Al-Haqqah

ٱلْحَآقَّةُ

ʹALḤAAAQ̣Q̣ATU!

قيامت.

مَا ٱلْحَآقَّةُ

Mal Ḥaaaq̣q̣ah?

ڇا آھي (اھا) قيامت.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحَآقَّةُ

Wa-maaa ʹadraaka mal Ḥaaaq̣q̣ah?

۽ ڪھڙي شيءِ توکي ڄاڻايو ته قيامت ڇا آھي؟

كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌۢ بِٱلْقَارِعَةِ

Kaẓẓabat S̤amoodu wa-ʻAadum bil-Q̣aariʻah!

ثمود ۽ عاد (قوم) قيامت کي ڪُوڙ ڄاتو.

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا۟ بِٱلطَّاغِيَةِ

Faʹammaa S̤amoodu faʹuhlikoo biṭ-Ṭaag̣iyah!

پوءِ ثمود (قوم) سي ته ھڪڙي رڙ سان ناس ڪيا ويا.

وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا۟ بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ

Wa-ʹammaa ʻAaduñ faʹuhlikoo bi-Reeḥiñ ṣarṣarin ʻaatiyah;

۽ عاد سي ھڪ بيحد سخت واءُ سان ناس ڪيا ويا.

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَـٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ

Sakhkharahaa ʻalayhim sabʻa layaaliñw was̤amaaniyata ʹayyaamin ḥusoomañ fataral q̣awma feehaa ṣarʻaa kaʹannahum ʹaʻjaazu nakhlin khaawiyah!

(الله) اُن (واءُ) کي ست راتيون ۽ اٺ ڏينھن لڳولڳ مٿن کڙو ڪيو پوءِ قوم کي اُن (زمين) ۾ ڪريل ڏسين ھا ڄڻ ته اُھي ڀتي کجيءَ جا ٿُڙ آھن.

فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍ

Fahal taraa lahum mim baaq̣iyah?

پوءِ انھن کي ڪجھ بچيل ڏسين ٿو ڇا؟

وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَـٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ

Wa-jaaaʹa Firʻawnu wa-mañ q̣ablahoo wal-muʹtafikaatu bil-khaaṭiʹah,

۽ فرعون ۽ جيڪي اُن کان اڳ ھوا ۽ ناس ڪيل شھرن وارا (به) گناھ (جا ڪم) ڪري آيا.

فَعَصَوْا۟ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَّابِيَةً

Faʻaṣaw rasoola Rabbihim faʹakhaẓahum ʹakhẓatar raabiyah.

۽ پنھنجي پالڻھار جي رسول جي نافرماني ڪيائون تنھنڪري (الله) وڏي پڪڙ سان کين پڪڙيو.

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَـٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ

ʹInnaa lammaa ṭag̣al maaaʹu ḥamalnaakum fil jaariyah.

بيشڪ جڏھن پاڻي حد کان لنگھي ويو (تڏھن) اسان اوھان کي ھلندڙ ٻيڙيءَ ۾ چاڙهيو.

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَآ أُذُنٌ وَٰعِيَةٌ

Linajʻalahaa lakum Taẓkiratañwwa taʻiyahaaa ʹuẓunuñw waaʻiyah.

ھن ڪري ته اُن (ڳالھ) کي اوھان لاءِ يادگيري ڪريون ۽ ان کي ڪو ياد رکڻ وارو ڪَنُّ ياد رکي.

فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌ وَٰحِدَةٌ

Faʹiẓaa nufikha fiṣ Ṣoori nafkhatuñw waaḥidah,

پوءِ جڏھن صُور ۾ ھڪڙي ڦوڪ ڦوڪبي.

وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَٰحِدَةً

Wa-ḥumilatil ʹarḍu wal-jibaalu fadukkataa dakkatañw waaḥidah,―

۽ زمين ۽ جبل کنيا ويندا پوءِ ھڪ ڀيرو انھن کي ڪٽيو ويندو.

فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ

Fayawmaʹiẓiñw Waq̣aʻatil Waaq̣iʻah,

پوءِ اُن ڏينھن قيامت قائم ٿيندي.

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ

Wañshaq̣q̣atis samaaaʹu fahiya Yawmaʹiẓiñw waahiyah,

۽ آسمان ڦاٽندو پوءِ اُھو اُن ڏينھن ڍلو ٿيل ھوندو.

وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَـٰنِيَةٌ

Wal-malaku ʻalaaa ʹarjaaaʹihaa, wa-yaḥmilu ʻArsha Rabbika fawq̣ahum Yawmaʹiẓiñ s̤amaaniyah.

۽ ملائڪ آسمان جي ڪنارن تي ھوندا، ۽ تنھنجي پالڻھار جو تخت اُن ڏينھن اٺ ملائڪ پنھنجي مٿان کڻندا.

يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌ

Yawmaʹiẓiñ tuʻraḍoona laa- takhfaa miñ-kum khaafiyah.

اُن ڏينھن اوھان کي (الله جي) آڏو ڪيو ويندو اوھان جي ڪا ڳالھ ڳجھي لڪي نه رھندي.

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُوا۟ كِتَـٰبِيَهْ

Faʹammaa man ʹootiya Kitaabahoo biyameenihee fayaq̣oolu haaaʹumuq̣ raʹoo Kitaabiyah!

پوءِ جنھن کي سندس اعمالنامون سندس سڄي ھٿ ۾ ڏنو ويو سو چوندو ته وٺو منھنجو اعمالنامو پڙھو.

إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَـٰقٍ حِسَابِيَهْ

ʹInnee z̤̣anañtu ʹannee mulaaq̣in Ḥisaabiyah!

بيشڪ مون يقين رکيو ھو ته آءٌ پنھنجي حساب کي پھچندس.

فَهُوَ فِى عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ

Fahuwa fee ʻeeshatir raaḍiyah,

اُھو چڱي گذران ۾ ھوندو.

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍ

Fee Jannatin ʻaaliyah,

مٿاھين بھشت ۾.

قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ

Q̣utoofuhaa daaniyah.

جنھن جا ميوا ويجھا ھوندا.

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ

Kuloo washraboo haneeeʹam bimaaa ʹaslaftum fil ʹayyaamil khaaliyah!

(چئبن ته) وڻنديءَ تي کائو ۽ پيئو انھيءَ ڪري جو گذريل ڏينھن ۾ اڳي موڪليو ھيؤ.

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَـٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَـٰبِيَهْ

Wa-ʹammaa man ʹootiya Kitaabahoo bishimaalihee fayaq̣oolu yaalaytanee lam ʹoota Kitaabiyah!

۽ جنھن کي سندس اعمالنامون سندس کٻي ھٿ ۾ ڏنو ويو، سو چوندو ھاءِ ارمان جيڪر منھنجو اعمالنامون مون کي نه ملي ھا.

وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ

Wa-lam ʹadri maa- ḥisaabiyah!

نه ڄاڻان ھا ته منھنجو حساب ڇا آھي؟

يَـٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ

Yaa-laytahaa kaanatil q̣aaḍiyah!

ھاءِ ارمان جيڪر موت نبيريندڙ ھجي ھا.

مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْ ۜ

Maaa ʹag̣naa ʻannee maaliyah!

منھنجي مال مون کي (ڪو) فائدو نه ڏنو.

هَلَكَ عَنِّى سُلْطَـٰنِيَهْ

Halaka ʻannee sulṭaaniyah!

مون کان منھنجي بادشاھت چٽ ٿي.

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ

Khuẓoohu fag̣ullooh,

(ملائڪن کي چئبو ته) پڪڙيوس پوءِ ڳچيءَ ۾ ڳٽ ٻڌوس.

ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ

S̤ummal Jaḥeema ṣallooh,

وري دوزخ ۾ وجھوس.

ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَٱسْلُكُوهُ

S̤umma fee silsilatiñ ẓarʻuhaa sabʻoona ẓiraaʻañ faslukooh!

وري اھڙي زنجير ۾ قابو ڪريوس جنھن جي ڊيگھ ستر گز ھجي.

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ

ʹInnahoo kaana laa- yuʹminu billaahil ʻAz̤̣eem,

ڇو ته اُھو (ماڻھو) الله وڏي کي نه مڃيندو ھو.

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ

Wa-laa yaḥuḍḍu ʻalaa ṭaʻaamil miskeen!

۽ نڪي (ٻـين کي) مسڪينن جي کارائڻ تي تاڪيد ڪندو ھو.

فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَـٰهُنَا حَمِيمٌ

Falaysa lahul Yawma haahunaa ḥameem,

تنھنڪري اُن جو اڄ ھت ڪو دوست ڪونھي.

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ

Wa-laa ṭaʻaamun ʹillaa min g̣isleen,

۽ نڪي اُن جو ڦٽن جي روڳ کانسواءِ ٻيو ڪو کاڌو آھي.

لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَـٰطِـُٔونَ

Laa- yaʹkuluhooo ʹillal khaaṭiʹoon.

(جو) ڏوھارين کانسواءِ (ٻيو) ڪو ان کي نه کارائيندو.

فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ

Falaaa ʹuq̣simu bimaa tubṣiroon

پوءِ جيڪي ڏسو ٿا اُن جو قسم کڻان ٿو.

وَمَا لَا تُبْصِرُونَ

Wamaa laa- tubṣiroon,―

۽ جيڪي نه ٿا ڏسو تنھن جو (به).

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ

ʹInnahoo laq̣awlu Rasooliñ Kareem;

ته بيشڪ ھي (قرآن) ھڪ سڳوري قاصد جو سنيھو آھي.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تُؤْمِنُونَ

Wa-maa huwa biq̣awli shaaʻir: q̣aleelam maa tuʹminoon!

۽ اُھو ڪنھن شاعر جو ڪلام نه آھي، اوھين ٿورڙو يقين رکو ٿا.

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ

Wa-laa biq̣awli kaahin: q̣aleelam maa taẓakkaroon.

۽ نڪي ڪنھن ڳجھ بڪندڙ جو ڪلام آھي، ٿوري نصيحت وٺو ٿا.

تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

Tañzeelum mir Rabbil ʻAalameen.

(ھيءُ) جھانن جي پالڻھار کان نازل ٿيل آھي.

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ

Wa-law taq̣awwala ʻalaynaa baʻḍal ʹaq̣aaweel,

۽ جيڪڏھن (پيغمبر) اسان تي ڪي ڳالھيون (پاڻون) ٺاھي ھا.

لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ

Laʹakhaẓnaa minhu bilyameen,

ته ضرور سڄي ھٿ کان کيس پڪڙيون ھا.

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ

S̤umma laq̣aṭaʻnaa minhul wateen:

وري سندس دل جي رڳ وڍي ڇڏيون ھا.

فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَـٰجِزِينَ

Famaa miñkum min ʹaḥadin ʻanhu ḥaajizeen.

پوءِ اوھان مان ڪو ھڪڙو (اسان جي عذاب کي) کانئس جھلڻ وارو نه آھي.

وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ

Wa-ʹinnahoo la-Taẓkiratul lil-Muttaq̣een.

۽ بيشڪ ھي (قرآن) پرھيزگارن لاءِ نصيحت آھي.

وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ

Wa-ʹinnaa lanaʻlamu ʹanna miñkum mukaẓẓibeen.

۽ بيشڪ اسين ڄاڻون ٿا ته ڪي اوھان مان ڪوڙ ڀانئيندڙ آھن.

وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ

Wa-ʹinnahoo laḥasratun ʻalal kaafireen.

۽ بيشڪ ھي (قرآن) ڪافرن لاءِ ارمان (جو سبب) آھي.

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ

Wa-ʹinnahoo la-Ḥaq̣q̣ul yaq̣een.

۽ بيشڪ ھي (قرآن) پورو سَچو آھي.

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ

Fasabbiḥ bismi Rabbikal ʻAz̤̣eem.

تنھنڪري تون پنھنجي وڏي پالڻھار جي نالي کي پاڪائيءَ سان ياد ڪر.