As-Saffat

وَٱلصَّـٰٓفَّـٰتِ صَفًّا

Waṣṣaaaffaati ṣaffaa.

(پنھنجي پالڻھار وٽ) قطار ڪري صفن ٻڌڻ وارن (ملائڪن) جو قسم آھي.

فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجْرًا

Fazzaajiraati zajraa.

پوءِ جھڻڪ ڏيئي (شيطانن) کي ڌمڪائڻ وارن (ملائڪن) جو قسم آھي.

فَٱلتَّـٰلِيَـٰتِ ذِكْرًا

Fattaaliyaati Ẓikraa.

پوءِ (قرآن) پڙھڻ واري جماعت جو قسم آھي.

إِنَّ إِلَـٰهَكُمْ لَوَٰحِدٌ

ʹInna ʹIlaahakum la-Waaḥid!―

ته اوھان جو معبُود ھڪڙو (ئي) آھي.

رَّبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَـٰرِقِ

Rabbus samaawaati wal-ʹarḍi wa-maa baynahumaa wa-Rabbul mashaariq̣!

(جو اُھو) آسمانن ۽ زمين جو ۽ جيڪي اُنھن ٻنھي جي وچ ۾ آھي تنھن جو پالڻھار آھي ۽ (اُھو) اُڀرڻ (۽ لَھڻ) وارن طرفن جو (به) پالڻھار آھي.

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ

ʹInnaa zayyannas samaaa ʹad-dunyaa bizeenatinil kawaakib,―

بيشڪ اسان دُنيا جي آسمانن کي تارن جي سونھن سان سينگاريو.

وَحِفْظًا مِّن كُلِّ شَيْطَـٰنٍ مَّارِدٍ

Wa-ḥifz̤̣am miñ kulli Shayṭaanim maarid,

۽ سڀڪنھن سرڪش شيطان کان (انھيءَ) کي نگاھ رکيوسون.

لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍ

Laa- yassammaʻoona ʹilal Malaʹil ʹAʻlaa wa-yuq̣ẓafoona miñ kulli jaanib,

ته (شيطان) مَلَاءِ الۡاَعۡلىٰ ڏانھن ڪن ڏيئي (ڳالھيون) نه ٻڌن ۽ سڀڪنھن طرف کان (اُنھن ڏانھن) اُماڙيون اُڇلبيون آھن.

دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ

Duḥoorañw Walahum ʻaẓaabuñw waaṣib,

(اُنھن جي) تڙڻ لاءِ ۽ اُنھن لاءِ ھميشه جو عذاب آھي.

إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌ ثَاقِبٌ

ʹIllaa man khaṭifal khaṭfata faʹatbaʻahoo shihaabuñ s̤aaq̣ib.

پر جنھن (چوريءَ ڪن ڏئي مَلَاءِاَعۡلىٰ جي ڳالھين مان ڪنھن ڳالھ کي) جھٽيو تنھن جي پوئتان ٻرندڙ اُماڙي پوندي آھي.

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ ۚ إِنَّا خَلَقْنَـٰهُم مِّن طِينٍ لَّازِبٍۭ

Fastaftihim ʹahum ʹashaddu khalq̣an ʹam man khalaq̣naa? ʹInnaa khalaq̣naahum miñ ṭeenil laazib!

پوءِ کانئن پُڇ ته اُھي پيدا ڪرڻ ۾ تمام مشڪل آھن ڇا يا (ذڪر ڪيل شيون) جن کي اسان بڻايو آھي؟ بيشڪ اسان کين چيڪيءَ مٽيءَ مان بڻايو.

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ

Bal ʹajibta wa-yaskharoon,

بلڪ (ڪافرن جي حال کان) عجب ڪيئي ۽ اُھي ٺـٺوليون ڪندا آھن.

وَإِذَا ذُكِّرُوا۟ لَا يَذْكُرُونَ

Wa-ʹiẓaa ẓukkiroo laa- yaẓkuroon,―

۽ جڏھن سمجھائبو اٿن (تڏھن) نه سمجھندا آھن.

وَإِذَا رَأَوْا۟ ءَايَةً يَسْتَسْخِرُونَ

Wa-ʹiẓaa raʹaw ʹaayatañ yastaskhiroon.

۽ جڏھن (ھو) ڪا نشاني ڏسن (تڏھن) ٺـٺوليون ڪندا آھن.

وَقَالُوٓا۟ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ

Wa-q̣aalooo ʹin haaẓaaa ʹillaa siḥrum mubeen!

۽ چوندا آھن ته ھيءُ (قرآن) رڳو پڌرو جادو آھي.

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ

ʹA-ʹiẓaa mitnaa wa-kunnaa turabañw waʻiz̤̣aaman ʹa-ʹinnaa lamabʻoos̤oon.

ھان جڏھن مرنداسون ۽ مٽي ۽ ھڏا ٿينداسون (تڏھن) اسين وري (جيئرا ٿي) کڙا ٿينداسون ڇا؟

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ

ʹA-waʹaabaaaʹunal ʹawwaloon?

اسان جا اڳيان پيءُ ڏاڏا به (اٿاربا) ڇا؟

قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٰخِرُونَ

Q̣ul naʻam wa-ʹañtum daakhiroon.

چؤ ته ھائو (اُٿاربا) حالانڪ اوھين خوار ھوندؤ.

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ

Faʹinnamaa hiya zajratuñw waaḥidatuñ faʹiẓaa hum yañz̤̣uroon!

پوءِ اُھو (کڙو ٿيڻ) رڳو ھڪ سخت جھڻڪار ھوندي پوءِ اُھي اُتي جو اُتي ڏسڻ لڳندا.

وَقَالُوا۟ يَـٰوَيْلَنَا هَـٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ

Wa-q̣aaloo yaa-waylanaa haaẓaa Yawmud deen!

۽ چوندا ته ھيء ارمان اسان لاءِ ھي بدلي (وٺڻ) جو ڏينھن آھي.

هَـٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

Haaẓaa Yawmul Faṣlil laẓee kuñtum̃ bihee tukaẓẓiboon!

(چئبن ته) نبيري جو ڏينھن جنھن کي اوھين ڪوڙو ڀائيندا ھيؤ سو ھي آھي.

۞ ٱحْشُرُوا۟ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ وَأَزْوَٰجَهُمْ وَمَا كَانُوا۟ يَعْبُدُونَ

ʹUḥshurul laẓeena z̤̣alamoo wa-ʹazwaajahum wa-maa kaanoo yaʻbudoon.

(چئبو ته اي ملائڪو) ظالمن کي ۽ سندن سنگتين کي ۽ جن کي الله کانسواءِ پوڄيندا ھوا

مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْجَحِيمِ

Miñ doonil laahi fahdoohum ʹilaa Ṣiraaṭil Jaḥeem!

تن کي گڏ ڪريو پوءِ کين دوزخ جي واٽ ڏانھن ڏس ڏيو.

وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسْـُٔولُونَ

Waq̣ifoohum ʹinnahum masʹooloon:

۽ کين ترسايو جو بيشڪ کانئن پڇبو.

مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ

Maa- lakum laa- tanaaṣaroon?

(ته) اوھان کي ڇا (ٿيو) آھي جو ھڪ ٻئي جي مدد نٿا ڪريو؟

بَلْ هُمُ ٱلْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ

Bal humul yawma mustaslimoon;

بلڪ اُھي اڄ ڪنڌ نوائيندڙ آھن.

وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ

Wa-ʹaq̣bala baʻḍuhum ʻalaa baʻḍiñy yatasaaaʹaloon.

۽ ڪي ڪن ڏانھن مھاڙ ڪري ھڪ ٻئي کان پڇڻ لڳندا.

قَالُوٓا۟ إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ ٱلْيَمِينِ

Q̣aalooo ʹinnakum kuñtum taʹtoonanaa ʻanil yameen!

(ماڻھو پنھنجن سردارن کي) چوندا ته بيشڪ اوھين (گمراھ ڪرڻ لاءِ) سڄي (۽ کٻي) پاسي کان اسان وٽ ايندا ھُيؤ.

قَالُوا۟ بَل لَّمْ تَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ

Q̣aaloo bal lam takoonoo Muʹmineen!

(سردار) چوندا ته (نه!) بلڪ اوھين پاڻ مُسلمان نه ھُيؤ.

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَـٰنٍۭ ۖ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًا طَـٰغِينَ

Wa-maa kaana lanaa ʻalaykum miñ sulṭaan. Bal kuñtum q̣awmañ ṭaag̣een!

۽ اوھان تي اسان جو ڪو زور نه (ھلندو) ھو، بلڪ (اوھين) پاڻ حد کان لنگھيل قوم ھُيؤ.

فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ

Faḥaq̣q̣a ʻalaynaa Q̣awlu Rabbinaaa ʹinnaa laẓaaaʹiq̣oon.

پوءِ اسان تي اسان جي پالڻھار جو چوڻ ثابت ٿيو ته بيش اسين (عذاب) چکندڙ ھُجون.

فَأَغْوَيْنَـٰكُمْ إِنَّا كُنَّا غَـٰوِينَ

Faʹag̣waynaakum ʹinnaa kunnaa g̣aaween.

پوءِ اوھان کي گمراھ ڪيوسون جو بيشڪ اسين (پاڻ) به گمراھ ھواسون.

فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ

Faʹinnahum Yawmaʹiẓiñ fil ʻAẓaabi mushtarikoon.

پوءِ بيشڪ اُھي اُنھيءَ ڏينھن عذاب ۾ ھڪ ٻئي سا گڏ شريڪ ھوندا.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ

ʹInnaa kaẓaalika nafʻalu bil-mujrimeen.

بيشڪ اسين ڏوھارين سان اھڙي طرح ڪندا آھيون.

إِنَّهُمْ كَانُوٓا۟ إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ

ʹInnahum kaanooo ʹiẓaa q̣eela lahum ˹Laaa ʹilaaha ʹillal laahu˺ yastakbiroon,

بيشڪ اُھي (اھڙا) ھوا جو جڏھن کين چئبو ھو ته الله کانسواءِ (ٻيو) ڪو عبادت جو لائق نه آھي (تڏھن) وڏائي ڪندا ھوا.

وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓا۟ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُونٍۭ

Wa-yaq̣ooloona ʹaʹinnaa lataarikooo ʹaalihatinaa lishaaʻirim majnoon?

۽ چوندا ھوا ته اسان ھڪ چريي شاعر جي (چوڻ) تي پنھنجن معبودن کي ڇڏينداسون ڇا؟

بَلْ جَآءَ بِٱلْحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلْمُرْسَلِينَ

Bal jaaaʹa bil-Ḥaq̣q̣i wa-ṣaddaq̣al mursaleen.

بلڪ (پيغمبر ﷴ ﷺ) سچ (يعني قرآن) آندو ۽ (سڀني) پيغمبرن کي سچو ڄاتائين.

إِنَّكُمْ لَذَآئِقُوا۟ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَلِيمِ

ʹInnakum laẓaaaʹiq̣ul ʻAẓaabil ʹAleem;

بيشڪ اوھين ڏکوئيندڙ عذاب (جو مزو) چکڻ وارا آھيو.

وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

Wa-maa tujzawna ʹillaa maa- kuñtum taʻmaloon;

۽ جيڪي ڪندا ھئو تنھن کانسواءِ (ٻيو) ڪو بدلو نه ڏبؤ.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

ʹIllaa ʻibaadal laahil mukhlaṣeen.

پر الله جا خاص ٻانھا (عذاب کان بچندا).

أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُومٌ

ʹUlaaaʹika lahum Rizq̣um maʻloom,

اُنھن لاءِ روزي مُقرّر (ٿيل) آھي.

فَوَٰكِهُ ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَ

Fawaakihu wa-hum mukramoon,

(قسمين) ميوا، ۽ اُھي عزت وارا آھن.

فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ

Fee Jannaatin Naʻeem,

نعمت وارن باغن ۾.

عَلَىٰ سُرُرٍ مُّتَقَـٰبِلِينَ

ʻAlaa sururim mutaq̣aabileen:

تختن تي ھڪ ٻئي جي آمھون سامھون ويٺل ھوندا.

يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍۭ

Yuṭaafu ʻalayhim̃ bikaʹsim mim maʻeen,

وھندڙ شراب جو پيالو مٿن پيو ڦيرائبو.

بَيْضَآءَ لَذَّةٍ لِّلشَّـٰرِبِينَ

Bayḍaaaʹa laẓẓatillish shaaribeen,

جو (بلڪل) اڇو پيئندڙن لاءِ مزيدار ھوندو.

لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ

Laa- feehaa g̣awluñw walaa hum ʻanhaa yuñzafoon.

نڪي منجھس مٿي جي ڦيري ھوندي ۽ نڪي اُھي کانئس نشي وارا ٿيندا.

وَعِندَهُمْ قَـٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ عِينٌ

Wa-ʻiñdahum q̣aaṣiraatuṭ ṭarfi ʻeen,

۽ وڏين اکين واريون ھيٺ نھاريندڙيون (زالون) وٽن ھونديون.

كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَّكْنُونٌ

Kaʹannahunna bayḍum maknoon.

ڄڻڪ اُھي (حورون) ڍَڪيل آنا آھن.

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ

Faʹaq̣bala baʻḍuhum ʻalaa baʻḍiñy yatasaaaʹaloon.

پوءِ ڪي (ماڻھو) ڪن ڏانھن مھاڙ ڪري ڪري ھڪ ٻئي کان پڇڻ لڳندا.

قَالَ قَآئِلٌ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌ

Q̣aala q̣aaaʹilum minhum ʹinnee kaana lee q̣areen,

منجھانئن ڪو چوندڙ چوندو ته بيشڪ (دنيا ۾) منھنجو ھڪ سنگتي ھو.

يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَ

Yaq̣oolu ʹa-ʹinnaka laminal muṣaddiq̣een?

جو چوندو ھو ته تون (قيامت جو) مڃيندڙ ٿيو آھين ڇا؟

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ

ʹA-ʹiẓaa mitnaa wa-kunnaa turaabañw waʻiz̤̣aaman ʹa-ʹinnaa lamadeenoon?

ھا جڏھن مرنداسون ۽ مٽي ۽ ھڏا ٿينداسون (تڏھن) اسان کي بدلو ڏنو ويندو ڇا؟

قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ

Q̣aala hal ʹañtum muṭṭaliʻoon?

(وري اُھو) چوندو ته اوھين (به دوزخين کي) ڏسو ٿا ڇا؟

فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ

Faṭṭalaʻa faraʹaahu fee sawaaaʹil Jaḥeem.

پوءِ (پاڻ) جھاتي پائيندو ته اُھو (سنگتي) دوزخ جي وچ ۾ ڏسندو.

قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ

Q̣aala tallaahi ʹiñ kitta laturdeen!

چوندو ته الله جو قسم ته تو مونکي ذري گھٽ ھلاڪ ٿي ڪيو.

وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ

Wa-lawlaa Niʻmatu Rabbee lakuñtu minal muḥḍareen!

۽ جيڪڏھن منھنجي پالڻھار (جو مون تي) فضل نه ٿئي ھا ته بيشڪ آءٌ (به عذاب ۾) حاضر ڪيلن مان ھجان ھا.

أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ

ʹAfamaa naḥnu bimayyiteen,

بيشڪ اسين نڪي (ھاڻي وري) مرڻ وارا آھيون.

إِلَّا مَوْتَتَنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ

ʹIllaa mawtatanal ʹoolaa wa-maa naḥnu bimuʻaẓẓabeen?

(اھو) رڳو اسان جو پھريون مرڻ ھو (جو ٿي چڪو) ۽ نڪي عذاب ڪيل آھيون.

إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ

ʹInna haaẓaa lahuwal fawzul ʻaz̤̣eem!

بيشڪ اِھا وڏي مراد ماڻڻ آھي.

لِمِثْلِ هَـٰذَا فَلْيَعْمَلِ ٱلْعَـٰمِلُونَ

Limis̤li haaẓaa falyaʻmalil ʻaamiloon.

اھڙي (نعمت) لاءِ ڀلي ته عمل ڪندڙ عمل ڪن.

أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ

ʹAẓaalika khayrun nuzulan ʹam Shajaratuz Zaq̣q̣oom?

ڀلا اِھا (بيان ڪيل نعمت) مھمانيءَ طور ڀلي آھي يا ٿوھر جو وڻ؟

إِنَّا جَعَلْنَـٰهَا فِتْنَةً لِّلظَّـٰلِمِينَ

ʹInnaa jaʻalnaahaa fitnatal liz̤̣z̤̣aalimeen.

بيشڪ اسان اِن (وڻ) کي ظالمن جي لاءِ عذاب ٺھرايو آھي.

إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِىٓ أَصْلِ ٱلْجَحِيمِ

ʹInnahaa shajaratuñ takhruju feee ʹaṣlil Jaḥeem:

بيشڪ اِھو ھڪ وڻ آھي جو دوزخ جي تري ۾ پيدا ٿيندو آھي.

طَلْعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَـٰطِينِ

Ṭalʻuhaa kaʹannahoo ruʹoosush shayaaṭeen:

اُن جا گوشا ڄڻڪ شيطانن جون سِسيون آھن.

فَإِنَّهُمْ لَـَٔاكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ

Faʹinnahum laʹaakiloona minhaa famaaliʹoona minhal buṭoon.

پوءِ بيشڪ دوزخي اُن مان کائيندا پوءِ منجھانئس پيٽ ڀريندا.

ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيمٍ

S̤umma ʹinna lahum ʻalayhaa lashawbam min ḥameem.

وري اُنھن لاءِ اُن (کاڄ) تي ٽھڪندڙ پاڻيءَ جي ملاوت ھوندي.

ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى ٱلْجَحِيمِ

S̤umma ʹinna marjiʻahum laʹilal Jaḥeem.

وري بيشڪ کائڻ پيئڻ کانپوءِ سندن موٽڻ دوزخ ڏانھن ھوندو.

إِنَّهُمْ أَلْفَوْا۟ ءَابَآءَهُمْ ضَآلِّينَ

ʹInnahum ʹalfaw ʹaabaaaʹahum ḍaaalleen;

بيشڪ اُنھن پنھنجن پيءُ ڏاڏن کي گمراھ ڏٺو.

فَهُمْ عَلَىٰٓ ءَاثَـٰرِهِمْ يُهْرَعُونَ

Fahum ʻalaaa ʹaas̤aarihim yuhraʻoon!

تنھنڪري اُھي (به) سندن پيرن تي ڊوڙن ٿا.

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ ٱلْأَوَّلِينَ

Wa-laq̣ad ḍalla q̣ablahum ʹaks̤arul ʹawwaleen;―

۽ بيشڪ کانئن اڳ اڳين مان گھڻا گمراھ ٿيا ھوا.

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ

Wa-laq̣ad ʹarsalnaa feehim muñẓireen;―

۽ بيشڪ منجھن ڊيڄاريندڙ موڪليا ھواسون.

فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ

Fañz̤̣ur kayfa kaana ʻAaq̣ibatul muñẓareen,―

پوءِ نھار ته ڊيڄاريلن جي پڇاڙي ڪئن ٿي؟

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

ʹIllaa ʻibaadal laahil mukhlaṣeen.

پر الله جا خاص ٻانھا (انھن جي پڇاڙي چڱي ٿي).

وَلَقَدْ نَادَىٰنَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ ٱلْمُجِيبُونَ

Wa-laq̣ad naadaanaa Nooḥuñ falaniʻmal Mujeeboon,

۽ بيشڪ نوح اسان کي سڏيو پوءِ چڱا (دُعا کي) قبول ڪندڙ آھيون.

وَنَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ

Wa-najjaynaahu wa-ʹahlahoo minal Karbil ʻAz̤̣eem,

۽ کيس ۽ سندس (تعلق وارن) ماڻھن کي وڏي مصيبت کان بچايوسون.

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ

Wa-jaʻalnaa ẓurriyyatahoo humul baaq̣een.

۽ (فقط) سندس اولاد کي ئي باقي رھندڙ ڪيوسون.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ

Wa-taraknaa ʻalayhi fil ʹaakhireen:

۽ پوين ۾ اُن لاءِ (چڱي يادگيري) ڇڏي سون.

سَلَـٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِى ٱلْعَـٰلَمِينَ

Salaamun ʻalaa Nooḥiñ fil ʻaalameen!

ساري جَڳ ۾ نوح تي شال سلام ھجي.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

ʹInnaa kaẓaalika najzil Muḥsineen.

بيشڪ اسين ڀلارن کي اھڙي طرح بدلو ڏيندا آھيون.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ

ʹInnahoo min ʻibaadinal Muʹmineen.

بيشڪ اُھو اسان جي مؤمنن ٻانھن مان آھي.

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ

S̤umma ʹag̣raq̣nal ʹaakhareen.

وري ٻـين کي ٻوڙيوسون.

۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ

Wa-ʹinna miñ Sheeʻatihee laʹIbraaheem.

۽ بيشڪ نوح جي پيروري ڪندڙن مان ابراھيم ھو.

إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ

ʹIẓ jaaaʹa Rabbahoo biq̣albiñ saleem.

(ياد ڪر) جڏھن (ھو) پنھنجي پالڻھار وٽ سالم دِل سان آيو.

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ

ʹIẓ q̣aala liʹabeehi wa-q̣awmihee maaẓaa taʻbudoon?

(ياد ڪر) جڏھن پنھنجي پيءُ ۽ پنھنجي قوم کي چيائين ته اوھان ڇاکي پوڄيندا آھيو؟

أَئِفْكًا ءَالِهَةً دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ

ʹAʹifkan ʹaalihatañ doonal laahi tureedoon?

الله کانسواءِ ھٿرادو ٺھيل معبودن کي گھرو ٿا ڇا؟

فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

Famaa z̤̣annukum̃ bi-Rabbil ʻAalameen?

پوءِ جھانن جي پالڻھار بابت اوھان جو ڪھڙو گُمان آھي؟

فَنَظَرَ نَظْرَةً فِى ٱلنُّجُومِ

Fanaz̤̣ara naz̤̣ratañ fin Nujoom,

پوءِ تارن ۾ ھڪ ڀيرو چتائي ڏٺائين.

فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌ

Faq̣aala ʹinnee saq̣eem!

پوءِ چيائين ته آءٌ بيمار ٿيندس.

فَتَوَلَّوْا۟ عَنْهُ مُدْبِرِينَ

Fatawallaw ʻanhu mudbireen.

پوءِ کانئس پُٺي ڏيئي ڦِريا.

فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ

Faraag̣a ʹilaaa ʹaalihatihim faq̣aala ʹalaa taʹkuloon?...

پوءِ سندن معبودن ڏانھن منھن ڪيائين ته اوھين ڇونه ٿا کائو؟

مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ

Maa- lakum laa- tañṭiq̣oon?

اوھان کي ڇا (ٿيو آھي) جو نه ٿا ڳالھايو؟

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ

Faraag̣a ʻalayhim ḍarbam bilyameen.

پوءِ سڄي ھٿ (يعني زور) سان مٿن ڏاڍا ڌَڪ ھڻڻ لڳو.

فَأَقْبَلُوٓا۟ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ

Faʹaq̣balooo ʹilayhi yaziffoon.

پوءِ (قوم وارا) ڏانھس ڊوڙندا سامھون آيا.

قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ

Q̣aala ʹataʻbudoona maa- tanḥitoon?

(کين) چيائين ته جنھن کي اوھين (پاڻ) گھَڙيندا آھيو تنھن کي ڇو پوڄيندا آھيو؟

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ

Wallaahu khalaq̣akum wa-maa taʻmaloon!

ھن ھوندي جو الله اوھان کي ۽ جيڪي اوھين ڪريو ٿا تنھن کي پيدا ڪيو.

قَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ لَهُۥ بُنْيَـٰنًا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ

Q̣aalub noo lahoo bun-yaanañ faʹalq̣oohu fil Jaḥeem!

(ھڪ ٻئي کي) چيائون ته ابراھيم لاءِ اڏاوت اڏيو پوءِ کيس (باھ جي) آڙاھ ۾ اُڇليو.

فَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَيْدًا فَجَعَلْنَـٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ

Faʹaraadoo bihee kaydañ fajaʻalnaahumul ʹasfaleen!

پوءِ ساڻس فريب ڪرڻ جو ارادو ڪيائون پوءِ کين تمام زير ڪيوسون.

وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ

Wa-q̣aala ʹinnee ẓaahibun ʹilaa Rabbee sayahdeen!

۽ ابراھيم چيو ته بيشڪ آءٌ پنھنجي پالڻھار ڏانھن وڃڻ وارو آھيان (اھو) سگھوئي مون کي واٽ ڏيکاريندو (جتي سندس رضا ھوندي).

رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ

Rabbi hab lee minaṣ Ṣaaliḥeen!

اي منھنجا پالڻھار صالحن مان (ڪو پُٽ) مون کي عطا ڪر.

فَبَشَّرْنَـٰهُ بِغُلَـٰمٍ حَلِيمٍ

Fabashsharnaahu big̣ulaamin ḥaleem.

پوءِ کيس ھڪ حليمت واري نينگر جي خوشخبري ڏني سون.

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَـٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَـٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّـٰبِرِينَ

Falammaa balag̣a maʻahus saʻya q̣aala yaa-bunayya ʹinneee ʹaraa fil manaami ʹanneee ʹaẓbaḥuka fañz̤̣ur maaẓaa taraa! Q̣aala yaaaʹabatif ʻal maa- tuʹmar: satajiduneee ʹiñ shaaa ʹallaahu minaṣ Ṣaabireen!

پوءِ جڏھن ساڻس گڏ ڊوڙڻ (واريءَ عمر) کي پھتو (تڏھن ابراھيم) چيو ته اي منھنجا پُٽڙا بيشڪ آءٌ ننڊ ۾ ڏسان ٿو ته آءٌ توکي ڪُھان ٿو پوءِ تون نظر ڪر ته تنھنجي دل ۾ ڇا ٿو اچي؟ چيائين ته اي مُنھنجا ابا جنھن ڪم جو توکي حُڪم ڏنو وڃي ٿو سو ڪر جيڪڏھن الله گھريو ته مون کي صبر ڪرڻ وارن مان لھندين.

فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ

Falammaaa ʹaslamaa wa-tallahoo liljabeen,

پوءِ جڏھن ٻنھي حُڪم مڃيو ۽ ابراھيم (پنھنجي) پُٽ کي پيشانيءَ ڀر ليٽايو.

وَنَـٰدَيْنَـٰهُ أَن يَـٰٓإِبْرَٰهِيمُ

Wa-naadaynaahu ʹañy YaaaʹIbraaheem!

۽ کيس سڏيوسون ته اي ابراھيم.

قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

Q̣ad ṣaddaq̣tar ruʹyaa! ʹInnaa kaẓaalika najzil Muḥsineen.

بيشڪ تو خواب کي سچو ڪيو، بيشڪ اسين ڀلارن کي اھڙي طرح بدلو ڏيندا آھيون.

إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَـٰٓؤُا۟ ٱلْمُبِينُ

ʹInna haaẓaa lahuwal balaaaʹul mubeen.

بيشڪ اِھا پڌري پرک آھي.

وَفَدَيْنَـٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ

Wa-fadaynaahu biẓibḥin ʻaz̤̣eem:

۽ ذُبح جي وڏي جانور سان اُن جو عوض ڏنوسون.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ

Wa-taraknaa ʻalayhi fil ʹaakhireen:

۽ پوين ۾ (چڱي ساراھ) اُن لاءِ ڇڏي سون.

سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ

Salaamun ʻalaaa ʹIbraaheem!

ابراھيم تي شال سلام ھجي.

كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

Kaẓaalika najzil Muḥsineen.

ڀلارن کي اھڙي طرح بدلو ڏيندا آھيون.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ

ʹInnahoo min ʻIbaadinal Muʹmineen.

بيشڪ اُھو اسان جي مؤمنن ٻانھن مان آھي.

وَبَشَّرْنَـٰهُ بِإِسْحَـٰقَ نَبِيًّا مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ

Wa-bashsharnaahu biʹIsḥaaq̣a Nabiyyam minaṣ Ṣaaliḥeen.

۽ کيس اسحٰق جي خوشخبري ڏني سون جو صالحن مان ھڪڙو نبي آھي.

وَبَـٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰٓ إِسْحَـٰقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِّنَفْسِهِۦ مُبِينٌ

Wa-baaraknaa ʻalayhi wa-ʻalaaa ʹIsḥaaq̣: wa-miñ ẓurriyyatihimaa muḥsinuñw waz̤̣aalimul linafsihee mubeen.

۽ ابراھيم تي ۽ اسحٰق تي برڪت نازل ڪئي سون، ۽ ٻنھي جي اولاد مان ڪي چڱا آھن ۽ ڪي پاڻ تي پڌرو ظلم ڪندڙ آھن.

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ

Wa-laq̣ad manannaa ʻalaa Moosaa wa-Haaroon.

۽ بيشڪ موسىٰ ۽ ھارون تي احسان ڪيوسون.

وَنَجَّيْنَـٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ

Wa-najjaynaahumaa wa-q̣awmahumaa minal Karbil ʻAz̤̣eem;

۽ کين ۽ سندن قوم کي وڏي سختيءَ کان بچايوسون.

وَنَصَرْنَـٰهُمْ فَكَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَـٰلِبِينَ

Wa-naṣarnaahum fakaanoo humul g̣aalibeen.

۽ کين مدد ڏني سون پوءِ اُھي غالب رھيا.

وَءَاتَيْنَـٰهُمَا ٱلْكِتَـٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ

Wa-ʹaataynaahumal kitaabal mustabeen;

۽ کين پڌرو ڪتاب ڏنوسون.

وَهَدَيْنَـٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ

Wa-hadaynaahumaṣ Ṣiraaṭal Mustaq̣eem.

۽ کين سِڌي رستي لاتوسون.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ

Wa-taraknaa ʻalayhimaa fil ʹaakhireen:

۽ پوين ۾ (چڱي ساراھ) انھن لاءِ ڇڏي سون.

سَلَـٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ

Salaamun ʻalaa Moosaa wa-Haroon!

مُوسىٰ ۽ ھارون تي شال سلام ھجي.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

ʹInnaa kaẓaalika najzil Muḥsineen.

بيشڪ اسين ڀلارن کي اھڙيءَ طرح بدلو ڏيندا آھيون.

إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ

ʹInnahumaa min ʻibaadinal Muʹmineen.

بيشڪ اُھي (ٻئي) اسان جي مؤمن ٻانھن مان آھن.

وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ

Wa-ʹinna ʹIlyaasa laminal mursaleen.

۽ بيشڪ الياس پيغمبرن مان ھو.

إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ

ʹIẓ q̣aala liq̣awmiheee ʹalaa tattaq̣oon?

جڏھن پنھنجي قوم کي چيائين ته (الله کان) ڇونه ڊڄندا آھيو؟

أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَـٰلِقِينَ

ʹAtadʻoona taẓaroona Baʻlañwwa ʹAḥsanal Khaaliq̣een,―

ڇو بَعل کي پوڄيندا آھيو ۽ تمام چڱي خلقيندڙ کي ڇڏيندا آھيو؟

ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ

ʹAllaaha Rabbakum wa-Rabba ʹaabaaaʹikumul ʹawwaleen?

(جو) الله اوھان جو پالڻھار ۽ اوھان جي اڳين پِين ڏاڏن جو پالڻھار آھي.

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ

Fakaẓẓaboohu faʹinnahum lamuḥḍaroon,―

پوءِ کيس ڪوڙو ڀانيائون تنھنڪري اُھي بيشڪ (دوزخ ۾) حاضر ڪيل آھن.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

ʹIllaa ʻibaadal laahil mukhlaṣeen.

پر الله جا خاص ٻانھا (ڇٽل آھن).

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ

Wa-taraknaa ʻalayhi fil ʹaakhireen:

۽ پوين ۾ (چڱي ساراھ) اُن لاءِ ڇڏي سون.

سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ

Salaamun ʻalaaa ʹIlyaaseen!

الياس تي شال سلام ھجي.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

ʹInnaa kaẓaalika najzil Muḥsineen.

بيشڪ اسين ڀلارن کي اھڙي طرح بدلو ڏيندا آھيون.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ

ʹInnahoo min ʻIbaadinal Muʹmineen.

بيشڪ اُھو اسان جي مؤمن ٻانھن مان آھي.

وَإِنَّ لُوطًا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ

Wa-ʹinna Looṭal laminal mursaleen.

۽ بيشڪ لُوط پيغمبرن مان ھو.

إِذْ نَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ

ʹIẓ najjaynaahu wa-ʹahlahooo ʹajmaʻeen,

(ياد ڪر) جڏھن اُن کي ۽ سندس مڙني گھر وارن کي بچايوسون.

إِلَّا عَجُوزًا فِى ٱلْغَـٰبِرِينَ

ʹIllaa ʻajoozañ fil g̣aabireen:

سواءِ ھڪڙي ڪراڙي زال جي جا پُٺ تي رھندڙن مان ٿي.

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ

S̤umma dammarnal ʹaakhareen.

وري (ھنن) ٻـين کي ھلاڪ ڪيوسون.

وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ

Wa-ʹinnakum latamurroona ʻalayhim muṣbiḥeen―

۽ بيشڪ اوھين انھن (جي ڳوٺن) وٽان صبح جو لنگھندا آھيو.

وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

Wa-billayli ʹafalaa taʻq̣iloon?

۽ رات جو (به) پوءِ ڇونه سمجھندا آھيو؟

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ

Wa-ʹinna Yoonusa laminal mursaleen.

۽ بيشڪ يُونس پيغمبرن مان ھو.

إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ

ʹIẓ ʹabaq̣a ʹilal fulkil mashḥoon.

جڏھن (ھو) ڀريل ٻيڙيءَ ڏانھن ڀڳو.

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَ

Fasaahama fakaana minal mudḥaḍeen:

پوءِ (ٻيڙي وارن سان) پُکو وڌائين ته (پاڻ) پُکي پيلن مان ٿيو.

فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ

Faltaq̣amahul Ḥootu wa-huwa muleem.

پوءِ کيس مڇي ڳھي وئي ۽ اُھو (اھڙو ڪم ڪندڙ ھو جو) ملامت جو لائق ھو.

فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَ

Falawlaaa ʹannahoo kaana minal musabbiḥeen,

پوءِ اُھو جيڪڏھن تسبيح چوندڙن مان نه ھجي ھا.

لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ

Lalabis̤a fee baṭniheee ʹilaa Yawmi yubʻas̤oon.

ته اُنھي ڏينھن تائين جنھن ۾ (ماڻھو) اُٿارجن اُن جي پيٽ ۾ رھي ھا.

۞ فَنَبَذْنَـٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌ

Fanabaẓnaahu bilʻaraaaʹi wa-huwa saq̣eem.

پوءِ کيس صاف پَٽ ۾ اُڇليوسون ۽ اُھو بيمار ھو.

وَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّن يَقْطِينٍ

Wa-ʹambatnaa ʻalayhi shajaratam miñy yaq̣ṭeen.

۽ مٿس وڻ ڪدوءَ (جي قِسم) مان ڄمايوسون.

وَأَرْسَلْنَـٰهُ إِلَىٰ مِا۟ئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ

Wa-ʹarsalnaahu ʹilaa miʹati ʹalfin ʹaw yazeedoon.

۽ کيس (ھڪ) لک يا (اُن کان) وڌيڪ (ماڻھن) ڏانھن موڪليوسون.

فَـَٔامَنُوا۟ فَمَتَّعْنَـٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍ

Faʹaamanoo famattaʻnaahum ʹilaa ḥeen.

پوءِ انھن ايمان آندو پوءِ ھڪ وقت تائين کين فائدو ڏنوسون.

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ ٱلْبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلْبَنُونَ

Fastaftihim ʹa-li-Rabbikal banaatu wa-lahumul banoon?―

پوءِ (اي پيغمبر) اُنھن (يعني مشرڪن) کان پُڇ ته تنھنجي پالڻھار کي ڌيئر آھن ڇا يا کيس پُٽ آھنئ

أَمْ خَلَقْنَا ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ إِنَـٰثًا وَهُمْ شَـٰهِدُونَ

ʹAm khalaq̣nal malaaaʹikata ʹinaas̤añw Wahum shaahidoon?

يا ملائڪن کي زالون بڻايوسون ۽ اُھي (اُن وقت) حاضر ھوا.

أَلَآ إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ

ʹAlaaa ʹinnahum min ʹifkihim layaq̣ooloon:

خبردار ھُجو (ته) بيشڪ اُھي پنھنجي (ھٿرادو ٺھيل) ڪوڙ مان چوندا آھن.

وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ

Waladal laahu wa-ʹinnahum lakaaẓiboon!

ته الله (اولاد کي) ڄڻيو آھي ۽ اُھي ڪوڙا آھن.

أَصْطَفَى ٱلْبَنَاتِ عَلَى ٱلْبَنِينَ

ʹAṣṭafal banaati ʻalal baneen?

پٽن کان ڌيئر پسند ڪيائين ڇا؟

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ

Maa- lakum Kayfa taḥkumoon?

اوھان کي ڇا ٿيو آھي، ڪيئن نبيرو ڪندا آھيو؟

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

ʹAfalaa taẓakkaroon?

(اوھين) ڇونه ڌيان ڪندا آھيو؟

أَمْ لَكُمْ سُلْطَـٰنٌ مُّبِينٌ

ʹAm lakum sulṭaanum mubeen?

يا اوھان کي ڪا پڌري حُجّت آھي؟

فَأْتُوا۟ بِكِتَـٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ

Faʹtoo bi-Kitaabikum ʹiñ kuñtum ṣaadiq̣een!

جيڪڏھن اوھين سچا آھيو ته پنھنجو ڪتاب آڻيو.

وَجَعَلُوا۟ بَيْنَهُۥ وَبَيْنَ ٱلْجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ ٱلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ

Wa-jaʻaloo baynahoo wa-baynal Jinnati nasabaa: wa-laq̣ad ʻalimatil Jinnatu ʹinnahum lamuḥḍaroon!

۽ (ڪافرن) الله ۽ جِنن جي وچ ۾ مائٽي مُقرر ڪئي، ۽ بيشڪ جِنن ڄاتو آھي ته اُھي (قيامت ۾ حساب لاءِ) حاضر ڪيا ويندا.

سُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ

Subḥaanal laahi ʻammaa yaṣifoon!

(ڪافر) جيڪي بيان ڪندا آھن تنھن کان الله پاڪ آھي.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

ʹIllaa ʻIbaadal laahil mukhlaṣeen.

پر الله جا خاص ٻانھا (انھن جو چوڻ سچو آھي).

فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ

Faʹinnakum wa-maa taʻbudoon―

پوءِ (اي ڪافرؤ) بيشڪ اوھين ۽ جن (بتن) کي پوڄيندا آھيو.

مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَـٰتِنِينَ

Maaa ʹañtum ʻalayhi bifaatineen,

اوھين (سڀئي) اُن (يعني ڪوڙن معبُودن جي عبادت) لاءِ گمراھ ڪرڻ وارا نه آھيو.

إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ ٱلْجَحِيمِ

ʹIllaa man huwa ṣaalil Jaḥeem!

پر اُنھن کي جيڪو (پاڻ) دوزخ ۾ گھڙڻ وارو آھي.

وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌ مَّعْلُومٌ

Wa-maa minnaaa ʹillaa lahoo maq̣aamum maʻloom;

۽ (ملائڪ چوندا آھن ته) اسان مان اھڙو آھي ئي ڪونه جنھن لاءِ (عبادت جي) ھڪ جاءِ ٺھرايل نه آھي.

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَ

Wa-ʹinnaa lanaḥnuṣ ṣaaaffoon;

۽ بيشڪ اسين صِف ٻَڌڻ وارا آھيون.

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلْمُسَبِّحُونَ

Wa-ʹinnaa lanaḥnul musabbiḥoon!

۽ بيشڪ اسين تسبيح چوڻ وارا آھيون.

وَإِن كَانُوا۟ لَيَقُولُونَ

Wa-ʹiñ kaanoo layaq̣ooloon,

۽ بيشڪ (عرب جا ڪافر) چوندا ھوا.

لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًا مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ

Law ʹanna ʻiñdanaa Ẓikram minal ʹawwaleen,

ته جيڪڏھن اسان وٽ پھرين جو احوال ھجي ھا.

لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

Lakunnaa ʻIbaadal laahil mukhlaṣeen!

ته ضرور الله جا خاص ٻانھا ٿيون ھا.

فَكَفَرُوا۟ بِهِۦ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ

Fakafaroo bihee fasawfa yaʻlamoon!

وري اُن (يعني قرآن) جا مُنڪر ٿيا پوءِ سِگھوئي (ڪفر جي پڄاڻي) ڄاڻندا.

وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلْمُرْسَلِينَ

Wa-laq̣ad sabaq̣at Kalimatunaa liʻIbaadinal mursaleen;

۽ بيشڪ پنھنجن ٻانھن پيغمبرن لاءِ اسان جو وعدو اڳي ئي ٿي چڪو..

إِنَّهُمْ لَهُمُ ٱلْمَنصُورُونَ

ʹInnahum lahumul mañṣooroon,

ته بيشڪ اُھي (اسان جا پيغمبر) ئي فتح مند آھن.

وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلْغَـٰلِبُونَ

Wa-ʹinna juñdanaa lahumul g̣aaliboon.

۽ بيشڪ اسان جو لشڪر ئي غالب آھي.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ

Fatawalla ʻanhum ḥattaa ḥeen,

پوءِ کانئن ھڪ وقت تائين منھن موڙ.

وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ

Wa-ʹabṣirhum fasawfa yubṣiroon!

۽ کين ڏسندو رھ پوءِ اُھي به سگھوئي ڏسندا.

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ

ʹAfabiʻaẓaabinaa yastaʻjiloon?

(ھي ڪافر) اسان جو عذاب جلد گھرندا آھن ڇا؟

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلْمُنذَرِينَ

Faʹiẓaa nazala bisaaḥatihim fasaaaʹa ṣabaaḥul muñẓareen!

پوءِ جڏھن سندن (گھرن جي) اڱڻن ۾ (عذاب) لھندو تڏھن ڊيڄاريلن جو صُبح بڇڙو ٿيندو.

وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ

Wa-tawalla ʻanhum ḥattaa ḥeen,

۽ کانئن ھڪ وقت تائين مُنھن موڙ.

وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ

Wa-ʹabṣir fasawfa yubṣiroon!

۽ ڏسندو رھ پوءِ اُھي به سگھوئي (نتيجو) ڏسندا.

سُبْحَـٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ

Subḥaana Rabbika Rabbil ʻIzzati ʻammaa yaṣifoon!

تنھنجو پالڻھار پاڪ آھي جيڪي (اِھي ڪافر) بيان ڪندا آھن تنھن کان (اُھو) عزّت وارو آھي.

وَسَلَـٰمٌ عَلَى ٱلْمُرْسَلِينَ

Wa-Salaamun ʻalal mursaleen!

۽ (الله جي) پيغمبرن تي شال سَلام ھجي.

وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

Wal-Ḥamdu lillaahi Rabbil ʻAalameen.

۽ جھانن جي پالڻھار الله کي ئي سڀ ساراھ جڳائيندي آھي.