Surah Al-Adiyat

Verse 100:1

وَالْعٰدِیٰتِ ضَبْحًا ۟ۙ

WalʻAadiyati ḍabḥaa,

Betohem për ata (kuaj) që vrapojnë duke dihatur,

Verse 100:2

فَالْمُوْرِیٰتِ قَدْحًا ۟ۙ

Fal-mooriyaati q̣adḥaa,

që nxjerrin xixa nga thundrat

Verse 100:3

فَالْمُغِیْرٰتِ صُبْحًا ۟ۙ

Fal-mug̣eeraati ṣubḥaa,

dhe trokojnë për sulm në mëngjes,

Verse 100:4

فَاَثَرْنَ بِهٖ نَقْعًا ۟ۙ

Faʹas̤arna bihee naq̣ʻaa,

duke çuar re pluhuri,

Verse 100:5

فَوَسَطْنَ بِهٖ جَمْعًا ۟ۙ

Fawasaṭna bihee jamʻaa,

ndërsa çajnë armikun në dysh,

Verse 100:6

اِنَّ الْاِنْسَانَ لِرَبِّهٖ لَكَنُوْدٌ ۟ۚ

ʹInnal ʹIñsaana li-Rabbihee lakanood;

se njeriu është vërtet mosmirënjohës ndaj Zotit të vet,

Verse 100:7

وَاِنَّهٗ عَلٰی ذٰلِكَ لَشَهِیْدٌ ۟ۚ

Wa-ʹinnahoo ʻalaa ẓaalika lashaheed;

dhe ai, pa dyshim, këtë e dëshmon.

Verse 100:8

وَاِنَّهٗ لِحُبِّ الْخَیْرِ لَشَدِیْدٌ ۟ؕ

Wa-ʹinnahoo liḥubbil khayri lashadeed.

Vërtet, ai është i babëzitur për pasuri.

Verse 100:9

اَفَلَا یَعْلَمُ اِذَا بُعْثِرَ مَا فِی الْقُبُوْرِ ۟ۙ

ʹAfalaa yaʻlamu ʹiẓaa buʻs̤ira maa- fil q̣uboor,

Vallë, a nuk e di ai se kur të nxirren jashtë ata që gjenden në varre

Verse 100:10

وَحُصِّلَ مَا فِی الصُّدُوْرِ ۟ۙ

Waḥuṣṣila maa- fiṣ ṣudoor:

dhe, kur të dalë në shesh ajo që është në gjokse,

Verse 100:11

اِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ یَوْمَىِٕذٍ لَّخَبِیْرٌ ۟۠

ʹInna Rabbahum̃ bihim Yawmaʹiẓil la-Khabeer?

Zoti i tyre, me siguri, atë Ditë di çdo gjë për ta?!