Al-Qiyamah

لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ

Laaa ʹuq̣simu bi-Yawmil Q̣iyaamah;

Betohem në Ditën e Kiametit!

وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ

Wa-laaa ʹuq̣simu bin-nafsil lawwaamah.

Betohem në shpirtin qortues!

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَـٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ

ʹAyaḥsabul ʹiñsaanu ʹal-lan najmaʻa ʻiz̤̣aamah?

A mendon njeriu se nuk do të mund t’i mbledhim eshtrat e tij?!

بَلَىٰ قَـٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ

Ballaa Q̣aadireena ʻalaaa ʹan nusawwiya banaanah.

Po, si jo! Ne jemi të Zotë t’ia ribëjmë bashkë me përsosmëri edhe majat e gishtave të tij.

بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَـٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ

Bal yureedul ʹIñsaanu liyafjura ʹamaamah.

Por njeriu dëshiron të gabojë sa të jetë gjallë

يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَـٰمَةِ

Yasʹalu ʹayyaana Yawmul Q̣IYAAMAH?

dhe pyet: “Kur do të jetë Dita e Kiametit?”

فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ

Faʹiẓaa bariq̣al baṣar,

Por, kur sytë t’i verbohen

وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ

Wa-khasafal Q̣amar.

dhe të zihet Hëna

وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ

Wa-jumiʻash shamsu wal-q̣amar,―

dhe Dielli e Hëna të bashkohen,

يَقُولُ ٱلْإِنسَـٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ

Yaq̣oolul ʹiñsaanu Yaw-maʹiẓin ʹaynal mafarr?

atë ditë njeriu do të thotë: “Ku të iki?”

كَلَّا لَا وَزَرَ

Kallaa laa- wazar!

Askund! S’ka strehë!

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ

ʹIlaa Rabbika Yawmaʹiẓinil mustaq̣arr.

Atë ditë, streha është te Zoti yt.

يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَـٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

Yunabbaʹul ʹiñsaanu Yawmaʹiẓim bimaa q̣addama wa-ʹakhkhar.

Atë ditë, njeriu do të vihet në dijeni për veprat që ka bërë dhe për ato që ka lënë pa bërë.

بَلِ ٱلْإِنسَـٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌ

Balil ʹiñsaanu ʻalaa nafsihee baṣeerah,

Po, vërtet që njeriu do të dëshmojë kundër vetvetes,

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ

Wa-law ʹalq̣aa maʻaaẓeerah.

edhe sikur të paraqesë shfajësimet e veta.

لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ

Laa- tuḥarrik bihee lisaanaka litaʻjala bih.

Mos nxito (o Muhamed) në leximin e Kuranit me gjuhën tënde!

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ

ʹInna ʻalaynaa jamʻahoo wa-q̣urʹaanah:

Ne e kemi për detyrë t’i mbledhim pjesët e tij e ta lexojmë atë.

فَإِذَا قَرَأْنَـٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ

Faʹiẓaa q̣araʹnaahu fattabiʻ q̣ur-ʹaanah:

Dhe, kur ta lexojmë atë, ti përcille leximin e tij!

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ

S̤umma ʹinna ʻalaynaa bayaanah:

Pastaj, e kemi Ne për detyrë ta shpjegojmë.

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ

Kallaa bal tuḥibboonal ʻaajilah,―

Por ju doni këtë jetë (kalimtare)

وَتَذَرُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ

Wa-taẓaroonal ʹAakhirah.

e për jetën tjetër nuk kujtoheni!

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ

Wujoohuñy Yawmaʹiẓin naaḍirah;―

Atë ditë, disa fytyra do të shkëlqejnë

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ

ʹIlaa Rabbihaa naaz̤̣irah;

dhe Zotin e tyre do të shohin.

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌ

Wa-wujoohuñy Yawmaʹiẓim baasirah,

Kurse disa fytyra, atë ditë, do të jenë të zymta,

تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ

Taz̤̣unnu ʹañy yufʻala bihaa faaq̣irah;

duke e ditur se do të pësojnë një fatkeqësi, që të thyen në mes.

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ

Kallaaa ʹiẓaa balag̣atit taraaq̣ee,

Por, kur shpirti të vijë në grykë

وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ

Wa-q̣eela man raaq̣?

e të thërrasin “A ka shërues”,

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ

Wa-z̤̣anna ʹannahul firaaq̣;

atëherë, ai (që po vdes) do të bindet se ky është çasti i ndarjes

وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ

Waltaffatis saaq̣u bissaaq̣:

dhe këmbët do të ngrijnë.

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ

ʹIlaa Rabbika Yawmaʹiẓinil masaaq̣!

Atë ditë, ai do të sillet te Zoti yt.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ

Falaa Saddaq̣a wa-laa ṣallaa!―

Ai as nuk besoi dhe as nuk u fal,

وَلَـٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

Wa-laakiñ kaẓẓaba wa-tawallaa!

por e mohoi të vërtetën dhe ia ktheu kurrizin,

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ

S̤umma ẓahaba ʹilaaa ʹahlihee yatamaṭṭaa!

e pastaj shkoi te njerëzit e vet, duke u krenuar.

أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ

ʹAwlaa laka faʹawlaa!

Mjerë për ty! Mjerë për ty!

ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ

S̤umma ʹawlaa laka faʹawlaa!

Sërish: Mjerë për ty! Mjerë për ty!

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَـٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى

ʹAyaḥsabul ʹiñsaanu ʹañy yutraka sudaa?

Vallë, a mendon njeriu se do të mbetet pa përgjegjshmëri?

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّن مَّنِىٍّ يُمْنَىٰ

ʹAlam yaku nuṭfatam mim maniyyiñy yumnaa?

A s’ka qenë një pikë fare që derdhej,

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ

S̤umma kaana ʻalaq̣atañ fakhalaq̣a fasawwaa.

pastaj u bë droçkë gjaku e më pas Allahu e krijoi dhe i dha formë e përmasa të caktuara,

فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ

Fajaʻala minhuz zawjayniẓ ẓakara wal-ʹuñs̤aa.

e prej tij bëri çiftin: mashkullin e femrën?!

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَـٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْـِۧىَ ٱلْمَوْتَىٰ

ʹAlaysa ẓaalika biq̣aadirin ʻalaaa ʹañy yuḥyiyal mawtaa?

Vallë, Ai Krijues, a nuk ka fuqi që t’i ngjallë të vdekurit?!