Surah Al-Haqqah

Verse 69:1

اَلْحَآقَّةُ ۟ۙ

ʹALḤAAAQ̣Q̣ATU!

(روز) واقع شدنی (رستاخیز)

Verse 69:2

مَا الْحَآقَّةُ ۟ۚ

Mal Ḥaaaq̣q̣ah?

آن واقع شدنی چیست؟

Verse 69:3

وَمَاۤ اَدْرٰىكَ مَا الْحَآقَّةُ ۟ؕ

Wa-maaa ʹadraaka mal Ḥaaaq̣q̣ah?

و تو چه دانی آن واقع شدنی چیست (و چگونه است)؟!

Verse 69:4

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ وَعَادٌ بِالْقَارِعَةِ ۟

Kaẓẓabat S̤amoodu wa-ʻAadum bil-Q̣aariʻah!

(قوم) ثمود و (قوم) عاد (قیامت) درهم کوبنده را تکذیب کردند.

Verse 69:5

فَاَمَّا ثَمُوْدُ فَاُهْلِكُوْا بِالطَّاغِیَةِ ۟

Faʹammaa S̤amoodu faʹuhlikoo biṭ-Ṭaag̣iyah!

پس اما (قوم) ثمود، به بانگ سهمگین هلاک شدند.

Verse 69:6

وَاَمَّا عَادٌ فَاُهْلِكُوْا بِرِیْحٍ صَرْصَرٍ عَاتِیَةٍ ۟ۙ

Wa-ʹammaa ʻAaduñ faʹuhlikoo bi-Reeḥiñ ṣarṣarin ʻaatiyah;

و اما (قوم) عاد با تند بادی سرکش و سرد به هلاکت رسیدند.

Verse 69:7

سَخَّرَهَا عَلَیْهِمْ سَبْعَ لَیَالٍ وَّثَمٰنِیَةَ اَیَّامٍ ۙ حُسُوْمًاۙ فَتَرَی الْقَوْمَ فِیْهَا صَرْعٰی ۙ كَاَنَّهُمْ اَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِیَةٍ ۟ۚ

Sakhkharahaa ʻalayhim sabʻa layaaliñw was̤amaaniyata ʹayyaamin ḥusoomañ fataral q̣awma feehaa ṣarʻaa kaʹannahum ʹaʻjaazu nakhlin khaawiyah!

(الله) هفت شب و هشت روز پی در پی آن را بر آن‌ها مسلط نمود، پس (اگر آنجا می‌بودی) (آن) قوم را آن (تند باد) مانند تنه‌های پوسیدۀ تو خالی درختان خرما، بر زمین افتاده (و هلاک شده) می‌دیدی.

Verse 69:8

فَهَلْ تَرٰی لَهُمْ مِّنْ بَاقِیَةٍ ۟

Fahal taraa lahum mim baaq̣iyah?

پس آیا از آن‌ها کسی را می‌بینی که باقی مانده باشد؟!

Verse 69:9

وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهٗ وَالْمُؤْتَفِكٰتُ بِالْخَاطِئَةِ ۟ۚ

Wa-jaaaʹa Firʻawnu wa-mañ q̣ablahoo wal-muʹtafikaatu bil-khaaṭiʹah,

و فرعون و کسانی‌که پیش از او بودند، و (مردم) شهر‌های ویران شده (قوم لوط) مرتکب گناهان (بزرگ) شدند.

Verse 69:10

فَعَصَوْا رَسُوْلَ رَبِّهِمْ فَاَخَذَهُمْ اَخْذَةً رَّابِیَةً ۟

Faʻaṣaw rasoola Rabbihim faʹakhaẓahum ʹakhẓatar raabiyah.

پس آن‌ها از (فرمان) فرستادۀ پروردگار‌شان سرپیچی کردند، آنگاه (الله) آن‌ها را به عذاب سختی گرفتارشان کرد.

Verse 69:11

اِنَّا لَمَّا طَغَا الْمَآءُ حَمَلْنٰكُمْ فِی الْجَارِیَةِ ۟ۙ

ʹInnaa lammaa ṭag̣al maaaʹu ḥamalnaakum fil jaariyah.

همانا هنگامی‌که آب طغیان کرد، شما را در کشتی سوار کردیم.

Verse 69:12

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَّتَعِیَهَاۤ اُذُنٌ وَّاعِیَةٌ ۟

Linajʻalahaa lakum Taẓkiratañwwa taʻiyahaaa ʹuẓunuñw waaʻiyah.

تا که پندی برای شما قرار دهیم، و گوش‌های شنوا آن را بشنوند و به یاد بسپارند.

Verse 69:13

فَاِذَا نُفِخَ فِی الصُّوْرِ نَفْخَةٌ وَّاحِدَةٌ ۟ۙ

Faʹiẓaa nufikha fiṣ Ṣoori nafkhatuñw waaḥidah,

پس هنگامی‌که یک بار در «صور» دمیده شود.

Verse 69:14

وَّحُمِلَتِ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَّاحِدَةً ۟ۙ

Wa-ḥumilatil ʹarḍu wal-jibaalu fadukkataa dakkatañw waaḥidah,―

و زمین و کوه‌ها از جا کنده شود، پس یکباره درهم کوبیده (و متلاشی) شوند.

Verse 69:15

فَیَوْمَىِٕذٍ وَّقَعَتِ الْوَاقِعَةُ ۟ۙ

Fayawmaʹiẓiñw Waq̣aʻatil Waaq̣iʻah,

پس در آن روز واقعۀ (عظیم) قیامت به وقوع می‌پیوندد.

Verse 69:16

وَانْشَقَّتِ السَّمَآءُ فَهِیَ یَوْمَىِٕذٍ وَّاهِیَةٌ ۟ۙ

Wañshaq̣q̣atis samaaaʹu fahiya Yawmaʹiẓiñw waahiyah,

و آسمان شکافته می‌شود، پس در آن روز سست می‌گردد (و فرو می‌ریزد).

Verse 69:17

وَّالْمَلَكُ عَلٰۤی اَرْجَآىِٕهَا ؕ وَیَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ یَوْمَىِٕذٍ ثَمٰنِیَةٌ ۟ؕ

Wal-malaku ʻalaaa ʹarjaaaʹihaa, wa-yaḥmilu ʻArsha Rabbika fawq̣ahum Yawmaʹiẓiñ s̤amaaniyah.

و فرشتگان بر کناره‌های آن (= آسمان) قرار می‌گیرند، و آن روز هشت (فرشته) عرش پروردگارت را بر فراز‌شان حمل می‌کنند.

Verse 69:18

یَوْمَىِٕذٍ تُعْرَضُوْنَ لَا تَخْفٰی مِنْكُمْ خَافِیَةٌ ۟

Yawmaʹiẓiñ tuʻraḍoona laa- takhfaa miñ-kum khaafiyah.

در آن روز شما (همگی برای حساب‌رسی، به پیشگاه الله) عرضه می‌شوید، و هیچ چیز از (کار‌های) شما پنهان نخواهد ماند.

Verse 69:19

فَاَمَّا مَنْ اُوْتِیَ كِتٰبَهٗ بِیَمِیْنِهٖ ۙ فَیَقُوْلُ هَآؤُمُ اقْرَءُوْا كِتٰبِیَهْ ۟ۚ

Faʹammaa man ʹootiya Kitaabahoo biyameenihee fayaq̣oolu haaaʹumuq̣ raʹoo Kitaabiyah!

پس اما کسی‌که نامۀ (اعمالش) را به دست راستش دهند، گوید: «بیایید نامۀ (اعمال) مرا بخوانید!

Verse 69:20

اِنِّیْ ظَنَنْتُ اَنِّیْ مُلٰقٍ حِسَابِیَهْ ۟ۚ

ʹInnee z̤̣anañtu ʹannee mulaaq̣in Ḥisaabiyah!

من یقین داشتم که به حساب (اعمال) خودم خواهم رسید».

Verse 69:21

فَهُوَ فِیْ عِیْشَةٍ رَّاضِیَةٍ ۟ۙ

Fahuwa fee ʻeeshatir raaḍiyah,

پس او در یک زندگی پسندیده (و رضایت بخشی) خواهد بود.

Verse 69:22

فِیْ جَنَّةٍ عَالِیَةٍ ۟ۙ

Fee Jannatin ʻaaliyah,

در بهشتی برین.

Verse 69:23

قُطُوْفُهَا دَانِیَةٌ ۟

Q̣utoofuhaa daaniyah.

که میوه‌هایش (برای چیده شدن) در دسترس است.

Verse 69:24

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِیْٓـًٔا بِمَاۤ اَسْلَفْتُمْ فِی الْاَیَّامِ الْخَالِیَةِ ۟

Kuloo washraboo haneeeʹam bimaaa ʹaslaftum fil ʹayyaamil khaaliyah!

(و به آن‌ها گفته می‌شود (: «بخورید و بیاشامید، گوارایتان باد، به (خاطر) آنچه در ایام گذشته پیش فرستاده‌اید».

Verse 69:25

وَاَمَّا مَنْ اُوْتِیَ كِتٰبَهٗ بِشِمَالِهٖ ۙ۬ فَیَقُوْلُ یٰلَیْتَنِیْ لَمْ اُوْتَ كِتٰبِیَهْ ۟ۚ

Wa-ʹammaa man ʹootiya Kitaabahoo bishimaalihee fayaq̣oolu yaalaytanee lam ʹoota Kitaabiyah!

و اما کسی‌که نامۀ (اعمالش) را به دست چپش دهند، گوید: «ای کاش هرگز نامۀ (اعمال) مرا به من داده نمی‌شد،

Verse 69:26

وَلَمْ اَدْرِ مَا حِسَابِیَهْ ۟ۚ

Wa-lam ʹadri maa- ḥisaabiyah!

و نمی‌دانستم حسابم چیست.

Verse 69:27

یٰلَیْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِیَةَ ۟ۚ

Yaa-laytahaa kaanatil q̣aaḍiyah!

ای کاش (با مرگ) همه چیز تمام می‌شد (و پایان کار بود).

Verse 69:28

مَاۤ اَغْنٰی عَنِّیْ مَالِیَهْ ۟ۚ

Maaa ʹag̣naa ʻannee maaliyah!

مال و دارایی‌ام مرا بی‌نیاز نکرد (و سودی نبخشید).

Verse 69:29

هَلَكَ عَنِّیْ سُلْطٰنِیَهْ ۟ۚ

Halaka ʻannee sulṭaaniyah!

قدرت و فرمانروایی‌ام (نیز) از (دست) من رفت (و به‌کلی نابود شد)».

Verse 69:30

خُذُوْهُ فَغُلُّوْهُ ۟ۙ

Khuẓoohu fag̣ullooh,

(به فرشتگان گفته می‌شود:) «او را بگیرید، پس طوق (به گردن) او اندازید.

Verse 69:31

ثُمَّ الْجَحِیْمَ صَلُّوْهُ ۟ۙ

S̤ummal Jaḥeema ṣallooh,

سپس او را به (آتش) دوزخ بیفکنید.

Verse 69:32

ثُمَّ فِیْ سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُوْنَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوْهُ ۟ؕ

S̤umma fee silsilatiñ ẓarʻuhaa sabʻoona ẓiraaʻañ faslukooh!

آنگاه او را در زنجیری که طول آن هفتاد ذراع است، ببندید،

Verse 69:33

اِنَّهٗ كَانَ لَا یُؤْمِنُ بِاللّٰهِ الْعَظِیْمِ ۟ۙ

ʹInnahoo kaana laa- yuʹminu billaahil ʻAz̤̣eem,

بی‌گمان او هرگز به الله بزرگ ایمان نمی‌آورد،

Verse 69:34

وَلَا یَحُضُّ عَلٰی طَعَامِ الْمِسْكِیْنِ ۟ؕ

Wa-laa yaḥuḍḍu ʻalaa ṭaʻaamil miskeen!

و هرگز (مردم را) بر اطعام بی‌نوا(یان) تشویق نمی‌کرد.

Verse 69:35

فَلَیْسَ لَهُ الْیَوْمَ هٰهُنَا حَمِیْمٌ ۟ۙ

Falaysa lahul Yawma haahunaa ḥameem,

پس امروز در این جا دوست صمیمی (و مهربانی) ندارد (که کمکش کند).

Verse 69:36

وَّلَا طَعَامٌ اِلَّا مِنْ غِسْلِیْنٍ ۟ۙ

Wa-laa ṭaʻaamun ʹillaa min g̣isleen,

و غذایی جز از چرک و خون ندارد.

Verse 69:37

لَّا یَاْكُلُهٗۤ اِلَّا الْخَاطِـُٔوْنَ ۟۠

Laa- yaʹkuluhooo ʹillal khaaṭiʹoon.

(غذایی‌که) گناهکاران آن را نخورند».

Verse 69:38

فَلَاۤ اُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُوْنَ ۟ۙ

Falaaa ʹuq̣simu bimaa tubṣiroon

پس سوگند به آنچه می‌بینید،

Verse 69:39

وَمَا لَا تُبْصِرُوْنَ ۟ۙ

Wamaa laa- tubṣiroon,―

و به آنچه نمی‌بینید.

Verse 69:40

اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِیْمٍ ۟ۚۙ

ʹInnahoo laq̣awlu Rasooliñ Kareem;

بی‌تردید این (قرآن) گفتار رسول بزرگوار است.

Verse 69:41

وَّمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ؕ قَلِیْلًا مَّا تُؤْمِنُوْنَ ۟ۙ

Wa-maa huwa biq̣awli shaaʻir: q̣aleelam maa tuʹminoon!

و این‌ها گفتار شاعری نیست، (اما شما) اندکی ایمان می‌آورید.

Verse 69:42

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ؕ قَلِیْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَ ۟ؕ

Wa-laa biq̣awli kaahin: q̣aleelam maa taẓakkaroon.

و (نیز) گفتار کاهنی نیست، (لیکن شما) کمتر پند می‌گیرید.

Verse 69:43

تَنْزِیْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟

Tañzeelum mir Rabbil ʻAalameen.

(این قرآن) از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.

Verse 69:44

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَیْنَا بَعْضَ الْاَقَاوِیْلِ ۟ۙ

Wa-law taq̣awwala ʻalaynaa baʻḍal ʹaq̣aaweel,

و اگر (پیامبر) سخنانی (به دروغ) بر ما می‌بست.

Verse 69:45

لَاَخَذْنَا مِنْهُ بِالْیَمِیْنِ ۟ۙ

Laʹakhaẓnaa minhu bilyameen,

مسلّماً ما دست راست او را می‌گرفتیم.

Verse 69:46

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِیْنَ ۟ؗۖ

S̤umma laq̣aṭaʻnaa minhul wateen:

سپس (شاه) رگ قلبش را قطع می‌کردیم.

Verse 69:47

فَمَا مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ عَنْهُ حٰجِزِیْنَ ۟

Famaa miñkum min ʹaḥadin ʻanhu ḥaajizeen.

پس هیچ کس از شما نمی‌توانست از (عذاب) او مانع شود.

Verse 69:48

وَاِنَّهٗ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِیْنَ ۟

Wa-ʹinnahoo la-Taẓkiratul lil-Muttaq̣een.

و یقیناً این (قرآن) پند و تذکری برای پرهیزگاران است.

Verse 69:49

وَاِنَّا لَنَعْلَمُ اَنَّ مِنْكُمْ مُّكَذِّبِیْنَ ۟

Wa-ʹinnaa lanaʻlamu ʹanna miñkum mukaẓẓibeen.

و ما محققاً می‌دانیم که برخی از شما تکذیب کنندگان (این کلام الهی) هستید.

Verse 69:50

وَاِنَّهٗ لَحَسْرَةٌ عَلَی الْكٰفِرِیْنَ ۟

Wa-ʹinnahoo laḥasratun ʻalal kaafireen.

و همانا این (قرآن) بر کافران مایۀ حسرت و ندامت است.

Verse 69:51

وَاِنَّهٗ لَحَقُّ الْیَقِیْنِ ۟

Wa-ʹinnahoo la-Ḥaq̣q̣ul yaq̣een.

و بی‌گمان این (قرآن) حق الیقین است.

Verse 69:52

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِیْمِ ۟۠

Fasabbiḥ bismi Rabbikal ʻAz̤̣eem.

پس (ای پیامبر) به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی.