Surah At-Takwir

Verse 81:1

اِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ ۟

ʹIẓash shamsu kuwwirat;

เมื่อดวงอาทิตย์ถูกม้วนดับแสงลง

Verse 81:2

وَاِذَا النُّجُوْمُ انْكَدَرَتْ ۟

Wa-ʹiẓan nujoomuñ kadarat;

และเมื่อบรรดาดวงดาวร่วงหล่นลงมากระจัดกระจาย

Verse 81:3

وَاِذَا الْجِبَالُ سُیِّرَتْ ۟

Wa-ʹiẓal jibaalu suyyirat;

และเมื่อบรรดาภูเขาถูกเคลื่อนย้าย

Verse 81:4

وَاِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ ۟

Wa-ʹiẓal ʻishaaru ʻuṭṭilat;

และเมื่ออูฐท้องสิบเดือนถูกทอดทิ้ง

Verse 81:5

وَاِذَا الْوُحُوْشُ حُشِرَتْ ۟

Wa-ʹiẓal wuḥooshu ḥushirat;

และเมื่อสัตว์ถูกนำมารวมกัน

Verse 81:6

وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ۟

Wa-ʹiẓal biḥaaru sujjirat;

และเมื่อทะเลลุกเป็นไฟ

Verse 81:7

وَاِذَا النُّفُوْسُ زُوِّجَتْ ۟

Wa-ʹiẓan nufoosu zuwwijat:

และเมื่อชีวิตทั้งหลายถูกจัดเป็นคู่

Verse 81:8

وَاِذَا الْمَوْءٗدَةُ سُىِٕلَتْ ۟

Wa-ʹiẓal mawʹoodatu suʹilat―

และเมื่อทารกหญิงที่ถูกฝังทั้งเป็นถูกถาม

Verse 81:9

بِاَیِّ ذَنْۢبٍ قُتِلَتْ ۟ۚ

Biʹayyi ẓambiñ q̣utilat;

ด้วยความผิดอันใดเขาจงถูกฆ่า

Verse 81:10

وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ ۟

Wa-ʹiẓaṣ ṣuḥufu nushirat:

และเมื่อบันทึกทั้งหลายถูกกางแผ่

Verse 81:11

وَاِذَا السَّمَآءُ كُشِطَتْ ۟

Wa-ʹiẓas samaaaʹu kushiṭat;

และเมื่อชั้นฟ้าถูกเลิกออก

Verse 81:12

وَاِذَا الْجَحِیْمُ سُعِّرَتْ ۟

Wa-ʹiẓal Jaḥeemu suʻ-ʻirat;

และเมื่อนรกถูกจุดให้ลุกสว่างจ้า

Verse 81:13

وَاِذَا الْجَنَّةُ اُزْلِفَتْ ۟

Wa-ʹiẓal Jannatu ʹuzlifat;

และเมื่อสวรรค์ถูกนำมาใกล้

Verse 81:14

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّاۤ اَحْضَرَتْ ۟ؕ

ʻAlimat nafsum maaa ʹaḥḍarat.

ทุกชีวิตย่อมรู้สิ่งที่ตนได้นำมา

Verse 81:15

فَلَاۤ اُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ ۟ۙ

Falaaa ʹuq̣simu bil-khunnas,

ข้าสาบานต่อดวงดาวที่ซ่อนตัวในเวลากลางวัน

Verse 81:16

الْجَوَارِ الْكُنَّسِ ۟ۙ

ʹAl-jawaaril kunnas;

ที่โคจรลับดวง

Verse 81:17

وَالَّیْلِ اِذَا عَسْعَسَ ۟ۙ

Wal-Layli ʹiẓaa ʻasʻas;

ข้าสาบานด้วยกลางคืนเมื่อมันเหือดหายไป

Verse 81:18

وَالصُّبْحِ اِذَا تَنَفَّسَ ۟ۙ

Waṣṣubḥi ʹiẓaa tanaffas;―

และด้วยเวลาเช้าตรู่เมื่อมันทอแสง

Verse 81:19

اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِیْمٍ ۟ۙ

ʹInnahoo laq̣awlu Rasooliñ Kareem,

แท้จริง อัลกุรอานคือคำพูดของรอซูล (ญิบรีล) ผู้ทรงเกียรติ

Verse 81:20

ذِیْ قُوَّةٍ عِنْدَ ذِی الْعَرْشِ مَكِیْنٍ ۟ۙ

Ẓee q̣uwwatin ʻiñda Ẓil ʻArshi makeen,

ผู้ทรงพลัง ผู้ทรงตำแหน่งสูง ณ พระเจ้าแห่งบัลลังก์

Verse 81:21

مُّطَاعٍ ثَمَّ اَمِیْنٍ ۟ؕ

Muṭaaʻiñ s̤amma ʹAmeen.

ผู้ใดรับการจงรักภักดี ผู้ซื่อสัตย์ ณ ที่โน้น

Verse 81:22

وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُوْنٍ ۟ۚ

Wa-maa Ṣaaḥibukum̃ bimajnoon;

และสหาย (มุฮัมมัด) ของพวกเจ้านั้นมิใช่เป็นคนวิกลจริตแต่ประการใด

Verse 81:23

وَلَقَدْ رَاٰهُ بِالْاُفُقِ الْمُبِیْنِ ۟ۚ

Wa-laq̣ad raʹaahu bilʹufuq̣il mubeen.

และโดยแน่นอนเขา (มุฮัมมัด) ได้เห็นเขา (ญิบรีล) ณ ขอบฟ้าอย่างชัดแจ้ง

Verse 81:24

وَمَا هُوَ عَلَی الْغَیْبِ بِضَنِیْنٍ ۟ۚ

Wa-maa huwa ʻalal g̣aybi biḍaneen.

และเขา (มุฮัมมัด) มิใช่เป็นผู้ตระหนี่ในเรื่องเร้นลับ

Verse 81:25

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَیْطٰنٍ رَّجِیْمٍ ۟ۙ

Wa-maa huwa biq̣awli Shayṭaanir rajeem.

และอัลกุรอานนี้มิใช่คำกล่าวของชัยตอนที่ถูกสาปแช่ง

Verse 81:26

فَاَیْنَ تَذْهَبُوْنَ ۟ؕ

Faʹayna taẓhaboon?

แล้วพวกเจ้าจะไปทางไหนเล่า

Verse 81:27

اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِیْنَ ۟ۙ

ʹIn huwa ʹilla Ẓikrul lilʻaalameen:

อัลกุรอานนั้นมิใช่อื่นใด นอกจากเป็นข้อตักเตือนแก่ประชาชาติทั้งมวล

Verse 81:28

لِمَنْ شَآءَ مِنْكُمْ اَنْ یَّسْتَقِیْمَ ۟ؕ

Limañ shaaaʹa miñkum ʹañy yastaq̣eem:

สำหรับบุคคลในหมู่พวกเจ้าที่ประสงค์จะอยู่ในทางอันเที่ยงตรง

Verse 81:29

وَمَا تَشَآءُوْنَ اِلَّاۤ اَنْ یَّشَآءَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِیْنَ ۟۠

Wa-maa tashaaaʹoona ʹillaaa ʹañy yashaaaʹal laahu Rabbul ʻAalameen.

และพวกเจ้าจะไม่สมประสงค์สิ่งใด เว้นแต่อัลลอฮฺพระเจ้าแห่งสากลโลกจะทรงประสงค์