Surah Al-Maarij

Verse 70:1

سَاَلَ سَآىِٕلٌۢ بِعَذَابٍ وَّاقِعٍ ۟ۙ

Saʹala saaʹilum biʻAẓaabiñw waaq̣iʻ―

تقاضاکننده‌ای، تقاضای عذابی وقوع یافتنی کرد.

Verse 70:2

لِّلْكٰفِرِیْنَ لَیْسَ لَهٗ دَافِعٌ ۟ۙ

Lil-kaafireena laysa lahoo daafiʻ,―

(این عذاب) برای کافران است. هیچ دفع‌کننده‌ای ندارد.

Verse 70:3

مِّنَ اللّٰهِ ذِی الْمَعَارِجِ ۟ؕ

Minal laahi Ẓil MAʻAARIJ.

از سوی الله صاحب مراتب و درجات است.

Verse 70:4

تَعْرُجُ الْمَلٰٓىِٕكَةُ وَالرُّوْحُ اِلَیْهِ فِیْ یَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗ خَمْسِیْنَ اَلْفَ سَنَةٍ ۟ۚ

Taʻrujul malaaaʹikatu war-Rooḥu ʹilayhi fee Yawmiñ kaana miq̣daaruhoo khamseena ʹalfa sanah:

فرشتگان و روح (جبرئیل) به سوی او عروج می‌کنند، در روزی‌که مقدارش پنجاه هزار سال است.

Verse 70:5

فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِیْلًا ۟

Faṣbir Ṣabrañ jameelaa.

پس تو (ای پیامبر!) صبر جمیل پیشه کن.

Verse 70:6

اِنَّهُمْ یَرَوْنَهٗ بَعِیْدًا ۟ۙ

ʹInnahum yarawnahoo baʻeedaa:

بی‌گمان آن‌ها آن (روز) را دور می‌بینند.

Verse 70:7

وَّنَرٰىهُ قَرِیْبًا ۟ؕ

Wa-naraahu q̣areebaa.

و ما آن را نزدیک می‌بینیم.

Verse 70:8

یَوْمَ تَكُوْنُ السَّمَآءُ كَالْمُهْلِ ۟ۙ

Yawma takoonus samaaaʹu kalmuhl,

(همان) روزی‌که آسمان چون مس گداخته شود.

Verse 70:9

وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ ۟ۙ

Wa-takoonul jibaalu kalʻihn,

و کوه‌ها مانند پشم رنگین (متلاشی و پراکنده) شود.

Verse 70:10

وَلَا یَسْـَٔلُ حَمِیْمٌ حَمِیْمًا ۟ۚۖ

Wa-laa yasʹalu ḥameemun ḥameemaa,

و هیچ دوست صمیمی (و خویشاوندی) از (حال) دوست صمیمی (و خویشاوند خود) نپرسد.

Verse 70:11

یُّبَصَّرُوْنَهُمْ ؕ یَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ یَفْتَدِیْ مِنْ عَذَابِ یَوْمِىِٕذٍ بِبَنِیْهِ ۟ۙ

Yubaṣṣaroonahum,: yawaddul mujrimu law yaftadee min ʻAẓaabi Yawmiʹiẓim bibaneeh,

(در حالی‌که) آنان به یکدیگر نشان داده می‌شوند گناهکار (دوست دارد و) آرزو کند خویشتن را از عذاب آن روز باز خرد به فرزندانش.

Verse 70:12

وَصَاحِبَتِهٖ وَاَخِیْهِ ۟ۙ

Wa-ṣaaḥibatihee wa-ʹakheeh,

و زنش و برادرش.

Verse 70:13

وَفَصِیْلَتِهِ الَّتِیْ تُـْٔوِیْهِ ۟ۙ

Wa-faṣeelatihil latee tuʹweeh,

و قبیله‌اش که (همیشه) او را جای و پناه می‌داد.

Verse 70:14

وَمَنْ فِی الْاَرْضِ جَمِیْعًا ۙ ثُمَّ یُنْجِیْهِ ۟ۙ

Wa-mañ fil ʹarḍi jameeʻañ s̤umma yuñjeeh:

و همۀ آن‌هایی که روی زمین‌اند (همگی فدا کند) سپس او نجات یابد.

Verse 70:15

كَلَّا ؕ اِنَّهَا لَظٰی ۟ۙ

Kallaa! ʹinnahaa laz̤̣aa!

(اما) هرگز چنین نیست، بی‌گمان آن شعله‌های (آتش) سوزان است.

Verse 70:16

نَزَّاعَةً لِّلشَّوٰی ۟ۚۖ

Nazzaaʻatal lishshawaa!

پوست از سر و صورت بر می‌کند.

Verse 70:17

تَدْعُوْا مَنْ اَدْبَرَ وَتَوَلّٰی ۟ۙ

Tadʻoo man ʹadbara wa-tawallaa,

کسانی را که (به فرمان الله) پشت کردند و (از حق) روی گرداندند، فرا می‌خواند.

Verse 70:18

وَجَمَعَ فَاَوْعٰی ۟

Wa-jamaʻa faʹawʻaa!

و (نیز کسانی را که) اموال را جمع آوری و ذخیره کردند. (و حق آن را نپرداختند).

Verse 70:19

اِنَّ الْاِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوْعًا ۟ۙ

ʹInnal ʹiñsaana khuliq̣a halooʻaa;―

یقیناً انسان کم طاقت (و حریص) آفریده شده است.

Verse 70:20

اِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوْعًا ۟ۙ

ʹIẓaa massahush sharru jazooʻaa;

هنگامی‌که بدی (و مصیبتی) به او رسد، بی‌تابی می‌کند.

Verse 70:21

وَّاِذَا مَسَّهُ الْخَیْرُ مَنُوْعًا ۟ۙ

Wa-ʹiẓaa massahul khayru manooʻaa;―

و هنگامی‌که خوبی به او رسد، باز دارنده (و بخیل) می‌شود.

Verse 70:22

اِلَّا الْمُصَلِّیْنَ ۟ۙ

ʹIllal Muṣalleen;―

مگر نمازگزاران.

Verse 70:23

الَّذِیْنَ هُمْ عَلٰی صَلَاتِهِمْ دَآىِٕمُوْنَ ۟

ʹAllaẓeena hum ʻalaa Ṣalaatihim daaaʹimoon;

همان کسانی‌که بر نماز‌هایشان همیشه مداومت می‌کنند.

Verse 70:24

وَالَّذِیْنَ فِیْۤ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُوْمٌ ۟

Wallaẓeena feee ʹamwaalihim ḥaq̣q̣um maʻloom

و کسانی‌که در اموال‌شان حق (معین و) معلومی است.

Verse 70:25

لِّلسَّآىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِ ۟

Lissaaaʹili walmaḥroom;

برای گدا و محروم.

Verse 70:26

وَالَّذِیْنَ یُصَدِّقُوْنَ بِیَوْمِ الدِّیْنِ ۟

Wallaẓeena yuṣaddiq̣oona bi-Yawmid Deen;

و کسانی‌که روز جزا را تصدیق می‌کنند.

Verse 70:27

وَالَّذِیْنَ هُمْ مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُّشْفِقُوْنَ ۟ۚ

Wallaẓeena hum min ʻazaabi Rabbihim mushfiq̣oon,―

و کسانی‌که از عذاب پروردگارشان می‌ترسند.

Verse 70:28

اِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَیْرُ مَاْمُوْنٍ ۟

ʹInna ʻaẓaaba Rabbihim g̣ayru maʹ-moon;―

بی‌گمان از عذاب پروردگارشان در امان نتوانند بود.

Verse 70:29

وَالَّذِیْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَ ۟ۙ

Wallaẓeena hum lifuroojihim ḥaafiz̤̣oon,

و کسانی‌که شرمگاه‌هایشان را نگه می‌دارند.

Verse 70:30

اِلَّا عَلٰۤی اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَیْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَیْرُ مَلُوْمِیْنَ ۟ۚ

ʹIllaa ʻalaaa ʹazwaajihim ʹaw maa- malakat ʹaymaanuhum faʹinnahum g̣ayru maloomeen,

مگر با همسران و کنیزانی که مالک آن‌ها هستند که (در این صورت) ملامت و سرزنشی بر آن‌ها نیست.

Verse 70:31

فَمَنِ ابْتَغٰی وَرَآءَ ذٰلِكَ فَاُولٰٓىِٕكَ هُمُ الْعٰدُوْنَ ۟ۚ

Famanib tag̣aa waraaaʹa ẓaalika faʹulaaaʹika humul ʻaadoon;―

پس هرکس غیر از این‌ها را بخواهد، آنان متجاوزان هستند.

Verse 70:32

وَالَّذِیْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رٰعُوْنَ ۟

Wallaẓeena hum liʹamaanaatihim wa-ʻahdihim raaʻoon.

و کسانی‌که امانت‌ها و عهد‌شان را رعایت می‌کنند.

Verse 70:33

وَالَّذِیْنَ هُمْ بِشَهٰدٰتِهِمْ قَآىِٕمُوْنَ ۟

Wallaẓeena hum̃ bishahaadaatihim q̣aaaʹimoon;

و کسانی‌که به شهادت‌های خود متعهد هستند.

Verse 70:34

وَالَّذِیْنَ هُمْ عَلٰی صَلَاتِهِمْ یُحَافِظُوْنَ ۟ؕ

Wallaẓeena hum ʻalaa Ṣalaatihim yuḥaafiz̤̣oon;―

و کسانی‌که بر نمازشان محافظت می‌کنند.

Verse 70:35

اُولٰٓىِٕكَ فِیْ جَنّٰتٍ مُّكْرَمُوْنَ ۟ؕ۠

ʹUlaaaʹika fee Jannaatim mukramoon.

اینان در باغ‌های (بهشت) گرامی داشته می‌شوند.

Verse 70:36

فَمَالِ الَّذِیْنَ كَفَرُوْا قِبَلَكَ مُهْطِعِیْنَ ۟ۙ

Famaa lil-laẓeena kafaroo q̣ibalaka muhṭiʻeen―

پس (ای پیامبر!) کافران را چه شده که به سوی تو می‌شتابند؟

Verse 70:37

عَنِ الْیَمِیْنِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِیْنَ ۟

ʻAnil yameeni wa-ʻanish shimaali ʻizeen?

از راست و چپ، گروه گروه (و پراکنده) می‌شوند؟!

Verse 70:38

اَیَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ یُّدْخَلَ جَنَّةَ نَعِیْمٍ ۟ۙ

ʹAyaṭmaʻu kullum riʹim minhum ʹañy yudkhala Jannata Naʻeem?

آیا هر کدام از آن‌ها (با آن اعمال ناپسندش) طمع دارد که او در بهشت پرنعمت (الهی) درآورده شود؟!

Verse 70:39

كَلَّا ؕ اِنَّا خَلَقْنٰهُمْ مِّمَّا یَعْلَمُوْنَ ۟

Kallaa! ʹInnaa khalaq̣naahum mimmaa yaʻlamoon!

هرگز چنین نیست، بی‌گمان ما آن‌ها را از آنچه (خود‌شان) می‌دانند آفریده‌ایم.

Verse 70:40

فَلَاۤ اُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشٰرِقِ وَالْمَغٰرِبِ اِنَّا لَقٰدِرُوْنَ ۟ۙ

Falaaa ʹuq̣simu bi-Rabbil Mashaariq̣i wal-Mag̣aaribi ʹinnaa la-Q̣aadiroon.

پس به پروردگار مشرق‌ها و مغرب‌ها سوگند می‌خورم که ما یقیناً قادریم.

Verse 70:41

عَلٰۤی اَنْ نُّبَدِّلَ خَیْرًا مِّنْهُمْ ۙ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوْقِیْنَ ۟

ʻAlaaa ʹan nubaddila khayram minhum wa-maa Naḥnu bimasbooq̣een.

بر آن که (کسانی دیگر) بهتر از آن‌ها را جایگزین کنیم، و ما (برای این کار) عاجز و ناتوان نیستیم.

Verse 70:42

فَذَرْهُمْ یَخُوْضُوْا وَیَلْعَبُوْا حَتّٰی یُلٰقُوْا یَوْمَهُمُ الَّذِیْ یُوْعَدُوْنَ ۟ۙ

Faẓarhum yakhooḍoo wa-yalʻaboo ḥattaa yulaaq̣oo Yawmahumul laẓee yooʻadoon!

پس (ای پیامبر!) آنان را به حال خود وا‌گذار تا در باطل خود فرو روند، و بازی کنند تا به روزی‌که به آن‌ها وعده داده شده است برسند.

Verse 70:43

یَوْمَ یَخْرُجُوْنَ مِنَ الْاَجْدَاثِ سِرَاعًا كَاَنَّهُمْ اِلٰی نُصُبٍ یُّوْفِضُوْنَ ۟ۙ

Yawma yakhrujoona minal ʹajdaas̤i siraaʻañ kaʹannahum ʹilaa nuṣubiñy yoofiḍoon,―

(همان) روزی‌که شتابان از قبرها خارج می‌شوند، گویی به سوی نشانه (و بت‌ها) می‌دوند.

Verse 70:44

خَاشِعَةً اَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ؕ ذٰلِكَ الْیَوْمُ الَّذِیْ كَانُوْا یُوْعَدُوْنَ ۟۠

Khaashiʻatan ʹabṣaaruhum tarhaq̣uhum ẓillah! Ẓaalikal Yawmul laẓee kaanoo yooʻadoon!

(در حالی‌که) چشم‌هایشان (از شرم و وحشت) به زیر افتاده، و ذلت (و خواری) آن‌ها را پوشانده است. این همان روزی است که به آن‌ها وعده داده می‌شد.