Al-Ma'arij

سَأَلَ سَآئِلٌۢ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ

Saʹala saaʹilum biʻAẓaabiñw waaq̣iʻ―

ھڪ سوال ڪندڙ ڪافرن تي پوندڙ عذاب جو سوال ڪيو.

لِّلْكَـٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌ

Lil-kaafireena laysa lahoo daafiʻ,―

جنھن کي ڪو ھٽائڻ وارو نه آھي.

مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ

Minal laahi Ẓil MAʻAARIJ.

جو وڏن مرتبن واري الله جي طرف کان (پوندڙ) آھي.

تَعْرُجُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ

Taʻrujul malaaaʹikatu war-Rooḥu ʹilayhi fee Yawmiñ kaana miq̣daaruhoo khamseena ʹalfa sanah:

جنھن ڏينھن جي ڊيگھ پنجاھ ھزار ورھيه آھي تنھن ۾ ملائڪ ۽ جبرئيل الله ڏانھن چڙھندا.

فَٱصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا

Faṣbir Ṣabrañ jameelaa.

تنھنڪري تون چڱو صبر ڪر.

إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًا

ʹInnahum yarawnahoo baʻeedaa:

ڇوته ڪافر انھيءَ (ڏينھن) کي پري ڏسن ٿا.

وَنَرَىٰهُ قَرِيبًا

Wa-naraahu q̣areebaa.

۽ اسين اُن کي ويجھو ٿا ڏسون.

يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ

Yawma takoonus samaaaʹu kalmuhl,

جنھن ڏينھن آسمان پگھريل ٽامي وانگر ٿيندو.

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ

Wa-takoonul jibaalu kalʻihn,

۽ جبل رڱيل اُن جان ٿيندا.

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًا

Wa-laa yasʹalu ḥameemun ḥameemaa,

۽ ڪو مائٽ ڪنھن ٻئي مائٽ کان نه پڇندو.

يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ

Yubaṣṣaroonahum,: yawaddul mujrimu law yaftadee min ʻAẓaabi Yawmiʹiẓim bibaneeh,

(توڙي جو) اُھي کين ڏسڻ ۾ ايندا، گنھگار گھرندو ته جيڪر اُن ڏينھن جي عذاب جي بدران پنھنجا پُٽ بدلو ڏئي.

وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ

Wa-ṣaaḥibatihee wa-ʹakheeh,

۽ پنھنجي زال ۽ پنھنجو ڀاءُ (به).

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُـْٔوِيهِ

Wa-faṣeelatihil latee tuʹweeh,

۽ پنھنجو اُھو سارو قبيلو (به) جنھن کيس ٽڪايو ٿي.

وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ يُنجِيهِ

Wa-mañ fil ʹarḍi jameeʻañ s̤umma yuñjeeh:

۽ اُھو (به) جيڪي سڀئي زمين ۾ آھي پوءِ سندس اھو (بدلو ڏيڻ) ڇڏائيس.

كَلَّآ ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ

Kallaa! ʹinnahaa laz̤̣aa!

ائين نه آھي، بيشڪ اِھو (دوزخ) الانبن واري باھ آھي.

نَزَّاعَةً لِّلشَّوَىٰ

Nazzaaʻatal lishshawaa!

مَٿي جي کَل کي ڇڪيندڙ آھي.

تَدْعُوا۟ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ

Tadʻoo man ʹadbara wa-tawallaa,

جيڪو (خدا کان) پٺيرو ٿيو ۽ منھن موڙيائين تنھنکي سڏي ٿي.

وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ

Wa-jamaʻa faʹawʻaa!

۽ (مال) گڏ ڪيائين پوءِ سانڀيائين.

۞ إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا

ʹInnal ʹiñsaana khuliq̣a halooʻaa;―

بيشڪ ماڻھو حرص وارو پيدا ٿيل آھي.

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًا

ʹIẓaa massahush sharru jazooʻaa;

جڏھن (ڪو) ڏُک پھچندو اٿس (ته) دانھون ڪندو آھي.

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلْخَيْرُ مَنُوعًا

Wa-ʹiẓaa massahul khayru manooʻaa;―

۽ جڏھن ڪو سُک پھچندو اٿس (ته) ڪنجوس ٿيندو آھي.

إِلَّا ٱلْمُصَلِّينَ

ʹIllal Muṣalleen;―

پر (اُھي) نمازي (نه).

ٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ

ʹAllaẓeena hum ʻalaa Ṣalaatihim daaaʹimoon;

جيڪي پنھنجي نماز تي ھميشه پورا آھن.

وَٱلَّذِينَ فِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُومٌ

Wallaẓeena feee ʹamwaalihim ḥaq̣q̣um maʻloom

۽ اُھي (به) جن جي مالن ۾ (خداءَ جو) حصّو مقرر ٿيل آھي.

لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ

Lissaaaʹili walmaḥroom;

سوال ڪندڙ ۽ نه سوال ڪندڙن لاءِ.

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ

Wallaẓeena yuṣaddiq̣oona bi-Yawmid Deen;

۽ اُھي جيڪي قيامت جي ڏينھن جو يقين رکندا آھن.

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ

Wallaẓeena hum min ʻazaabi Rabbihim mushfiq̣oon,―

۽ اُھي جيڪي پنھنجي پالڻھار جي عذاب کان ڊڄڻ وارا آھن.

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍ

ʹInna ʻaẓaaba Rabbihim g̣ayru maʹ-moon;―

بيشڪ سندس پالڻھار جو عذاب (اھڙو آھي) جنھن کان بچي نه سگھبو.

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَـٰفِظُونَ

Wallaẓeena hum lifuroojihim ḥaafiz̤̣oon,

۽ اُھي جيڪي پنھنجين اگھڙن کي نگاھ رکڻ وارا آھن.

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ

ʹIllaa ʻalaaa ʹazwaajihim ʹaw maa- malakat ʹaymaanuhum faʹinnahum g̣ayru maloomeen,

پنھنجين زالن يا پنھنجين ٻانھين کانسواءِ پوءِ بيشڪ اُھي ملامت وارا نه آھن.

فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ

Famanib tag̣aa waraaaʹa ẓaalika faʹulaaaʹika humul ʻaadoon;―

پوءِ جيڪي اُن کانسواءِ (ٻي ڳالھ) طلبيندا سي ئي حد کان لنگھڻ وارا آھن.

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَـٰنَـٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ

Wallaẓeena hum liʹamaanaatihim wa-ʻahdihim raaʻoon.

۽ اُھي جيڪي پنھنجين امانتن کي ۽ پنھنجن انجامن کي پوري ڪرڻ وارا آھن.

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَـٰدَٰتِهِمْ قَآئِمُونَ

Wallaẓeena hum̃ bishahaadaatihim q̣aaaʹimoon;

۽ اُھي جيڪي پنھنجين شاھدين تي قائم آھن.

وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ

Wallaẓeena hum ʻalaa Ṣalaatihim yuḥaafiz̤̣oon;―

۽ اُھي جيڪي پنھنجي نماز جي سنڀال ڪندڙ آھن.

أُو۟لَـٰٓئِكَ فِى جَنَّـٰتٍ مُّكْرَمُونَ

ʹUlaaaʹika fee Jannaatim mukramoon.

اُھي (بھشت جي) باغن ۾ عزت سان رھندا.

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ

Famaa lil-laẓeena kafaroo q̣ibalaka muhṭiʻeen―

پوءِ ڪافرن کي ڇا (ٿيو) آھي جو توڏانھن ڪنڌ کڻي ڊوڙندا آھن.

عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ

ʻAnil yameeni wa-ʻanish shimaali ʻizeen?

سڄي پاسي کان ۽ کٻي پاسي کان ٽوليون ٽوليون ٿي.

أَيَطْمَعُ كُلُّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ

ʹAyaṭmaʻu kullum riʹim minhum ʹañy yudkhala Jannata Naʻeem?

منجھائن سڀڪو شخص نعمت واري بھشت جي گھڙڻ جي طمع ڪري ٿو ڇا؟

كَلَّآ ۖ إِنَّا خَلَقْنَـٰهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ

Kallaa! ʹInnaa khalaq̣naahum mimmaa yaʻlamoon!

ائين نه آھي، بيشڪ اسان اُنھن کي اُنھيءَ شيءِ مان پيدا ڪيو آھي جنھنجي خبر اٿن.

فَلَآ أُقْسِمُ بِرَبِّ ٱلْمَشَـٰرِقِ وَٱلْمَغَـٰرِبِ إِنَّا لَقَـٰدِرُونَ

Falaaa ʹuq̣simu bi-Rabbil Mashaariq̣i wal-Mag̣aaribi ʹinnaa la-Q̣aadiroon.

پوءِ اُڀرندن ۽ اُلھندن جي پالڻھار جو قسم کڻان ٿو ته بيشڪ اسين وسوارا آھيون.

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ

ʻAlaaa ʹan nubaddila khayram minhum wa-maa Naḥnu bimasbooq̣een.

ھن (ڳالھ) تي جو اُنھن کان چڱا (ٻيا) مٽائي آڻيون ۽ اسين ڪي عاجز ٿيڻ وارا نه آھيون.

فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا۟ وَيَلْعَبُوا۟ حَتَّىٰ يُلَـٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ

Faẓarhum yakhooḍoo wa-yalʻaboo ḥattaa yulaaq̣oo Yawmahumul laẓee yooʻadoon!

پوءِ (اي پيغمبر) انھن کي (ايسين) ٺاھ ٺاھيندو ۽ راند ڪندو ڇڏي ڏي جيسين اُھي پنھنجو اُھو ڏينھن ڏسن جنھن جو کين انجام ڏجي ٿو.

يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ سِرَاعًا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍ يُوفِضُونَ

Yawma yakhrujoona minal ʹajdaas̤i siraaʻañ kaʹannahum ʹilaa nuṣubiñy yoofiḍoon,―

جنھن ڏينھن قبرن مان ڊوڙندا نڪرندا ڄڻ ته اُھي ڪنھن جھنڊي ڏانھن ڊڪن ٿا.

خَـٰشِعَةً أَبْصَـٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يُوعَدُونَ

Khaashiʻatan ʹabṣaaruhum tarhaq̣uhum ẓillah! Ẓaalikal Yawmul laẓee kaanoo yooʻadoon!

ان وقت سندن اکيون جھڪيون ھونديون انھن کي خواري وٺي ويندي، اِھو اُھو ڏينھن آھي جنھن جو کين انجام ڏنو ٿي ويو.