Al-Muddaththir

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ

Yaaaʹayyuhal Muddas̤s̤ir!

اي (پاڻتي) ڪپڙي ويڙھڻ وارا مڙس.

قُمْ فَأَنذِرْ

Q̣um faʹañẓir!

کڙو ٿي پوءِ ڊيڄار.

وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ

Wa-Rabbaka fakabbir!

۽ پنھنجي پالڻھار جي وڏائي بيان ڪر.

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ

Wa-s̤iyaabaka faṭahhir!

۽ پنھنجا ڪپڙا پاڪ رک.

وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ

Warrujza fahjur!

۽ پليتي کان پري رھ.

وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ

Wa-laa tamnuñ tastaks̤ir.

۽ (اھڙو) احسان نه ڪر جو زيادہ عوض گھرين.

وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ

Wa-li-Rabbika faṣbir!

۽ پنھنجي پالڻھار (جي حُڪم) لاءِ صبر اختيار ڪر.

فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ

Faʹiẓaa nuq̣ira fin naaq̣oor.

پوءِ جڏھن صُور ۾ ڦوڪبو.

فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ

Faẓaalika Yawmaʹiẓiñy Yawmun ʻAseer,―

تڏھن اُن ڏينھن اوکو وقت ٿيندو.

عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ

ʻAlal kaafireena g̣ayru yaseer.

ڪافرن تي اڻ سکيو (وقت) ھوندو.

ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا

Ẓarnee wa-man khalaq̣tu wa-ḥeedaa!―

مون کي ۽ جنھن کي اڪيلو پيدا ڪيم تنھن کي ڇڏي ڏي.

وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًا مَّمْدُودًا

Wa-jaʻaltu lahoo maalam mamdoodaa,

۽ اُن کي گھڻو مال ڏنم.

وَبَنِينَ شُهُودًا

Wa-baneena shuhoodaa!―

۽ (مجلسن ۾) حاضر ٿيڻ وارا پُٽ (به ڏنم).

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًا

Wa-mahhattu lahoo tamheedaa!

۽ ان کي پوري طرح وڌايم.

ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ

S̤umma yaṭ-maʻu ʹan ʹazeed;―

وري (به) لالچ رکندو آھي ته (کيس) وڌيڪ ڏيان.

كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِـَٔايَـٰتِنَا عَنِيدًا

Kallaa! ʹinnahoo kaana liʹAayaatinaa ʻaneedaa!

ائين نه آھي، بيشڪ اُھو اسان جي آيتن سان جھڳڙو ڪندڙ آھي.

سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا

Saʹurhiq̣uhoo ṣaʻoodaa!

جلد اُن کي وڏي سختي سان تڪليف ڏيندس.

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ

ʹInnahoo fakkara wa-q̣addar;―

بيشڪ اُن دل ۾ سوچ ڪئي ۽ ٺھراءُ ڪيو.

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ

Faq̣utila kayfa q̣addar!―

پوءِ لعنت ھجيس شال ڪيئن ٺھراء ڪيائين.

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ

S̤umma q̣utila kayfa q̣addar!―

وري به لعنت ھجيس شال ڪيئن ٺھراءُ ڪيائين.

ثُمَّ نَظَرَ

S̤umma naz̤̣ar;

وري (غور ڪري) ڏٺائين.

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ

S̤umma ʻabasa wa-basar;

وري منھن ۾ شور وڌائين ۽ گھنڊ پاتائين.

ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ

S̤umma ʹadbara wastakbar;

وري پٺيرو ٿيو ۽ وڏائي ڪيائين.

فَقَالَ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ يُؤْثَرُ

Faq̣aala ʹin haaẓaaa ʹillaa siḥruñy yuʹs̤ar;

پوءِ چيائين ته ھي (قرآن) رڳو جادو آھي جو (جادوگرن کان) ھليو اچي ٿو.

إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ

ʹIn haaẓaaa ʹillaa q̣awlul bashar!

ھي (قرآن) رڳو ماڻھوءَ جو ڪلام آھي.

سَأُصْلِيهِ سَقَرَ

Saʹuṣleehi Saq̣ar!

جلد اُن کي دوزخ ۾ وجھندس.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ

Wa-maaa ʹadraaka maa- saq̣ar?

۽ توکي ڪھڙي شيءَ ڄاڻايو ته دوزخ ڇا آھي.

لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ

Laa- tubq̣ee wa-laa taẓar!―

اُھو نڪي ڪجھ (گوشت) رھائي ٿو ۽ نڪي (ھڏا) ڇڏي ٿو.

لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِ

Lawwaaḥatul lilbashar!―

ماڻھن کي (ساڙي) ڪارو ڪندڙ آھي.

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ

ʻAlayhaa tisʻata ʻashar.

اُن تي اُڻويہ ڄڻا دربان آھن.

وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَـٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَـٰٓئِكَةً ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَـٰنًا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَٱلْكَـٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَـٰذَا مَثَلًا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ

Wa-maa jaʻalnaaa ʹAṣḥaaban naari ʹillaa malaaaʹikatañw wa-maa jaʻalnaa ʻiddatahum ʹillaa fitnatal lillaẓeena kafaroo liyastayq̣inal laẓeena ʹootul Kitaaba wa-yazdaadal laẓeena ʹaamanooo ʹeemaanañw Walaa yartaabal laẓeena ʹootul Kitaaba wal-Muʹminoona wa-liyaq̣oolal laẓeena fee q̣uloobihim maraḍuñw walkaafiroona maaẓaaa ʹaraadal laahu bihaaẓaa mas̤alaa? Kaẓaalika yuḍillul laahu mañy yashaaaʹu wa-yahdee mañy yashaaaʹ. Wa-maa yaʻlamu junooda Rabbika ʹillaa Hoo. Wa-maa hiya ʹillaa ẓikraa lil-bashar.

۽ دوزخ جا دربان رڳو ملائڪ ڪيا اٿون، ۽ سندن ڳاڻيٽو رڳو ڪافرن لاءِ پرک ڪئي اٿون ته ڪتاب وارا يقين ڪن ۽ ايمان وارا پنھنجي ايمان ۾ وڌن ۽ ڪتاب وارا ۽ مؤمن شڪ ۾ نه پون ۽ ته جن جي دلين ۾ (منافقيءَ جي) بيماري آھي سي ۽ ڪافر چون ته ھن مثال ڏيڻ ۾ الله جو ڇا مطلب آھي، اھڙيءَ طرح الله جنھن کي گھري (تنھن کي) ڀلائيندو آھي ۽ جنھن کي گھري (تنھن کي) ھدايت ڪندو آھي، ۽ تنھنجي پالڻھار جا لشڪر اُن کانسواءِ (ٻيو) ڪونه ڄاڻندو آھي، ۽ ھيءَ (دوزخ) سڀ ڪنھن ماڻھوءَ لاءِ رڳو نصيحت آھي.

كَلَّا وَٱلْقَمَرِ

Kallaa wal-Q̣amar,

سچ چوان ٿو چنڊ جو قسم آھي.

وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ

Wallayli ʹiẓ ʹadbar,

۽ رات جو جڏھن پٺ ڦيري.

وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ

Waṣ-Ṣubḥi ʹiẓaaa ʹasfar,―

۽ صبح جو (قسم آھي) جڏھن روشن ٿئي.

إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ

ʹInnahaa laʹiḥdal kubar,

ته بيشڪ دوزخ ھڪ وڏين شين مان آھي.

نَذِيرًا لِّلْبَشَرِ

Naẓeeral lilbashar,―

(سڀڪنھن) ماڻھو کي ڊيڄاريندڙ آھي.

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ

Limañ shaaaʹa miñkum ʹañy yataq̣addama ʹaw yataʹakhkhar;

اوھان مان انھي لاءِ جيڪو گھري ته (بھشت) لاءِ اڳي وڌي يا (دوزخ ۾) پٺ تي رھي.

كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ

Kullu nafsim bimaa kasabat raheenah,

سڀڪو جيءُ پنھنجي ڪئي ۾ ڳه پيل آھي.

إِلَّآ أَصْحَـٰبَ ٱلْيَمِينِ

ʹIllaaa ʹAṣḥaabal yameen.

پر سڄي پاسي وارا (ڇٽل آھن).

فِى جَنَّـٰتٍ يَتَسَآءَلُونَ

Fee Jannaatiñy yatasaaaʹaloon

(بھشت جي) باغن ۾ ھوندا، گڏجي پڇندا.

عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ

ʻAnil mujrimeen:

ڏوھارين کان.

مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ

Maa- salakakum fee Saq̣ar?

ته اوھان کي دوزخ ۾ ڪھڙي ڳالھ وڌو.

قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ

Q̣aaloo lam naku minal Muṣalleen;

چوندا ته نڪي نمازين مان ھواسون.

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ

Wa-lam naku nuṭʻimul miskeen;

۽ نڪي مسڪينن کي کارائيندا ھواسون.

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ

Wa-kunnaa nakhooḍu maʻal khaaaʹiḍeen;

۽ بڪواتن سان گڏ بڪوات ڪندا ڪندا ھواسون.

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ

Wa-kunnaa nukaẓẓibu bi-Yawmid Deen

۽ بدلي جي ڏينھن کي ڪوڙ ڀانئيندا ھواسون.

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ

Ḥattaaa ʹataanal yaq̣een.

تان جو اسان کي موت پھتو.

فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَـٰعَةُ ٱلشَّـٰفِعِينَ

Famaa tañfaʻuhum shafaaʻatush shaafiʻeen.

پوءِ کين پارت ڪندڙن جي پارت نفعو نه ڏيندي.

فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ

Famaa lahum ʻanit taẓkirati muʻriḍeen,

پوءِ انھن کي ڇا (ٿيو) آھي جو نصيحت کان منھن موڙيندڙ (ٿيا) آھن.

كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنفِرَةٌ

Kaʹannahum ḥumurum mustañfirah,

ڄڻ ته اُھي ٽھندڙ گڏھ آھن.

فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ

Farrat miñ q̣aswarah!

جي شينھن کان ڀڳا ھجن.

بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًا مُّنَشَّرَةً

Bal yureedu kullum riʹim minhum ʹañy yuʹtaa ṣuḥufam munashsharah!

بلڪ منجھائن ھر ھڪ مڙس گھرندو آھي ته کيس (آسمان) مان کليل ڪتاب ڏجن.

كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ

Kaallaa! Bal laa- yakhaafoonal ʹAakhirah.

ائين نه آھي، بلڪ آخرت کان نه ٿا ڊڄن.

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌ

Kallaaa ʹinnahoo taẓkirah:

سچ آھي ته بيشڪ قرآن ھڪ نصيحت آھي.

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

Famañ shaaaʹa ẓakarah!

پوءِ جيڪو گُھري سو اُن کي پڙھي.

وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ

Wa-maa yaẓkuroona ʹillaaa ʹañy yashaaaʹal laah: Huwa ʹAhlut taq̣waa wa-ʹAhlul Mag̣firah.

۽ الله جي گھر کانسواءِ (ان کي) ياد ڪري نه سگھندا آھن، (الله) اُھو آھي جنھن کان ڊڄڻ گھرجي ۽ اھو بخشش جو به مالڪ آھي.