Al-Qiyamah

لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ

Laaa ʹuq̣simu bi-Yawmil Q̣iyaamah;

মই শপত কৰিছোঁ ক্বিয়ামতৰ দিৱসৰ,

وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ

Wa-laaa ʹuq̣simu bin-nafsil lawwaamah.

মই আৰু শপত কৰিছোঁ আত্মনিন্দাকাৰী আত্মাৰ,

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَـٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ

ʹAyaḥsabul ʹiñsaanu ʹal-lan najmaʻa ʻiz̤̣aamah?

মানুহে ভাবে নেকি যে, আমি কেতিয়াও তাৰ অস্থিসমূহ একত্ৰিত কৰিব নোৱাৰিম?

بَلَىٰ قَـٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ

Ballaa Q̣aadireena ʻalaaa ʹan nusawwiya banaanah.

কিয় নোৱাৰিম, আমি তাৰ আঙুলিৰ অগ্ৰভাগসমূহকো (পাববোৰকো) পুনৰ্বিন্যস্ত কৰিবলৈ সক্ষম।

بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَـٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ

Bal yureedul ʹIñsaanu liyafjura ʹamaamah.

বৰং মানুহে ভৱিষ্যতেও পাপকৰ্ম কৰিবলৈ ইচ্ছুক।

يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَـٰمَةِ

Yasʹalu ʹayyaana Yawmul Q̣IYAAMAH?

সি প্ৰশ্ন কৰে, ক্বিয়ামত দিৱস কেতিয়া আহিব?

فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ

Faʹiẓaa bariq̣al baṣar,

এতেকে যেতিয়া চকু স্থিৰ হৈ যাব,

وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ

Wa-khasafal Q̣amar.

আৰু চন্দ্ৰ জ্যোতিবিহীন হৈ পৰিব,

وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ

Wa-jumiʻash shamsu wal-q̣amar,―

আৰু যেতিয়া সূৰ্য আৰু চন্দ্ৰক একত্ৰিত কৰা হ’ব-

يَقُولُ ٱلْإِنسَـٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ

Yaq̣oolul ʹiñsaanu Yaw-maʹiẓin ʹaynal mafarr?

সেইদিনা মানুহে ক’ব, ‘আজি পলাবলৈ স্থান ক’ত’?

كَلَّا لَا وَزَرَ

Kallaa laa- wazar!

কেতিয়াও নহয়, কোনো আশ্ৰয়স্থল নাই।

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ

ʹIlaa Rabbika Yawmaʹiẓinil mustaq̣arr.

সেইদিনা ঠাই হ’ব কেৱল তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ ওচৰত।

يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَـٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

Yunabbaʹul ʹiñsaanu Yawmaʹiẓim bimaa q̣addama wa-ʹakhkhar.

সেইদিনা মানুহক অৱহিত কৰোৱা হ’ব, সি আগলৈ কি পঠিয়াইছিল আৰু পিছফালে কি থৈ আহিছে।

بَلِ ٱلْإِنسَـٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌ

Balil ʹiñsaanu ʻalaa nafsihee baṣeerah,

বৰং মানুহে নিজেই নিজৰ বিষয়ে সম্যক অৱগত,

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ

Wa-law ʹalq̣aa maʻaaẓeerah.

যদিও সি নানা অজুহাত দেখুৱায়।

لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ

Laa- tuḥarrik bihee lisaanaka litaʻjala bih.

ততাতৈয়াকৈ অহী আয়ত্ত্ব কৰাৰ বাবে তুমি তোমাৰ জিভাক দ্ৰুত সঞ্চালন নকৰিবা।

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ

ʹInna ʻalaynaa jamʻahoo wa-q̣urʹaanah:

নিশ্চয় ইয়াৰ সংৰক্ষণ আৰু পাঠ কৰোৱাৰ দায়িত্ব আমাৰেই।

فَإِذَا قَرَأْنَـٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ

Faʹiẓaa q̣araʹnaahu fattabiʻ q̣ur-ʹaanah:

এতেকে আমি যেতিয়া (জিব্ৰীলৰ মাধ্যমত) ইয়াক পাঠ কৰোঁ তুমি তেতিয়া সেই পাঠৰ অনুসৰণ কৰিবা,

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ

S̤umma ʹinna ʻalaynaa bayaanah:

তাৰ পিছত ইয়াৰ বৰ্ণনাৰ দায়িত্বও নিশ্চিতভাৱে আমাৰেই।

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ

Kallaa bal tuḥibboonal ʻaajilah,―

কেতিয়াও নহয়, বৰং তোমালোকে পৃথিৱীৰ জীৱনকহে ভাল পোৱা;

وَتَذَرُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ

Wa-taẓaroonal ʹAakhirah.

আৰু তোমালোকে আখিৰাতক অৱহেলা কৰা।

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ

Wujoohuñy Yawmaʹiẓin naaḍirah;―

সেইদিনা কিছুমান মুখমণ্ডল উজ্জ্বল হ’ব,

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ

ʹIlaa Rabbihaa naaz̤̣irah;

সিহঁত নিজ প্ৰতিপালকৰ প্ৰতি চাই থাকিব।

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌ

Wa-wujoohuñy Yawmaʹiẓim baasirah,

আৰু সেইদিনা কিছুমান মুখমণ্ডল বিবৰ্ণ হৈ পৰিব,

تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ

Taz̤̣unnu ʹañy yufʻala bihaa faaq̣irah;

সিহঁতে ধাৰণা কৰিব যে, এটা ধ্বংসকাৰী বিপৰ্যয় সিহঁতৰ ওপৰত আপতিত হ’ব।

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ

Kallaaa ʹiẓaa balag̣atit taraaq̣ee,

নিশ্চয়, যেতিয়া প্ৰাণ কণ্ঠাগত হ’ব,

وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ

Wa-q̣eela man raaq̣?

আৰু কোৱা হ’ব, ‘কোনে তাক ৰক্ষা কৰিব’?

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ

Wa-z̤̣anna ʹannahul firaaq̣;

তেতিয়া তাৰ প্ৰত্যেয় হ’ব যে, এইটোৱে বিদায়ক্ষণ।

وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ

Waltaffatis saaq̣u bissaaq̣:

আৰু ভৰিৰ লগত ভৰি জোঁট খাই যাব।

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ

ʹIlaa Rabbika Yawmaʹiẓinil masaaq̣!

সেইদিনা তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ ওচৰতেই সকলোকে খেদি নিয়া হ’ব।

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ

Falaa Saddaq̣a wa-laa ṣallaa!―

কাৰণ সি বিশ্বাস কৰা নাই আৰু ছালাতো আদায় কৰা নাই।

وَلَـٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

Wa-laakiñ kaẓẓaba wa-tawallaa!

বৰং সি সত্য প্ৰত্যাখ্যান কৰিছিল আৰু মুখ ঘূৰাই লৈছিল।

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ

S̤umma ẓahaba ʹilaaa ʹahlihee yatamaṭṭaa!

তাৰ পিছত সি অহংকাৰ কৰি নিজ পৰিয়ালৰ ওচৰলৈ উভতি গৈছিল,

أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ

ʹAwlaa laka faʹawlaa!

দুৰ্ভোগ তোমাৰ বাবে অতি দুৰ্ভোগ!

ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ

S̤umma ʹawlaa laka faʹawlaa!

আকৌ দুৰ্ভোগ তোমাৰ বাবে অতি দুৰ্ভোগ!

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَـٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى

ʹAyaḥsabul ʹiñsaanu ʹañy yutraka sudaa?

মানুহে ভাবে নেকি যে, তাক এনেই এৰি দিয়া হ’ব?

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّن مَّنِىٍّ يُمْنَىٰ

ʹAlam yaku nuṭfatam mim maniyyiñy yumnaa?

সি বীৰ্যৰ শুক্ৰবিন্দু নাছিলনে, যিটো স্খলিত হয়?

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ

S̤umma kaana ʻalaq̣atañ fakhalaq̣a fasawwaa.

তাৰ পিছত সেইটো ‘আলাক্বাত’ পৰিণত হয়। তাৰ পিছত আল্লাহে তাক সৃষ্টি কৰে আৰু সুঠাম কৰে।

فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ

Fajaʻala minhuz zawjayniẓ ẓakara wal-ʹuñs̤aa.

তাৰ পিছত তেওঁ তাৰ পৰাই সৃষ্টি কৰে যোৰ যোৰকৈ নৰ-নাৰী।

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَـٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْـِۧىَ ٱلْمَوْتَىٰ

ʹAlaysa ẓaalika biq̣aadirin ʻalaaa ʹañy yuḥyiyal mawtaa?

সেইজন স্ৰষ্টা মৃতক পুনৰ্জীৱিত কৰিবলৈ সক্ষম নহয়নে বাৰু?