Al-Muddaththir

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ

Yaaaʹayyuhal Muddas̤s̤ir!

হে বস্ত্ৰাবৃত!

قُمْ فَأَنذِرْ

Q̣um faʹañẓir!

উঠা, আৰু সতৰ্ক কৰা,

وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ

Wa-Rabbaka fakabbir!

আৰু তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ শ্ৰেষ্ঠত্ব ঘোষণা কৰা।

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ

Wa-s̤iyaabaka faṭahhir!

আৰু তোমাৰ পোছাক-পৰিচ্ছদ পৱিত্ৰ ৰাখিবা,

وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ

Warrujza fahjur!

আৰু অপৱিত্ৰতা (শ্বিৰ্ক) পৰিহাৰ কৰা,

وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ

Wa-laa tamnuñ tastaks̤ir.

আৰু অধিক পোৱাৰ আশাত কাকো অনুগ্ৰহ নকৰিবা।

وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ

Wa-li-Rabbika faṣbir!

আৰু তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ বাবেই ধৈৰ্য ধাৰণ কৰা।

فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ

Faʹiẓaa nuq̣ira fin naaq̣oor.

এতেকে যেতিয়া শিঙাত ফুঁ দিয়া হ’ব,

فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ

Faẓaalika Yawmaʹiẓiñy Yawmun ʻAseer,―

সেই দিনটো হ’ব এটা সংকটৰ দিন-

عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ

ʻAlal kaafireena g̣ayru yaseer.

যিটো কাফিৰসকলৰ বাবে সহজ নহয়।

ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا

Ẓarnee wa-man khalaq̣tu wa-ḥeedaa!―

যাক মই অকলশৰীয়াকৈ সৃষ্টি কৰিছোঁ তাক মোলৈ এৰি দিয়া।

وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًا مَّمْدُودًا

Wa-jaʻaltu lahoo maalam mamdoodaa,

আৰু যাক মই প্ৰদান কৰিছোঁ বিপুল ধন-সম্পদ,

وَبَنِينَ شُهُودًا

Wa-baneena shuhoodaa!―

আৰু (প্ৰদান কৰিছোঁ) নিত্যসঙ্গী পুত্ৰসকল।

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًا

Wa-mahhattu lahoo tamheedaa!

আৰু তাক প্ৰদান কৰিছোঁ স্বাচ্ছন্দ জীৱনৰ প্ৰচুৰ উপকৰণ-

ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ

S̤umma yaṭ-maʻu ʹan ʹazeed;―

তথাপিও সি কামনা কৰে যে, মই যেন তাক আৰু অধিক দিওঁ!

كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِـَٔايَـٰتِنَا عَنِيدًا

Kallaa! ʹinnahoo kaana liʹAayaatinaa ʻaneedaa!

কেতিয়াও নহয়, সি আমাৰ নিদৰ্শনসমূহৰ বিৰুদ্ধাচাৰী।

سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا

Saʹurhiq̣uhoo ṣaʻoodaa!

অনতিপলমে মই তাক (জাহান্নামৰ পিচল শিলত) আৰোহণ কৰিবলৈ বাধ্য কৰাম।

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ

ʹInnahoo fakkara wa-q̣addar;―

নিশ্চয় সি চিন্তা কৰিলে আৰু সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিলে।

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ

Faq̣utila kayfa q̣addar!―

এতেকে সি ধ্বংস হওক! কেনেকৈ সি (এই) সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিলে?

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ

S̤umma q̣utila kayfa q̣addar!―

আকৌ সি ধ্বংস হওক! কেনেকৈ সি (এই) সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিলে?

ثُمَّ نَظَرَ

S̤umma naz̤̣ar;

তাৰ পিছত সি লক্ষ্য কৰিলে।

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ

S̤umma ʻabasa wa-basar;

তাৰ পিছত সি ভ্ৰুঁ কোচ খোৱালে আৰু মুখ বিকৃত কৰিলে।

ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ

S̤umma ʹadbara wastakbar;

তাৰ পিছত সি উভতিলে আৰু অহংকাৰ কৰিলে।

فَقَالَ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ يُؤْثَرُ

Faq̣aala ʹin haaẓaaa ʹillaa siḥruñy yuʹs̤ar;

তাৰ পিছত সি ক’লে, ‘এয়া পূৰ্বৰে পৰা চলি অহা যাদুৰ বাহিৰে আন একো নহয়’,

إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ

ʹIn haaẓaaa ʹillaa q̣awlul bashar!

‘এয়াতো মানুহৰেই কথা’।

سَأُصْلِيهِ سَقَرَ

Saʹuṣleehi Saq̣ar!

অনতিপলমে মই তাক ছাক্বাৰত (জাহান্নামত) প্ৰৱেশ কৰাম।

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ

Wa-maaa ʹadraaka maa- saq̣ar?

আৰু কিহে তোমাক জনাব ছাক্বাৰ কি?

لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ

Laa- tubq̣ee wa-laa taẓar!―

ই তাক (জীৱিত থাকিবলৈও) অৱকাশ নিদিব আৰু (মৃত্যু হ’বলৈও) এৰি নিদিব।

لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِ

Lawwaaḥatul lilbashar!―

ই শৰীৰৰ ছাল জ্বলাই ক'লা কৰি দিব।

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ

ʻAlayhaa tisʻata ʻashar.

ছাক্বাৰৰ তত্ত্বাৱধানত আছে ঊনৈশজন (প্ৰহৰী)।

وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَـٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَـٰٓئِكَةً ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَـٰنًا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَٱلْكَـٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَـٰذَا مَثَلًا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ

Wa-maa jaʻalnaaa ʹAṣḥaaban naari ʹillaa malaaaʹikatañw wa-maa jaʻalnaa ʻiddatahum ʹillaa fitnatal lillaẓeena kafaroo liyastayq̣inal laẓeena ʹootul Kitaaba wa-yazdaadal laẓeena ʹaamanooo ʹeemaanañw Walaa yartaabal laẓeena ʹootul Kitaaba wal-Muʹminoona wa-liyaq̣oolal laẓeena fee q̣uloobihim maraḍuñw walkaafiroona maaẓaaa ʹaraadal laahu bihaaẓaa mas̤alaa? Kaẓaalika yuḍillul laahu mañy yashaaaʹu wa-yahdee mañy yashaaaʹ. Wa-maa yaʻlamu junooda Rabbika ʹillaa Hoo. Wa-maa hiya ʹillaa ẓikraa lil-bashar.

আৰু আমি কেৱল ফিৰিস্তাসকলকেই জাহান্নামৰ তত্ত্বাৱধায়ক বনাইছোঁ; আৰু কাফিৰসকলৰ পৰীক্ষাস্বৰূপেই আমি সিহঁতৰ সংখ্যা উল্লেখ কৰিছোঁ, যাতে কিতাবপ্ৰাপ্তসকলে দৃঢ় বিশ্বাস কৰে, আৰু মুমিনসকলৰ ঈমান বৃদ্ধি পায়, আৰু যাতে মুমিনসকলে সন্দেহ পোষণ নকৰে; তথা যাতে ইয়াৰ ফলত যিসকলৰ অন্তৰত ব্যাধি আছে সিহঁতে আৰু কাফিৰসকলে কয়, আল্লাহে এই (সংখ্যাৰ) উদাহৰণ দি কি বুজাব বিচাৰিছে? এনেকৈ আল্লাহে যাক ইচ্ছা কৰে পথভ্ৰষ্ট কৰে আৰু যাক ইচ্ছা কৰে তাকেই হিদায়ত প্ৰদান কৰে; আৰু তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ সৈন্যবাহিনী সম্পৰ্কে তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনোৱে নাজানে; আৰু জাহান্নামৰ এই উদাহৰণ মানুহৰ বাবে এটা উপদেশ মাত্ৰ।

كَلَّا وَٱلْقَمَرِ

Kallaa wal-Q̣amar,

কেতিয়াও নহয়, চন্দ্ৰৰ শপত,

وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ

Wallayli ʹiẓ ʹadbar,

শপত ৰাতিৰ, যেতিয়া ইয়াৰ অৱসান ঘটে,

وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ

Waṣ-Ṣubḥi ʹiẓaaa ʹasfar,―

প্ৰভাতৰ শপত, যেতিয়া ই আলোকোজ্জ্বল হয়-

إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ

ʹInnahaa laʹiḥdal kubar,

নিশ্চয় জাহান্নাম হৈছে মহাবিপদসমূহৰ অন্যতম,

نَذِيرًا لِّلْبَشَرِ

Naẓeeral lilbashar,―

মানুহৰ বাবে সতৰ্ককাৰী-

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ

Limañ shaaaʹa miñkum ʹañy yataq̣addama ʹaw yataʹakhkhar;

তোমালোকৰ মাজৰ যিয়ে অগ্ৰসৰ হ’ব বিচাৰে অথবা পিছমুৱা হ’ব বিচাৰে তাৰ বাবে।

كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ

Kullu nafsim bimaa kasabat raheenah,

প্ৰত্যেক ব্যক্তি নিজৰ কৃতকৰ্মৰ বাবে দায়বদ্ধ,

إِلَّآ أَصْحَـٰبَ ٱلْيَمِينِ

ʹIllaaa ʹAṣḥaabal yameen.

কিন্তু সোঁপন্থী লোকসকলৰ বাহিৰে,

فِى جَنَّـٰتٍ يَتَسَآءَلُونَ

Fee Jannaatiñy yatasaaaʹaloon

জান্নাতত তেওঁলোকে ইজনে সিজনক সুধিব,

عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ

ʻAnil mujrimeen:

অপৰাধীবিলাকৰ বিষয়ে,

مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ

Maa- salakakum fee Saq̣ar?

কিহে তোমালোকক ছাক্বাৰত (জাহান্নামত) নিক্ষেপ কৰিছে?

قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ

Q̣aaloo lam naku minal Muṣalleen;

সিহঁতে ক’ব, ‘আমি ছালাত আদায়কাৰীসকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত নাছিলোঁ,

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ

Wa-lam naku nuṭʻimul miskeen;

‘আৰু আমি দুখীয়াক খাদ্য দান কৰা নাছিলোঁ,

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ

Wa-kunnaa nakhooḍu maʻal khaaaʹiḍeen;

লগতে আমি অনৰ্থক আলোচনাকাৰীসকলৰ লগত বেহুদা আলচ কৰাত মগ্ন আছিলোঁ।

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ

Wa-kunnaa nukaẓẓibu bi-Yawmid Deen

আৰু আমি প্ৰতিদান দিৱসক অস্বীকাৰ কৰিছিলোঁ,

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ

Ḥattaaa ʹataanal yaq̣een.

অৱশেষত আমাৰ ওচৰত মৃত্যু আহি পালে’।

فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَـٰعَةُ ٱلشَّـٰفِعِينَ

Famaa tañfaʻuhum shafaaʻatush shaafiʻeen.

এতেকে চুপাৰিছকাৰীসকলৰ চুপাৰিছে সিহঁতৰ কোনো উপকাৰ নকৰিব।

فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ

Famaa lahum ʻanit taẓkirati muʻriḍeen,

এতেকে সিহঁতৰ কি হৈছে, কিয় সিহঁতে উপদেশ বাণীৰ পৰা বিমুখ হৈছে?

كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنفِرَةٌ

Kaʹannahum ḥumurum mustañfirah,

সিহঁত যেনিবা ভীত-সন্ত্ৰস্ত পলায়নৰত বনৰীয়া গাধ।

فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ

Farrat miñ q̣aswarah!

যিবোৰে সিংহৰ ভয়ত পলায়ন কৰিছে।

بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًا مُّنَشَّرَةً

Bal yureedu kullum riʹim minhum ʹañy yuʹtaa ṣuḥufam munashsharah!

বৰং সিহঁতৰ মাজৰ প্ৰত্যেক ব্যক্তিয়েই কামনা কৰে যে তাক উন্মুক্ত গ্ৰন্থ প্ৰদান কৰা হওক।

كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ

Kaallaa! Bal laa- yakhaafoonal ʹAakhirah.

কেতিয়াও নহয়, বৰং সিহঁতে আখিৰাতক ভয় নকৰে।

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌ

Kallaaa ʹinnahoo taẓkirah:

কেতিয়াও নহয়, নিশ্চয় এই কোৰআন সকলোৰে বাবে উপদেশবাণী।

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

Famañ shaaaʹa ẓakarah!

গতিকে যিয়ে ইচ্ছা কৰিব সি উপদেশ গ্ৰহণ কৰিব,

وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ

Wa-maa yaẓkuroona ʹillaaa ʹañy yashaaaʹal laah: Huwa ʹAhlut taq̣waa wa-ʹAhlul Mag̣firah.

আৰু আল্লাহৰ ইচ্ছা অবিহনে কোনোৱেই উপদেশ গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰে, একমাত্ৰ তেৱেঁই ভয়ৰ যোগ্য, কেৱল তেওঁৰেই তাক্বৱা অৱলম্বন কৰা, আৰু তেৱেঁই ক্ষমা কৰাৰ অধিকাৰী।