Al-Haqqah

ٱلْحَآقَّةُ

ʹALḤAAAQ̣Q̣ATU!

(روز) واقع شدنی (رستاخیز)

مَا ٱلْحَآقَّةُ

Mal Ḥaaaq̣q̣ah?

آن واقع شدنی چیست؟

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحَآقَّةُ

Wa-maaa ʹadraaka mal Ḥaaaq̣q̣ah?

و تو چه دانی آن واقع شدنی چیست (و چگونه است)؟!

كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌۢ بِٱلْقَارِعَةِ

Kaẓẓabat S̤amoodu wa-ʻAadum bil-Q̣aariʻah!

(قوم) ثمود و (قوم) عاد (قیامت) درهم کوبنده را تکذیب کردند.

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا۟ بِٱلطَّاغِيَةِ

Faʹammaa S̤amoodu faʹuhlikoo biṭ-Ṭaag̣iyah!

پس اما (قوم) ثمود، به بانگ سهمگین هلاک شدند.

وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا۟ بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ

Wa-ʹammaa ʻAaduñ faʹuhlikoo bi-Reeḥiñ ṣarṣarin ʻaatiyah;

و اما (قوم) عاد با تند بادی سرکش و سرد به هلاکت رسیدند.

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَـٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ

Sakhkharahaa ʻalayhim sabʻa layaaliñw was̤amaaniyata ʹayyaamin ḥusoomañ fataral q̣awma feehaa ṣarʻaa kaʹannahum ʹaʻjaazu nakhlin khaawiyah!

(الله) هفت شب و هشت روز پی در پی آن را بر آن‌ها مسلط نمود، پس (اگر آنجا می‌بودی) (آن) قوم را آن (تند باد) مانند تنه‌های پوسیدۀ تو خالی درختان خرما، بر زمین افتاده (و هلاک شده) می‌دیدی.

فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍ

Fahal taraa lahum mim baaq̣iyah?

پس آیا از آن‌ها کسی را می‌بینی که باقی مانده باشد؟!

وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَـٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ

Wa-jaaaʹa Firʻawnu wa-mañ q̣ablahoo wal-muʹtafikaatu bil-khaaṭiʹah,

و فرعون و کسانی‌که پیش از او بودند، و (مردم) شهر‌های ویران شده (قوم لوط) مرتکب گناهان (بزرگ) شدند.

فَعَصَوْا۟ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَّابِيَةً

Faʻaṣaw rasoola Rabbihim faʹakhaẓahum ʹakhẓatar raabiyah.

پس آن‌ها از (فرمان) فرستادۀ پروردگار‌شان سرپیچی کردند، آنگاه (الله) آن‌ها را به عذاب سختی گرفتارشان کرد.

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَـٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ

ʹInnaa lammaa ṭag̣al maaaʹu ḥamalnaakum fil jaariyah.

همانا هنگامی‌که آب طغیان کرد، شما را در کشتی سوار کردیم.

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَآ أُذُنٌ وَٰعِيَةٌ

Linajʻalahaa lakum Taẓkiratañwwa taʻiyahaaa ʹuẓunuñw waaʻiyah.

تا که پندی برای شما قرار دهیم، و گوش‌های شنوا آن را بشنوند و به یاد بسپارند.

فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌ وَٰحِدَةٌ

Faʹiẓaa nufikha fiṣ Ṣoori nafkhatuñw waaḥidah,

پس هنگامی‌که یک بار در «صور» دمیده شود.

وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَٰحِدَةً

Wa-ḥumilatil ʹarḍu wal-jibaalu fadukkataa dakkatañw waaḥidah,―

و زمین و کوه‌ها از جا کنده شود، پس یکباره درهم کوبیده (و متلاشی) شوند.

فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ

Fayawmaʹiẓiñw Waq̣aʻatil Waaq̣iʻah,

پس در آن روز واقعۀ (عظیم) قیامت به وقوع می‌پیوندد.

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ

Wañshaq̣q̣atis samaaaʹu fahiya Yawmaʹiẓiñw waahiyah,

و آسمان شکافته می‌شود، پس در آن روز سست می‌گردد (و فرو می‌ریزد).

وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَـٰنِيَةٌ

Wal-malaku ʻalaaa ʹarjaaaʹihaa, wa-yaḥmilu ʻArsha Rabbika fawq̣ahum Yawmaʹiẓiñ s̤amaaniyah.

و فرشتگان بر کناره‌های آن (= آسمان) قرار می‌گیرند، و آن روز هشت (فرشته) عرش پروردگارت را بر فراز‌شان حمل می‌کنند.

يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌ

Yawmaʹiẓiñ tuʻraḍoona laa- takhfaa miñ-kum khaafiyah.

در آن روز شما (همگی برای حساب‌رسی، به پیشگاه الله) عرضه می‌شوید، و هیچ چیز از (کار‌های) شما پنهان نخواهد ماند.

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُوا۟ كِتَـٰبِيَهْ

Faʹammaa man ʹootiya Kitaabahoo biyameenihee fayaq̣oolu haaaʹumuq̣ raʹoo Kitaabiyah!

پس اما کسی‌که نامۀ (اعمالش) را به دست راستش دهند، گوید: «بیایید نامۀ (اعمال) مرا بخوانید!

إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَـٰقٍ حِسَابِيَهْ

ʹInnee z̤̣anañtu ʹannee mulaaq̣in Ḥisaabiyah!

من یقین داشتم که به حساب (اعمال) خودم خواهم رسید».

فَهُوَ فِى عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ

Fahuwa fee ʻeeshatir raaḍiyah,

پس او در یک زندگی پسندیده (و رضایت بخشی) خواهد بود.

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍ

Fee Jannatin ʻaaliyah,

در بهشتی برین.

قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ

Q̣utoofuhaa daaniyah.

که میوه‌هایش (برای چیده شدن) در دسترس است.

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ

Kuloo washraboo haneeeʹam bimaaa ʹaslaftum fil ʹayyaamil khaaliyah!

(و به آن‌ها گفته می‌شود (: «بخورید و بیاشامید، گوارایتان باد، به (خاطر) آنچه در ایام گذشته پیش فرستاده‌اید».

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَـٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَـٰبِيَهْ

Wa-ʹammaa man ʹootiya Kitaabahoo bishimaalihee fayaq̣oolu yaalaytanee lam ʹoota Kitaabiyah!

و اما کسی‌که نامۀ (اعمالش) را به دست چپش دهند، گوید: «ای کاش هرگز نامۀ (اعمال) مرا به من داده نمی‌شد،

وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ

Wa-lam ʹadri maa- ḥisaabiyah!

و نمی‌دانستم حسابم چیست.

يَـٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ

Yaa-laytahaa kaanatil q̣aaḍiyah!

ای کاش (با مرگ) همه چیز تمام می‌شد (و پایان کار بود).

مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْ ۜ

Maaa ʹag̣naa ʻannee maaliyah!

مال و دارایی‌ام مرا بی‌نیاز نکرد (و سودی نبخشید).

هَلَكَ عَنِّى سُلْطَـٰنِيَهْ

Halaka ʻannee sulṭaaniyah!

قدرت و فرمانروایی‌ام (نیز) از (دست) من رفت (و به‌کلی نابود شد)».

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ

Khuẓoohu fag̣ullooh,

(به فرشتگان گفته می‌شود:) «او را بگیرید، پس طوق (به گردن) او اندازید.

ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ

S̤ummal Jaḥeema ṣallooh,

سپس او را به (آتش) دوزخ بیفکنید.

ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَٱسْلُكُوهُ

S̤umma fee silsilatiñ ẓarʻuhaa sabʻoona ẓiraaʻañ faslukooh!

آنگاه او را در زنجیری که طول آن هفتاد ذراع است، ببندید،

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ

ʹInnahoo kaana laa- yuʹminu billaahil ʻAz̤̣eem,

بی‌گمان او هرگز به الله بزرگ ایمان نمی‌آورد،

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ

Wa-laa yaḥuḍḍu ʻalaa ṭaʻaamil miskeen!

و هرگز (مردم را) بر اطعام بی‌نوا(یان) تشویق نمی‌کرد.

فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَـٰهُنَا حَمِيمٌ

Falaysa lahul Yawma haahunaa ḥameem,

پس امروز در این جا دوست صمیمی (و مهربانی) ندارد (که کمکش کند).

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ

Wa-laa ṭaʻaamun ʹillaa min g̣isleen,

و غذایی جز از چرک و خون ندارد.

لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَـٰطِـُٔونَ

Laa- yaʹkuluhooo ʹillal khaaṭiʹoon.

(غذایی‌که) گناهکاران آن را نخورند».

فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ

Falaaa ʹuq̣simu bimaa tubṣiroon

پس سوگند به آنچه می‌بینید،

وَمَا لَا تُبْصِرُونَ

Wamaa laa- tubṣiroon,―

و به آنچه نمی‌بینید.

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ

ʹInnahoo laq̣awlu Rasooliñ Kareem;

بی‌تردید این (قرآن) گفتار رسول بزرگوار است.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تُؤْمِنُونَ

Wa-maa huwa biq̣awli shaaʻir: q̣aleelam maa tuʹminoon!

و این‌ها گفتار شاعری نیست، (اما شما) اندکی ایمان می‌آورید.

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ

Wa-laa biq̣awli kaahin: q̣aleelam maa taẓakkaroon.

و (نیز) گفتار کاهنی نیست، (لیکن شما) کمتر پند می‌گیرید.

تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

Tañzeelum mir Rabbil ʻAalameen.

(این قرآن) از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ

Wa-law taq̣awwala ʻalaynaa baʻḍal ʹaq̣aaweel,

و اگر (پیامبر) سخنانی (به دروغ) بر ما می‌بست.

لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ

Laʹakhaẓnaa minhu bilyameen,

مسلّماً ما دست راست او را می‌گرفتیم.

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ

S̤umma laq̣aṭaʻnaa minhul wateen:

سپس (شاه) رگ قلبش را قطع می‌کردیم.

فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَـٰجِزِينَ

Famaa miñkum min ʹaḥadin ʻanhu ḥaajizeen.

پس هیچ کس از شما نمی‌توانست از (عذاب) او مانع شود.

وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ

Wa-ʹinnahoo la-Taẓkiratul lil-Muttaq̣een.

و یقیناً این (قرآن) پند و تذکری برای پرهیزگاران است.

وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ

Wa-ʹinnaa lanaʻlamu ʹanna miñkum mukaẓẓibeen.

و ما محققاً می‌دانیم که برخی از شما تکذیب کنندگان (این کلام الهی) هستید.

وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ

Wa-ʹinnahoo laḥasratun ʻalal kaafireen.

و همانا این (قرآن) بر کافران مایۀ حسرت و ندامت است.

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ

Wa-ʹinnahoo la-Ḥaq̣q̣ul yaq̣een.

و بی‌گمان این (قرآن) حق الیقین است.

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ

Fasabbiḥ bismi Rabbikal ʻAz̤̣eem.

پس (ای پیامبر) به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی.