (الله) وٽ وڏي مرتبي وارو آھي.

مُّطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ

Muṭaaʻiñ s̤amma ʹAmeen.

جو مڃوتيءَ وارو اُتي (مَلڪوت ۾) امين آھي.

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍ

Wa-maa Ṣaaḥibukum̃ bimajnoon;

۽ (ھي) اوھان جو سنگتي (ﷴ ﷺ ڪو) چريو نه آھي.

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ

Wa-laq̣ad raʹaahu bilʹufuq̣il mubeen.

۽ بيشڪ (اوھان جي سنگتي) اُن (مَلَڪ) کي آسمان جي پڌري ڪناري تي (چتائي) ڏٺو آھي.

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍ

Wa-maa huwa ʻalal g̣aybi biḍaneen.

۽ اُھو (اوھان جو سنگتي) ڳجھ (جي ڳالھ ڏسڻ) تي بخل ڪندڙ نه آھي.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَـٰنٍ رَّجِيمٍ

Wa-maa huwa biq̣awli Shayṭaanir rajeem.

۽ قرآن تڙيل شيطان جو ڪلام نه آھي.

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ

Faʹayna taẓhaboon?

پوءِ ڪيڏانھن وڃو ٿا؟

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَـٰلَمِينَ

ʹIn huwa ʹilla Ẓikrul lilʻaalameen:

ھيءُ (قرآن) جھان وارن جي نصيحت کانسواءِ (ٻيو) ڪي نه آھي.

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ

Limañ shaaaʹa miñkum ʹañy yastaq̣eem:

اوھان مان جيڪو سڌو ھلڻ گھري تنھن لاءِ آھي.

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

Wa-maa tashaaaʹoona ʹillaaa ʹañy yashaaaʹal laahu Rabbul ʻAalameen.

۽ جھانن جي پالڻھار الله جي گھُر کانسواءِ (ٻيو) ڪي اوھين گھري نه سگھندؤ.

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ

ʹIẓas Samaaaʹuñ faṭarat;

جڏھن آسمان ڦاٽندو.

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ

Wa-ʹiẓal kawaakibuñ tas̤arat;

۽ جڏھن تارا ڇڻي پوندا.

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ

Wa-ʹiẓal biḥaaru fujjirat;

۽ جڏھن سمنڊ تمام جوش سان وھائبا.

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ

Wa-ʹiẓal q̣ubooru buʻs̤irat;

۽ جڏھن قبرون پٽبيون.

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ

ʻAlimat nafsum maa q̣addamat wa-ʹakhkharat.

(تڏھن) سڀڪو شخص اُھو ڄاڻندو جيڪي اڳي موڪليو ھوائين ۽ جيڪي پوئتي ڇڏيو ھوائين.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ

Yaaaʹayyuhal ʹiñsaanu maa- g̣arraka bi-Rabbikal Kareem?―

اي ماڻھو توکي تنھنجي (انھي) سڳوري پالڻھار کان ڪھڙي شيءَ ٺڳيو؟

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ

ʹAllaẓee khalaq̣aka fasawwaaka faʻadalak;

جنھن توکي پيدا ڪيو پوءِ توکي سنئين لڱين ڪيائين پوءِ توکي برابر ڪيائين.

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ

Feee ʹayyi Ṣooratim maa shaaaʹa rakkabak.

جھڙي صورت ۾ گھريائين (تھڙيءَ ۾) تنھنجو جوڙ جوڙيائين.

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ

Kallaa bal tukaẓẓiboona bid-Deen!

ائين نه آھي بلڪ اوھين عملن جي جزا ڏيڻ کي ڪوڙ ڀائيندا آھيو.

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَـٰفِظِينَ

Wa-ʹinna ʻalaykum laḥaafiz̤̣een,―

۽ بيشڪ اوھان تي نگھبان (مقرر ٿيل) آھن.

كِرَامًا كَـٰتِبِينَ

Kiraamañ Kaatibeen:

سڳورا لکڻ وارا.

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ

Yaʻlamoona maa- tafʻaloon.

جيڪي اوھين ڪندا آھيو سو ڄاڻندا آھن.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ

ʹInnal ʹabraara lafee Naʻeem;

بيشڪ ڀلارا (بھشت جي) نعمت ۾ ھوندا.

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍ

Wa-ʹinnal fujjaara lafee Jaḥeem.

۽ بيشڪ گنھگار دوزخ ۾ ھوندا.

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ

Yaṣlawnahaa Yawmad Deen.

عملن جي بدلي جي ڏينھن دوزخ ۾ داخل ٿيندا.

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ

Wa-maa hum ʻanhaa big̣aaaʹibeen.

۽ اُن کان اُھي لڪل نه ھوندا.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ

Wa-maaa ʹadraaka maa- Yawmud Deen?

۽ ڪنھن سمجھايئي ته عملن جي بدلي جو ڏينھن ڇا آھي؟

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ

S̤umma maaa ʹadraaka maa- Yawmud Deen?

وري (به چئون ٿا ته) ڪنھن سمجھايئي ته عملن جي بدلي جو ڏينھن ڇا آھي؟

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِّنَفْسٍ شَيْـًٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِّلَّهِ

Yawma laa- tamliku nafsul linafsiñ shayʹaa: walʹAmru Yawmaʹiẓil lillaah.

اُھو ھڪ ڏينھن آھي جو ڪو جيءُ ڪنھن جيءَ کي ڪجھ فائدو پھچائي نه سگھندو، ۽ اُن ڏينھن (ساري) حڪومت خاص الله جي ھوندي.

وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِينَ

Waylul lil-muṭaffifeen,―

(تور ۽ ماپ ۾) انھن گھٽ ڪري ڏيندڙن لاءِ ويل آھي.

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ

ʹAllaẓeena ʹiẓak taaloo ʻalan naasi yastawfoon,

جي جڏھن (پاڻ لاءِ) ماڻھن کان مَئي وٺندا آھن ته بلڪل پورو ڪري وٺندا آھن.

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ

Wa-ʹiẓaa kaaloohum ʹaw Wazanoohum yukhsiroon.

۽ جڏھن اُنھن کي مَئي ڏيندا آھن يا کين توري ڏيندا آھن (ته) گھٽائي ڏيندا آھن.

أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ

ʹAlaa yaz̤̣unnu ʹulaaaʹika ʹannahum mabʻoos̤oon

اھي گمان نه ٿا ڪن ڇا ته کين (ضرور) اُٿاربو.

لِيَوْمٍ عَظِيمٍ

Li-Yawmin ʻAz̤̣eem.

اُنھيءَ وڏي ڏينھن لاءِ.

يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

Yawma yaq̣oomun naasu li-Rabbil ʻAalameen?

جنھن ڏينھن ماڻھو جھانن جي پالڻھار اڳيان ٿي بيھندا.

كَلَّآ إِنَّ كِتَـٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍ

Kallaaa ʹinna Kitaabal fujjaari lafee Sijjeen.

سچ آھي ته بيشڪ بدڪارن جو اعمالنامو سجين ۾ آھي.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌ

Wa-maaa ʹadraaka maa- Sijjeen?

۽ ڪنھن سمجھايئي ته سجين ڇا آھي؟

كِتَـٰبٌ مَّرْقُومٌ

Kitaabum marq̣oom.

ھڪ لکيل دفتر آھي.

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ

Wayluñy Yawmaʹiẓil lil-mukaẓẓibeen―

اُن ڏينھن (انھن) ڪوڙ ڀانئيندڙن لاءِ ويل آھي.

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ

ʹAllaẓeena yukaẓẓiboona bi-Yawmid Deen.

جيڪي عملن جي بدلي جي ڏينھن کي ڪوڙ ڀانئيندا آھن.

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ

Wa-maa yukaẓẓibu biheee ʹillaa kullu muʻtadin ʹas̤eem!

۽ اُن کي سڀڪنھن حد کان لنگھندڙ گنھگار کانسواءِ (ٻيو) ڪو ڪوڙ نه ڀانئيندو.

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَـٰتُنَا قَالَ أَسَـٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ

ʹIẓaa tutlaa ʻalayhi ʹAayaatunaa q̣aala ʹAsaaṭeerul ʹAwwaleen!

جڏھن اسان جون آيتون کيس پڙھي ٻڌائبيون آھن ته چوندو آھي ته (اھي) اڳين جون آکاڻيون آھن.

كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ

Kallaa bal; raana ʻalaa q̣uloobihim maa kaanoo yaksiboon!

ائين بلڪل نه آھي! بلڪ، جيڪي ڪمائيندا ھوا تنھن جي ڪَٽ سندين دلين تي ڄمي ويئي آھي.

كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّمَحْجُوبُونَ

Kallaaa ʹinnahum ʻar Rabbihim Yawmaʹiẓil lamaḥjooboon.

ائين نه آھي پنھنجي پالڻھار (جي سامھون اچڻ) کان انھي ڏينھن روڪيل ھوندا.

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ

S̤umma ʹinnahum laṣaalul Jaḥeem.

وري بيشڪ اُھي دوزخ ۾ گھڙڻ وارا ھوندا.

ثُمَّ يُقَالُ هَـٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

S̤umma yuq̣aalu haaẓal laẓee kuñtum̃ bihee tukaẓẓiboon!

وري چئبن ته ھي اُھو دوزخ آھي جنھن کي اوھين ڪوڙ ڀانئيندا ھُيؤ.

كَلَّآ إِنَّ كِتَـٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ

Kallaaa ʹinna Kitaabal ʹAbraari lafee ʻIlliyyeen.

سچ آھي بيشڪ ڀلارن جو اعمالنامو عِلّيِّيۡن ۾ آھي.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ

Wa-maaa ʹadraaka maa- ʻIlliyyoon?

۽ ڪنھن سمجھايئي ته عِلِّيّين ڇا آھي؟

كِتَـٰبٌ مَّرْقُومٌ

Kitaabum marq̣oom,

ھڪ لکيل دفتر آھي.

يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ

Yashhaduhul Muq̣arraboon.

اُن وٽ (الله جا) مقرب حاضر رھندا آھن.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ

ʹInnal ʹAbraara lafee Naʻeem:

بيشڪ ڀلارا (بھشت) جي نعمتن ۾ ھوندا.

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ

ʻAlal ʹaraaaʹiki yañz̤̣uroon:

تختن تي ويھي نظارو پيا ڪندا.

تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ

Taʻrifu fee wujoohihim naḍratan Naʻeem.

(سڀني پاسن کان) سندن منھن مان ئي نعمت جي تازگي پيو معلوم ڪندين.

يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍ مَّخْتُومٍ

Yusq̣awna mir raḥeeq̣im makhtoom:

مھر لڳل صاف شراب مان پيو پياربن.

خِتَـٰمُهُۥ مِسْكٌ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَـٰفِسُونَ

Khitaamuhoo misk: wa-fee ẓaalika falyatanaafasil mutanaafisoon:

جنھن جي مُھر مشڪ (جي) ھوندي، ۽ شوقينن کي جڳائي ته اُنھيءَ ۾ شوق رکن.

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ

Wa-mizaajuhoo miñ Tasneem,

اُن جي ملاوت تَسۡنِيم (جي پاڻيءَ) مان ھوندي.

عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ

ʻAynañy yashrabu bihal Muq̣arraboon.

جو ھڪ چشمو آھي جنھن مان الله جا ويجھا (ٻانھا) پيئندا.

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ

ʹInnal laẓeena ʹajramoo kaanoo minal laẓeena ʹaamanoo yaḍḥakoon,

بيشڪ ڏوھاري (دنيا ۾) مؤمنن تي کلندا ھوا.

وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ

Wa-ʹiẓaa marroo bihim yatag̣aamazoon;

۽ جڏھن وٽائن لنگھندا ھوا ته مؤمنن تي حقارت ڪري پاڻ ۾ ميڇون ڏيندا ھوا.

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ

Wa-ʹiẓañ q̣alabooo ʹilaaa ʹahlihimuñ q̣alaboo fakiheen;

۽ جڏھن پنھنجن گھر وارن ڏانھن موٽندا ھوا (ته) ڏاڍيون خوشيون ڪندا موٽندا ھوا.

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ

Wa-ʹiẓaa raʹawhum q̣aalooo ʹinna haaaʹulaaaʹi laḍaaal-loon!

۽ جڏھن مؤمنن کي ڏسندا ھوا ته چوندا ھوا ته بيشڪ اُھي گمراھ آھن.

وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَـٰفِظِينَ

Wa-maaa ʹursiloo ʹalayhim Ḥaafiz̤̣een.

۽ (حقيقت ڪري) اُھي مؤمنن تي نگھبان ڪري نه موڪليا ويا ھوا.

فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ

Fal-Yawmal laẓeena ʹaamanoo minal kuffaari yuḍḥakoon:

تنھنڪري اڄ مؤمن ڪافرن تي کِلن ٿا.

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ

ʻAlal ʹaraaaʹiki yañz̤̣uroon.

تختن تي (ويھي) نظارو ڪن ٿا.

هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ

Hal s̤uwwibal kuffaaru maa- kaanoo yafʻaloon?

(۽ چون ٿا) ته ڪافرن کي انھيءَ جو بدلو ڏنو ويو آھي ڇا جيڪي اُھي ڪندا ھوا.

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتْ

ʹIẓas Samaaaʹuñ shaq̣q̣at,

جڏھن آسمان ڦاٽندو.

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ

Wa-ʹaẓinat li-Rabbihaa wa-ḥuq̣q̣at;

۽ پنھنجي پالڻھار جو حُڪم ڪن ڏئي ٻڌندو ۽ (ٻڌڻ) حق اٿس.

وَإِذَا ٱلْأَرْضُ مُدَّتْ

Wa-ʹiẓal ʹarḍu muddat,

۽ جڏھن زمين پکيڙبي.

وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ

Waʹalq̣at maa- feehaa wa-takhallat,

۽ جيڪي اُن ۾ ھوندو سو (سڀ) ڪڍي اُڇليندي ۽ خالي ٿيندي.

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ

Wa-ʹaẓinat li-Rabbihaa wa-ḥuq̣q̣at.

۽ پنھنجي پالڻھار جو حُڪم ڪن ڏئي ٻڌندي ۽ (ٻڌڻ) حق اٿس.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَـٰقِيهِ

Yaaaʹayyuhal ʹiñsaanu ʹinnaka kaadiḥun ʹilaa Rabbika kad-ḥañ famulaaq̣eeh.

اي ماڻھو تون پنھنجي پالڻھار ڏانھن (پھچڻ ۾) تمام گھڻي تڪليف وٺڻ وارو آھين جو اُن کي (وڃي) ملندين.

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ

Faʹammaa man ʹootiya Kitaabahoo biyameenih.

پوءِ اُھو (ماڻھو) جنھن کي سندس سڄي ھٿ ۾ سندس اعمالنامو ڏبو.

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا

Fasawfa yuḥaasabu ḥisaabañy yaseeraa,

تنھن سان آسانيءَ طرح سگھوئي حساب ڪبو.

وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا

Wa-yañq̣alibu ʹilaaa ʹahlihee masrooraa.

۽ پنھنجن گھر وارن ڏانھن خوش ٿي موٽندو.

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهْرِهِۦ

Wa-ʹammaa man ʹootiya Kitaabahoo wa-raaaʹa z̤̣ahrih,

۽ اُھو ماڻھو جنھن کي سندس اعمالنامو سندس پٺي پويان ڏبو.

فَسَوْفَ يَدْعُوا۟ ثُبُورًا

Fasawfa yadʻoo s̤ubooraa,

سو سگھوئي موت کي سڏيندو.

وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا

Wa-yaṣlaa Saʻeeraa.

۽ دوزخ ۾ گھڙندو.

إِنَّهُۥ كَانَ فِىٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا

ʹInnahoo kaana feee ahlihee masrooraa.

ڇوته اُھو (دنيا ۾) پنھنجن گھر وارن ۾ خوش (حال) ھو.

إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ

ʹInnahoo z̤̣anna ʹal lañy yaḥoor!

بيشڪ انھيءَ ڀانيو ھو ته (الله ڏانھن) ڪڏھن نه موٽندو.

بَلَىٰٓ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرًا

Balaaa ʹinna Rabbahoo kaana bihee Baṣeeraa!

ھائو! (موٽندو) ڇوته سندس پالڻھار اُن کي ڏسندڙ آھي.

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلشَّفَقِ

Falaaa ʹuq̣simu bish-Shafaq̣;

پوءِ شفق جو قسم کڻان ٿو.

وَٱلَّيْلِ وَمَا وَسَقَ

Wallayli wa-maa wa-saq̣;

۽ رات جو (قسم) ۽ جنھن کي گڏ ڪيو اٿس.

وَٱلْقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ

Wal-Q̣amari ʹiẓat tasaq̣;

۽ چنڊ جو (قسم) جڏھن پورو روشن ٿئي.

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍ

Latarkabunna ṭabaq̣an ʻañ ṭabaq̣.

ته ھڪ حال کان ٻئي حال تي ضرور چڙھندؤ.

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ

Famaa lahum laa- yuʹminoon,

پوءِ ھنن (ڪافرن) کي ڇا (ٿيو) آھي جو ايمان نه آڻيندا آھن.

وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ ٱلْقُرْءَانُ لَا يَسْجُدُونَ ۩

Wa-ʹiẓaa q̣uriʹa ʻalayhimul Q̣urʹaanu laa- yasjudoon?

۽ جڏھن وٽن قرآن پڙھبو آھي (ته) سجدو نه ڪندا آھن.

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يُكَذِّبُونَ

Balil laẓeena kafaroo yukaẓẓiboon.

بلڪ (اھي) ڪافر ڪوڙ ڀانئيندا آھن.

وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ

Wallaahu ʹAʻlamu bimaa yooʻoon.

۽ جيڪي (پنھنجين دلين ۾) سانڀيندا آھن سو الله چڱي طرح ڄاڻندڙ آھي.

فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ

Fabashshirhum̃ biʻAẓaabin ʹaleem,

پوءِ کين ڏکوئيندڙ عذاب جي خبر ڏي.

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۭ

ʹIllal laẓeena ʹaamanoo wa-ʻamiluṣ ṣaaliḥaati lahum ʹAjrun g̣ayru mamnoon.

پر جن ايمان آندو ۽ چڱا ڪم ڪيا تن لاءِ اَڻ کُٽ اَجر آھي.

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلْبُرُوجِ

Was-Samaaaʹi ẓaatil BUROOJ;

بُرجن واري آسمان جو قسم آھي.

وَٱلْيَوْمِ ٱلْمَوْعُودِ

Wal-Yawmil Mawʻood;

۽ وعدي ڪيل ڏينھن جو قسم آھي.

وَشَاهِدٍ وَمَشْهُودٍ

Wa-Shaahidiñw Wa-Mashhood;

۽ حاضر ٿيڻ واري ۽ جنھن وٽ حاضر ڪيو وڃي تنھن جو قسم آھي.

قُتِلَ أَصْحَـٰبُ ٱلْأُخْدُودِ

Q̣utila ʹaṣḥaabul ʹukhdood,―

ته کاھين وارا ماريا وڃن.

ٱلنَّارِ ذَاتِ ٱلْوَقُودِ

ʹAnnaari ẓaatil Waq̣ood:

جا باھ گھڻي ٻَل واري ھئي.

إِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُودٌ

ʹIẓ hum ʻalayhaa q̣uʻood,

جڏھن اُھي اُنھن باھ جي (کاھين) تي ويٺل ھوا.

وَهُمْ عَلَىٰ مَا يَفْعَلُونَ بِٱلْمُؤْمِنِينَ شُهُودٌ

Wa-hum ʻalaa maa- yafʻaloona bilmuʹmineena shuhood.

۽ جيڪي اُنھن مسلمانن سان (ظلم) ٿي ڪيو تنھن کي روبرو ڏسڻ وارا ھوا.

وَمَا نَقَمُوا۟ مِنْهُمْ إِلَّآ أَن يُؤْمِنُوا۟ بِٱللَّهِ ٱلْعَزِيزِ ٱلْحَمِيدِ

Wa-maa naq̣amoo minhum ʹillaaa ʹañy yuʹminoo billaahil ʻAzeezil Ḥameed,―

۽ انھن ھن کانسواءِ (ٻيءَ) ڪنھن ڳالھ جو وير نه ٿي ورتو ته انھن اُنھيءَ غالب ساراھيل الله تي ايمان آندو ھو.

ٱلَّذِى لَهُۥ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ شَهِيدٌ

ʹAllaẓee lahoo mulkus samaawaati wal-ʹarḍ: Wallaahu ʻalaa kulli shayʹiñ Shaheed.

جنھن کي آسمانن ۽ زمين جي بادشاھي آھي، ۽ الله سڀ شيءَ جي خبر رکندڙ آھي.

إِنَّ ٱلَّذِينَ فَتَنُوا۟ ٱلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَـٰتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا۟ فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ ٱلْحَرِيقِ

ʹInnal laẓeena fatanul Muʹmineena wal-muʹminaati s̤umma lam yatooboo falahum ʻaẓaabu Jahannama wa-lahum ʻAẓaabul ḥareeq̣.

بيشڪ جن (ماڻھن) مؤمنن ۽ مؤمنياڻين کي ايذايو وري توبه نه ڪيائون تن لاءِ دوزخ جو عذاب آھي ۽ اُنھن لاءِ سڙڻ جو عذاب (به) آھي.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَهُمْ جَنَّـٰتٌ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْفَوْزُ ٱلْكَبِيرُ

ʹInnal laẓeena ʹaamanoo wa-ʻamiluṣ ṣaaliḥaati lahum Jannaatuñ tajree miñ taḥtihal ʹanhaar: ẓaalikal Fawzul kabeer.

بيشڪ جن ايمان آندو ۽ چڱا ڪم ڪيا تن لاءِ اھڙا باغ آھن جن جي ھيٺان واھيون پيون وھن، اھا وڏي مراد ماڻڻ آھي.

إِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ

ʹInna Baṭsha Rabbika lashadeed.

بيشڪ تنھنجي پالڻھار جي پڪڙ بلڪل سخت آھي.

إِنَّهُۥ هُوَ يُبْدِئُ وَيُعِيدُ

ʹInna-Hoo Huwa yubdiʹu wa-yuʻeed.

بيشڪ اُھو پھريون دفعو بڻائي ٿو ۽ وري ٻيھر موٽائيندو.

وَهُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلْوَدُودُ

Wa-Huwal G̣afoorul Wadood,

۽ اُھو بخشڻھار پيار رکندڙ آھي.

ذُو ٱلْعَرْشِ ٱلْمَجِيدُ

Ẓul ʻArshil Majeed.

(جو) عرش جو مالڪ تمام وڏي شان وارو آھي.

فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيدُ

Faʻ-ʻaalul limaa yureed.

جيڪي گھري سو ڪرڻ وارو ئي آھي.

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْجُنُودِ

Hal ʹataaka ḥadees̤ul Junood―

تو وٽ لشڪرن جي خبر (نه) آئي آھي ڇا؟

فِرْعَوْنَ وَثَمُودَ

Firʻawna wa-S̤amood?

(يعني) فرعون ۽ ثمود جي.

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فِى تَكْذِيبٍ

Balil laẓeena kafaroo fee takẓeeb!

بلڪ ڪافر ڪوڙ ڀانئڻ ۾ (لڳا پيا) آھن.

وَٱللَّهُ مِن وَرَآئِهِم مُّحِيطٌۢ

Wallaahu miñw waraaaʹihim Muḥeeṭ!

۽ الله سندن چؤڦير گھيرو ڪندڙ آھي.

بَلْ هُوَ قُرْءَانٌ مَّجِيدٌ

Bal Huwa Q̣urʹaanum Majeed,

بلڪ ھي سڳورو قرآن آھي.

فِى لَوْحٍ مَّحْفُوظٍۭ

Fee Lawḥim Maḥfooz̤̣!

حفاظت ڪيل تختي ۾ لکيل آھي.

وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ

Was-Samaaaʹi waṭ-ṬAARIQ̣;

آسمان جو ۽ رات جي وقت ۾ ايندڙ جو قسم آھي.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ

Wa-maaa ʹadraaka maṭ Ṭaariq̣?

۽ ڪنھن سمجھايئي ته رات جو ايندڙ ڇا آھي؟

ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ

ʹAn-Najmus̤ s̤aaq̣ib!

(اُھو) چمڪندڙ تارو آھي.

إِن كُلُّ نَفْسٍ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ

ʹIñ kullu nafsil lammaa ʻalayhaa ḥafiz̤̣.

ته ڪو جيءُ اھڙو ڪونھي جنھن تي ھڪ نگھبان مقرر ٿيل (نه) آھي.

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ مِمَّ خُلِقَ

Fal-yañz̤̣uril ʹiñsaanu mimma khuliq̣.

تنھنڪري ماڻھوءَ کي گھرجي ته نھاري ڏسي ته کيس ڇا مان بڻايو ويو آھي.

خُلِقَ مِن مَّآءٍ دَافِقٍ

Khuliq̣a mim maaaʹiñ daafiq̣,

ٽپي سان نڪرندڙ پاڻي مان بڻايو ويس.

يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ

Yakhruju mim bayniṣ ṣulbi wat-taraaaʹib.

جو پُٺيءَ ۽ اُرھ جي وچ مان نڪرندو آھي.

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌ

ʹInna-Hoo ʻalaa rajʻihee laq̣aadir.

بيشڪ الله سندس وري موٽائڻ تي وس وارو آھي.

يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ

Yawma tublas saraaaʹir,

جنھن ڏينھن (ماڻھن جي دلين جا) سڀ ڳُجھ جاچيا ويندا.

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ

Famaa lahoo miñ q̣uwtiñwwa walaa naaṣir.

پوءِ تنھن ڏينھن ڪانه اُن کي سگھ رھندي ۽ نڪو واھرو (ھوندس).

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ

Was-Samaaaʹi ẓaatir rajʻ.

۽ مينھن واري آسمان جو قسم آھي.

وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ

Wal-ʹarḍi ẓaatiṣ ṣadʻ,―

۽ ڦاٽن واريءَ زمين جو (به) قسم آھي.

إِنَّهُۥ لَقَوْلٌ فَصْلٌ

ʹInnahoo laq̣awluñ faṣl:

ته بيشڪ قرآن ھڪ فيصلو ڪندڙ ڳالھ آھي.

وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ

Wa-maa huwa bil-hazl.

۽ ھيُ قرآن ڪا ٺـٺولي (جي ڳالھ) نه آھي.

إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا

ʹInnahum yakeedoona kaydaa,

بيشڪ ڪافر ھڪ (طرح جي) ڳجھي رٿ رٿين ٿا.

وَأَكِيدُ كَيْدًا

Wa-ʹakeedu kaydaa.

۽ (آءٌ به) ھڪ (طرح جي) رٿ رٿيان ٿو.

فَمَهِّلِ ٱلْكَـٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا

Famahhilil kaafireena ʹamhilhum ruwaydaa.

پوءِ ڪافرن کي ڍر ڏي ۽ ٿوري مُدت کين ڇڏي ڏي.

سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى

Sabbiḥis ma Rabbikal ʹAʻlaa,

(اي پيغمبر) اُنھي پنھنجي تمام مٿاھين پالڻھار جي نالي جي پاڪائي بيان ڪر.

ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ

ʹAllaẓee khalaq̣a fasawwaa;

جنھن (ساري مخلوق کي) خلقيو پوءِ سنئين لڱين ڪيائين.

وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ

Wallaẓee q̣addara fahadaa;

۽ جنھن اندازو ڪيو پوءِ رستو ڏيکاريائين.

وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ

Wallaẓeee ʹakhrajal marʻaa,

۽ جنھن تازو گاھ ڄمايو.

فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ

Fajaʻalahoo g̣us̤aaaʹan ʹaḥwaa.

پوءِ اُن کي سُڪو سڙيو ڪيائين.

سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ

Sanuq̣riʹuka falaa tañsaa,

اسين توکي (قرآن) پاڙھينداسون پوءِ نه وساريندين.

إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ

ʹIllaa maa- shaaaʹal laah: ʹinna-Hoo yaʻlamul jahra wa-maa yakhfaa.

مگر جيڪي الله گھريو آھي، بيشڪ اُھو ظاھر کي ڄاڻندو آھي ۽ جيڪي ڳُجھو آھي تنھن کي (به).

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ

Wa-nu-yassiruka lil-Yusraa,

۽ آسان رستو توکي سنھنجو ڪري ڏينداسين.

فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ

Faẓakkir ʹin nafaʻatiẓ ẓikraa.

پوءِ جيڪڏھن نصيحت ڏئڻ فائدو ڪري ته نصيحت ڪر.

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ

Sayaẓẓakkaru mañy yakhshaa:

جيڪو ڊڄندو سو سُتت سمجھ وٺندو.

وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى

Wa-yatajannabuhal ʹashq̣aa,

۽ اُن (نصيحت وٺڻ) کان (اُھو) تمام نڀاڳو پاسو ڪندو.

ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ

ʹAllaẓee yaṣlan Naaral kubraa,

جو وڏيءَ باھ ۾ پوندو.

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ

S̤umma laa- yamootu feehaa wa-laa yaḥyaa.

وري نڪي اُتي مرندو ۽ نڪي جيئرو رھندو.

قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ

Q̣ad ʹaflaḥa mañ tazakkaa.

بيشڪ اُھو ڇٽو جيڪو سڌريو.

وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ

Wa-ẓakaras ma Rabbihee faṣallaa.

۽ پڻ پنھنجي پالڻھار جو نالو ياد ڪري نماز پڙھندو رھيو.

بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا

Bal tuʹs̤iroonal ḥayaatad dunyaa;

بلڪ دُنيا جي حياتيءَ کي (آخرت کان) پسند ڪندا آھيو.

وَٱلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰٓ

Wal-ʹAakhiratu khayruñw waʹabq̣aa.

۽ (حقيقت ڪري) آخرت ڀَلي آھي ۽ ھميشه رھڻ واري آھي.

إِنَّ هَـٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ

ʹInna haaẓaa lafiṣ Ṣuḥufil ʹoolaa,―

بيشڪ ھيءَ (بيان) پھرين صحيفن ۾ (به لکيل) آھي.

صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ

Ṣuḥufi ʹIbraaheema wa-Moosaa.

جي صحيفا ابراھيم ۽ مُوسىٰ جا آھن.

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْغَـٰشِيَةِ

Hal ʹataaka ḥadees̤ul G̣aashiyah?

(اي پيغمبر) تو وٽ ڍڪيندڙ (قيامت) جي خبر پھتي آھي ڇا؟

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَـٰشِعَةٌ

Wujoohuñy Yawmaʹiẓin khaashiʻah,

اُن ڏينھن ڪيترائي مُنھن خوار ھوندا.

عَامِلَةٌ نَّاصِبَةٌ

ʻAamilatun naaṣibah,

ڪمائيندڙ ڏک ڀوڳيندا ھوندا.

تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةً

Taṣlaa Naaran ḥaamiyah,―

ٻرندڙ باھ ۾ پوندا.

تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍ

Tusq̣aa min ʻaynin ʹaaniyah,

بلڪل تتي چشمي مان پاڻي پياربن.

لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍ

Laysa lahum ṭaʻaamun ʹillaa miñ Ḍareeʻ

ڪنڊن واري گاھ کانسواءِ (ٻيو) ڪو کاڄ انھن لاءِ نه ھوندو.

لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍ

Laa- yusminu wa-laa yug̣nee miñ jooʻ.

(جو اُھو) نڪي (کين) ڀُلھو ڪندو ۽ نڪي بُک لاھيندو.

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاعِمَةٌ

Wujoohuñy Yawmaʹiẓin naaʻimah,

ڪيئي مُنھن اُن ڏينھن تازا ھوندا.

لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ

Lisaʻyihaa raaḍiyah,

پنھنجي ڪمائيءَ کان راضي ھوندا.

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍ

Fee Jannatin ʻaaliyah,

مٿاھين بھشت ۾ ھوندا.

لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَـٰغِيَةً

Laa- tasmaʻu feehaa laag̣iyah:

اتي ڪا اجائي ڳالھ نه ٻڌندين.

فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ

Feehaa ʻaynuñ jaariyah,

اُتي چشما وھندڙ آھن.

فِيهَا سُرُرٌ مَّرْفُوعَةٌ

Feehaa Sururum marfooʻah,

اُتي وڏا تخت مٿي وڇايل.

وَأَكْوَابٌ مَّوْضُوعَةٌ

Wa-ʹakwaabum mawḍooʻah,

۽ آبخورا رکيل.

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ

Wa-namaariq̣u maṣfoofah,

۽ وھاڻا قطار ڪري رکيل.

وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ

Wa-zaraabiyyu mabs̤oos̤ah.

۽ غاليچا وڇايل آھن.

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ

ʹAfalaa yañz̤̣uroona ʹilal ʹibili kayfa khuliq̣at?―

(ماڻھو) اُٺن ڏانھن نه ڏسندا آھن ڇا؟ ته ڪيئن خلقيا ويا.

وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ

Wa-ʹilas Samaaaʹi kayfa rufiʻat?―

۽ آسمان ڏانھن ته ڪيئن مٿي ڪيو ويو.

وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ

Wa-ʹilal Jibaali kayfa nuṣibat?

۽ جبلن ڏانھن ته ڪيئن کڙا ڪيا ويا.

وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ

Wa-ʹilal ʹArḍi kayfa suṭiḥat?

۽ زمين ڏانھن ته ڪيئن وڇائي وئي.

فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌ

Faẓakkir, ʹinnamaaa ʹañta muẓakkir.

پوءِ (اي پيغمبر) تون، رڳو نصيحت ڪرڻ وارو آھين.

لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ

Lasta ʻalayhim̃ bimuṣayṭir.

تون مٿن ڪو داروغو نه آھين.

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ

ʹIllaa mañ tawallaa wa-kafar,―

پر جنھن مُنھن موڙيو ۽ ڪُفر ڪيو.

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ

Fayuʻaẓẓibuhul laahul ʻAẓaabal ʹakbar.

تنھن کي الله وڏي عذاب جي سزا ڏيندو.

إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ

ʹInna ʹilaynaaa ʹIyaabahum;

بيشڪ اسان ڏانھن سندن موٽڻ آھي.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم

S̤umma ʹinna ʻalaynaa ḥisaabahum.

وري بيشڪ سندن حساب وٺڻ اسان جي ذمي آھي.

وَٱلْفَجْرِ

Wal-Fajr;

پرھ جو قسم آھي.

وَلَيَالٍ عَشْرٍ

Wa-Layaalin ʻashr;

۽ ڏھن راتين جو قسم آھي.

وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ

Wash-Shafʻi wal-watr;

۽ ٻڌيءَ ۽ اِڪئيءَ جو قسم آھي.

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ

Wallayli ʹiẓaa yasr;

۽ رات جو قسم آھي جڏھن ھلي.

هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِى حِجْرٍ

Hal fee ẓaalika q̣asamul liẓee ḥijr?

ھان ڌيان واري لاءِ ھن (قسمن) ۾ بيشڪ پورو قسم آھي.

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ

ʹAlam tara kayfa faʻala Rabbuka biʻAad,―

نه ڏٺئي ڇا ته (قوم) عاد سان تنھنجي پالڻھار ڪيئن ڪيو.

إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ

ʹIrama Ẓaatil ʻimaad,

(جي) ارم وارا وڏن ٿنڀن (جي عمارتن) وارا ھوا.

ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَـٰدِ

ʹAllatee lam yukhlaq̣ mis̤luhaa fil bilaad?

جن جھڙو شھرن ۾ ڪونه بڻايو ويو آھي.

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ

Wa-S̤amoodal laẓeena jaabuṣ ṣakhra bil-waad?

۽ (قوم) ثمُود سان (ڪيئن ڪيائين) جن ميدان (قرٰا) ۾ پھڻن جون ڇپون گھڙيون ھيون.

وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ

Wa-Firʻawna ẓil ʹawtaad?

۽ ميخن واري فرعون سان (ڪئن ڪيائين).

ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَـٰدِ

ʹAllaẓeena ṭag̣aw fil bilaad.

انھن (مڙني ٽولين) جن شھرن ۾ سرڪشي ڪئي.

فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ

Faʹaks̤aroo fihal fasaad.

پوءِ منجھن گھڻو فساد ڪيائون.

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ

Faṣabba ʻalayhim Rabbuka sawṭa ʻaẓaab:

تنھنڪري تنھنجي پالڻھار مٿن عذاب جو چھبڪ وھايو.

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ

ʹInna Rabbaka labilmirṣaad.

بيشڪ تنھنجو پالڻھار گھَٽَ (واري ھنڌ) ۾ (عملن کي ڏسندڙ) آھي.

فَأَمَّا ٱلْإِنسَـٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ

Faʹammal ʹiñsaanu ʹiẓaa mab talaahu Rabbuhoo faʹakramahoo wa-naʻ-ʻamah, fayaq̣oolu Rabbeee ʹakraman.

پوءِ ماڻھو کي جڏھن سندس پالڻھار (ھن طرح) پرکيندو آھي جو اُن کي مانوارو ڪندو آھي ۽ نعمت ڏيندو اٿس، ته چوندو آھي ته منھنجي پالڻھار مون کي نوازيو.

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَـٰنَنِ

Wa-ʹammaaa ʹiẓaa mab talaahu faq̣adara ʻalayhi rizq̣ah, fayaq̣oolu Rabbeee ʹahaanan.

۽ جڏھن کيس (ٻئي طرح ھيئن) پرکيندو آھي جو مٿس روزي تنگ ڪندو آھي ته چوندو آھي ته منھنجي پالڻھار مون کي بي مانو ڪيو.

كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ

Kallaa bal laa tukrimoonal yateem.

(ھرگز) ائين نه آھي بلڪ ڇوري ٻار کي تعظيم نه ڏيندا آھيو.

وَلَا تَحَـٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ

Wa-laa taḥaaaḍḍoona ʻalaa ṭaʻaamil miskeen!―

۽ نڪي مسڪينن جي کارائڻ تي ھڪ ٻئي کي رغبت ڏياريندا آھيو.

وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًا لَّمًّا

Wa-taʹkuloonat Turaas̤a ʹaklal lammaa,

۽ مُئن جو مال سموروئي ڳھي ويندا آھيو.

وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّا جَمًّا

Wa-tuḥibboonal maala ḥubbañ jammaa.

۽ گھڻي پيار سان مال کي پيارو رکندا آھيو.

كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا

Kallaaa ʹiẓaa dukkatil ʹarḍu dakkañ dakkaa,

ائين نه ڪجي جڏھن زمين (جي اونچاڻ) ڪٽي ڪٽي سنئين ڪئي ويندي.

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا

Wa-jaaaʹa Rabbuka wal-malaku ṣaffañ ṣaffaa,

۽ تنھنجو پالڻھار ايندو ۽ ملائڪ صِف صِف ٿي (ايندا).

وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَـٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ

Wa-jeeeʹa Yawmaʹiẓim bi-Jahannam, Yawmaʹiẓiñy yataẓakkarul ʹiñsaanu wa-ʹannaa lahuẓ ẓikraa?

۽ اُن ڏينھن دوزخ کي آڻبو، اُن ڏينھن ماڻھو نصيحت وٺندو ۽ اُنھيءَ مھل (اھا نصيحت وٺڻ) اُن کي ڪٿي فائدي واري آھي.

يَقُولُ يَـٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى

Yaq̣oolu yaa-laytanee q̣addamtu li-Ḥayaatee!

چوندو ته ھاءِ ارمان جيڪر پنھنجي (ھن ھميشه جي) حياتيءَ لاءَ (ڪجھ) اڳي موڪليان ھا.

فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌ

Fa-Yawmaʹiẓil laa yuʻaẓẓibu ʻAẓaabahooo ʹaḥad,

پوءِ انھيءَ ڏينھن الله جي عذاب جھڙو ڪوبه ڪونه عذاب ڪندو.

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌ

Wa-laa yoos̤iq̣u wa-s̤aaq̣ahooo ʹaḥad.

۽ نڪو ڪو الله جي قيد ڪرڻ جھڙو قيد ڪندو.

يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ

Yaaaʹayyatuhan Nafsul muṭmaʹinnah!

(مؤمنن کي چئبو ته) اي آرام وٺڻ وارا جيءُ.

ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً

ʹIrjiʻeee ʹilaa Rabbiki raaḍiyatam marḍiyyah!

تون پنھنجي پالڻھار ڏانھن موٽِ ھل (تون اُن کان) راضي ٿيل آھين (ھو توکان) راضي ٿيل آھي.

فَٱدْخُلِى فِى عِبَـٰدِى

Fadkhulee fee ʻIbaadee!

تنھنڪري (تون) منھنجي ٻانھن (جي ٽوليءَ) ۾ داخل ٿيءُ.

وَٱدْخُلِى جَنَّتِى

Wadkhulee Jannatee!

۽ منھنجي بھشت ۾ گِھڙ.

لَآ أُقْسِمُ بِهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ

Laaa ʹuq̣simu bihaaẓal Balad;

ھن شھر (مڪي) جو قسم کڻان ٿو.

وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ

Wa-ʹañta ḥillum bihaaẓal Balad;

۽ تون ھن شھر ۾ (ته) رھندڙ آھين.

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ

Wa-Waalidiñw Wamaa Walad;

۽ ڄڻيندڙ جو (قسم کڻان ٿو) ۽ ان جو جيڪو ڄايو.

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ فِى كَبَدٍ

Laq̣ad khalaq̣nal ʹiñsaana fee kabad.

ته بيشڪ ماڻھو کي ڏک ۾ (پوڻ لاءِ) خلقيوسون.

أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ

ʹAyaḥsabu ʹal lañy yaq̣dira ʻalayhi ʹaḥad?

(ماڻھو) ڀانئيندو آھي ڇا ته مٿس ڪوبه غالب نه ٿيندو؟

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُّبَدًا

Yaq̣oolu ʹahlaktu maalal lubadaa!

چوي ٿو ته مون تمام گھڻو مال کپايو.

أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ

ʹAyaḥsabu ʹal lam yarahooo ʹaḥad?

ڀانئيندو آھي ڇا ته ڪنھن ڪونه ڏٺو اٿس؟

أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ

ʹAlam najʻal lahoo ʻaynayn?―

کيس ٻه اکيون نه ڏنيون اٿون ڇا؟

وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ

Wa-lisaanañw Washafatayn?―

۽ ڄڀ ۽ ٻه چَپ به؟

وَهَدَيْنَـٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ

Wa-hadaynaahun najdayn?

۽ ٻه رستا ڏيکارياسونس.

فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ

Falaq̣ taḥamal ʻaq̣abah.

پوءِ ڪوبه سخت لَڪ نه لنگھيو.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ

Wa-maaa ʹadraaka mal ʻaq̣abah?―

۽ ڪنھن سمجھايئي ته سخت لَڪّ ڇا آھي؟

فَكُّ رَقَبَةٍ

Fakku raq̣abah.

ٻانھو آجو ڪرڻ آھي.

أَوْ إِطْعَـٰمٌ فِى يَوْمٍ ذِى مَسْغَبَةٍ

ʹAw ʹiṭʻaamuñ fee yawmiñ ẓee masg̣abah,

يا بُک جي ڏينھن ۾ کاڄ کارائڻ.

يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ

Yateemañ ẓaa maq̣rabah,

مائٽي واري ڇوري ٻار کي.

أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ

ʹAw miskeenañ ẓaa matrabah.

يا مٽيءَ ۾ رُلندڙ محتاج کي.

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ

S̤umma kaana minal laẓeena ʹaamanoo wa-tawaaṣaw biṣṣabri wa-tawaaṣaw bil-Marḥamah.

ان کانپوءِ (اُھو) مؤمنن مان ھجي ۽ ھڪ ٻئي کي صبر جي وصيت ڪيائون ۽ (پڻ) ھڪ ٻئي کي (خلق تي) ٻاجھ ڪرڻ جي وصيت ڪيائون.

أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ

ʹUlaaaʹika ʹAṣḥaabul Maymanah.

اُھي نيڪ بخت سڄي پاسي وارا آھن.

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا هُمْ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ

Wallaẓeena kafaroo biʹAayaatinaa hum ʹAṣḥaabul mashʹamah.

۽ جن اسان جي آيتن جو انڪار ڪيو سي بدبخت کٻي وارا آھن.

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُّؤْصَدَةٌۢ

ʻAlayhim Naarum muʹṣadah.

مٿن دميل باھ چوڌاري ويڙھيل (موڪلبي) آھي.

وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا

Wash-Shamsi wa-ḍuḥaa-haa;

سج ۽ اُن جي سوجھري جو قسم آھي.

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا

Wal-Q̣amari ʹiẓaa talaaha;

۽ چنڊ جوقسم آھي جڏھن ان جي پوئتان اچي.

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا

Wan-Nahaari ʹiẓaa jallaahaa,

۽ ڏينھن جو (قسم آھي) جڏھن سج کي روشن ڪري.

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا

Wal-Layli ʹiẓaa yag̣shaahaa;

۽ رات جو (قسم آھي) جڏھن سج کي ڍڪي.

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا

Wassamaaaʹi wa-maa banaahaa;

۽ آسمان جو ۽ اُن جو (قسم آھي) جنھن اُن کي بڻايو.

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا

Wal-ʹArḍi wa-maa ṭaḥaahaa;

۽ زمين جو ۽ اُنجو (قسم آھي) جنھن اُن کي پکيڙيو.

وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّىٰهَا

Wa-nafsiñw Wamaa sawwaahaa;

۽ (ماڻھوءَ جي) جيءُ جو ۽ اُنجو (قسم آھي) جنھن اُن کي جوڙي برابر ڪيو.

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا

Faʹalhamahaa fujoorahaa wa-taq̣waahaa;―

پوءِ سندس بدڪاري ۽ سندس پرھيزگاريءَ (جي سڃاڻ) اندر ۾ وڌائينس.

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا

Q̣ad ʹaflaḥa mañ zakkaahaa,

جنھن اُن (نفس) کي (بدڪاريءَ کان) پاڪ ڪيو سو بيشڪ ڇٽو.

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا

Wa-q̣ad khaaba mañ dassaahaa.

۽ جنھن اُن کي (گناھن ۾) پوري ڇڏيو سو بيشڪ ٽوٽي وارو ٿيو.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ

Kaẓẓabat S̤amoodu biṭag̣waahaa.

(قوم) ثمود پنھنجي سرڪشيءَ سببان (پيغمبر کي) ڪوڙو ڀانيو.

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا

ʹIẓim baʻas̤a ʹashq̣aahaa,

جڏھن منجھانئن بلڪل نڀاڳو اُٿيو.

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَـٰهَا

Faq̣aala lahum Rasoolul laahi Naaq̣atal laahi wa-suq̣yaahaa!

پوءِ الله جي پيغمبر کين چيو ته الله جي ڏاچي ۽ اُن جي پاڻي پيڻ کي آڏو نه ٿيو.

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا

Fakaẓẓaboohu faʻaq̣aroohaa. Fadamdama ʻalayhim Rabbuhum̃ biẓambihim fasawwaahaa!

پوءِ پيغمبر کي ڪوڙو ڀانيائون پوءِ ڏاچيءَ جو کُچون ڪپيائون، پوءِ سندن گناھن سببان سندن پالڻھار مٿن عذاب پلٽيو پوءِ اُن (سزا) کي (سڀني) تي ھڪ جھڙو ڪري ڇڏيائين.

وَلَا يَخَافُ عُقْبَـٰهَا

Wa-laa yakhaafu ʻuq̣baahaa.

۽ (الله) اُن (سزا) جي پڇاڙيءَ کان نه ٿو ڊڄي.

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ

Wal-Layli ʹiẓaa yag̣shaa;

رات جو قسم آھي جڏھن ڍَڪي ٿي.

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ

Wan-Nahaari ʹiẓaa tajallaa;

۽ ڏينھن جو (قسم آھي) جڏھن روشن ٿئي ٿو.

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ

Wa-maa khalaq̣aẓ ẓakara wal-ʹuñs̤aaa;

۽ اُن جو (قسم آھي) جنھن نر ۽ مادي خلقي.

إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ

ʹInna saʻyakum lashattaa.

ته بيشڪ اوھان جي ڪوشش قسمين قسمين آھي.

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ

Faʹammaa man ʹaʻṭaa wattaq̣aa,―

پوءِ جنھن (الله لڳ) ڏنو ۽ پرھيزگاري ڪئي.

وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ

Wa-ṣaddaq̣a bil-Ḥusnaa,―

۽ چڱائي کي سچ ڄاتائين.

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ

Fasanuyassiruhoo lil-Yusraa.

تنھنکي (نجات جو) آسان رستو سھنجو ڪري ڏينداسين.

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ

Wa-ʹammaa mam bakhila wastag̣naa,

۽ جنھن بخل ڪيو ۽ (پاڻ کي) بي پرواھ ڄاتائين.

وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ

Wa-kaẓẓaba bil-Ḥusnaa,―

۽ چڱائي کي ڪوڙ ڀانيائين.

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ

Fasanuyassiruhoo lilʻusraa;

تنھن کي اوکائيءَ (۾ پوڻ) لاءِ (رستو) آسان ڪري ڏينداسين.

وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ

Wa-maa yug̣nee ʻanhu maaluhooo ʹiẓaa taraddaa.

۽ جڏھن اونڌو ڪرندو ته سندس مال کانئس (ڪجھ) نه ٽاريندو.

إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ

ʹInna ʻalaynaa lal-hudaa,

بيشڪ سڌو رستو ڏيکارڻ اسان تي (لازم) آھي.

وَإِنَّ لَنَا لَلْـَٔاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ

Wa-ʹinna lanaa lal-ʹAakhirata wal-ʹOolaa.

۽ بيشڪ آخرت ۽ دُنيا (ٻئي) اسان جي وس ۾ آھن.

فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰ

Faʹañẓartukum Naarañ talaz̤̣z̤̣aa.

پوءِ اوھان کي باھ کان ڊيڄاريم جا ڄڀي ڪري ٿي.

لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى

Laa- yaṣlaahaaa ʹillal ʹashq̣aa,―

(اھڙي) وڏي نڀاڳي کانسواءِ (ٻيو) ڪو اُن ۾ ڪونه گھڙندو.

ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

ʹAllaẓee kaẓẓaba wa-tawallaa.

جنھن (اسلام کي) ڪوڙ ڄاتو ۽ پٺيرو ٿيو.

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى

Wa-sa-yujannabuhal ʹatq̣aa,―

۽ اُن (باھ) کان انھي وڏي پرھيزگار کي پاسي ڪبو.

ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ

ʹAllaẓee yuʹtee maalahoo yatazakkaa,

جيڪو پنھنجو مال (الله جي واٽ ۾) ڏئي ٿو ته پاڪ ٿئي.

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍ تُجْزَىٰٓ

Wa-maa liʹaḥadin ʻiñdahoo min niʻmatiñ tujzaa,

۽ مٿس اھڙي ڪنھن جو ڪو احسان ٿيل نه آھي جو بدلو ڏجي.

إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ

ʹIllab tig̣aaaʹa Wajhi Rabbihil ʹAʻ-laa;

پر پنھنجي تمام مٿاھين پالڻھار جي رضامندي طلبڻ لاءِ (ڏئي ٿو).

وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ

Wa-lasawfa yarḍaa.

۽ ضرور جلد خوش ٿيندو.

وَٱلضُّحَىٰ

Waḍ-Ḍuḥaa,

مٿي آيل ڏينھن جو قسم آھي.

وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ

Wal-Layli ʹiẓaa sajaa,―

۽ رات جو (قسم) آھي، جڏھن ڍَڪي ٿي.

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ

Maa- wad-daʻaka Rabbuka wa-maa q̣alaa.

ته (اي پيغمبر) تنھنجي پالڻھار توکي نه ڇڏيو ۽ نڪي ناراض ٿيو.

وَلَلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ

Wa-lalʹAakhiratu khayrul laka minal ʹOolaa.

۽ بيشڪ آخرت تولاءِ دنيا کان گھڻو چڱي آھي.

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ

Walasawfa yuʻṭeeka Rabbuka fatarḍaa.

۽ تنھنجو پالڻھار سگھوئي توکي (ايترو) ڏيندو جو (تون) خوش ٿيندين.

أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَـَٔاوَىٰ

ʹAlam yajidka yateemañ faʹaawaa?

توکي يتيم نه ڏٺائين ڇا پوءِ (توکي) جاءِ ڏنائين.

وَوَجَدَكَ ضَآلًّا فَهَدَىٰ

Wa-wajadaka ḍaaal-lañ fahadaa.

۽ توکي ناواقف ڏٺائين پوءِ (شريعت جي) رستي لاتائين.

وَوَجَدَكَ عَآئِلًا فَأَغْنَىٰ

Wa-wajadaka ʻaaaʹilañ faʹag̣naa.

۽ توکي مسڪين ڏٺائين پوءِ آسودو ڪيائين.

فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ

Faʹammal yateema falaa taq̣har,

تنھنڪري يتيم تي تون ڏاڍ نه ڪر.

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ

Wa-ʹammas saaa-ʹila falaa tanhar:

۽ سُوالي کي نه جھڻڪ.

وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ

Wa-ʹammaa biniʻmati Rabbika faḥaddis̤!

۽ پنھنجي پالڻھار جي نعمت جو بيان ڪندو رھ.

أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ

ʹAlam nashraḥ laka ṣadrak?

(اي پيغمبر) تنھنجو سِينو تولاءِ ڪشادو نه ڪيو اٿون ڇا؟

وَوَضَعْنَا عَنكَ وِزْرَكَ

Wa-waḍaʻnaa ʻañka wizrak,

۽ تنھنجو (اُھو) بار توکان لاٿوسون.

ٱلَّذِىٓ أَنقَضَ ظَهْرَكَ

ʹAllaẓeee ʹañq̣aḍa z̤̣ahrak?―

جنھن تنھنجي پٺي کي ڳرو ڪيو ھو.

وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ

Wa-rafaʻnaa laka ẓikrak?

۽ تنھنجي ساراھ تولاءِ مٿاھين ڪئي سون.

فَإِنَّ مَعَ ٱلْعُسْرِ يُسْرًا

Faʹinna maʻal ʻusri yusraa:

ڇوته بيشڪ اھنج سان گڏ سھنج آھي.

إِنَّ مَعَ ٱلْعُسْرِ يُسْرًا

ʹInna maʻal ʻusri yusraa.

بيشڪ اھنج سان گڏ سھنج آھي.

فَإِذَا فَرَغْتَ فَٱنصَبْ

Faʹiẓaa farag̣ta fañṣab,

تنھنڪري جڏھن واندو ٿئين ته (عبادت لاءِ) محنت ڪر.

وَإِلَىٰ رَبِّكَ فَٱرْغَب

Wa-ʹilaa Rabbika far-g̣ab.

۽ خاص پنھنجي پالڻھار ڏانھن دل لڳاءِ.

وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيْتُونِ

Wat-Teeni waz-Zaytooni,

انجير ۽ زيتون جو قسم آھي.

وَطُورِ سِينِينَ

Wa-Ṭoori Seeneena,

۽ طُور سينا جو.

وَهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ ٱلْأَمِينِ

Wa-haaẓal Baladil ʹameen,―

۽ ھِن اَمن واري شھر (مڪي) جو.

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ فِىٓ أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ

Laq̣ad khalaq̣nal ʹiñsaana feee ʹaḥsani taq̣weem,

ته بيشڪ ماڻھوءَ کي تمام سھڻي نموني پيدا ڪيوسون.

ثُمَّ رَدَدْنَـٰهُ أَسْفَلَ سَـٰفِلِينَ

S̤umma radadnaahu ʹasfala saafileen,―

وري سڀني ھيٺاھين کان ھيٺ موٽايوسونس.

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ

ʹIl-lal laẓeena ʹaamanoo wa-ʻamiluṣ ṣaaliḥaati falahum ʹajrun g̣ayru mamnoon.

پر جن ايمان آندو ۽ چڱا ڪم ڪيا تن لاءِ اَڻ کُٽ اجر آھي.

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِٱلدِّينِ

Famaa yukaẓẓibuka baʻdu bid-Deen?

پوءِ (اي ماڻھو) ھن (نصيحت) پڄاڻا ڪھڙي شيءِ توکي عملن جي بدلي ملڻ بابت منڪر بڻائي ٿي؟

أَلَيْسَ ٱللَّهُ بِأَحْكَمِ ٱلْحَـٰكِمِينَ

ʹAlaysal laahu biʹAḥkamil ḥaakimeen?

حاڪمن جو وڏو حاڪم الله نه آھي ڇا؟

ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ

ʹIq̣raʹ bismi Rab-bikal laẓee khalaq̣,

(اي پيغمبر) پنھنجي پالڻھار جي نالي سان پڙھ جنھن (سارو جڳ) خلقيو.

خَلَقَ ٱلْإِنسَـٰنَ مِنْ عَلَقٍ

Khalaq̣al ʹiñsaana min ʻalaq̣.

ماڻھوءَ کي رت جي دِڳ مان بڻايائين.

ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ

ʹIq̣raʹ wa-Rabbukal ʹAkram,―

پڙھ ۽ تنھنجو پالڻھار ڏاڍو سڳورو آھي.

ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ

ʹAllaẓee ʻallama bil-Q̣alam,―

جنھن (ماڻھوءَ کي علم) قلم سان سيکاريو.

عَلَّمَ ٱلْإِنسَـٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ

ʻAl-lamal ʹiñsaana maa- lam yaʻlam.

ماڻھوءَ کي اُھو سيکاريائين جو نه ڄاڻندو ھو.

كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لَيَطْغَىٰٓ

Kallaaa ʹinnal ʹiñsaana layaṭg̣aa,

سچ آھي ته بيشڪ ماڻھو سرڪشي ڪندو آھي.

أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ

ʹArra ʹaahus tag̣naa.

جڏھن اُھو پاڻ کي بي پرواھ ڏسندو آھي.

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ

ʹInna ʹilaa Rabbikar rujʻaa.

بيشڪ تنھنجي پالڻھار ڏانھن موٽي وڃڻو آھي.

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ

ʹA-raʹaytal laẓee yanhaa

اُھو ڏٺو اٿئي ڇا جيڪو جھليندو آھي.

عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ

ʻAbdan ʹiẓaa ṣallaa?

(منھنجي) ٻانھي کي جڏھن اھو نماز پڙھندو آھي.

أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ

ʹA-raʹayta ʹiñ kaana ʻalal Hudaa?

ڏٺو اٿئي ڇا ته جيڪڏھن (اُھو ماڻھو) سڌي رستي تي ھجي ھا.

أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ

ʹAw ʹamara bit-Taq̣waa?

يا پرھيزگاريءَ جو حڪم ڪري ھا.

أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ

ʹA-raʹayta ʹiñ kaẓ-ẓaba wa-tawallaa?

ڏٺو اٿئي ڇا ته جيڪڏھن ڪوڙ ڀانيائين ۽ پٺيرو ٿيو.

أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ

ʹAlam yaʻlam̃ biʹannal laaha yaraa?

ته (ھيُ) نه ڄاتائين ڇا ته الله ڏسي ٿو.

كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ

Kallaa laʹil lam yañtahi lanasfaʻam bin-naaṣiyah,―

ائين نه آھي! قسم آھي ته جيڪڏھن پاڻ نه پليندو، ته ضرور پيشانيءَ جي وارن کان وٺي گھلينداسونس.

نَاصِيَةٍ كَـٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍ

Naaṣiyatiñ kaaẓibatin khaaṭiʹah!

اُھا پيشاني جا ڪوڙي گنھگار آھي.

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۥ

Fal-yadʻu naadiyah:

پوءِ ڀلي ته پنھنجي ڪچھريءَ وارن کي سڏي.

سَنَدْعُ ٱلزَّبَانِيَةَ

Sanadʻuz zabaaniyah!

اسين به دوزخ جي داروغن کي سڏينداسون.

كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩

Kallaa: laa- tuṭiʻhu wasjud waq̣tarib!

ائين نه آھي، تون چيو نه مڃيس ۽ سجدو ڪر ۽ (الله کي) ويجھو ٿيءُ.

إِنَّآ أَنزَلْنَـٰهُ فِى لَيْلَةِ ٱلْقَدْرِ

ʹInnaaa ʹañzalnaahu fee Laylatil Q̣ADR:

بيشڪ اسان قرآن شب قدر ۾ لاٿو.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا لَيْلَةُ ٱلْقَدْرِ

Wa-maaa ʹadraaka maa- Laylatul Q̣adr?

۽ ڪنھن سمجھايئي ته شب قدر ڇا آھي.

لَيْلَةُ ٱلْقَدْرِ خَيْرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ

Laylatul Q̣adri khayrum min ʹalfi Shahr.

شب قدر، ھزار مھينن کان ڀلي آھي.

تَنَزَّلُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمْرٍ

Tanazzalul malaaaʹikatu war-Rooḥu feehaa biʹiẓni Rab-bihim miñ kulli ʹamr:

منجھس ملائڪ ۽ رُوح پنھنجي پالڻھار جي حڪم سان سڀڪنھن ڪم (جي پورائي) لاءِ لھندا آھن.

سَلَـٰمٌ هِىَ حَتَّىٰ مَطْلَعِ ٱلْفَجْرِ

Salaamun Hiya ḥattaa maṭ-laʻil Fajr!

اُنھيءَ رات پرھ ڦُٽڻ تائين سلامتي آھي.

لَمْ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ وَٱلْمُشْرِكِينَ مُنفَكِّينَ حَتَّىٰ تَأْتِيَهُمُ ٱلْبَيِّنَةُ

Lam yakunil laẓeena kafaroo min ʹAhlil Kitaabi wal-Mushrikeena muñ-fakkeena ḥattaa taʹtiyahumul Bayyinah,

ڪتاب وارن ۽ مشرڪن مان جن انڪار ڪيو سي (ايسين تائين پنھنجي رسم کان) الڳ ٿيڻ وارا نه ھوا جيسين تائين وٽن پڌري حُجّت (نه) اچي.

رَسُولٌ مِّنَ ٱللَّهِ يَتْلُوا۟ صُحُفًا مُّطَهَّرَةً

Rasoolum minal laahi yatloo ṣuḥufam muṭahharah,

(يعني) الله جو پيغمبر جو پاڪ صحيفا پڙھي.

فِيهَا كُتُبٌ قَيِّمَةٌ

Feehaa kutubuñ q̣ayyimah.

جن ۾ سڌا سنوان لکيل حُڪم آھن.

وَمَا تَفَرَّقَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ إِلَّا مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَتْهُمُ ٱلْبَيِّنَةُ

Wa-maa tafarraq̣al laẓeena ʹootul Kitaaba ʹillaa mim baʻdi maa- jaaa-ʹathumul Bayyinah.

۽ جن کي ڪتاب ڏنو ويو سي پاڻ وٽ پڌري حُجّت جي اچڻ کانپوءِ مُختلف ٿيا.

وَمَآ أُمِرُوٓا۟ إِلَّا لِيَعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ حُنَفَآءَ وَيُقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤْتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ ۚ وَذَٰلِكَ دِينُ ٱلْقَيِّمَةِ

Wa-maaa ʹumirooo ʹillaa liyaʻbudul laaha mukhliṣeena lahud Deen: ḥunafaaaʹa wa-yuq̣eemuṣ Ṣalaata wa-yuʹtuz Zakaata wa-ẓaalika Deenul Q̣ayyimah.

۽ ھن کانسواءِ (ٻيو) ڪو حڪم نه ڪيو وين ته باطل کان مُنھن موڙي الله جي عبادت ڪن ۽ نماز پڙھندا رھن ۽ زڪوٰة ڏيندا رھن ۽ اھو آھي سڌو دين.

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ وَٱلْمُشْرِكِينَ فِى نَارِ جَهَنَّمَ خَـٰلِدِينَ فِيهَآ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمْ شَرُّ ٱلْبَرِيَّةِ

ʹInnal laẓeena kafaroo min ʹAhlil Kitaabi wal-Mushrikeena fee naari Jahannama khaalideena feehaa. ʹUlaaaʹika hum sharrul bariyyah.

بيشڪ ڪتاب وارن ۽ مشرڪن مان جن ڪفر ڪيو سي دوزخ جي باھ ۾ پوندا منجھس سدائين رھندڙ ھوندا، اھي ئي (ساريءَ) خلق کان (تمام) بڇڙا آھن.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمْ خَيْرُ ٱلْبَرِيَّةِ

ʹInnal laẓeena ʹaamanoo wa-ʻamiluṣ ṣaaliḥaati ʹu-laaaʹika hum khayrul bariyyah.

بيشڪ جن ايمان آندو ۽ چڱا ڪم ڪيا اھي ئي (ساريءَ) خَلق کان ڀَلا آھن.

جَزَآؤُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّـٰتُ عَدْنٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًا ۖ رَّضِىَ ٱللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا۟ عَنْهُ ۚ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَشِىَ رَبَّهُۥ

Jazaaaʹuhum ʻiñda Rabbihim Jannaatu ʻadniñ tajree miñ taḥtihal ʹanhaaru khaalideena feehaaa ʹabadaa: raḍiyal laahu ʻanhum wa-raḍoo ʻanh: ẓaalika liman khashiya Rabbah.

سندن بدلو سندن پالڻھار وٽ ھميشه جي رھڻ وارا باغ آھن جن جي ھيٺان واھيون پيون وھن انھن ۾ ھميشه سدائين رھندا، الله کائن راضي ٿيو ۽ اُھي کانئس راضي ٿيا، اھو (وعدو) انھيءَ لاءِ جيڪو پنھنجي پالڻھار کان ڊنو.

إِذَا زُلْزِلَتِ ٱلْأَرْضُ زِلْزَالَهَا

ʹIẓaa zul-zilatil ʹArḍu zil-zaalahaa,

جڏھن زمين پنھنجي سخت ڌوڏجڻ سان ڌوڏبي.

وَأَخْرَجَتِ ٱلْأَرْضُ أَثْقَالَهَا

Wa-ʹakhrajatil ʹArḍu ʹas̤q̣aalahaa,

۽ زمين پنھنجا بار ٻاھر ڪڍندي.

وَقَالَ ٱلْإِنسَـٰنُ مَا لَهَا

Waq̣aalal ʹiñsaanu maa- lahaa?

۽ ماڻھو چوندو ته زمين کي ڇا ٿيو آھي.

يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا

Yawmaʹiẓiñ tuḥaddis̤u ʹakhbaarahaa,

اُن ڏينھن (اُھا) پنھنجيون سڀ خبرون بيان ڪندي.

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا

Biʹanna Rabbaka ʹawḥaa lahaa.

ھن ڪري جو تنھنجي پالڻھار ڏانھس حُڪم ڪيو.

يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ ٱلنَّاسُ أَشْتَاتًا لِّيُرَوْا۟ أَعْمَـٰلَهُمْ

Yawmaʹiẓiñy yaṣ-durun naasu ʹash-taatal liyuraw ʹaʻmaalahum.

اُن ڏينھن ماڻھو ڌار ڌار ٿي ورندا، ته سندس ڪم کين ڏيکارجن.

فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُۥ

Famañy yaʻmal mis̤q̣aala ẓarratin khayrañy yarah.

پوءِ جنھن ذري جيترو چڱو ڪم ڪيو ھوندو سو اُن کي ڏسندو.

وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُۥ

Wa-mañy yaʻmal mis̤q̣aala ẓarratiñ sharrañy yarah.

۽ جنھن ذري جيترو بد ڪم ڪيو ھوندو سو اُن کي ڏسندو.

وَٱلْعَـٰدِيَـٰتِ ضَبْحًا

WalʻAadiyati ḍabḥaa,

ھانبارو ھڻي ڊوڙندڙن گھوڙن جو قَسم آھي.

فَٱلْمُورِيَـٰتِ قَدْحًا

Fal-mooriyaati q̣adḥaa,

پوءِ پھڻن تي نعلن ھڻڻ سان چڻنگن ڪڍندڙن (گھوڙن) جوقسم آھي.

فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًا

Fal-mug̣eeraati ṣubḥaa,

پوءِ صبح جي مھل لُٽ ڪندڙ (گھوڙن) جو قسم آھي

فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعًا

Faʹas̤arna bihee naq̣ʻaa,

جو اُن مھل رئي اُٿارين.

فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا

Fawasaṭna bihee jamʻaa,

پوءِ اُن گھڙي (دشمنن جي) ٽوليءَ جي وچ ۾ پون.

إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌ

ʹInnal ʹIñsaana li-Rabbihee lakanood;

ته بيشڪ ماڻھو پنھنجي پالڻھار جو وڏو بي شُڪر آھي.

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ

Wa-ʹinnahoo ʻalaa ẓaalika lashaheed;

۽ بيشڪ اُھو پاڻ انھن تي شاھد آھي.

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ

Wa-ʹinnahoo liḥubbil khayri lashadeed.

۽ بيشڪ اھو مال جي محبت ۾ ڏاڍو آھي.

۞ أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِ

ʹAfalaa yaʻlamu ʹiẓaa buʻs̤ira maa- fil q̣uboor,

(اُنھيءَ وقت کي) نه ڄاڻندو آھي ڇا جنھن وقت انھن کي اُٿاربو جيڪي قبرن ۾ نه آھن.

وَحُصِّلَ مَا فِى ٱلصُّدُورِ

Waḥuṣṣila maa- fiṣ ṣudoor:

۽ جيڪي سينن ۾ آھي سو پڌرو ڪبو.

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّخَبِيرٌۢ

ʹInna Rabbahum̃ bihim Yawmaʹiẓil la-Khabeer?

بيشڪ اُن ڏينھن سندن پالڻھار سندن (حال جي) خبر رکندڙ آھي.

ٱلْقَارِعَةُ

ʹAl-Q̣aariʻah:

سخت ٺوڪيندڙ.

مَا ٱلْقَارِعَةُ

Mal Q̣aariʻah?

(اُھا) سخت ٺوڪيندڙ ڇا آھي؟

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْقَارِعَةُ

Wa-maaa ʹadraaka mal Q̣aariʻah?

۽ ڪنھن سمجھايئي ته (اُھا) سخت ٺوڪيندڙ ڇا آھي؟

يَوْمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلْفَرَاشِ ٱلْمَبْثُوثِ

Yawma yakoonun naasu kal-faraashil mabs̤oos̤,

جنھن ڏينھن ماڻھو پکيڙيلن پتنگن جان ھوندا.

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ٱلْمَنفُوشِ

Wa-takoonul jibaalu kal-ʻihnil mañfoosh.

۽ جبل تنبيل رڱيل اُن جان ھوندا.

فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَٰزِينُهُۥ

Faʹammaa mañ s̤aq̣ulat mawaazeenuhoo,

پوءِ جنھن (جي عملن) جا ترارا ڳرا ٿيا.

فَهُوَ فِى عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ

Fahuwa fee ʻEeshatir raaḍiyah.

سو دلپسند گذران ۾ ھوندو.

وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَٰزِينُهُۥ

Wa-ʹammaa man khaffat mawaazeenuhoo,

۽ جنھن (جي عملن) جا ترارا ھلڪا ٿيا.

فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٌ

Faʹummuhoo Haawiyah.

تنھن (جي رھڻ) جي جاءِ ھاوِيَه آھي.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا هِيَهْ

Wa-maaa ʹadraaka maa- hiyah?

۽ ڪنھن سمجھايئي ته ھاويه ڇا آھي؟

نَارٌ حَامِيَةٌۢ

Naarun ḥaamiyah!

ھڪ ٻرندڙ باھ آھي.

أَلْهَىٰكُمُ ٱلتَّكَاثُرُ

ʹAl-haaku mut-takaas̤ur.

(اي ماڻھو) پاڻ ۾ گھڻائي (تي مرڪڻ) اوھان کي ويسلو ڪيو.

حَتَّىٰ زُرْتُمُ ٱلْمَقَابِرَ

Ḥattaa zurtumul maq̣aabir.

تان جو قبرن کي ڏٺوَ.

كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ

Kallaa sawfa taʻlamoon.

ائين نه آھي سگھوئي ڄاڻندؤ.

ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ

S̤umma kallaa sawfa taʻlamoon!

وري (چئون ٿا ته) سگھوئي ڄاڻندؤ.

كَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ ٱلْيَقِينِ

Kallaa law taʻlamoona ʻilmal yaq̣een.

نه نه! جيڪڏھن پڪي ويساھ سان ڄاڻو ھا (ته ويسلو نه ويھو ھا).

لَتَرَوُنَّ ٱلْجَحِيمَ

Latarawunnal Jaḥeem!

قسم آھي ته ضرور دوزخ کي ڏسندؤ.

ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيْنَ ٱلْيَقِينِ

S̤umma latarawunnahaa ʻaynal yaq̣een!

وري به ان کي يقين واريءَ اک سان ضرور ڏسندؤ.

ثُمَّ لَتُسْـَٔلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ ٱلنَّعِيمِ

S̤umma latusʹalunna Yawmaʹiẓin ʻanin naʻeem.

وري اُن ڏينھن نعمتن بابت اوھان کان ضرور پڇبو.

وَٱلْعَصْرِ

WalʻAṣr,

پوياڙيءَ جو قسم آھي.

إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لَفِى خُسْرٍ

ʹInnal ʹIñsaana lafee khusr,

ته بيشڪ ماڻھو گھاٽي ۾ آھي.

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْحَقِّ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ

ʹIllal laẓeena ʹaamanoo wa-ʻamiluṣ ṣaaliḥaati wa-tawaaṣaw bil-Ḥaq̣q̣i wa-tawaaṣaw biṣ-Ṣabr.

سواءِ انھن جي جن ايمان آندو ۽ چڱا ڪم ڪيا ۽ ھڪ ٻئي کي سچ جي وصيّت ڪيائون، ۽ ھڪ ٻئي کي صبر جي وصّيت ڪيائون.

وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ

Waylul likulli humazatil lumazah,

(انھيءَ) سڀڪنھن گلا ڪندڙ عيب ڳوليندڙ لاءِ ويل آھي.

ٱلَّذِى جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُۥ

ʹAllaẓee jamaʻa maalañw waʻaddadah,

جنھن مال گڏ ڪيو ۽ اُھو ڳڻي ڳڻي رکيائين.

يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخْلَدَهُۥ

Yaḥsabu ʹanna maalahooo ʹakhladah!

ڀانئيندو آھي ته سندس مال سدائين رھندو.

كَلَّا ۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِى ٱلْحُطَمَةِ

Kallaa layumbaẓanna fil Ḥuṭamah.

ھرگز ائين نه آھي ضرور حُطمه ۾ اُڇلائبس.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحُطَمَةُ

Wa-maaa ʹadraaka mal Ḥuṭamah?

۽ ڪنھن سمجھايئي ته حُطَمَه ڇا آھي؟

نَارُ ٱللَّهِ ٱلْمُوقَدَةُ

Naarul laahil mooq̣adah,

الله جي ٻاريل باھ آھي.

ٱلَّتِى تَطَّلِعُ عَلَى ٱلْأَفْـِٔدَةِ

ʹAllatee taṭṭaliʻu ʻalal ʹafʹidah:

جا دلين تي پھچندي.

إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌ

ʹinnahaa ʻalayhim muʹṣadah,

بيشڪ اُھا مٿن در بند ڪيل آھي.

فِى عَمَدٍ مُّمَدَّدَةٍۭ

Fee ʻamadim mumaddadah.

(جنھن حالت ۾ اُھي) ڊگھن ٿنڀن ۾ (ٻڌل ھوندا).

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحَـٰبِ ٱلْفِيلِ

ʹAlam tara kayfa faʻala Rabbuka biʹAṣḥaabil FEEL?

(اي پيغمبر) نه ڏٺئي ڇا؟ ته تنھنجي پالڻھار ھاٿي وارن سان ڪئن ڪيو؟

أَلَمْ يَجْعَلْ كَيْدَهُمْ فِى تَضْلِيلٍ

ʹAlam yajʻal kaydahum fee taḍleel?

سندن بڇڙي رٿ کي ناس نه ڪيائين ڇا؟

وَأَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْرًا أَبَابِيلَ

Wa-ʹarsala ʻalayhim ṭayran ʹabaabeel,

۽ وَلر وَلر پکي مٿن موڪليائين.

تَرْمِيهِم بِحِجَارَةٍ مِّن سِجِّيلٍ

Tarmeehim̃ bihijaaratim miñ sijjeel,

جن ڪنڪريٽ جون پھڻيون کين ھنيون ٿي.

فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَّأْكُولٍۭ

Fajaʻalahum kaʻaṣfim maʹkool.

پوءِ اولڙ گاھ جان کين ڪيائين.

لِإِيلَـٰفِ قُرَيْشٍ

Liʹeelaafi Q̣URAYSH,

قريشين کي اُلفت ڏيارڻ لاءِ.

إِۦلَـٰفِهِمْ رِحْلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيْفِ

ʹEelaafihim riḥlatash shitaaaʹi waṣṣayf,

جو سياري ۽ اونھاري جي سفر سببان کين اُلفت ڏيارڻ آھي.

فَلْيَعْبُدُوا۟ رَبَّ هَـٰذَا ٱلْبَيْتِ

Falyaʻbudoo Rabba haaẓal Bayt,

تنھنڪري گُھرجين ته ھِن گھر جي (انھيءَ) پالڻھار جي عبادت ڪن.

ٱلَّذِىٓ أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَءَامَنَهُم مِّنْ خَوْفٍۭ

ʹAllaẓeee ʹaṭʻamahum miñ jooʻiñw wa-ʹaamanahum min khawf.

جنھن کين بُک ۾ کاڄ کاريايو، ۽ کين ڀؤ کان امن ڏنو.

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يُكَذِّبُ بِٱلدِّينِ

ʹA-raʹaytal laẓee yukaẓẓibu bid-Deen?

(اي پيغمبر) انھي کي ڏٺيءِ ڇا جيڪو عملن جي بدلي ملڻ کي ڪوڙ ڀانئيندو آھي.

فَذَٰلِكَ ٱلَّذِى يَدُعُّ ٱلْيَتِيمَ

Faẓaalikal laẓee yaduʻʻul yateem,

پوءِ اُھو آھي جو ڇوري ٻار کي ڌِڪيندو آھي.

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ

Wa-laa yaḥuḍḍu ʻalaa ṭaʻaamil miskeen.

۽ (ڪنھن کي) مسڪين جي کارائڻ تي رغبت نه ڏياريندو آھي.

فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّينَ

Fawaylul lil-muṣalleen,

پوءِ انھن نمازين لاءِ وَيل آھي.

ٱلَّذِينَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ

ʹAllaẓeena hum ʻañ ṣalaatihim saahoon,

جي پنھنجين نمازن کان ويسلا رھندا آھن.

ٱلَّذِينَ هُمْ يُرَآءُونَ

ʹAllaẓeena hum yuraaaʹoona,

اُھي جيڪي رياءُ ڪندا آھن.

وَيَمْنَعُونَ ٱلْمَاعُونَ

Wa-yamnaʻoonal MAAʻOON.

۽ اُڌاريون شيون جھليندا آھن.

إِنَّآ أَعْطَيْنَـٰكَ ٱلْكَوْثَرَ

ʹInnaaa ʹaʻṭaynaakal kaws̤ar.

(اي پيغمبر) بيشڪ اسان توکي ڪوثر عطا ڪيو.

فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَٱنْحَرْ

Faṣalli li-Rabbika wanḥar.

تنھنڪري پنھنجي پالڻھار جي لاءِ نماز پڙھ ۽ قرباني ڪر.

إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ ٱلْأَبْتَرُ

ʹInna shaaniʹaka huwal ʹabtar.

بيشڪ تنھنجو ويري ئي بي نسل آھي.

قُلْ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْكَـٰفِرُونَ

Q̣ul yaaaʹayyuhal KAAFIROON!

(اي پيغمبر ڪافرن کي) چؤ ته اي ڪافرؤ.

لَآ أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ

Laaa ʹaʻbudu maa- taʻbudoon,

نڪي آءٌ ان جي عبادت ڪندس جنھنجي اوھين عبادت ڪندا آھيو.

وَلَآ أَنتُمْ عَـٰبِدُونَ مَآ أَعْبُدُ

Wa-laaa ʹañtum ʻaabidoona maaa ʹaʻbud.

۽ نڪي اوھين ان جي عبادت ڪندؤ جنھن جي آءٌ عبادت ڪندو آھيان.

وَلَآ أَنَا۠ عَابِدٌ مَّا عَبَدتُّمْ

Wa-laaa ʹana ʹaabidum maa ʻabattum,

۽ نڪي آءٌ ان جي عبادت ڪندس جنھنجي اوھان عبادت ڪئي.

وَلَآ أَنتُمْ عَـٰبِدُونَ مَآ أَعْبُدُ

Wa-laaa ʹañtum ʻaabidoona maaa ʹaʻbud.

۽ نڪي اوھين ان جي عبادت ڪندؤ جنھنجي آءٌ عبادت ڪندو آھيان.

لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِىَ دِينِ

Lakum Deenukum wa-liya Deen.

اوھان لاءِ اوھان جو دين ۽ مون لاءِ منھنجو دين آھي.

إِذَا جَآءَ نَصْرُ ٱللَّهِ وَٱلْفَتْحُ

ʹIẓaa jaaaʹa NAṢRUL LAAHI wal-Fatḥ,

جڏھن الله جي مدد ۽ سوڀ اچي،

وَرَأَيْتَ ٱلنَّاسَ يَدْخُلُونَ فِى دِينِ ٱللَّهِ أَفْوَاجًا

Waraʹaytan naasa yadkhuloona fee Deenil laahi ʹafwaajaa,

۽ ماڻھن کي الله جي دين ۾ ٽوليون ٽوليون ٿي گھڙندو ڏسين،

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَٱسْتَغْفِرْهُ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ تَوَّابًۢا

Fasabbiḥ bi-Ḥamdi Rabbika wastag̣firh. ʹInna-Hoo kaana Tawwaabaa.

تڏھن (تون) پنھنجي پالڻھار جي ساراھ سان گڏ پاڪائي بيان ڪر ۽ کانئس بخشش گھر. بيشڪ اُھو ٻاجھ سان موٽندو آھي.

تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍ وَتَبَّ

Tabbat yadaaa ʹAbee Lahabiñw watabb!

ابولھب جا ھٿ ڀڳا ۽ (پاڻ به) ھلاڪ ٿيو.

مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ

Maaa ʹag̣naa ʻanhu maaluhoo wa-maa kasab.

سندس مال ۽ جيڪي ڪمايائين تنھن کانئس (الله جو عذاب) نه ٽاريو.

سَيَصْلَىٰ نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ

Sayaṣlaa Naarañ ẓaata lahab,

ڇيئي واري باھ ۾ سگھو پوندو.

وَٱمْرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلْحَطَبِ

Wamraʹatuh: ḥammaalatal ḥaṭab,

۽ سندس زال به، جا ڪاٺين (جي) لَڏ کڻندڙ آھي.

فِى جِيدِهَا حَبْلٌ مِّن مَّسَدٍۭ

Fee jeedihaa ḥablum mim masad!

جنھن جي ڳچيءَ ۾ کاٻر جو نوڙ پيل آھي.

قُلْ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ

Q̣ul Huwal laahu ʹAḥad;

(اي پيغمبر) چؤ ته الله اڪيلو آھي.

ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ

ʹAllaahuṣ Ṣamad;

الله بي احتياج آھي.

لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ

Lam yalid; wa-lam yoolad;

نڪي ڄڻيائين، ۽ نڪي ڄڻيو ويو.

وَلَمْ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدٌۢ

Wa-lam yakul la-Hoo kufuwan ʹaḥad.

۽ سندس برابر ڪوبه ڪونھي.

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلْفَلَقِ

Q̣ul ʹaʻooẓu bi-Rabbil Falaq̣,

(اي پيغمبر) چؤ ته صبح جي پالڻھار جي پناھ گھران ٿو.

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ

Miñ sharri maa- khalaq̣:

جيڪي پيدا ڪيو اٿس تنھنجي بڇڙائي کان.

وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ

Wa-miñ sharri g̣aasiq̣in ʹiẓaa waq̣ab,

۽ اونداھي ڪندڙ (رات) جي بڇڙائي کان جڏھن اُھا پکڙجي.

وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّـٰثَـٰتِ فِى ٱلْعُقَدِ

Wa-miñ sharrin Naffaas̤aati fil ʻuq̣ad,

۽ ڳنڍين ۾ ڦوڪيندڙين (عورتن) جي بڇڙائي کان.

وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ

Wa-miñ sharri ḥaasidin ʹiẓaa ḥasad.

۽ مَسَھُوء جي بڇڙائيءَ کان جڏھن (اُھو) مَسَھائي ڪري.

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ

Q̣ul ʹaʻooẓu bi-Rabbin NAAS,

(اي پيغمبر) چؤ ته ماڻھن جي پالڻھار جي پناه گھران ٿو.

مَلِكِ ٱلنَّاسِ

Malikin Naas,

ماڻھن جي بادشاھ جي.

إِلَـٰهِ ٱلنَّاسِ

ʹIlaahin Naas,

ماڻھن جي (سچي) معبود جي.

مِن شَرِّ ٱلْوَسْوَاسِ ٱلْخَنَّاسِ

Miñ sharril Waswaasil khan-Naas,

پٺ تي ھٽي ويندڙ (شيطان) جي وَسَوَسن جي بڇڙائي کان.

ٱلَّذِى يُوَسْوِسُ فِى صُدُورِ ٱلنَّاسِ

ʹAllaẓee yuwaswisu fee ṣudoorin Naas,

جيڪي ماڻھن جي سينن ۾ وَسَوَسو وجھي ٿو.

مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ

Minal Jinnati wan-Naaṣ

جو جنن (جي جنس) مان ھجي يا ماڻھن (جي جنس) مان.