Surah An-Naziat

Verse 79:1

وَالنّٰزِعٰتِ غَرْقًا ۟ۙ

Wan-NAAZIʻAATI g̣arq̣aa;

سوگند به فرشتگانی که جان‌های (کافران) را به شدّت بیرون می‌کشند.

Verse 79:2

وَّالنّٰشِطٰتِ نَشْطًا ۟ۙ

Wan-naa-shi-ṭaati nashṭaa;

و سوگند به فرشتگانی که جان‌های (مؤمنان) را به نرمی و آسانی می‌گیرند.

Verse 79:3

وَّالسّٰبِحٰتِ سَبْحًا ۟ۙ

Wassaabiḥaati sabḥaa,―

و سوگند به فرشتگانی که شناورند.

Verse 79:4

فَالسّٰبِقٰتِ سَبْقًا ۟ۙ

Fassaabiq̣aati sabq̣aa,

و سوگند به فرشتگانی که (در اجرای اوامر الهی) بر یگدیگر سبقت می‌گیرند.

Verse 79:5

فَالْمُدَبِّرٰتِ اَمْرًا ۟ۘ

Fal-mudabbiraati ʹamraa.

و سوگند به فرشتگانی (که به امر الهی) کار‌‌ها را تدبیر می‌کنند.

Verse 79:6

یَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ ۟ۙ

Yawma tarjufur raajifah,

روزی‌که (سپس از اولین دمیدن در صور) زمین (و کوه‌ها و همه چیز) را بلرزه در آید

Verse 79:7

تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ ۟ؕ

Tatbaʻuhar Raadifah:

در پی آن (دمیدن دوم حشر) بیاید.

Verse 79:8

قُلُوْبٌ یَّوْمَىِٕذٍ وَّاجِفَةٌ ۟ۙ

Q̣uloobuñy Yaw-maʹiẓiñw waajifah,

دل‌هایی در آن روز سخت مضطرب (و ترسان) است.

Verse 79:9

اَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ ۟ۘ

ʹAbṣaaruhaa khaashiʻah.

و چشم‌های آنان (از ترس و شرمساری) فرو افتاده است.

Verse 79:10

یَقُوْلُوْنَ ءَاِنَّا لَمَرْدُوْدُوْنَ فِی الْحَافِرَةِ ۟ؕ

Yaq̣ooloona ʹa-ʹinnaa lamardoodoona fil ḥaafirah?―

(کافران در دنیا) می‌گویند: «آیا ما (پس از مرگ دوباره) به حال اول خود باز می‌گردانیده می‌شویم؟!

Verse 79:11

ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا نَّخِرَةً ۟ؕ

ʹAʹiẓaa kunnaa ʻiz̤̣aaman nakhirah?

آیا هنگامی‌که استخوان‌های پوسیده‌ای شدیم (و به خاک تبدیل گشتیم، باز هم زنده می‌شویم؟!)».

Verse 79:12

قَالُوْا تِلْكَ اِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ۟ۘ

Q̣aaloo tilka ʹiẓañ karratun khaasirah!

گویند: «(اگر چنین وعده‌ای درست باشد) آنگاه آن بازگشتی زیانبار است!».

Verse 79:13

فَاِنَّمَا هِیَ زَجْرَةٌ وَّاحِدَةٌ ۟ۙ

Faʹinnamaa hiya zajratuñw Waaḥidah,

پس آن (بازگشت) تنها با یک بانگ مهیب است!

Verse 79:14

فَاِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ ۟ؕ

Faʹiẓaa hum̃ bissaahirah.

پس ناگهان همگی بر عرصۀ زمین (محشر) ظاهر می‌شوند.

Verse 79:15

هَلْ اَتٰىكَ حَدِیْثُ مُوْسٰی ۟ۘ

Hal ʹataaka ḥadees̤u Moosaa?

(ای پیامبر) آیا داستان موسی به تو رسیده است؟!

Verse 79:16

اِذْ نَادٰىهُ رَبُّهٗ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًی ۟ۚ

ʹIẓ naadaahu Rabbuhoo bil-waadil muq̣addasi Ṭuwaa:

آنگاه که پروردگارش او را در وادی مقدس «طوی» ندا داد (و فرمود:).

Verse 79:17

اِذْهَبْ اِلٰی فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰی ۟ؗۖ

ʹIẓhab ʹilaa Firʻawna ʹinnahoo ṭag̣aa;

به سوی فرعون برو، که او طغیان کرده است.

Verse 79:18

فَقُلْ هَلْ لَّكَ اِلٰۤی اَنْ تَزَكّٰی ۟ۙ

Faq̣ul hal laka ʹilaaa ʹañ tazakkaa?―

پس به او بگو: «آیا می‌خواهی پاکیزه شوی؟!

Verse 79:19

وَاَهْدِیَكَ اِلٰی رَبِّكَ فَتَخْشٰی ۟ۚ

Wa-ʹahdiyaka ʹilaa Rabbika fatakhshaa?

و من تو را به سوی پروردگارت هدایت کنم، آنگاه (از او) بترسی، (و فرمانبردار شوی).

Verse 79:20

فَاَرٰىهُ الْاٰیَةَ الْكُبْرٰی ۟ؗۖ

Faʹaraahul ʹAayatal Kubraa.

پس (موسی) معجزه‌ای بزرگ را به او نشان داد.

Verse 79:21

فَكَذَّبَ وَعَصٰی ۟ؗۖ

Fakaẓẓaba wa-ʻaṣaa:

اما او تکذیب کرد و عصیان ورزید.

Verse 79:22

ثُمَّ اَدْبَرَ یَسْعٰی ۟ؗۖ

S̤umma ʹadbara yasʻaa,

سپس پشت کرد و به کوشش و تلاش (علیه او) پرداخت.

Verse 79:23

فَحَشَرَ فَنَادٰی ۟ؗۖ

Faḥashara fanaadaa,

پس (قومش را) جمع کرد و ندا داد.

Verse 79:24

فَقَالَ اَنَا رَبُّكُمُ الْاَعْلٰی ۟ؗۖ

Faq̣aala ʹana Rabbukumul ʹaʻlaa.

و آنگاه گفت: «من پروردگار برتر شما هستم».

Verse 79:25

فَاَخَذَهُ اللّٰهُ نَكَالَ الْاٰخِرَةِ وَالْاُوْلٰی ۟ؕ

Faʹakhaẓahul laahu nakaalal ʹAakhirati wal-ʹoolaa.

پس الله او را به عذاب آخرت و دنیا گرفتار کرد.

Verse 79:26

اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَنْ یَّخْشٰی ۟ؕ۠

ʹInna fee ẓaalika laʻibratal limañy yakhshaa.

بی‌گمان در این (واقعه)، عبرتی است برای کسی‌که (از الله) می‌ترسد.

Verse 79:27

ءَاَنْتُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمِ السَّمَآءُ ؕ بَنٰىهَا ۟ۙ

ʹA-ʹañtum ʹa-shaddu khalq̣an ʹamis samaaaʹ? Banaahaa:

آیا آفرینش شما (بعد از مرگ) سخت‌تر است یا آسمان که (الله) آن را بنا کرد؟

Verse 79:28

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوّٰىهَا ۟ۙ

Rafaʻa sam-kahaa fasawwaahaa.

سقف آن را برافراشت، پس به آن شکل و نظم داد.

Verse 79:29

وَاَغْطَشَ لَیْلَهَا وَاَخْرَجَ ضُحٰىهَا ۪۟

Wa-ʹag̣ṭasha laylahaa wa-ʹakhraja ḍuḥaahaa.

و شبش را تاریک، و روزش را روشن گردانید.

Verse 79:30

وَالْاَرْضَ بَعْدَ ذٰلِكَ دَحٰىهَا ۟ؕ

Wal-ʹarḍa baʻda ẓaalika daḥaahaa;

و زمین را بعد از آن گسترانید.

Verse 79:31

اَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعٰىهَا ۪۟

ʹAkhraja minhaa maaa-ʹahaa wa-marʻaahaa;

و از آن آب (چشمه‌ها و چاه‌ها) و چراگاهش را بیرون آورد.

Verse 79:32

وَالْجِبَالَ اَرْسٰىهَا ۟ۙ

Wal-jibaala ʹarsaahaa;

و کوه‌ها را محکم و استوار (بر روی زمین) قرار داد.

Verse 79:33

مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْ ۟ؕ

Mataaʻal lakum wa-liʹanʻaamikum.

(همۀ این‌ها) برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان است.

Verse 79:34

فَاِذَا جَآءَتِ الطَّآمَّةُ الْكُبْرٰی ۟ؗۖ

Faʹiẓaa jaaaʹatiṭ ṭaaammatul Kubraa,―

پس هنگامی‌که (آن) حادثۀ بزرگ (قیامت) فرا رسد،

Verse 79:35

یَوْمَ یَتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ مَا سَعٰی ۟ۙ

Yawma yataẓakkarul ʹiñsaanu maa- saʻaa,

در آن روز انسان (تمام اعمال و) تلاش‌های خود را به یاد آورد.

Verse 79:36

وَبُرِّزَتِ الْجَحِیْمُ لِمَنْ یَّرٰی ۟

Wa-burrizatil Jaḥeemu limañy yaraa.

و جهنم برای هر بیننده آشکار می‌شود.

Verse 79:37

فَاَمَّا مَنْ طَغٰی ۟ۙ

Faʹammaa mañ ṭag̣aa,

پس آن کس که طغیان (و سرکشتی) کرده باشد.

Verse 79:38

وَاٰثَرَ الْحَیٰوةَ الدُّنْیَا ۟ۙ

Wa-ʹaas̤aral ḥayaatad dunyaa,

و زندگی دنیا را (بر آخرت) ترجیح داده باشد.

Verse 79:39

فَاِنَّ الْجَحِیْمَ هِیَ الْمَاْوٰی ۟ؕ

Faʹinnal Jaḥeema hiyal maʹwaa.

پس بی ترید جهنم جایگاه اوست.

Verse 79:40

وَاَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهٖ وَنَهَی النَّفْسَ عَنِ الْهَوٰی ۟ۙ

Wa-ʹammaa man khaafa Maq̣aama Rabbihee wa-nahan nafsa ʻanil hawaa,

و اما کسی‌که از ایستادن در حضور پروردگارش بیمناک بوده، و نفس را از هوی (و هوس) باز داشته باش.

Verse 79:41

فَاِنَّ الْجَنَّةَ هِیَ الْمَاْوٰی ۟ؕ

Faʹinnal Jannata hiyal maʹwaa.

پس قطعاً بهشت جایگاه اوست.

Verse 79:42

یَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَیَّانَ مُرْسٰىهَا ۟ؕ

Yasʹaloonaka ʻanis Saaʻati ʹayyaana mursaahaa?

(ای پیامبر) دربارۀ قیامت از تو می‌پرسند، که در چه زمانی واقع می‌شود؟

Verse 79:43

فِیْمَ اَنْتَ مِنْ ذِكْرٰىهَا ۟ؕ

Feema ʹañta miñ ẓikraahaa?

تو را با یادآوری این سخن چه کار است؟

Verse 79:44

اِلٰی رَبِّكَ مُنْتَهٰىهَا ۟ؕ

ʹIlaa Rabbika Muñtahaahaa.

(سر انجام و) منت‌های (علم) آن نزد پروردگار تو است.

Verse 79:45

اِنَّمَاۤ اَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ یَّخْشٰىهَا ۟ؕ

ʹInnamaaa ʹañta muñẓiru mañy yakhshaahaa.

(ای پیامبر) تو تنها بیم‌دهندۀ کسانی هستی که از آن می‌ترسند.

Verse 79:46

كَاَنَّهُمْ یَوْمَ یَرَوْنَهَا لَمْ یَلْبَثُوْۤا اِلَّا عَشِیَّةً اَوْ ضُحٰىهَا ۟۠

Kaʹannahum Yawma yarawnahaa lam yalbas̤ooo ʹillaa ʻashiyyatan ʹaw ḍuḥaahaa!

روزی‌که (کافران قیامت را) ببیند، (چنین احساس می‌کنند که) گویی (در دنیا) جز یک شامگاه یا چاشتگاه درنگ نکرده‌اند.