-
1
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ
Yaaaʹayyuhal Muddas̤s̤ir!
O ti i mbështjellë (o Muhamed)!
-
2
قُمْ فَأَنذِرْ
Q̣um faʹañẓir!
Çohu dhe paralajmëro!
-
3
وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ
Wa-Rabbaka fakabbir!
Zotin tënd madhëroje,
-
4
وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ
Wa-s̤iyaabaka faṭahhir!
petkat e tua pastroji
-
5
وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ
Warrujza fahjur!
dhe largohu nga ndyrësia (adhurimi i idhujve)!
-
6
وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ
Wa-laa tamnuñ tastaks̤ir.
Mos jep gjë me synimin që të marrësh më shumë
-
7
وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ
Wa-li-Rabbika faṣbir!
dhe për hir të Zotit tënd duro,
-
8
فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ
Faʹiẓaa nuq̣ira fin naaq̣oor.
se, kur të fryhet në Sur,
-
9
فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ
Faẓaalika Yawmaʹiẓiñy Yawmun ʻAseer,―
ajo do të jetë një ditë e rëndë.
-
10
عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ
ʻAlal kaafireena g̣ayru yaseer.
Për jobesimtarët nuk do të jetë aspak e lehtë.
-
11
ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا
Ẓarnee wa-man khalaq̣tu wa-ḥeedaa!―
Më lër Vetëm (të merrem) me atë që e krijova
-
12
وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًا مَّمْدُودًا
Wa-jaʻaltu lahoo maalam mamdoodaa,
dhe i dhashë pasuri të pamasë
-
13
وَبَنِينَ شُهُودًا
Wa-baneena shuhoodaa!―
e djem pranë vetes!
-
14
وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًا
Wa-mahhattu lahoo tamheedaa!
Unë ia bëra kamjen të lehtë e të shtruar,
-
15
ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ
S̤umma yaṭ-maʻu ʹan ʹazeed;―
e, megjithatë, ai lakmon që t’i jap më tepër.
-
16
كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِـَٔايَـٰتِنَا عَنِيدًا
Kallaa! ʹinnahoo kaana liʹAayaatinaa ʻaneedaa!
Jo, kurrsesi! Vërtet, ai i mohoi me kryeneçësi shpalljet Tona,
-
17
سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا
Saʹurhiq̣uhoo ṣaʻoodaa!
prandaj Unë do ta ngarkoj atë me dënime të rënda.
-
18
إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ
ʹInnahoo fakkara wa-q̣addar;―
Ai mendoi dhe kurdisi (kundër Kuranit),
-
19
فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ
Faq̣utila kayfa q̣addar!―
dhe qoftë mallkuar, si kurdisi!
-
20
ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ
S̤umma q̣utila kayfa q̣addar!―
Dhe sërish qoftë mallkuar, si kurdisi!
-
21
ثُمَّ نَظَرَ
S̤umma naz̤̣ar;
Pastaj vështroi rreth vetes,
-
22
ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ
S̤umma ʻabasa wa-basar;
mblodhi vetullat e u vrenjt,
-
23
ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ
S̤umma ʹadbara wastakbar;
pastaj u kthye i kapardisur
-
24
فَقَالَ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ يُؤْثَرُ
Faq̣aala ʹin haaẓaaa ʹillaa siḥruñy yuʹs̤ar;
dhe tha: “Ky (Kuran) nuk është gjë tjetër, veçse magji e trashëguar!
-
25
إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ
ʹIn haaẓaaa ʹillaa q̣awlul bashar!
Këto janë vetëm fjalë të një vdekatari!”
-
26
سَأُصْلِيهِ سَقَرَ
Saʹuṣleehi Saq̣ar!
Do ta hedh në Sekar (Xhehenem)!
-
27
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ
Wa-maaa ʹadraaka maa- saq̣ar?
E si mund ta dish ti tamam se çfarë është Sekari (zjarri përvëlues)?
-
28
لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ
Laa- tubq̣ee wa-laa taẓar!―
Ai nuk lë gjë dhe nuk kursen asgjë,
-
29
لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِ
Lawwaaḥatul lilbashar!―
lëkurat i shkrumbon.
-
30
عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ
ʻAlayhaa tisʻata ʻashar.
Atij i rrinë roje nëntëmbëdhjetë (engjëj).
-
31
وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَـٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَـٰٓئِكَةً ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَـٰنًا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَٱلْكَـٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَـٰذَا مَثَلًا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ
Wa-maa jaʻalnaaa ʹAṣḥaaban naari ʹillaa malaaaʹikatañw wa-maa jaʻalnaa ʻiddatahum ʹillaa fitnatal lillaẓeena kafaroo liyastayq̣inal laẓeena ʹootul Kitaaba wa-yazdaadal laẓeena ʹaamanooo ʹeemaanañw Walaa yartaabal laẓeena ʹootul Kitaaba wal-Muʹminoona wa-liyaq̣oolal laẓeena fee q̣uloobihim maraḍuñw walkaafiroona maaẓaaa ʹaraadal laahu bihaaẓaa mas̤alaa? Kaẓaalika yuḍillul laahu mañy yashaaaʹu wa-yahdee mañy yashaaaʹ. Wa-maa yaʻlamu junooda Rabbika ʹillaa Hoo. Wa-maa hiya ʹillaa ẓikraa lil-bashar.
Ne kemi bërë rojtarë të zjarrit vetëm engjëjt dhe numrin e tyre e kemi bërë sprovë (objekt polemikash) për jobesimtarët, me qëllim që të binden ata që u është dhënë Libri e t’u shtohet besimi atyre që besojnë; që të mos dyshojnë ata që u është dhënë Libri dhe besimtarët e vërtetë dhe që të thonë ata që kanë sëmundjen e dyshimit në zemër dhe jobesimtarët: “Ç’ka dashur të thotë Allahu me këtë shembull?” Kështu, Allahu lë në humbje atë që do dhe çon në rrugë të drejtë atë që do. Askush tjetër, përveç Tij, nuk e di numrin e ushtrisë së Zotit tënd. Ky është vetëm një përkujtesë për njerëzit.
-
32
كَلَّا وَٱلْقَمَرِ
Kallaa wal-Q̣amar,
Kurrsesi! Betohem për Hënën,
-
33
وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ
Wallayli ʹiẓ ʹadbar,
për natën që largohet
-
34
وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ
Waṣ-Ṣubḥi ʹiẓaaa ʹasfar,―
e për agimin që zbardhëllon
-
35
إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ
ʹInnahaa laʹiḥdal kubar,
se ai (Xhehenemi) është vërtet një nga fatkeqësitë më të mëdha,
-
36
نَذِيرًا لِّلْبَشَرِ
Naẓeeral lilbashar,―
paralajmërim për njerëzit,
-
37
لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ
Limañ shaaaʹa miñkum ʹañy yataq̣addama ʹaw yataʹakhkhar;
për ata nga ju që dëshirojnë të ecin përpara (me vepra të mira) ose të kthehen mbrapsht (me vepra të këqija).
-
38
كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ
Kullu nafsim bimaa kasabat raheenah,
Çdo njeri është peng i veprave të veta,
-
39
إِلَّآ أَصْحَـٰبَ ٱلْيَمِينِ
ʹIllaaa ʹAṣḥaabal yameen.
përveç njerëzve të krahut të djathtë;
-
40
فِى جَنَّـٰتٍ يَتَسَآءَلُونَ
Fee Jannaatiñy yatasaaaʹaloon
të cilët në kopshtet e Xhenetit pyesin njëri-tjetrin
-
41
عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ
ʻAnil mujrimeen:
për keqbërësit:
-
42
مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ
Maa- salakakum fee Saq̣ar?
“Çfarë ju ka sjellë në Sekar?”
-
43
قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ
Q̣aaloo lam naku minal Muṣalleen;
Ata do të përgjigjen: “Nuk ishim nga ata që falnin namaz
-
44
وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ
Wa-lam naku nuṭʻimul miskeen;
dhe as prej atyre që i ushqenin të varfrit.
-
45
وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ
Wa-kunnaa nakhooḍu maʻal khaaaʹiḍeen;
Ne lëshoheshim në biseda të kota me llafazanët
-
46
وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ
Wa-kunnaa nukaẓẓibu bi-Yawmid Deen
dhe mohonim Ditën e Llogarisë,
-
47
حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ
Ḥattaaa ʹataanal yaq̣een.
derisa na erdhi vdekja.”
-
48
فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَـٰعَةُ ٱلشَّـٰفِعِينَ
Famaa tañfaʻuhum shafaaʻatush shaafiʻeen.
Prandaj, kurrfarë ndërmjetësimi i cilitdo ndërmjetësuesi nuk do t’i ndihmojë ata.
-
49
فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ
Famaa lahum ʻanit taẓkirati muʻriḍeen,
Atëherë, përse shmangen ata nga këshillimi,
-
50
كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنفِرَةٌ
Kaʹannahum ḥumurum mustañfirah,
sikur të ishin gomarë të egër
-
51
فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ
Farrat miñ q̣aswarah!
e të frikësuar që ikin prej luanit?!
-
52
بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًا مُّنَشَّرَةً
Bal yureedu kullum riʹim minhum ʹañy yuʹtaa ṣuḥufam munashsharah!
Vërtet, çdonjëri prej tyre kërkon që t’i jepen shkrime të hapura (nga Zoti).
-
53
كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ
Kaallaa! Bal laa- yakhaafoonal ʹAakhirah.
Kurrsesi, pasi ata nuk i frikësohen jetës tjetër!
-
54
كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌ
Kallaaa ʹinnahoo taẓkirah:
Në të vërtetë, ky (Kuran) është këshillë,
-
55
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ
Famañ shaaaʹa ẓakarah!
prandaj, kush të dojë, le t’ia vërë veshin!
-
56
وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ
Wa-maa yaẓkuroona ʹillaaa ʹañy yashaaaʹal laah: Huwa ʹAhlut taq̣waa wa-ʹAhlul Mag̣firah.
Por atij ia vënë veshin vetëm ata që do Allahu. Vetëm Ai është i Denjë për t’u pasur frikë dhe vetëm Ai është i Denjë për të falur.