At-Tariq

وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ

Was-Samaaaʹi waṭ-ṬAARIQ̣;

سوگند به آسمان و سوگند به طارق (= آنچه در شب آید).

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ

Wa-maaa ʹadraaka maṭ Ṭaariq̣?

و تو چه می‌دانی طارق چیست؟

ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ

ʹAn-Najmus̤ s̤aaq̣ib!

(همان) ستارۀ درخشان است.

إِن كُلُّ نَفْسٍ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ

ʹIñ kullu nafsil lammaa ʻalayhaa ḥafiz̤̣.

هیچ کس نیست مگر آنکه بر او نگهبان و محافظی (از فرشتگان) است.

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ مِمَّ خُلِقَ

Fal-yañz̤̣uril ʹiñsaanu mimma khuliq̣.

پس انسان باید بنگرد که از چه چیز آفریده شده است.

خُلِقَ مِن مَّآءٍ دَافِقٍ

Khuliq̣a mim maaaʹiñ daafiq̣,

از یک آب جهنده آفریده شده است.

يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ

Yakhruju mim bayniṣ ṣulbi wat-taraaaʹib.

که از میان پشت (مرد) و سینۀ (زن) بیرون می‌آید.

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌ

ʹInna-Hoo ʻalaa rajʻihee laq̣aadir.

بی‌گمان او (= الله) بر بازگردانیدن او (پس از مرگ) قادر است.

يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ

Yawma tublas saraaaʹir,

روزی‌که نهان‌ها آشکار می‌شود.

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ

Famaa lahoo miñ q̣uwtiñwwa walaa naaṣir.

پس او را هیچ نیرو و یاوری نیست.

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ

Was-Samaaaʹi ẓaatir rajʻ.

سوگند به آسمان پر باران.

وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ

Wal-ʹarḍi ẓaatiṣ ṣadʻ,―

و سوگند به زمین پر شکاف.

إِنَّهُۥ لَقَوْلٌ فَصْلٌ

ʹInnahoo laq̣awluñ faṣl:

بی‌گمان این (قرآن) سخن جدا کنندۀ حق از باطل است.

وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ

Wa-maa huwa bil-hazl.

و آن (سخن) هزل و بیهوده نیست.

إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا

ʹInnahum yakeedoona kaydaa,

بی‌گمان آن‌ها پیوسته حیله و نیرنگ می‌کنند.

وَأَكِيدُ كَيْدًا

Wa-ʹakeedu kaydaa.

و من (هم) حیله (و تدبیر) می‌کنم.

فَمَهِّلِ ٱلْكَـٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا

Famahhilil kaafireena ʹamhilhum ruwaydaa.

پس کافران را مهلت بده، اندکی آنان را رها کن.