Al-Fajr

وَٱلْفَجْرِ

Wal-Fajr;

سوگند به صبح.

وَلَيَالٍ عَشْرٍ

Wa-Layaalin ʻashr;

و به شب‌های ده‌گانه (ذیحجه).

وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ

Wash-Shafʻi wal-watr;

و به زوج و فرد.

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ

Wallayli ʹiẓaa yasr;

و سوگند به شب هنگامی‌که (حرکت می‌کند و) می‌رود.

هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِى حِجْرٍ

Hal fee ẓaalika q̣asamul liẓee ḥijr?

آیا در این (چیزها) سوگندی برای صاحب خرد نیست؟!

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ

ʹAlam tara kayfa faʻala Rabbuka biʻAad,―

(ای پیامبر) آیا ندیدی که پروردگارت با (قوم) عاد چه کرد؟

إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ

ʹIrama Ẓaatil ʻimaad,

(همان عاد) ارم که دارای ستون‌ها (و قامت بلند) بودند.

ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَـٰدِ

ʹAllatee lam yukhlaq̣ mis̤luhaa fil bilaad?

که همانند آن در شهرها آفریده نشده بود.

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ

Wa-S̤amoodal laẓeena jaabuṣ ṣakhra bil-waad?

و (نیز قوم) ثمود، آن‌هایی که صخره‌های سخت را از (کنار) وادی می‌تراشیدند (و برای خود خانه می‌ساختند)؟

وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ

Wa-Firʻawna ẓil ʹawtaad?

و فرعون صاحب میخ‌ها (شکنجه‌ها و سپاه).

ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَـٰدِ

ʹAllaẓeena ṭag̣aw fil bilaad.

(همان) کسانی‌که در شهر‌ها طغیان (و سرکشی) کردند.

فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ

Faʹaks̤aroo fihal fasaad.

پس در آن‌ها بسیار فساد به بار آوردند.

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ

Faṣabba ʻalayhim Rabbuka sawṭa ʻaẓaab:

آنگاه پروردگارت تازیانه عذاب را بر آنان فرو آورد.

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ

ʹInna Rabbaka labilmirṣaad.

یقیناً پروردگار تو در کمین‌گاه است.

فَأَمَّا ٱلْإِنسَـٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ

Faʹammal ʹiñsaanu ʹiẓaa mab talaahu Rabbuhoo faʹakramahoo wa-naʻ-ʻamah, fayaq̣oolu Rabbeee ʹakraman.

پس اما انسان هنگامی که پروردگارش او را بیازماید و او را گرامی دارد و به او نعمت بخشد، (مغرور می‌شود و) می‌گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است».

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَـٰنَنِ

Wa-ʹammaaa ʹiẓaa mab talaahu faq̣adara ʻalayhi rizq̣ah, fayaq̣oolu Rabbeee ʹahaanan.

و اما هنگامی‌که او را بیازماید، پس روزیش را بر او تنگ گیرد (ناامید می‌شود و) می‌گوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است».

كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ

Kallaa bal laa tukrimoonal yateem.

هرگز چنین نیست (که شما می‌پندارید)، بلکه یتیم را گرامی نمی‌دارید.

وَلَا تَحَـٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ

Wa-laa taḥaaaḍḍoona ʻalaa ṭaʻaamil miskeen!―

و یکدیگر را بر اطعام مستمندان ترغیب و تشویق نمی‌کنید.

وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًا لَّمًّا

Wa-taʹkuloonat Turaas̤a ʹaklal lammaa,

و میراث را حریصانه می‌خورید (و حق دیگران را نمی‌دهید).

وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّا جَمًّا

Wa-tuḥibboonal maala ḥubbañ jammaa.

و مال و ثروت (دنیا) را بسیار دوست دارید.

كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا

Kallaaa ʹiẓaa dukkatil ʹarḍu dakkañ dakkaa,

هرگز چنین نیست (که شما گمان می‌کنید) هنگامی‌که زمین سخت درهم کوبیده شود (و هموار گردد).

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا

Wa-jaaaʹa Rabbuka wal-malaku ṣaffañ ṣaffaa,

و پروردگارت (برای دادرسی) بیاید و (نیز) فرشتگان صف در صف (بیانید).

وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَـٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ

Wa-jeeeʹa Yawmaʹiẓim bi-Jahannam, Yawmaʹiẓiñy yataẓakkarul ʹiñsaanu wa-ʹannaa lahuẓ ẓikraa?

و در آن روز جهنم آورده شود، در آن روز انسان متذکر می‌شود، و (اما) این تذکر چه فایده‌ای برای او دارد؟!

يَقُولُ يَـٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى

Yaq̣oolu yaa-laytanee q̣addamtu li-Ḥayaatee!

می‌گوید: «ای کاش (در دنیا) برای (این) زندگیم (چیزی از) پیش فرستاده بودم.

فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌ

Fa-Yawmaʹiẓil laa yuʻaẓẓibu ʻAẓaabahooo ʹaḥad,

پس در آن روز هیچ کسی همانند عذاب او (= الله) عذاب نمی‌کند.

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌ

Wa-laa yoos̤iq̣u wa-s̤aaq̣ahooo ʹaḥad.

و هیچ کس همچون بند کشیدن او (= الله) کسی را بند نکشد.

يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ

Yaaaʹayyatuhan Nafsul muṭmaʹinnah!

«ای روح آرام یافته.

ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً

ʹIrjiʻeee ʹilaa Rabbiki raaḍiyatam marḍiyyah!

به سوی پروردگارت باز گرد، در حالی‌که تو از او خوشنودی و او از تو خشنود است.

فَٱدْخُلِى فِى عِبَـٰدِى

Fadkhulee fee ʻIbaadee!

پس در زمرۀ بندگان (خاص) من در آی.

وَٱدْخُلِى جَنَّتِى

Wadkhulee Jannatee!

و به بهشت من وارد شو»