Verse 106:2إِۦلَـٰفِهِمْ رِحْلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيْفِ(همان) الفت آنها در سفرهای (تجاری) زمستانی (به یمن) و تابستانی (به شام).
Verse 106:4ٱلَّذِىٓ أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَءَامَنَهُم مِّنْ خَوْفٍۭهمان (پروردگاری) که آنها را از گرسنگی (نجات و) طعام داد، و از ترس و خوف اِیمن شان داشت.
