Surah Ad-Duhaa

Verse 93:1

وَالضُّحٰی ۟ۙ

Waḍ-Ḍuḥaa,

سوگند به آغاز روز.

Verse 93:2

وَالَّیْلِ اِذَا سَجٰی ۟ۙ

Wal-Layli ʹiẓaa sajaa,―

و سوگند به شب هنگامی‌که آرام گیرد.

Verse 93:3

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلٰی ۟ؕ

Maa- wad-daʻaka Rabbuka wa-maa q̣alaa.

(که) پروردگارت تو را وا نگذاشته و (بر تو) خشم نگرفته است.

Verse 93:4

وَلَلْاٰخِرَةُ خَیْرٌ لَّكَ مِنَ الْاُوْلٰی ۟ؕ

Wa-lalʹAakhiratu khayrul laka minal ʹOolaa.

و مسلماً آخرت برای تو از دنیا بهتر است.

Verse 93:5

وَلَسَوْفَ یُعْطِیْكَ رَبُّكَ فَتَرْضٰی ۟ؕ

Walasawfa yuʻṭeeka Rabbuka fatarḍaa.

و به‌زودی پروردگارت به تو (آن قدر) عطا کند که خشنود گردی.

Verse 93:6

اَلَمْ یَجِدْكَ یَتِیْمًا فَاٰوٰی ۪۟

ʹAlam yajidka yateemañ faʹaawaa?

آیا تو را یتیم نیافت، پس پناه داد؟!

Verse 93:7

وَوَجَدَكَ ضَآلًّا فَهَدٰی ۪۟

Wa-wajadaka ḍaaal-lañ fahadaa.

و تو را (راه نایافته و) سرگشته یافت، پس هدایت کرد،

Verse 93:8

وَوَجَدَكَ عَآىِٕلًا فَاَغْنٰی ۟ؕ

Wa-wajadaka ʻaaaʹilañ faʹag̣naa.

و تو را فقیر یافت، پس بی‌نیاز نمود،

Verse 93:9

فَاَمَّا الْیَتِیْمَ فَلَا تَقْهَرْ ۟ؕ

Faʹammal yateema falaa taq̣har,

پس (توهم) یتیم را میازار.

Verse 93:10

وَاَمَّا السَّآىِٕلَ فَلَا تَنْهَرْ ۟ؕ

Wa-ʹammas saaa-ʹila falaa tanhar:

و سؤال کننده را مران (و با او خشونت نکن).

Verse 93:11

وَاَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ۟۠

Wa-ʹammaa biniʻmati Rabbika faḥaddis̤!

و نعمت‌های پروردگارت را باز گوکن و سپاس گذار.