Home  /  Quran  /  Surah
Loading...
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ

Surah An-Naba

Surah An-Naba (The Tidings) is Surah 78 of the Holy Quran, a Meccan Surah with 40 verses, available here in Persian.

Surah 78 Meccan 40 verses Persian

Verse 78:1

عَمَّ یَتَسَآءَلُوْنَ ۟ۚ

ʻAMMA yatasaaaʹaloon?

(کافران) از چه چیز از یکدیگر سؤال می‌کنند؟

Verse 78:2

عَنِ النَّبَاِ الْعَظِیْمِ ۟ۙ

ʻAnin Nabaʹil ʻAz̤̣eem,

از خبری بزرگ.

Verse 78:3

الَّذِیْ هُمْ فِیْهِ مُخْتَلِفُوْنَ ۟ؕ

ʹAllaẓee hum feehi mukhtalifoon.

همان (خبری) که آن‌ها در آن اختلاف دارند.

Verse 78:4

كَلَّا سَیَعْلَمُوْنَ ۟ۙ

Kallaa sayaʻlamoon!

چنین نیست (که آن‌ها می‌اندیشند)، بزودی خواهند دانست.

Verse 78:5

ثُمَّ كَلَّا سَیَعْلَمُوْنَ ۟

S̤umma kallaa sayaʻlamoon!

باز هم چنین نیست، بزودی خواهند دانست.

Verse 78:6

اَلَمْ نَجْعَلِ الْاَرْضَ مِهٰدًا ۟ۙ

ʹAlam najʻalil ʹarḍa mihaadaa,

آیا زمین را بستری (برای آسایش شما) قرار ندادیم؟!

Verse 78:7

وَّالْجِبَالَ اَوْتَادًا ۟

Wal-jibaala ʹawtaadaa,

و کوه‌ها را میخ‌های (آن قرار ندادیم؟!).

Verse 78:8

وَّخَلَقْنٰكُمْ اَزْوَاجًا ۟ۙ

Wa-khalaq̣naakum ʹazwaajaa,

و شما را جفت (نر و ماده) آفریدیم.

Verse 78:9

وَّجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا ۟ۙ

Wa-jaʻalnaa nawmakum subaataa;

و خواب شما را (مایۀ) آرامش‌تان قرار دادیم.

Verse 78:10

وَّجَعَلْنَا الَّیْلَ لِبَاسًا ۟ۙ

Wa-jaʻalnal layla libaasaa,

و شب را پوششی (برای شما) قرار دادیم.

Verse 78:11

وَّجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا ۪۟

Wa-jaʻalnan nahaara maʻaashaa?

و روز را (وسیله‌ای) برای زندگی و معاش قرار دادیم.

Verse 78:12

وَّبَنَیْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا ۟ۙ

Wa-banaynaa fawq̣akum sab-ʻañ shi-daadaa,

و بر فراز شما هفت (آسمان) محکم بنا کردیم.

Verse 78:13

وَّجَعَلْنَا سِرَاجًا وَّهَّاجًا ۟

Wa-jaʻalnaa Siraajañw wah-haajaa?

و (خورشید را) چراغی درخشان آفریدیم.

Verse 78:14

وَّاَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرٰتِ مَآءً ثَجَّاجًا ۟ۙ

Wa-ʹañzalnaa minal muʻṣiraati maaa-ʹañ s̤ajjaajaa,

و از ابر‌های باران زا آبی فراوان فرو‌‌ فرستادیم

Verse 78:15

لِّنُخْرِجَ بِهٖ حَبًّا وَّنَبَاتًا ۟ۙ

Linukhrija bihee ḥabbañw wanabaataa,

تا بدان دانه و گیاه بسیار برویانیم.

Verse 78:16

وَّجَنّٰتٍ اَلْفَافًا ۟ؕ

Wa-Jannaatin ʹalfaafaa?

و باغ‌هایی پر درخت (با آن آب پرورش دهیم).

Verse 78:17

اِنَّ یَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِیْقَاتًا ۟ۙ

ʹInna Yawmal Faṣli kaana meeq̣aataa,―

بی‌گمان روز داوری (و جدای) میعاد (همگان) است.

Verse 78:18

یَّوْمَ یُنْفَخُ فِی الصُّوْرِ فَتَاْتُوْنَ اَفْوَاجًا ۟ۙ

Yawma yuñ-fakhu fiṣ Ṣoori fataʹtoona ʹafwaajaa;

روزی‌که در «صور» دمیده می‌شود، سپس شما گروه گروه (به محشر) می‌آیید.

Verse 78:19

وَّفُتِحَتِ السَّمَآءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًا ۟ۙ

Wa-futiḥa-tis samaaaʹu fakaanat ʹabwaabaa,

و آسمان گشوده می‌شود، پس دروازه، دروازه می‌گردد.

Verse 78:20

وَّسُیِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ۟ؕ

Wa-suyyi-ratil jibaalu fakaanat saraabaa.

و کوه‌ها روان کرده شود، پس (چون) سراب گردند.

Verse 78:21

اِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا ۟

ʹInna Jahannama kaanat mirṣaadaa,―

و بی‌گمان جهنم کمین‌گاهی است.

Verse 78:22

لِّلطَّاغِیْنَ مَاٰبًا ۟ۙ

Liṭ-ṭaag̣eena maʹaabaa:

بازگشت‌گاه برای سرکشان است.

Verse 78:23

لّٰبِثِیْنَ فِیْهَاۤ اَحْقَابًا ۟ۚ

Laa-bis̤eena feehaaa ʹaḥq̣aabaa.

مدت زمانی دراز در آنجا بمانند.

Verse 78:24

لَا یَذُوْقُوْنَ فِیْهَا بَرْدًا وَّلَا شَرَابًا ۟ۙ

Laa- yaẓooq̣oona feehaa bar-dañw walaa- sharaabaa,

و در آنجا نه (چیز) خنکی می‌چشند و نه آشامیدنی (گوارایی خواهند داشت).

Verse 78:25

اِلَّا حَمِیْمًا وَّغَسَّاقًا ۟ۙ

ʹIllaa ḥameemañwwa g̣assaaq̣aa,―

جز آبی سوزان، و (مایعی که) چرک و خون (است).

Verse 78:26

جَزَآءً وِّفَاقًا ۟ؕ

Jazaaaʹañw wifaaq̣aa.

(این) کیفری است مناسب و در خور (اعمال‌شان)

Verse 78:27

اِنَّهُمْ كَانُوْا لَا یَرْجُوْنَ حِسَابًا ۟ۙ

ʹInnahum kaanoo laa- yarjoona ḥisaabaa,

زیرا که آن‌ها هیچ امیدی به (روز) حساب نداشتند.

Verse 78:28

وَّكَذَّبُوْا بِاٰیٰتِنَا كِذَّابًا ۟ؕ

Wa-kaẓẓaboo biʹAayaatinaa kiẓẓaabaa.

و آیات ما را بشدّت تکذیب کردند.

Verse 78:29

وَكُلَّ شَیْءٍ اَحْصَیْنٰهُ كِتٰبًا ۟ۙ

Wa-kulla shayʹin ʹaḥṣaynaahu Kitaabaa,

و ما همه چیز را (در کتاب لوح محفوظ) بشمارش نوشتیم.

Verse 78:30

فَذُوْقُوْا فَلَنْ نَّزِیْدَكُمْ اِلَّا عَذَابًا ۟۠

Faẓooq̣oo falan nazeedakum ʹil-laa ʻaẓaabaa.

پس (کیفر اعمال خود را) بچشید، که چیزی جز عذاب بر شما نمی‌افزاییم!

Verse 78:31

اِنَّ لِلْمُتَّقِیْنَ مَفَازًا ۟ۙ

ʹInna lil-Mutta-q̣eena mafaazaa;

بی‌گمان برای پرهیزگاران کامیابی است.

Verse 78:32

حَدَآىِٕقَ وَاَعْنَابًا ۟ۙ

Ḥadaaaʹiq̣a wa-ʹaʻnaabaa;

باغ‌های (میوه) و تاکستان‌ها.

Verse 78:33

وَّكَوَاعِبَ اَتْرَابًا ۟ۙ

Wa-kawaaʻiba ʹatraabaa:

و حوریانی جوان و هم سن و سال.

Verse 78:34

وَّكَاْسًا دِهَاقًا ۟ؕ

Wa-kaʹsañ dihaaq̣aa.

و جام‌هایی لبریز و پیاپی (از شراب پاکیزۀ بهشت).

Verse 78:35

لَا یَسْمَعُوْنَ فِیْهَا لَغْوًا وَّلَا كِذّٰبًا ۟ۚ

Laa- yasmaʻoona feehaa lag̣wañw walaa- kiẓẓaabaa;

در آنجا نه سخن بیهوده‌ای می‌شنوند و نه دروغی.

Verse 78:36

جَزَآءً مِّنْ رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًا ۟ۙ

Jazaaaʹam mir Rabbika ʻaṭaaaʹan ḥisaabaa,―

(این) پاداش از جانب پروردگار توست و عطایی از روی حساب

Verse 78:37

رَّبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَیْنَهُمَا الرَّحْمٰنِ لَا یَمْلِكُوْنَ مِنْهُ خِطَابًا ۟ۚ

Rabbis samaawaati wal-ʹarḍi wa-maa baynahumar Raḥmaani laa- yam-likoona minhu khiṭaabaa.

(همان) پروردگار آسمان‌ها و زمین، و آنچه در میان آن‌هاست، (همان الله) رحمان هیچ‌کس (درآن روز) یارای سخن گفتن با او ندارد.

Verse 78:38

یَوْمَ یَقُوْمُ الرُّوْحُ وَالْمَلٰٓىِٕكَةُ صَفًّا ۙۗؕ لَّا یَتَكَلَّمُوْنَ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَقَالَ صَوَابًا ۟

Yawma yaq̣oomur Rooḥu wal-malaaaʹikatu ṣaf-faa, laa- yatakallamoona ʹil-laa man ʹaẓina lahur Raḥmaanu wa-q̣aala ṣawaabaa.

روزی‌که روح (= جبرییل) و فرشتگان به صف ایستند، هیچ‌کس سخن نگویید، جز کسی‌که الله رحمان به او اجازه داده باشد، و (او) سخن درست (و صواب) گوید.

Verse 78:39

ذٰلِكَ الْیَوْمُ الْحَقُّ ۚ فَمَنْ شَآءَ اتَّخَذَ اِلٰی رَبِّهٖ مَاٰبًا ۟

Ẓaalikal Yawmul Ḥaq̣q̣: famañ shaaaʹat takhaẓa ʹi-laa Rabbihee maʹaabaa!

آن روز حق است، پس هر کس که بخواهد بازگشت‌گاهی به سوی پروردگارش برگزیند.

Verse 78:40

اِنَّاۤ اَنْذَرْنٰكُمْ عَذَابًا قَرِیْبًا ۖۚ۬ یَّوْمَ یَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ یَدٰهُ وَیَقُوْلُ الْكٰفِرُ یٰلَیْتَنِیْ كُنْتُ تُرٰبًا ۟۠

ʹInnaaa ʹañẓarnaakum ʻAẓaabañ q̣areebaa,― Yawma yañ-z̤̣urul marʹu maa- q̣addamat yadaahu wa-yaq̣oolul kaafiru yaa-laytanee kuñtu turaabaa!

به راستی ما شما را از عذابی نزدیک بیم دادیم، روزی‌که انسان آنچه را از قبل با دست‌های خود فرستاده است می‌بیند، و کافر می‌گوید: «ای کاش من خاک بود». (و برای حساب بر انگیخته نمی‌شد).