Verse 100:2فَٱلْمُورِيَـٰتِ قَدْحًاو سوگند به اسبهایی که (در اثر اصطکاک سمشان با سنگها) جرقۀ (آتش) ایجاد کردند.
Verse 100:6إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌمحققاً انسان در برابر (نعمتهای) پروردگارش بسیار ناسپاس است.
Verse 100:9۞ أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِآیا او نمیداند که چون آنچه در گورهاست، (همه زنده و) برانگیخته شوند؟
Verse 100:11إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّخَبِيرٌۢیقیناً در آن روز پروردگارشان به (وضع و حال) آنها کاملاً آگاه است.
