As-Saffat

وَٱلصَّـٰٓفَّـٰتِ صَفًّا

Waṣṣaaaffaati ṣaffaa.

سوگند به (فرشتگان) صف کشیده.

فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجْرًا

Fazzaajiraati zajraa.

پس سوگند به (فرشتگان) باز دارنده،

فَٱلتَّـٰلِيَـٰتِ ذِكْرًا

Fattaaliyaati Ẓikraa.

و به تلاوت کنندگان ذکر (= قرآن)،

إِنَّ إِلَـٰهَكُمْ لَوَٰحِدٌ

ʹInna ʹIlaahakum la-Waaḥid!―

که همانا معبود شما یکی است.

رَّبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَـٰرِقِ

Rabbus samaawaati wal-ʹarḍi wa-maa baynahumaa wa-Rabbul mashaariq̣!

پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن‌هاست، و پروردگار مشرق‌ها.

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ

ʹInnaa zayyannas samaaa ʹad-dunyaa bizeenatinil kawaakib,―

بی‌گمان ما آسمان دنیا (= پایین) را به زیور ستارگان بیاراستیم.

وَحِفْظًا مِّن كُلِّ شَيْطَـٰنٍ مَّارِدٍ

Wa-ḥifz̤̣am miñ kulli Shayṭaanim maarid,

و از هر شیطان سر کشی حفظ کردیم.

لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍ

Laa- yassammaʻoona ʹilal Malaʹil ʹAʻlaa wa-yuq̣ẓafoona miñ kulli jaanib,

(تا) به (سخنان) عالم بالا گوش فرا ندهند، و از هر سو (بوسیلۀ شهاب) زده (و رانده) می‌شوند.

دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ

Duḥoorañw Walahum ʻaẓaabuñw waaṣib,

(آن‌ها به سختی) عقب رانده می‌شوند، و برای آن‌ها عذاب دایمی است.

إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌ ثَاقِبٌ

ʹIllaa man khaṭifal khaṭfata faʹatbaʻahoo shihaabuñ s̤aaq̣ib.

مگر کسی‌که ناگهان چیزی را برباید، پس شهابی درخشان او را دنبال می‌کند.

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ ۚ إِنَّا خَلَقْنَـٰهُم مِّن طِينٍ لَّازِبٍۭ

Fastaftihim ʹahum ʹashaddu khalq̣an ʹam man khalaq̣naa? ʹInnaa khalaq̣naahum miñ ṭeenil laazib!

پس (ای پیامبر) از آن‌ها بپرس که آیا آفرینش آن‌ها سخت‌تر است، یا (آفرینش) آنچه ما آفریده‌ایم، ما آن‌ها را از گل چسپنده‌ای آفریدیم.

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ

Bal ʹajibta wa-yaskharoon,

بلکه تو (از انکار آن‌ها) در شگفت شدی، و آن‌ها مسخره می‌کنند.

وَإِذَا ذُكِّرُوا۟ لَا يَذْكُرُونَ

Wa-ʹiẓaa ẓukkiroo laa- yaẓkuroon,―

و هنگامی‌که پند داده شوند، پند نمی‌پذیرند.

وَإِذَا رَأَوْا۟ ءَايَةً يَسْتَسْخِرُونَ

Wa-ʹiẓaa raʹaw ʹaayatañ yastaskhiroon.

و هنگامی‌که معجز‌ه‌ای ببینند (آنرا) مسخره می‌کنند.

وَقَالُوٓا۟ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ

Wa-q̣aalooo ʹin haaẓaaa ʹillaa siḥrum mubeen!

و می‌گویند: «این جز جادویی آشکار نیست،

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ

ʹA-ʹiẓaa mitnaa wa-kunnaa turabañw waʻiz̤̣aaman ʹa-ʹinnaa lamabʻoos̤oon.

آیا هنگامی‌که مردیم و به خاک و استخوان‌های (پوسیده، مبدل) شدیم، (دوباره) بر انگیخته خواهیم شد؟!

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ

ʹA-waʹaabaaaʹunal ʹawwaloon?

آیا نیاکان نخستین ما (نیز بر انگیخته می‌شوند؟!)»

قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٰخِرُونَ

Q̣ul naʻam wa-ʹañtum daakhiroon.

بگو: «آری، و شما خوار و زبون (زنده) می‌شوید».

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ

Faʹinnamaa hiya zajratuñw waaḥidatuñ faʹiẓaa hum yañz̤̣uroon!

پس آن تنها یک بانگ (سهمناک) است، ناگهان آن‌ها (از قبرها بیرون می‌آیند و) می‌نگرند.

وَقَالُوا۟ يَـٰوَيْلَنَا هَـٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ

Wa-q̣aaloo yaa-waylanaa haaẓaa Yawmud deen!

و گویند: «وای بر ما این (همان) روز جزا است!»

هَـٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

Haaẓaa Yawmul Faṣlil laẓee kuñtum̃ bihee tukaẓẓiboon!

(آری) این (همان) روز داوری است، که شما آن را تکذیب می‌کردید.

۞ ٱحْشُرُوا۟ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ وَأَزْوَٰجَهُمْ وَمَا كَانُوا۟ يَعْبُدُونَ

ʹUḥshurul laẓeena z̤̣alamoo wa-ʹazwaajahum wa-maa kaanoo yaʻbudoon.

(به فرشتگان فرمان داده می‌شود) گرد آورید کسانی را که ستم کردند، و (همپایگان و) همراهانشان و آنچه را می‌پرستیدند.

مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْجَحِيمِ

Miñ doonil laahi fahdoohum ʹilaa Ṣiraaṭil Jaḥeem!

به جای الله، پس (همۀ) آن‌ها را به راه دوزخ هدایت کنید.

وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسْـُٔولُونَ

Waq̣ifoohum ʹinnahum masʹooloon:

و آن‌ها را نگاه دارید که یقینا باز خواست خواهند شد.

مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ

Maa- lakum laa- tanaaṣaroon?

شما را چه شده است که یکدیگر را یاری نمی‌دهید؟!

بَلْ هُمُ ٱلْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ

Bal humul yawma mustaslimoon;

بلکه آن‌ها امروز (همه) تسلیم (و فرمانبردار) هستند.

وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ

Wa-ʹaq̣bala baʻḍuhum ʻalaa baʻḍiñy yatasaaaʹaloon.

آن‌ها سوال کنان رو به یکدیگر کنند،

قَالُوٓا۟ إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ ٱلْيَمِينِ

Q̣aalooo ʹinnakum kuñtum taʹtoonanaa ʻanil yameen!

(به سردمداران) گویند: «به راستی که شما (برای گمراه کردن ما) از (راه) خیر خواهی به نزد ما می‌آمدید».

قَالُوا۟ بَل لَّمْ تَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ

Q̣aaloo bal lam takoonoo Muʹmineen!

(سردمداران در پاسخ) گویند: «بلکه، شما خودتان مؤمن نبودید (تقصیر ما چیست؟!)

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَـٰنٍۭ ۖ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًا طَـٰغِينَ

Wa-maa kaana lanaa ʻalaykum miñ sulṭaan. Bal kuñtum q̣awmañ ṭaag̣een!

و ما هیچ‌گونه تسلطی بر شما نداشتیم، بلکه شما خود گروهی سر کش بودید.

فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ

Faḥaq̣q̣a ʻalaynaa Q̣awlu Rabbinaaa ʹinnaa laẓaaaʹiq̣oon.

پس فرمان پروردگارمان بر ما ثابت شد، البته ما چشندۀ (عذاب) خواهیم بود.

فَأَغْوَيْنَـٰكُمْ إِنَّا كُنَّا غَـٰوِينَ

Faʹag̣waynaakum ʹinnaa kunnaa g̣aaween.

پس شما را گمراه کردیم، بی‌گمان ما (نیز) خود گمراه بودیم».

فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ

Faʹinnahum Yawmaʹiẓiñ fil ʻAẓaabi mushtarikoon.

پس مسلماً در آن روز همۀ آن‌ها (= پیروان و سردمداران) در عذاب شریک خواهند بود.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ

ʹInnaa kaẓaalika nafʻalu bil-mujrimeen.

بی‌شک ما با مجرمان این گونه رفتار می‌کنیم!

إِنَّهُمْ كَانُوٓا۟ إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ

ʹInnahum kaanooo ʹiẓaa q̣eela lahum ˹Laaa ʹilaaha ʹillal laahu˺ yastakbiroon,

آن‌ها (در دنیا چنان) بودند که چون به آن‌ها گفته می‌شد: «معبودی (به حق) جز الله نیست» سر کشی (و تکبر) می‌کردند.

وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓا۟ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُونٍۭ

Wa-yaq̣ooloona ʹaʹinnaa lataarikooo ʹaalihatinaa lishaaʻirim majnoon?

و می‌گفتند: «آیا ما معبودان‌مان را به خاطر (سخن) شاعری دیوانه رها کنیم؟!»

بَلْ جَآءَ بِٱلْحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلْمُرْسَلِينَ

Bal jaaaʹa bil-Ḥaq̣q̣i wa-ṣaddaq̣al mursaleen.

(چنین نیست) بلکه (پیامبر الله) حق را آورد، و پیامبران (پیشین) را تصدیق کرد.

إِنَّكُمْ لَذَآئِقُوا۟ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَلِيمِ

ʹInnakum laẓaaaʹiq̣ul ʻAẓaabil ʹAleem;

مسلماً شما عذاب دردناک را خواهید چشید.

وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

Wa-maa tujzawna ʹillaa maa- kuñtum taʻmaloon;

و جز به آنچه می‌کردید، کیفر داده نمی‌شوید.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

ʹIllaa ʻibaadal laahil mukhlaṣeen.

مگر بندگان مخلص الله،

أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُومٌ

ʹUlaaaʹika lahum Rizq̣um maʻloom,

(که) آن‌ها رزق و روزی معین دارند.

فَوَٰكِهُ ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَ

Fawaakihu wa-hum mukramoon,

(انواع) میوه‌ها، و آنان گرامی داشتگانند.

فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ

Fee Jannaatin Naʻeem,

در باغ‌هایی پر نعمت (بهشت)،

عَلَىٰ سُرُرٍ مُّتَقَـٰبِلِينَ

ʻAlaa sururim mutaq̣aabileen:

بر تخت‌ها رو به روی یکدیگر (نشسته‌اند).

يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍۭ

Yuṭaafu ʻalayhim̃ bikaʹsim mim maʻeen,

گرداگردشان جامی از (شراب) روان می‌گردانند.

بَيْضَآءَ لَذَّةٍ لِّلشَّـٰرِبِينَ

Bayḍaaaʹa laẓẓatillish shaaribeen,

(شرابی) سفید (و) لذت‌بخش برای نوشندگان است.

لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ

Laa- feehaa g̣awluñw walaa hum ʻanhaa yuñzafoon.

نه در آن تبهکاری (و فساد) است، و نه آن‌ها از آن (شراب) مست شوند.

وَعِندَهُمْ قَـٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ عِينٌ

Wa-ʻiñdahum q̣aaṣiraatuṭ ṭarfi ʻeen,

و نزدشان (همسرانی) سیه چشم، دیده فرو هشته (که تنها به شوهران خود نظر دارند) خواهند بود.

كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَّكْنُونٌ

Kaʹannahunna bayḍum maknoon.

گویی آن‌ها بیضه‌های (شتر مرغ) در پرده پوشیده‌اند.

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ

Faʹaq̣bala baʻḍuhum ʻalaa baʻḍiñy yatasaaaʹaloon.

پس آن‌ها سوال‌کنان رو به یکدیگر کنند.

قَالَ قَآئِلٌ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌ

Q̣aala q̣aaaʹilum minhum ʹinnee kaana lee q̣areen,

یکی از آن‌ها گوید: «به راستی من (در دنیا) همنشینی داشتم.

يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَ

Yaq̣oolu ʹa-ʹinnaka laminal muṣaddiq̣een?

که (پیوسته) می‌گفت: آیا (واقعاً) تو از باور‌کنندگان (بعث و قیامت) هستی؟!

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ

ʹA-ʹiẓaa mitnaa wa-kunnaa turaabañw waʻiz̤̣aaman ʹa-ʹinnaa lamadeenoon?

آیا وقتی‌که مردیم و خاک و استخوان‌های (پوسیده) شدیم، (زنده می‌شویم و) کیفرمان می‌دهند؟!»

قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ

Q̣aala hal ʹañtum muṭṭaliʻoon?

(او به دوستان بهشتی‌اش) گوید: «آیا شما می‌توانید (به دوزخیان) بنگرید (و از او خبری بگیرید)؟!»

فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ

Faṭṭalaʻa faraʹaahu fee sawaaaʹil Jaḥeem.

پس (چشم برگرداند و) نگریست، ناگاه او را در میان دوزخ دید.

قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ

Q̣aala tallaahi ʹiñ kitta laturdeen!

گوید: به الله سوگند، نزدیک بود که مرا به هلاکت افکنی.

وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ

Wa-lawlaa Niʻmatu Rabbee lakuñtu minal muḥḍareen!

و اگر نعمت پروردگارم نبود، من (نیز) از احضار شدگان (دوزخ) بودم.

أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ

ʹAfamaa naḥnu bimayyiteen,

(سپس به دوستان بهشتی خود گوید:) آیا ما (هرگز) نمی‌میریم (و در بهشت جاودان هستیم)

إِلَّا مَوْتَتَنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ

ʹIllaa mawtatanal ʹoolaa wa-maa naḥnu bimuʻaẓẓabeen?

جز همان مرگ نخستین خود، (دیگر مرگی به سراغ‌مان نخواهد آمد) و ما (هرگز) عذاب نخواهیم شد؟!

إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ

ʹInna haaẓaa lahuwal fawzul ʻaz̤̣eem!

بی‌گمان این همان کامیابی بزرگ است!

لِمِثْلِ هَـٰذَا فَلْيَعْمَلِ ٱلْعَـٰمِلُونَ

Limis̤li haaẓaa falyaʻmalil ʻaamiloon.

(آری) عمل کنندگان باید برای چنین (پاداشی) عمل کنند.

أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ

ʹAẓaalika khayrun nuzulan ʹam Shajaratuz Zaq̣q̣oom?

آیا برای پذیرایی این (نعمت‌های بهشتی) بهتر است یا درخت زقوم؟

إِنَّا جَعَلْنَـٰهَا فِتْنَةً لِّلظَّـٰلِمِينَ

ʹInnaa jaʻalnaahaa fitnatal liz̤̣z̤̣aalimeen.

همانا ما آن را ابتلای برای ستمکاران قرار دادیم.

إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِىٓ أَصْلِ ٱلْجَحِيمِ

ʹInnahaa shajaratuñ takhruju feee ʹaṣlil Jaḥeem:

به راستی آن درختی است که از قعر جهنم می‌روید.

طَلْعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَـٰطِينِ

Ṭalʻuhaa kaʹannahoo ruʹoosush shayaaṭeen:

شکوفه‌اش همانند سر‌های شیاطین است.

فَإِنَّهُمْ لَـَٔاكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ

Faʹinnahum laʹaakiloona minhaa famaaliʹoona minhal buṭoon.

پس حتما آن‌ها (= جهنمیان) از آن می‌خورند، و شکم‌ها را از آن پر می‌کنند.

ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيمٍ

S̤umma ʹinna lahum ʻalayhaa lashawbam min ḥameem.

آنگاه بر روی آن (خوراک) آمیزه‌ای از آب گرم (سوزان) دارند.

ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى ٱلْجَحِيمِ

S̤umma ʹinna marjiʻahum laʹilal Jaḥeem.

سپس باز‌گشت آن‌ها به سوی جهنم است.

إِنَّهُمْ أَلْفَوْا۟ ءَابَآءَهُمْ ضَآلِّينَ

ʹInnahum ʹalfaw ʹaabaaaʹahum ḍaaalleen;

بی‌گمان آن‌ها نیاکان خود را گمراه یافتند.

فَهُمْ عَلَىٰٓ ءَاثَـٰرِهِمْ يُهْرَعُونَ

Fahum ʻalaaa ʹaas̤aarihim yuhraʻoon!

پس این‌ها در دنبال آنان شتابان می‌روند.

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ ٱلْأَوَّلِينَ

Wa-laq̣ad ḍalla q̣ablahum ʹaks̤arul ʹawwaleen;―

و به راستی پیش از آن‌ها بیشتر پیشینیان گمراه شدند.

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ

Wa-laq̣ad ʹarsalnaa feehim muñẓireen;―

و به تحقیق ما هشدار دهندگانی در میان آن‌ها فرستادیم.

فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ

Fañz̤̣ur kayfa kaana ʻAaq̣ibatul muñẓareen,―

پس بنگر عاقبت هشدار یافتگان چگونه بود!

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

ʹIllaa ʻibaadal laahil mukhlaṣeen.

مگر بندگان مخلص الله.

وَلَقَدْ نَادَىٰنَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ ٱلْمُجِيبُونَ

Wa-laq̣ad naadaanaa Nooḥuñ falaniʻmal Mujeeboon,

و یقیناً نوح ما را نِدا داد، پس (ما) چه خوب اجابت کننده‌ای هستیم.

وَنَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ

Wa-najjaynaahu wa-ʹahlahoo minal Karbil ʻAz̤̣eem,

و او و خاندانش را از اندوه بزرگ نجات دادیم.

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ

Wa-jaʻalnaa ẓurriyyatahoo humul baaq̣een.

و تنها فرزندانش را باقی گذاشتیم [ تمام انسان‌ها از نسل سه فرزند نوح علیه السلام بنام: سام، و حام و یافث هستند، (به تفسیر ابن کثیر رجوع کنید).].

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ

Wa-taraknaa ʻalayhi fil ʹaakhireen:

و برای او در میان امت‌های بعد (نام نیک) بر جای نهادیم.

سَلَـٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِى ٱلْعَـٰلَمِينَ

Salaamun ʻalaa Nooḥiñ fil ʻaalameen!

در میان جهانیان سلام بر نوح باد.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

ʹInnaa kaẓaalika najzil Muḥsineen.

بی‌گمان ما این گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ

ʹInnahoo min ʻibaadinal Muʹmineen.

یقیناً او از بندگان مؤمن ما بود.

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ

S̤umma ʹag̣raq̣nal ʹaakhareen.

آنگاه دیگران (= تکذیب کنندگان) را غرق کردیم.

۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ

Wa-ʹinna miñ Sheeʻatihee laʹIbraaheem.

و همانا ابراهیم از پیروان او بود.

إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ

ʹIẓ jaaaʹa Rabbahoo biq̣albiñ saleem.

چون با قلب سلیم (خالی از شرک و شک و شهوت) به پیشگاه پروردگارش آمد.

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ

ʹIẓ q̣aala liʹabeehi wa-q̣awmihee maaẓaa taʻbudoon?

چون به پدر و قومش گفت: «چه چیزی را می‌پرستید؟!

أَئِفْكًا ءَالِهَةً دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ

ʹAʹifkan ʹaalihatañ doonal laahi tureedoon?

آیا به جای الله، معبود‌های دروغین می‌خواهید؟!

فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

Famaa z̤̣annukum̃ bi-Rabbil ʻAalameen?

پس شما نسبت به پروردگار جهانیان چه گمان می‌برید؟!»

فَنَظَرَ نَظْرَةً فِى ٱلنُّجُومِ

Fanaz̤̣ara naz̤̣ratañ fin Nujoom,

پس (ابراهیم) یک نگاه به ستارگان نگریست.

فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌ

Faq̣aala ʹinnee saq̣eem!

آنگاه گفت: «من بیمارم (و با شما به جشن نمی‌آیم)»

فَتَوَلَّوْا۟ عَنْهُ مُدْبِرِينَ

Fatawallaw ʻanhu mudbireen.

پس آن‌ها پشت‌کنان از او دور شدند (و رفتند).

فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ

Faraag̣a ʹilaaa ʹaalihatihim faq̣aala ʹalaa taʹkuloon?...

آنگاه پنهانی نزد معبودان‌شان رفت و گفت: «آیا (چیزی) نمی‌خورید؟

مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ

Maa- lakum laa- tañṭiq̣oon?

شما را چه شده است که سخن نمی‌گویید».

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ

Faraag̣a ʻalayhim ḍarbam bilyameen.

پس به سوی آنان روی آورد (و) ضربه‌ای محکم (با دست راست) بر آن‌ها زد (و بجز بُت بزرگ همه بت‌ها را درهم شکست).

فَأَقْبَلُوٓا۟ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ

Faʹaq̣balooo ʹilayhi yaziffoon.

پس آن‌ها (= قومش) شتابان به سوی او روی آوردند.

قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ

Q̣aala ʹataʻbudoona maa- tanḥitoon?

(ابراهیم) گفت: «آیا چیزی را می‌پرستید که خود تراشیده‌اید؟!

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ

Wallaahu khalaq̣akum wa-maa taʻmaloon!

در حالی‌که الله شما را و آنچه را که انجام می‌دهید (و می‌سازید) آفریده است؟!»

قَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ لَهُۥ بُنْيَـٰنًا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ

Q̣aalub noo lahoo bun-yaanañ faʹalq̣oohu fil Jaḥeem!

(بت پرستان) گفتند: «بنای (بلندی) برایش بسازید، و او را در (خرمن) آتش بیفکنید».

فَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَيْدًا فَجَعَلْنَـٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ

Faʹaraadoo bihee kaydañ fajaʻalnaahumul ʹasfaleen!

پس آن‌ها در حق او نیرنگ و مکر ورزیدند و ما آن‌ها را (مغلوب و) پست ساختیم. (و آتش به فرمان الله سرد شد).

وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ

Wa-q̣aala ʹinnee ẓaahibun ʹilaa Rabbee sayahdeen!

و (ابراهیم) گفت: «من به سوی پروردگارم می‌روم، (او) مرا هدایت خواهد کرد.

رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ

Rabbi hab lee minaṣ Ṣaaliḥeen!

پروردگارا! به من (فرزندی) از صالحان عطا فرما».

فَبَشَّرْنَـٰهُ بِغُلَـٰمٍ حَلِيمٍ

Fabashsharnaahu big̣ulaamin ḥaleem.

ما او را به (تولد) پسری بردبار [ آن پسر، حضرت اسماعیل علیه السلام بود که به اتفاق مسلمانان و اهل کتاب از حضرت اسحاق علیه السلام بزرگتر بود. (تفسیر ابن کثیر).] بشارت دادیم.

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَـٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَـٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّـٰبِرِينَ

Falammaa balag̣a maʻahus saʻya q̣aala yaa-bunayya ʹinneee ʹaraa fil manaami ʹanneee ʹaẓbaḥuka fañz̤̣ur maaẓaa taraa! Q̣aala yaaaʹabatif ʻal maa- tuʹmar: satajiduneee ʹiñ shaaa ʹallaahu minaṣ Ṣaabireen!

پس هنگامی‌که (فرزندش) با او به (سن) سعی و کوشش رسید گفت: «ای فرزندم! من در خواب دیدم که تو را قربانی می‌کنم، ببین، تو چه نظر داری؟!» گفت: «پدرم، به آنچه مأمور شده‌ای، عمل کن، اگر الله بخواهد، مرا از صابران خواهی یافت». [خواب پیامبران علیهم السلام وحی است.]

فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ

Falammaaa ʹaslamaa wa-tallahoo liljabeen,

پس چون هردو تسلیم شدند، و (ابراهیم) او را به پیشانی (بر زمین) افکند.

وَنَـٰدَيْنَـٰهُ أَن يَـٰٓإِبْرَٰهِيمُ

Wa-naadaynaahu ʹañy YaaaʹIbraaheem!

و او را ندا دادیم: «ای ابراهیم!

قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

Q̣ad ṣaddaq̣tar ruʹyaa! ʹInnaa kaẓaalika najzil Muḥsineen.

یقیناً خواب (خویش) را تحقق بخشیدی». بدون شک ما این گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم.

إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَـٰٓؤُا۟ ٱلْمُبِينُ

ʹInna haaẓaa lahuwal balaaaʹul mubeen.

مسلماً این (خواب) آزمایشی آشکار بود.

وَفَدَيْنَـٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ

Wa-fadaynaahu biẓibḥin ʻaz̤̣eem:

و او را به ذبح بزرگی فدا دادیم.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ

Wa-taraknaa ʻalayhi fil ʹaakhireen:

و برای او در (میان) امت‌های بعد (نام نیک) بر جای نهادیم.

سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ

Salaamun ʻalaaa ʹIbraaheem!

سلام بر ابراهیم.

كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

Kaẓaalika najzil Muḥsineen.

این گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ

ʹInnahoo min ʻIbaadinal Muʹmineen.

بی‌گمان او از بندگان مؤمن ما بود.

وَبَشَّرْنَـٰهُ بِإِسْحَـٰقَ نَبِيًّا مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ

Wa-bashsharnaahu biʹIsḥaaq̣a Nabiyyam minaṣ Ṣaaliḥeen.

و او را به (تولد) اسحاق پیامبری از شایستگان بشارت دادیم.

وَبَـٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰٓ إِسْحَـٰقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِّنَفْسِهِۦ مُبِينٌ

Wa-baaraknaa ʻalayhi wa-ʻalaaa ʹIsḥaaq̣: wa-miñ ẓurriyyatihimaa muḥsinuñw waz̤̣aalimul linafsihee mubeen.

و (ما) بر او و اسحاق برکت دادیم، و از دودمان آن دو، (افرادی) نیکوکار بودند، و (افرادی) آشکار بر خود ستم کردند.

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ

Wa-laq̣ad manannaa ʻalaa Moosaa wa-Haaroon.

و به راستی (ما) بر موسی و هارون منت نهادیم.

وَنَجَّيْنَـٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ

Wa-najjaynaahumaa wa-q̣awmahumaa minal Karbil ʻAz̤̣eem;

و آن دو و قوم‌شان را از اندوه بزرگ نجات دادیم.

وَنَصَرْنَـٰهُمْ فَكَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَـٰلِبِينَ

Wa-naṣarnaahum fakaanoo humul g̣aalibeen.

و یاریشان کردیم، پس آنان پیروز شدند.

وَءَاتَيْنَـٰهُمَا ٱلْكِتَـٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ

Wa-ʹaataynaahumal kitaabal mustabeen;

و به آن دو کتاب روشنگر دادیم.

وَهَدَيْنَـٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ

Wa-hadaynaahumaṣ Ṣiraaṭal Mustaq̣eem.

و آن دو را به راه راست هدایت کردیم.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ

Wa-taraknaa ʻalayhimaa fil ʹaakhireen:

و برای آنان در (میان) امت‌های بعد (نام نیک) باقی گذاشتیم.

سَلَـٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ

Salaamun ʻalaa Moosaa wa-Haroon!

سلام بر موسی و هارون!

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

ʹInnaa kaẓaalika najzil Muḥsineen.

بی‌گمان ما این گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم.

إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ

ʹInnahumaa min ʻibaadinal Muʹmineen.

یقیناً آن دو از بندگان مؤمن ما بودند.

وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ

Wa-ʹinna ʹIlyaasa laminal mursaleen.

و بی‌گمان الیاس از رسولان (ما) بود.

إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ

ʹIẓ q̣aala liq̣awmiheee ʹalaa tattaq̣oon?

چون به قومش گفت: «آیا پرهیزگاری نمی‌کنید؟!

أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَـٰلِقِينَ

ʹAtadʻoona taẓaroona Baʻlañwwa ʹAḥsanal Khaaliq̣een,―

آیا (بت) «بعل» را می‌خوانید، و بهترین آفرینندگان را رها می‌کنید؟!

ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ

ʹAllaaha Rabbakum wa-Rabba ʹaabaaaʹikumul ʹawwaleen?

الله که پروردگار شما و پروردگار نیاکان نخستین شماست».

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ

Fakaẓẓaboohu faʹinnahum lamuḥḍaroon,―

پس (آن‌ها) او را تکذیب کردند، و یقیناً (همۀ) آنان (به جهنم) احضار خواهند شد.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

ʹIllaa ʻibaadal laahil mukhlaṣeen.

مگر بندگان مخلص الله.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ

Wa-taraknaa ʻalayhi fil ʹaakhireen:

و برای او در (میان) امت‌های بعد (نام نیک) باقی گذاشتیم.

سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ

Salaamun ʻalaaa ʹIlyaaseen!

سلام بر «ال یاسین» (= الیاس).

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

ʹInnaa kaẓaalika najzil Muḥsineen.

ما این گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ

ʹInnahoo min ʻIbaadinal Muʹmineen.

بی‌گمان او از بندگان مؤمن ما بود.

وَإِنَّ لُوطًا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ

Wa-ʹinna Looṭal laminal mursaleen.

و یقیناً لوط از رسولان (ما) بود.

إِذْ نَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ

ʹIẓ najjaynaahu wa-ʹahlahooo ʹajmaʻeen,

هنگامی‌که او و خانواده‌اش را همگی نجات دادیم.

إِلَّا عَجُوزًا فِى ٱلْغَـٰبِرِينَ

ʹIllaa ʻajoozañ fil g̣aabireen:

مگر پیر زنی که از باقی ماندگان بود.

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ

S̤umma dammarnal ʹaakhareen.

سپس دیگران را هلاک کردیم.

وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ

Wa-ʹinnakum latamurroona ʻalayhim muṣbiḥeen―

و شما (پیوسته) صبحگاهان بر (ویرانه‌های شهرهای) آن‌ها می‌گذرید.

وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

Wa-billayli ʹafalaa taʻq̣iloon?

و (همچنین) شامگاهان آیا نمی‌اندیشید؟!

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ

Wa-ʹinna Yoonusa laminal mursaleen.

و یقیناً یونس از رسولان (ما) بود.

إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ

ʹIẓ ʹabaq̣a ʹilal fulkil mashḥoon.

هنگامی به کشتی پر (از مسافر و بار) گریخت.

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَ

Fasaahama fakaana minal mudḥaḍeen:

پس (اهل کشتی) قرعه زدند، پس (قرعه بنام او افتاد و) مغلوب شد.

فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ

Faltaq̣amahul Ḥootu wa-huwa muleem.

آنگاه ماهی (عظیمی) او را بلعید، در حالی‌که او سزاوار نکوهش بود.

فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَ

Falawlaaa ʹannahoo kaana minal musabbiḥeen,

پس اگر او از تسبیح‌گویان نبود [ چنانکه در سورۀ انبیاء آیه آمده.].

لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ

Lalabis̤a fee baṭniheee ʹilaa Yawmi yubʻas̤oon.

یقیناً تا روزی‌که (مردم) بر انگیخته می‌شوند، در شکمش باقی می‌ماند.

۞ فَنَبَذْنَـٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌ

Fanabaẓnaahu bilʻaraaaʹi wa-huwa saq̣eem.

پس او را به سرزمین خشک (و خالی از گیاه) افکندیم، در حالی‌که او بیمار بود،

وَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّن يَقْطِينٍ

Wa-ʹambatnaa ʻalayhi shajaratam miñy yaq̣ṭeen.

و درخت کدویی بر (فراز) او رویاندیم (تا زیر سایۀ آن آرام بگیرد).

وَأَرْسَلْنَـٰهُ إِلَىٰ مِا۟ئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ

Wa-ʹarsalnaahu ʹilaa miʹati ʹalfin ʹaw yazeedoon.

و او را بسوی یکصد هزار نفر (از قومش) یا بیشتر فرستادیم.

فَـَٔامَنُوا۟ فَمَتَّعْنَـٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍ

Faʹaamanoo famattaʻnaahum ʹilaa ḥeen.

پس (آن‌ها) ایمان آوردند، بنا براین تا مدتی آنان را (از نعمت‌های زندگی) بهره‌مند ساختیم.

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ ٱلْبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلْبَنُونَ

Fastaftihim ʹa-li-Rabbikal banaatu wa-lahumul banoon?―

پس (ای پیامبر) از آنان (= مشرکان) بپرس: آیا دختران از آنِ پروردگارت است، و پسران از آنِ آن‌هاست؟

أَمْ خَلَقْنَا ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ إِنَـٰثًا وَهُمْ شَـٰهِدُونَ

ʹAm khalaq̣nal malaaaʹikata ʹinaas̤añw Wahum shaahidoon?

آیا ما فرشتگان را مؤنث آفریدیم و آن‌ها حاضر بودند؟

أَلَآ إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ

ʹAlaaa ʹinnahum min ʹifkihim layaq̣ooloon:

آگاه باش! بی‌گمان آن‌ها از (روی تهمت و) دروغ‌گویی‌شان است که می‌گویند:

وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ

Waladal laahu wa-ʹinnahum lakaaẓiboon!

«الله (فرزندی) زاده است» و یقیناً آن‌ها دروغ‌گو هستند.

أَصْطَفَى ٱلْبَنَاتِ عَلَى ٱلْبَنِينَ

ʹAṣṭafal banaati ʻalal baneen?

آیا (الله) دختران را بر پسران ترجیح داد؟

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ

Maa- lakum Kayfa taḥkumoon?

شما را چه شده است؟ چگونه حکم می‌کنید؟!

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

ʹAfalaa taẓakkaroon?

آیا نمی‌اندیشید؟!

أَمْ لَكُمْ سُلْطَـٰنٌ مُّبِينٌ

ʹAm lakum sulṭaanum mubeen?

یا شما (بر ادعای خود) دلیل روشنی دارید؟!

فَأْتُوا۟ بِكِتَـٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ

Faʹtoo bi-Kitaabikum ʹiñ kuñtum ṣaadiq̣een!

پس اگر راستگویید، کتاب‌تان را بیاورید.

وَجَعَلُوا۟ بَيْنَهُۥ وَبَيْنَ ٱلْجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ ٱلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ

Wa-jaʻaloo baynahoo wa-baynal Jinnati nasabaa: wa-laq̣ad ʻalimatil Jinnatu ʹinnahum lamuḥḍaroon!

و آن‌ها (= مشرکان) میان او (= الله) و جنیان (نسب و) خویشاوندی قرار دادند، در حالی‌که جنیان به خوبی می‌دانند که آنان احضار خواهند شد.

سُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ

Subḥaanal laahi ʻammaa yaṣifoon!

الله منزه است از آنچه توصیف می‌کنند.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

ʹIllaa ʻIbaadal laahil mukhlaṣeen.

مگر بندگان مخلص الله.

فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ

Faʹinnakum wa-maa taʻbudoon―

پس شما (مشرکان) و آنچه می‌پرستید.

مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَـٰتِنِينَ

Maaa ʹañtum ʻalayhi bifaatineen,

(هرگز) نمی‌توانید بر (پرستش) آن (بت‌ها کسی را) گمراه کنید.

إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ ٱلْجَحِيمِ

ʹIllaa man huwa ṣaalil Jaḥeem!

مگر کسی‌که راهی (آتش) جهنم باشد.

وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌ مَّعْلُومٌ

Wa-maa minnaaa ʹillaa lahoo maq̣aamum maʻloom;

(فرشتگان گفتند:) «و هیچ‌کس از ما نیست، مگر آن که جایگاه (و مقام) معلومی دارد.

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَ

Wa-ʹinnaa lanaḥnuṣ ṣaaaffoon;

و همانا ما (برای اطاعت فرمان الله) به صف ایستاده‌ایم.

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلْمُسَبِّحُونَ

Wa-ʹinnaa lanaḥnul musabbiḥoon!

و بی‌گمان ما تسبیح گویان (او) هستیم».

وَإِن كَانُوا۟ لَيَقُولُونَ

Wa-ʹiñ kaanoo layaq̣ooloon,

و (کافران) پیوسته می‌گفتند:

لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًا مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ

Law ʹanna ʻiñdanaa Ẓikram minal ʹawwaleen,

«اگر نزد ما کتابی از (کتاب‌های) پیشینیان می بود.

لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

Lakunnaa ʻIbaadal laahil mukhlaṣeen!

مسلماً ما از بندگان مخلص الله می‌شدیم».

فَكَفَرُوا۟ بِهِۦ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ

Fakafaroo bihee fasawfa yaʻlamoon!

پس (هنگامی‌که پیامبر برای آن‌ها قرآن آورد) آن‌ها به آن (قرآن) کافر شدند، و به زودی خواهند دانست.

وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلْمُرْسَلِينَ

Wa-laq̣ad sabaq̣at Kalimatunaa liʻIbaadinal mursaleen;

و به راستی وعدۀ ما برای بندگان فرستادۀ ما از پیش صادر شده است.

إِنَّهُمْ لَهُمُ ٱلْمَنصُورُونَ

ʹInnahum lahumul mañṣooroon,

که هر آینه آن‌ها یاری شدگانند.

وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلْغَـٰلِبُونَ

Wa-ʹinna juñdanaa lahumul g̣aaliboon.

و بی‌گمان لشکر ما پیروزند.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ

Fatawalla ʻanhum ḥattaa ḥeen,

پس (ای پیامبر) تا مدتی از آن‌ها (= مشرکان) روی بگردان.

وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ

Wa-ʹabṣirhum fasawfa yubṣiroon!

و آن‌ها را ببین، پس (آن‌ها نیز، نتیجۀ کردار خود را) به زودی خواهند دید.

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ

ʹAfabiʻaẓaabinaa yastaʻjiloon?

آیا آن‌ها برای (دیدن) عذاب ما شتاب دارند؟!

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلْمُنذَرِينَ

Faʹiẓaa nazala bisaaḥatihim fasaaaʹa ṣabaaḥul muñẓareen!

پس چون (عذاب) بر آستانۀ خانه‌هایشان فرود آید، هشداریافتگان چه صبحگاه بدی خواهند داشت.

وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ

Wa-tawalla ʻanhum ḥattaa ḥeen,

و تا مدتی از آن‌ها روی بگردان.

وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ

Wa-ʹabṣir fasawfa yubṣiroon!

و (آن‌ها را) ببین، پس (آن‌ها نیز) به زودی خواهند دید.

سُبْحَـٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ

Subḥaana Rabbika Rabbil ʻIzzati ʻammaa yaṣifoon!

پاک و منزه است پروردگار تو، پروردگار عزت، از آنچه (مشرکان) توصیف می‌کنند.

وَسَلَـٰمٌ عَلَى ٱلْمُرْسَلِينَ

Wa-Salaamun ʻalal mursaleen!

و سلام، بر رسولان.

وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

Wal-Ḥamdu lillaahi Rabbil ʻAalameen.

و سپاس و ستایشِ مخصوص الله است که پروردگار جهانیان است.