Surah Ash-Shams

Verse 91:1

وَالشَّمْسِ وَضُحٰىهَا ۟

Wash-Shamsi wa-ḍuḥaa-haa;

سوێند به خۆر و تیشكی خۆراکه له سه‌ره‌تایی ڕۆژدا سه‌رهه‌ڵده‌دا).

Verse 91:2

وَالْقَمَرِ اِذَا تَلٰىهَا ۟

Wal-Q̣amari ʹiẓaa talaaha;

سوێند به مانگ، کاتێك به‌شوێنیدا دێت.

Verse 91:3

وَالنَّهَارِ اِذَا جَلّٰىهَا ۟

Wan-Nahaari ʹiẓaa jallaahaa,

سوێند به ڕۆژ کاتێک که خۆر ده‌رده‌خات.

Verse 91:4

وَالَّیْلِ اِذَا یَغْشٰىهَا ۟

Wal-Layli ʹiẓaa yag̣shaahaa;

سوێند به شه‌و که خۆر داده‌پۆشیت.

Verse 91:5

وَالسَّمَآءِ وَمَا بَنٰىهَا ۟

Wassamaaaʹi wa-maa banaahaa;

سوێند به ئاسمان و به‌و زاته به ده‌سه‌ڵاته‌ی دروستی کردووه‌.

Verse 91:6

وَالْاَرْضِ وَمَا طَحٰىهَا ۟

Wal-ʹArḍi wa-maa ṭaḥaahaa;

سوێند به زه‌وی و به‌و زاته‌ی که به‌شێوه‌ی هێلکه‌یی دایناوه‌.

Verse 91:7

وَنَفْسٍ وَّمَا سَوّٰىهَا ۟

Wa-nafsiñw Wamaa sawwaahaa;

سوێند به ده‌روون و ئه‌و زاته‌ی که به ڕێک و پێکی به‌دیهێناوه‌.

Verse 91:8

فَاَلْهَمَهَا فُجُوْرَهَا وَتَقْوٰىهَا ۟

Faʹalhamahaa fujoorahaa wa-taq̣waahaa;―

جا توانای خراپه و چاکه و خوانه‌ناسی و خواناسی تێدا دابین کردووه‌.

Verse 91:9

قَدْ اَفْلَحَ مَنْ زَكّٰىهَا ۟

Q̣ad ʹaflaḥa mañ zakkaahaa,

(سوێند به‌وانه هه‌موو) به‌ڕاستی ئه‌و که‌سه سه‌رفرازه که نه‌فسی پاک و پوخته کردووه و ئیمان و ترسی خوای تیادا ڕواندووه‌.

Verse 91:10

وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسّٰىهَا ۟ؕ

Wa-q̣ad khaaba mañ dassaahaa.

بێگومان نائومێد بوو ئه‌و که‌سه‌ی نه‌فسی خۆی ناپوخت کرد و ئاڵوده‌ی گوناهو تاوان و خراپه‌ی کرد.

Verse 91:11

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ بِطَغْوٰىهَاۤ ۟

Kaẓẓabat S̤amoodu biṭag̣waahaa.

قه‌ومی ثمود به‌هۆی سه‌رکه‌شی و یاخی بوونیانه‌وه‌، بڕوایان به پێغه‌مبه‌ره‌که‌یان نه‌هێنا.

Verse 91:12

اِذِ انْۢبَعَثَ اَشْقٰىهَا ۟

ʹIẓim baʻas̤a ʹashq̣aahaa,

کاتێک شه‌قاوه و خوانه‌ناسترین که‌سیان خۆیی ڕاپسکاند (بۆ سه‌ربڕینی وشتره‌که‌).

Verse 91:13

فَقَالَ لَهُمْ رَسُوْلُ اللّٰهِ نَاقَةَ اللّٰهِ وَسُقْیٰهَا ۟ؕ

Faq̣aala lahum Rasoolul laahi Naaq̣atal laahi wa-suq̣yaahaa!

جا پێغه‌مبه‌ری خوا (صاڵح) پێی وتن: واز بهێنن له‌م وشتره که موعجیزه‌ی خوایه‌، مۆڵه‌تی بده‌ن له نۆره ئاوه‌که‌ی خۆیدا ئاو بخواته‌وه‌.

Verse 91:14

فَكَذَّبُوْهُ فَعَقَرُوْهَا فَدَمْدَمَ عَلَیْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْۢبِهِمْ فَسَوّٰىهَا ۟

Fakaẓẓaboohu faʻaq̣aroohaa. Fadamdama ʻalayhim Rabbuhum̃ biẓambihim fasawwaahaa!

که‌چی بڕوایان به هه‌ره‌شه‌کانی نه‌کرد، ئینجا وشتره‌که‌یان سه‌ربڕی، ئه‌وسا ئیتر په‌روه‌ردگاریان وڵاتی کاولکردن و له‌گه‌ڵ زه‌ویدا ته‌ختی کرد به‌سه‌ریاندا و که‌سیان ڕزگاری نه‌بوو (به‌هۆی گوناهو تاوانیانه‌وه‌).

Verse 91:15

وَلَا یَخَافُ عُقْبٰهَا ۟۠

Wa-laa yakhaafu ʻuq̣baahaa.

له کاتێکدا که خوای به‌ده‌سه‌ڵات له سه‌ره‌نجامی ئه‌و کاره‌یشی هه‌رگیز ناترسێت.