Al-Mutaffifin

وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِينَ

Waylul lil-muṭaffifeen,―

(تور ۽ ماپ ۾) انھن گھٽ ڪري ڏيندڙن لاءِ ويل آھي.

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ

ʹAllaẓeena ʹiẓak taaloo ʻalan naasi yastawfoon,

جي جڏھن (پاڻ لاءِ) ماڻھن کان مَئي وٺندا آھن ته بلڪل پورو ڪري وٺندا آھن.

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ

Wa-ʹiẓaa kaaloohum ʹaw Wazanoohum yukhsiroon.

۽ جڏھن اُنھن کي مَئي ڏيندا آھن يا کين توري ڏيندا آھن (ته) گھٽائي ڏيندا آھن.

أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ

ʹAlaa yaz̤̣unnu ʹulaaaʹika ʹannahum mabʻoos̤oon

اھي گمان نه ٿا ڪن ڇا ته کين (ضرور) اُٿاربو.

لِيَوْمٍ عَظِيمٍ

Li-Yawmin ʻAz̤̣eem.

اُنھيءَ وڏي ڏينھن لاءِ.

يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

Yawma yaq̣oomun naasu li-Rabbil ʻAalameen?

جنھن ڏينھن ماڻھو جھانن جي پالڻھار اڳيان ٿي بيھندا.

كَلَّآ إِنَّ كِتَـٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍ

Kallaaa ʹinna Kitaabal fujjaari lafee Sijjeen.

سچ آھي ته بيشڪ بدڪارن جو اعمالنامو سجين ۾ آھي.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌ

Wa-maaa ʹadraaka maa- Sijjeen?

۽ ڪنھن سمجھايئي ته سجين ڇا آھي؟

كِتَـٰبٌ مَّرْقُومٌ

Kitaabum marq̣oom.

ھڪ لکيل دفتر آھي.

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ

Wayluñy Yawmaʹiẓil lil-mukaẓẓibeen―

اُن ڏينھن (انھن) ڪوڙ ڀانئيندڙن لاءِ ويل آھي.

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ

ʹAllaẓeena yukaẓẓiboona bi-Yawmid Deen.

جيڪي عملن جي بدلي جي ڏينھن کي ڪوڙ ڀانئيندا آھن.

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ

Wa-maa yukaẓẓibu biheee ʹillaa kullu muʻtadin ʹas̤eem!

۽ اُن کي سڀڪنھن حد کان لنگھندڙ گنھگار کانسواءِ (ٻيو) ڪو ڪوڙ نه ڀانئيندو.

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَـٰتُنَا قَالَ أَسَـٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ

ʹIẓaa tutlaa ʻalayhi ʹAayaatunaa q̣aala ʹAsaaṭeerul ʹAwwaleen!

جڏھن اسان جون آيتون کيس پڙھي ٻڌائبيون آھن ته چوندو آھي ته (اھي) اڳين جون آکاڻيون آھن.

كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ

Kallaa bal; raana ʻalaa q̣uloobihim maa kaanoo yaksiboon!

ائين بلڪل نه آھي! بلڪ، جيڪي ڪمائيندا ھوا تنھن جي ڪَٽ سندين دلين تي ڄمي ويئي آھي.

كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّمَحْجُوبُونَ

Kallaaa ʹinnahum ʻar Rabbihim Yawmaʹiẓil lamaḥjooboon.

ائين نه آھي پنھنجي پالڻھار (جي سامھون اچڻ) کان انھي ڏينھن روڪيل ھوندا.

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ

S̤umma ʹinnahum laṣaalul Jaḥeem.

وري بيشڪ اُھي دوزخ ۾ گھڙڻ وارا ھوندا.

ثُمَّ يُقَالُ هَـٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

S̤umma yuq̣aalu haaẓal laẓee kuñtum̃ bihee tukaẓẓiboon!

وري چئبن ته ھي اُھو دوزخ آھي جنھن کي اوھين ڪوڙ ڀانئيندا ھُيؤ.

كَلَّآ إِنَّ كِتَـٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ

Kallaaa ʹinna Kitaabal ʹAbraari lafee ʻIlliyyeen.

سچ آھي بيشڪ ڀلارن جو اعمالنامو عِلّيِّيۡن ۾ آھي.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ

Wa-maaa ʹadraaka maa- ʻIlliyyoon?

۽ ڪنھن سمجھايئي ته عِلِّيّين ڇا آھي؟

كِتَـٰبٌ مَّرْقُومٌ

Kitaabum marq̣oom,

ھڪ لکيل دفتر آھي.

يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ

Yashhaduhul Muq̣arraboon.

اُن وٽ (الله جا) مقرب حاضر رھندا آھن.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ

ʹInnal ʹAbraara lafee Naʻeem:

بيشڪ ڀلارا (بھشت) جي نعمتن ۾ ھوندا.

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ

ʻAlal ʹaraaaʹiki yañz̤̣uroon:

تختن تي ويھي نظارو پيا ڪندا.

تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ

Taʻrifu fee wujoohihim naḍratan Naʻeem.

(سڀني پاسن کان) سندن منھن مان ئي نعمت جي تازگي پيو معلوم ڪندين.

يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍ مَّخْتُومٍ

Yusq̣awna mir raḥeeq̣im makhtoom:

مھر لڳل صاف شراب مان پيو پياربن.

خِتَـٰمُهُۥ مِسْكٌ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَـٰفِسُونَ

Khitaamuhoo misk: wa-fee ẓaalika falyatanaafasil mutanaafisoon:

جنھن جي مُھر مشڪ (جي) ھوندي، ۽ شوقينن کي جڳائي ته اُنھيءَ ۾ شوق رکن.

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ

Wa-mizaajuhoo miñ Tasneem,

اُن جي ملاوت تَسۡنِيم (جي پاڻيءَ) مان ھوندي.

عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ

ʻAynañy yashrabu bihal Muq̣arraboon.

جو ھڪ چشمو آھي جنھن مان الله جا ويجھا (ٻانھا) پيئندا.

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ

ʹInnal laẓeena ʹajramoo kaanoo minal laẓeena ʹaamanoo yaḍḥakoon,

بيشڪ ڏوھاري (دنيا ۾) مؤمنن تي کلندا ھوا.

وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ

Wa-ʹiẓaa marroo bihim yatag̣aamazoon;

۽ جڏھن وٽائن لنگھندا ھوا ته مؤمنن تي حقارت ڪري پاڻ ۾ ميڇون ڏيندا ھوا.

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ

Wa-ʹiẓañ q̣alabooo ʹilaaa ʹahlihimuñ q̣alaboo fakiheen;

۽ جڏھن پنھنجن گھر وارن ڏانھن موٽندا ھوا (ته) ڏاڍيون خوشيون ڪندا موٽندا ھوا.

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ

Wa-ʹiẓaa raʹawhum q̣aalooo ʹinna haaaʹulaaaʹi laḍaaal-loon!

۽ جڏھن مؤمنن کي ڏسندا ھوا ته چوندا ھوا ته بيشڪ اُھي گمراھ آھن.

وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَـٰفِظِينَ

Wa-maaa ʹursiloo ʹalayhim Ḥaafiz̤̣een.

۽ (حقيقت ڪري) اُھي مؤمنن تي نگھبان ڪري نه موڪليا ويا ھوا.

فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ

Fal-Yawmal laẓeena ʹaamanoo minal kuffaari yuḍḥakoon:

تنھنڪري اڄ مؤمن ڪافرن تي کِلن ٿا.

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ

ʻAlal ʹaraaaʹiki yañz̤̣uroon.

تختن تي (ويھي) نظارو ڪن ٿا.

هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ

Hal s̤uwwibal kuffaaru maa- kaanoo yafʻaloon?

(۽ چون ٿا) ته ڪافرن کي انھيءَ جو بدلو ڏنو ويو آھي ڇا جيڪي اُھي ڪندا ھوا.