Surah Al-Qalam

Verse 68:1

نٓ وَالْقَلَمِ وَمَا یَسْطُرُوْنَ ۟ۙ

NOOON. WALQ̣ALAMI wa-maa yasṭuroon,―

نون، سوگند به قلم و آنچه می‌نویسند.

Verse 68:2

مَاۤ اَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُوْنٍ ۟ۚ

Maaa ʹañta biniʻmati Rabbika bimajnoon.

که تو (ای پیامبر) به نعمت (و فضل) پروردگارت دیوانه نیستی.

Verse 68:3

وَاِنَّ لَكَ لَاَجْرًا غَیْرَ مَمْنُوْنٍ ۟ۚ

Wa-ʹinna laka laʹAjran g̣ayra mamnoon:

و بی‌گمان برای تو (ای پیامبر) پاداشی بی‌پایان (و عظیم) است.

Verse 68:4

وَاِنَّكَ لَعَلٰی خُلُقٍ عَظِیْمٍ ۟

Wa-ʹinnaka laʻalaa khuluq̣in ʻaz̤̣eem.

و یقیناً تو (ای محمد) بر اخلاق و خوی بسیار عظیم و والایی هستی.

Verse 68:5

فَسَتُبْصِرُ وَیُبْصِرُوْنَ ۟ۙ

Fasatubṣiru wa-yubṣiroon,

پس تو بزودی خواهی دید و آن‌ها (نیز) خواهند دید.

Verse 68:6

بِاَیِّىكُمُ الْمَفْتُوْنُ ۟

Biʹayyikumul maftoon.

که کدام یک از شما دیوانه است!

Verse 68:7

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِیْلِهٖ ۪ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِیْنَ ۟

ʹInna Rabbaka Huwa ʹaʻlamu bimañ ḍalla ʻañ Sabeelih: wa-Huwa ʹAʻlamu bil-Muhtadeen.

همانا پروردگارت بهتر می‌داند چه کسی از راه او گمراه گشته است، و (نیز) او به هدایت یافتگان دانا‌تر است.

Verse 68:8

فَلَا تُطِعِ الْمُكَذِّبِیْنَ ۟

Falaa tuṭiʻil mukaẓẓibeen.

پس از تکذیب کنندگان اطاعت مکن.

Verse 68:9

وَدُّوْا لَوْ تُدْهِنُ فَیُدْهِنُوْنَ ۟

Waddoo law tudhinu fayudhinoon.

آن‌ها دوست دارند (و می‌خواهند) که نرمی (و مدارا) کنی، پس آن‌ها (نیز) نرمی (و مدارا) کنند.

Verse 68:10

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَّهِیْنٍ ۟ۙ

Wa-laa tuṭiʻ kulla ḥallaafim maheen,

و از هر فرومایه‌ای که بسیار سوگند (دروغ) یاد می‌کند، اطاعت مکن.

Verse 68:11

هَمَّازٍ مَّشَّآءٍ بِنَمِیْمٍ ۟ۙ

Hammaazim mashshaaaʹim binameem,

(آن) بسیار عیبجویی که به سخن‌چینی آمد و رفت می‌کند.

Verse 68:12

مَّنَّاعٍ لِّلْخَیْرِ مُعْتَدٍ اَثِیْمٍ ۟ۙ

Mannaaʻil lilkhayri muʻtadin ʹas̤eem,

و بسیار بازدارندۀ (کار) خیر، و متجاوز و گناهکار است.

Verse 68:13

عُتُلٍّ بَعْدَ ذٰلِكَ زَنِیْمٍ ۟ۙ

ʻUtullim baʻda ẓaalika zaneem,―

خشن (و کینه‌توز) و (بدتر) از آن (بی‌نسب و) حرام زاده است.

Verse 68:14

اَنْ كَانَ ذَا مَالٍ وَّبَنِیْنَ ۟ؕ

ʹAñ kaana ẓaa maaliñwwa baneen.

بدان خاطر که صاحب مال و فرزندان بسیار است (مبادا از او اطاعت کنی!).

Verse 68:15

اِذَا تُتْلٰی عَلَیْهِ اٰیٰتُنَا قَالَ اَسَاطِیْرُ الْاَوَّلِیْنَ ۟

ʹIẓaa tutlaa ʻalayhi ʹAayaatunaa q̣aala ʹAsaaṭeerul ʹAwwaleen!

هنگامی‌که آیات ما بر او خواند شود، گوید: «(این‌ها) افسانه‌های گذشتگان است.

Verse 68:16

سَنَسِمُهٗ عَلَی الْخُرْطُوْمِ ۟

Sanasimuhoo ʻalal khurṭoom!

به زودی بر بینی او داغ می‌گذاریم.

Verse 68:17

اِنَّا بَلَوْنٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَاۤ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ ۚ اِذْ اَقْسَمُوْا لَیَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِیْنَ ۟ۙ

ʹInnaa balawnaahum kamaa balawnaaa ʹAṣḥaabal Jannah, ʹiẓ ʹaq̣samoo layaṣrimunnahaa muṣbiḥeen,

ما آن‌ها را آزمایش کردیم، همان‌گونه که صاحبان باغ را آزمودیم، هنگامی‌که سوگند یاد کردند که صبحگاهان (که مستندان نباشند) میوه‌های باغ را بچینند.

Verse 68:18

وَلَا یَسْتَثْنُوْنَ ۟

Wa-laa yastas̤noon.

و ان شاء الله (اگر الله بخواهد) نگفتند.

Verse 68:19

فَطَافَ عَلَیْهَا طَآىِٕفٌ مِّنْ رَّبِّكَ وَهُمْ نَآىِٕمُوْنَ ۟

Faṭaafa ʻalayhaa ṭaaaʹifum mir Rabbika wa-hum naaaʹimoon.

پس عذابی (فرا‌‌گیر) از سوی پروردگارت بر (باغ) آن‌ها فرو آمد، در حالی‌که همه در خواب بودند.

Verse 68:20

فَاَصْبَحَتْ كَالصَّرِیْمِ ۟ۙ

Faʹaṣbaḥat kaṣṣareem.

پس آن باغ (سبز و خرم) همچون شب سیاه شد.

Verse 68:21

فَتَنَادَوْا مُصْبِحِیْنَ ۟ۙ

Fatanaadaw muṣbiḥeen,

آنگاه صبحگاهان یکدیگر را ندا دادند.

Verse 68:22

اَنِ اغْدُوْا عَلٰی حَرْثِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰرِمِیْنَ ۟

ʹAnig̣ doo ʻalaa ḥars̤ikum ʹiñ kuñtum ṣaarimeen.

که اگر می‌خواهید درو کنید، به سوی کشتزار (و باغ) خویش بروید.

Verse 68:23

فَانْطَلَقُوْا وَهُمْ یَتَخَافَتُوْنَ ۟ۙ

Fañṭalaq̣oo wa-hum yatakhaafatoon―

پس آن‌ها (به سوی کشتزار) حرکت کردند. در حالی‌که آهسته باهم می‌گفتند:

Verse 68:24

اَنْ لَّا یَدْخُلَنَّهَا الْیَوْمَ عَلَیْكُمْ مِّسْكِیْنٌ ۟ۙ

ʹAl laa yadkhulannahal yawma ʻalaykum miskeen.

«(مراقب باشید) که امروز هیچ بی‌نوا (و مسکینی) در آن (باغ) وارد نشود».

Verse 68:25

وَّغَدَوْا عَلٰی حَرْدٍ قٰدِرِیْنَ ۟

Wa-g̣adaw ʻalaa ḥardiñ q̣aadireen.

و صبحگاهان با تصمیم جدی بر منع و جلوگیری (از مستمندان) بیرون شدند.

Verse 68:26

فَلَمَّا رَاَوْهَا قَالُوْۤا اِنَّا لَضَآلُّوْنَ ۟ۙ

Falammaa raʹawhaa q̣aalooo ʹinnaa laḍaaalloon:

پس هنگامی‌که آن (باغ) را دیدند، گفتند: «یقیناً ما راه گم کرده‌ایم،

Verse 68:27

بَلْ نَحْنُ مَحْرُوْمُوْنَ ۟

Bal naḥnu maḥroomoon!

نه، بلکه ما (از حاصلان) بی‌بهره و محروم هستیم».

Verse 68:28

قَالَ اَوْسَطُهُمْ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُوْنَ ۟

Q̣aala ʹawsaṭuhum ʹalam ʹaq̣ul lakum law-laa tusabbiḥoon?

یکی از بهترین آن‌ها گفت: «آیا به شما نگفتم، چرا (شکر و) تسبیح (الله را) نمی‌گویید؟!».

Verse 68:29

قَالُوْا سُبْحٰنَ رَبِّنَاۤ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِیْنَ ۟

Q̣aaloo Subḥaana Rabbinaaa ʹinnaa kunnaa z̤̣aalimeen!

گفتند: «پروردگار ما پاک و منزه است، مسلّماً ما ستمکار بودیم».

Verse 68:30

فَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰی بَعْضٍ یَّتَلَاوَمُوْنَ ۟

Faʹaq̣bala baʻḍuhum ʻalaa baʻḍiñy yatalaawamoon.

آنگاه ملامت کنان به یکدیگر رو آوردند.

Verse 68:31

قَالُوْا یٰوَیْلَنَاۤ اِنَّا كُنَّا طٰغِیْنَ ۟

Q̣aaloo yaa-waylanaaa ʹinnaa kunnaa ṭaag̣een!

گفتند: «وای بر ما که طغیان‌گر (و سرکش) بودیم،

Verse 68:32

عَسٰی رَبُّنَاۤ اَنْ یُّبْدِلَنَا خَیْرًا مِّنْهَاۤ اِنَّاۤ اِلٰی رَبِّنَا رٰغِبُوْنَ ۟

ʻAsaa Rabbunaaa ʹañy yubdilanaa khayram minhaaa ʹinnaaa ʹilaa Rabbinaa raag̣iboon!

امید‌‌‌‌‌‌‌واریم که پروردگارمان (ما را ببخشد و) در عوض چیزی بهتر از آن (باغ) به ما بدهد، بی‌گمان ما به سوی پروردگار خود روی آورده‌ایم».

Verse 68:33

كَذٰلِكَ الْعَذَابُ ؕ وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُ ۘ لَوْ كَانُوْا یَعْلَمُوْنَ ۟۠

Kaẓaalikal ʻAẓaab; wa-laʻAẓaabul ʹAakhirati ʹakbar. Law kaanoo yaʻlamoon!

عذاب (الله در دنیا) این چنین است، و عذاب آخرت مسلماً بزرگ‌تر (و بیشتر) است، اگر آن‌ها می‌دانستند.

Verse 68:34

اِنَّ لِلْمُتَّقِیْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتِ النَّعِیْمِ ۟

ʹInna lil-Muttaq̣eena ʻiñda Rabbihim Jannatin Naʻeem.

به راستی برای پرهیزگاران نزد پروردگار‌شان باغ‌های پر نعمت است.

Verse 68:35

اَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِیْنَ كَالْمُجْرِمِیْنَ ۟ؕ

ʹAfanajʻalul Muslimeena kalmujrimeen?

آیا ما مسلمانان را همچون مجرمان (و گناهکاران) قرار می‌دهیم؟!.

Verse 68:36

مَا لَكُمْ ۥ كَیْفَ تَحْكُمُوْنَ ۟ۚ

Maa- lakum? kayfa taḥkumoon?

شما را چه شده است، چگونه داوری می‌کنید؟!

Verse 68:37

اَمْ لَكُمْ كِتٰبٌ فِیْهِ تَدْرُسُوْنَ ۟ۙ

ʹAm lakum Kitaabuñ feehi tadrusoon―

آیا شما کتابی (آسمانی) دارید که در آن می‌خوانید؟!

Verse 68:38

اِنَّ لَكُمْ فِیْهِ لَمَا تَخَیَّرُوْنَ ۟ۚ

ʹInna lakum feehi lamaa takhayyaroon?

و در آن (کتاب) آنچه را انتخاب کنید، برای شما (نوشته شده) است؟!

Verse 68:39

اَمْ لَكُمْ اَیْمَانٌ عَلَیْنَا بَالِغَةٌ اِلٰی یَوْمِ الْقِیٰمَةِ ۙ اِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُوْنَ ۟ۚ

ʹAm lakum ʹAymaanun ʻalaynaa baalig̣atun ʹilaa Yawmil Q̣iyaamati ʹinna lakum lamaa taḥkumoon?

یا اینکه شما بر (عهدۀ) ما عهد و پیمان استواری تا روز قیامت دارید، که هر چه را حکم کنید، (حق) برای شما باشد؟!

Verse 68:40

سَلْهُمْ اَیُّهُمْ بِذٰلِكَ زَعِیْمٌ ۟ۚۛ

Salhum ʹayyuhum̃ biẓaalika zaʻeem!

(ای پیامبر) از آن‌ها بپرس، کدام یک از آنان در برابر این (ادعا‌ها) متعهد است؟!

Verse 68:41

اَمْ لَهُمْ شُرَكَآءُ ۛۚ فَلْیَاْتُوْا بِشُرَكَآىِٕهِمْ اِنْ كَانُوْا صٰدِقِیْنَ ۟

ʹAm lahum shurakaaaʹu fal-yaʹtoo bishurakaaaʹihim ʹiñ kaanoo ṣaadiq̣een!

و یا اینکه آن‌ها (معبودان و) شریکانی دارند، پس اگر است می‌گویند باید شریکان (و معبودان) خویش را بیاورند.

Verse 68:42

یَوْمَ یُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ وَّیُدْعَوْنَ اِلَی السُّجُوْدِ فَلَا یَسْتَطِیْعُوْنَ ۟ۙ

Yawma yukshafu ʻañ saaq̣iñw wayudʻawna ʹilas sujoodi falaa yastaṭeeʻoon,―

روزی‌که (کار بالا گیرد و الله متعال برای داوری میان خلائق بیاید) ساق برهنه و مکشوف گردد، و (مشرکان) دعوت به سجود می‌شوند، ولی نمی‌توانند (سجده کنند).

Verse 68:43

خَاشِعَةً اَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ؕ وَقَدْ كَانُوْا یُدْعَوْنَ اِلَی السُّجُوْدِ وَهُمْ سٰلِمُوْنَ ۟

Khaashiʻatan ʹabṣaaruhum tarhaq̣uhum ẓillah: wa-q̣ad kaanoo yudʻawna ʹilas sujoodi wa-hum saalimoon.

(در حالی‌که) دیدگانشان (از ندامت و خجالت) فرو افتاده و ذلّت و خواری وجود‌شان را در بر گرفته است، و یقیناً که پیش از آن (در دنیا) در حالی‌که سالم بودند به سجود فرا خوانده می‌شدند.

Verse 68:44

فَذَرْنِیْ وَمَنْ یُّكَذِّبُ بِهٰذَا الْحَدِیْثِ ؕ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِّنْ حَیْثُ لَا یَعْلَمُوْنَ ۟ۙ

Faẓarnee wa-mañy yukaẓẓibu bihaaẓal Ḥadees̤: sanastadrijuhum min ḥays̤u laa- yaʻlamoon.

پس (ای پیامبر) مرا با آن کسی‌که این سخن (قرآن) را تکذیب می‌کند وا‌گذار، ما آنان را از آنجایی‌که نمی‌دانند بتدریج خواهیم گرفت.

Verse 68:45

وَاُمْلِیْ لَهُمْ ؕ اِنَّ كَیْدِیْ مَتِیْنٌ ۟

Wa-ʹumlee lahum: ʹinna kaydee mateen.

و به آن‌ها مهلت می‌دهم، بی‌گمان مکر (و تدبیر) من استوار (و محکم) است.

Verse 68:46

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ اَجْرًا فَهُمْ مِّنْ مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُوْنَ ۟ۚ

ʹAm tasʹaluhum ʹajrañ fahum mim mag̣ramim mus̤q̣aloon?

(ای پیامبر) آیا تو از آن‌ها مزدی درخواست می‌کنی، که (آن‌ها از ادای آن در رنجند، و) برایشان سنگین است؟!

Verse 68:47

اَمْ عِنْدَهُمُ الْغَیْبُ فَهُمْ یَكْتُبُوْنَ ۟

ʹAm ʻiñdahumul G̣aybu fahum yaktuboon?

یا (اسرار) غیب نزد آن‌هاست، پس آنان (از آن) می‌نویسند.

Verse 68:48

فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوْتِ ۘ اِذْ نَادٰی وَهُوَ مَكْظُوْمٌ ۟ؕ

Faṣbir li-Ḥukmi Rabbika wa-laa takuñ ka-Ṣaaḥibil Ḥoot. ʹIẓ naadaa wa-huwa makz̤̣oom.

پس (ای پیامبر) برای فرمان (و حکم) پروردگارت صبر کن، و مانند صاحب ماهی (= یونس بن متی) مباش، هنگامی‌که سرشار از غم و اندوه بود (الله را) نداد کرد.

Verse 68:49

لَوْلَاۤ اَنْ تَدٰرَكَهٗ نِعْمَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ لَنُبِذَ بِالْعَرَآءِ وَهُوَ مَذْمُوْمٌ ۟

Law-laaa ʹañ tadaarakahoo Niʻmatum mir Rabbihee lanubiẓa bilʻaraaaʹi wa-huwa maẓmoom.

اگر نعمت (و رحمتی) از سوی پروردگارش او را در نمی‌یافت، یقیناً (از شکم ماهی) به صحرای بی آب و علف بیرون افکنده می‌شد، در حالی‌که او بد‌حال (و نکوهیده) بود.

Verse 68:50

فَاجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَجَعَلَهٗ مِنَ الصّٰلِحِیْنَ ۟

Fajtabaahu Rabbuhoo fajaʻalahoo minaṣ Ṣaaliḥeen.

پس پروردگارش او را برگزید، و او را از صالحان قرار داد.

Verse 68:51

وَاِنْ یَّكَادُ الَّذِیْنَ كَفَرُوْا لَیُزْلِقُوْنَكَ بِاَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَیَقُوْلُوْنَ اِنَّهٗ لَمَجْنُوْنٌ ۟ۘ

Wa-ʹiñy yakaadul laẓeena kafaroo layuzliq̣oonaka biʹabṣaarihim lammaa samiʻuẓ Ẓikra wa-yaq̣ooloona ʹinnahoo lamajnoon!

و (ای پیامبر) نزدیک است کسانی‌که کافر شدند، هنگامی‌که آیات قرآن را می‌شنوند، با چشم‌های خود تو را چشم زخم بزنند (و بلغزانند) و می‌گویند: «قطعاً او دیوانه است».

Verse 68:52

وَمَا هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِیْنَ ۟۠

Wa-maa huwa ʹillaa Ẓikrul lilʻAalameen.

در حالی‌که این (قرآن) جز پندی برای جهانیان نیست.