An-Naba

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ

ʻAMMA yatasaaaʹaloon?

ڪھڙيءَ ڳالھ بابت ھڪ ٻئي کان پڇن ٿا.

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ

ʻAnin Nabaʹil ʻAz̤̣eem,

(ھائو!) ھڪڙي اھڙي وڏي واقعي بابت.

ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ

ʹAllaẓee hum feehi mukhtalifoon.

جنھن (جي ٿيڻ) ۾ اُھي (پاڻ ۾) مختلف آھن.

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ

Kallaa sayaʻlamoon!

ائين (سندن خيالن وانگر) نه آھي سگھوئي ڄاڻندا.

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ

S̤umma kallaa sayaʻlamoon!

وري (به چئون ٿا) ته ائين نه آھي سگھوئي ڄاڻندا.

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَـٰدًا

ʹAlam najʻalil ʹarḍa mihaadaa,

زمين کي وڇاڻو نه ڪيو اٿون ڇا؟

وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًا

Wal-jibaala ʹawtaadaa,

۽ جبلن کي ميخون؟

وَخَلَقْنَـٰكُمْ أَزْوَٰجًا

Wa-khalaq̣naakum ʹazwaajaa,

۽ اوھان کي جوڙو جوڙو (نر ۽ مادي) بڻايوسون.

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا

Wa-jaʻalnaa nawmakum subaataa;

۽ اوھان جي ننڊ کي فرحت بڻايوسون.

وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًا

Wa-jaʻalnal layla libaasaa,

۽ رات کي ڍَڪ ڪيوسون.

وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًا

Wa-jaʻalnan nahaara maʻaashaa?

۽ ڏينھن کي گذران (جو وقت) ڪيوسون.

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا

Wa-banaynaa fawq̣akum sab-ʻañ shi-daadaa,

۽ اوھان جي مٿون ست مُحڪم (آسمان) بڻاياسون.

وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا

Wa-jaʻalnaa Siraajañw wah-haajaa?

۽ ھڪ چمڪندڙ ڏيئو (سج) بڻايوسون.

وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءً ثَجَّاجًا

Wa-ʹañzalnaa minal muʻṣiraati maaa-ʹañ s̤ajjaajaa,

۽ ڪڪرن مان پلٽندڙ پاڻي وسايوسون.

لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّا وَنَبَاتًا

Linukhrija bihee ḥabbañw wanabaataa,

ته اُن سان اَن ۽ سَلا ڄمايون.

وَجَنَّـٰتٍ أَلْفَافًا

Wa-Jannaatin ʹalfaafaa?

۽ گھاٽاباغ (به).

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَـٰتًا

ʹInna Yawmal Faṣli kaana meeq̣aataa,―

بيشڪ فيصلي جو ڏينھن ھڪ مقرر مھل آھي.

يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا

Yawma yuñ-fakhu fiṣ Ṣoori fataʹtoona ʹafwaajaa;

جنھن ڏينھن صُور ۾ ڦوڪبو ته اوھين ٽوليون ٽوليون ٿي ايندؤ.

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًا

Wa-futiḥa-tis samaaaʹu fakaanat ʹabwaabaa,

۽ آسمان کولبو پوءِ دروازا ٿي پوندو.

وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا

Wa-suyyi-ratil jibaalu fakaanat saraabaa.

۽ جبل ھلائبا پوءِ رُڃ وانگر ٿيندا.

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا

ʹInna Jahannama kaanat mirṣaadaa,―

بيشڪ دوزخ انتظار ڪڍڻ وارو آھي.

لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابًا

Liṭ-ṭaag̣eena maʹaabaa:

جو ھٺيلن جو رھڻ جو ھنڌ آھي.

لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًا

Laa-bis̤eena feehaaa ʹaḥq̣aabaa.

منجھس ڪيئي ڊگھيون مُدتون رھندا.

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا

Laa- yaẓooq̣oona feehaa bar-dañw walaa- sharaabaa,

اُن ۾ نڪا ٿڌائي ۽ نڪا پيڻ جي شيءِ چکندا.

إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا

ʹIllaa ḥameemañwwa g̣assaaq̣aa,―

تتي پاڻي ۽ روڳ کانسواءِ.

جَزَآءً وِفَاقًا

Jazaaaʹañw wifaaq̣aa.

(اھو سندن) پورو پورو بدلو آھي.

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًا

ʹInnahum kaanoo laa- yarjoona ḥisaabaa,

ڇوته اُھي حساب ڏيڻ جي اُميد نه رکندا ھوا.

وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا كِذَّابًا

Wa-kaẓẓaboo biʹAayaatinaa kiẓẓaabaa.

۽ اسان جي حُڪمن کي بلڪل ڪوڙ ڀائيندا ھوا.

وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَـٰهُ كِتَـٰبًا

Wa-kulla shayʹin ʹaḥṣaynaahu Kitaabaa,

۽ سڀ شيءِ کي لکي ڳڻي ڇڏيو اٿون.

فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا

Faẓooq̣oo falan nazeedakum ʹil-laa ʻaẓaabaa.

پوءِ (چئبن ته مزو) چکو جو عذاب کانسواءِ اوھان تي (ٻيو) ڪي (به) نه وڌائينداسون.

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا

ʹInna lil-Mutta-q̣eena mafaazaa;

بيشڪ پرھيزگارن لاءِ ڪاميابي آھي.

حَدَآئِقَ وَأَعْنَـٰبًا

Ḥadaaaʹiq̣a wa-ʹaʻnaabaa;

جو باغ ۽ ڊاکون.

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا

Wa-kawaaʻiba ʹatraabaa:

۽ ھم عمر نوجوان زالون.

وَكَأْسًا دِهَاقًا

Wa-kaʹsañ dihaaq̣aa.

۽ شراب جا ڇلڪندڙ پيالا (به).

لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّٰبًا

Laa- yasmaʻoona feehaa lag̣wañw walaa- kiẓẓaabaa;

اتي نڪا اجائي بڪ ۽ نڪو ڪوڙ ٻڌندا.

جَزَآءً مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًا

Jazaaaʹam mir Rabbika ʻaṭaaaʹan ḥisaabaa,―

(اھو پورو) بدلو تنھنجي پالڻھار کان (انعام) عطا ڪيل حساب روءِ آھي.

رَّبِّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَـٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا

Rabbis samaawaati wal-ʹarḍi wa-maa baynahumar Raḥmaani laa- yam-likoona minhu khiṭaabaa.

جو آسمانن ۽ زمين جو ۽ جيڪي ٻنھي جي وچ ۾ آھي تن جو پالڻھار ٻاجھارو آھي اُن (جي ھيبت) کان ڪوبه ورندي ڏئي نه سگھندو.

يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ صَفًّا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَـٰنُ وَقَالَ صَوَابًا

Yawma yaq̣oomur Rooḥu wal-malaaaʹikatu ṣaf-faa, laa- yatakallamoona ʹil-laa man ʹaẓina lahur Raḥmaanu wa-q̣aala ṣawaabaa.

جنھن ڏينھن روح ۽ (سڀئي) ملائڪ صفون ٻڌي بيھندا (تنھن ڏينھن) جنھن کي ٻاجھاري (الله) موڪل ڏني ھوندي ۽ پوري ڳالھ ڳالھائي ھوندائين تنھن کانسواءِ (ٻيو ڪي به) نه ڳالھائيندا.

ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا

Ẓaalikal Yawmul Ḥaq̣q̣: famañ shaaaʹat takhaẓa ʹi-laa Rabbihee maʹaabaa!

اِھو ڏينھن سچ پچ (ٿيڻو) آھي، تنھنڪري جيڪو گھري سو پنھنجي پالڻھار ڏانھن (پنھنجي) رھڻ جو ھنڌ ٺاھي.

إِنَّآ أَنذَرْنَـٰكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَـٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا

ʹInnaaa ʹañẓarnaakum ʻAẓaabañ q̣areebaa,― Yawma yañ-z̤̣urul marʹu maa- q̣addamat yadaahu wa-yaq̣oolul kaafiru yaa-laytanee kuñtu turaabaa!

بيشڪ اسان اوھان کي ويجھي عذاب (اچڻ) کان ڊيڄاري چڪاسون، جنھن ڏينھن آدمي اُھو ڏسندو جيڪي سندس ٻنھي ھٿن اڳي ڪري موڪليو ۽ ڪافر چوندو ته ھاءِ ارمان جيڪر آءٌ مٽي ھجان ھا.