Surah An-Najm

Verse 53:1

وَالنَّجْمِ اِذَا هَوٰی ۟ۙ

Wan-NAJMI ʹiẓaa hawaa,―

سوگند به ستاره چون فرود افتد،

Verse 53:2

مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوٰی ۟ۚ

Maa- ḍalla Ṣaaḥibukum wa-maa g̣awaa,

(که) یار شما (= محمد صلی الله علیه وسلم) گمراه نشده و راه را گم نکرده است،

Verse 53:3

وَمَا یَنْطِقُ عَنِ الْهَوٰی ۟ؕ

Wa-maa yañṭiq̣u ʻanil hawaa.

و از روی هوای نفس سخن نمی‌گوید.

Verse 53:4

اِنْ هُوَ اِلَّا وَحْیٌ یُّوْحٰی ۟ۙ

ʹIn huwa ʹillaa Waḥyuñy yooḥaa:

این نیست جز آنچه به او وحی می‌شود (و بجز وحی چیزی نمی‌گوید).

Verse 53:5

عَلَّمَهٗ شَدِیْدُ الْقُوٰی ۟ۙ

ʻAllamahoo Shadeedul Q̣uwaa,―

(فرشته‌ای) بس نیرومند (= جبرئیل) او را تعلیم داده است،

Verse 53:6

ذُوْ مِرَّةٍ ؕ فَاسْتَوٰی ۟ۙ

Ẓoo Mirratiñ fastawaa,

(همان فرشتۀ) نیرومندی که آنگاه راست و درست (به شکل حقیقی فرا رویش) ایستاد.

Verse 53:7

وَهُوَ بِالْاُفُقِ الْاَعْلٰی ۟ؕ

Wa-huwa bil-ʹufuq̣il ʹaʻlaa:

در حالی‌که او در افق اعلی (آسمان) بود.

Verse 53:8

ثُمَّ دَنَا فَتَدَلّٰی ۟ۙ

S̤umma danaa fatadallaa,

سپس (جبرئیل) نزدیک شد، آنگاه فرو آمد (و نزدیک‌تر شد).

Verse 53:9

فَكَانَ قَابَ قَوْسَیْنِ اَوْ اَدْنٰی ۟ۚ

Fakaana Q̣aaba q̣awsayni ʹaw ʹadnaa.

پس (فاصلۀ او با پیامبر) به قدر دو کمان یا کمتر بود.

Verse 53:10

فَاَوْحٰۤی اِلٰی عَبْدِهٖ مَاۤ اَوْحٰی ۟ؕ

Faʹawḥaaa ʹilaa ʻAbdihee maaa ʹawḥaa.

آنگاه (الله) آنچه را باید وحی می‌کرد، به بنده‌اش وحی نمود.

Verse 53:11

مَا كَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَاٰی ۟

Maa- kaẓabal fuʹaadu maa- raʹaa.

قلب (پیامبر) آنچه را دید، دروغ نگفت.

Verse 53:12

اَفَتُمٰرُوْنَهٗ عَلٰی مَا یَرٰی ۟

ʹAfatumaaroonahoo ʹalaa maa- yaraa?

آیا با او دربارۀ آنچه می‌بیند مجادله می‌کنید؟!.

Verse 53:13

وَلَقَدْ رَاٰهُ نَزْلَةً اُخْرٰی ۟ۙ

Wa-laq̣ad raʹaahu nazlatan ʹukhraa,

و به راستی بار دیگر (نیز) او را دید [ جبرئیل علیه السلام را در صورت حقیقی، در حالی‌که ششصد بال داشت دیدند. (صحیح بخاری و تفسیر ابن کثیر)].

Verse 53:14

عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهٰی ۟

ʻIñda Sidratil muñtahaa:

نزد «سدرة المنتهی» [ درخت سدر عظیمی که در آسمان هفتم است و علم هیچ کس از آن فراتر نرود. (تفسیر طبری)].

Verse 53:15

عِنْدَهَا جَنَّةُ الْمَاْوٰی ۟ؕ

ʻIñdahaa Jannatul Maʹwaa.

که «جَنَّةُ الْمَأْوَىٰ» نزد آن (درخت) است.

Verse 53:16

اِذْ یَغْشَی السِّدْرَةَ مَا یَغْشٰی ۟ۙ

ʹIẓ yag̣shas Sidrata maa- yag̣shaa!

چون (درخت) «سدره» را چیزی (= نوری) پوشاند.

Verse 53:17

مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغٰی ۟

Maa- zaag̣al baṣaru wa-maa ṭag̣aa!

چشم (پیامبر) خطا نکرد و (از حد) در نگذشت.

Verse 53:18

لَقَدْ رَاٰی مِنْ اٰیٰتِ رَبِّهِ الْكُبْرٰی ۟

Laq̣ad raʹaa min ʹAayaati Rabbihil Kubraa!

به راستی (او) پاره‌ای از نشانه‌های بزرگ پروردگارش را دید [ این آیه دربارۀ معراج پیامبر صلی الله علیه وسلم می‌باشد که رسول الله صلی الله علیه وسلم با روح و جسد به آسمان‌ها رفتند. (اختصار از صحیح بخاری شماره .].

Verse 53:19

اَفَرَءَیْتُمُ اللّٰتَ وَالْعُزّٰی ۟ۙ

ʹAfaraʹaytumul Laata wal-ʻUzzaa,

آیا «لات» و «عزّی» را دیده‌اید؟!

Verse 53:20

وَمَنٰوةَ الثَّالِثَةَ الْاُخْرٰی ۟

Wa-Manaatas̤ s̤aalis̤atal ʹukhraa?

و «منات» (بت) سومی بی‌ارزش را؟.

Verse 53:21

اَلَكُمُ الذَّكَرُ وَلَهُ الْاُ ۟

ʹA-lakumuẓ ẓakaru wa-lahul ʹuñs̤aa?

آیا شما را پسر باشد و او را دختر؟

Verse 53:22

تِلْكَ اِذًا قِسْمَةٌ ضِیْزٰی ۟

Tilka ʹiẓañ q̣ismatuñ ḍeezaa!

در این صورت، این تقسیمی غیر عادلانه است.

Verse 53:23

اِنْ هِیَ اِلَّاۤ اَسْمَآءٌ سَمَّیْتُمُوْهَاۤ اَنْتُمْ وَاٰبَآؤُكُمْ مَّاۤ اَنْزَلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍ ؕ اِنْ یَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَمَا تَهْوَی الْاَنْفُسُ ۚ وَلَقَدْ جَآءَهُمْ مِّنْ رَّبِّهِمُ الْهُدٰی ۟ؕ

ʹIn hiya ʹillaaa ʹasmaaaʹuñ sammaytumoohaaa ʹañtum wa-ʹaabaaaʹukum maaa ʹañzalal laahu bihaa miñ sulṭaan. ʹIñy yattabiʻoona ʹillaz̤̣ z̤̣anna wa-maa tahwal ʹañfus!- Walaq̣ad jaaaʹahum mir Rabbihimul Hudaa!

این‌ها چیزی جز نام‌هایی نیست که شما و پدارن‌تان بر آن‌ها گذاشته‌اید و الله دلیلی بر (صدق مدعی شما) نازل نکرده است. آن‌ها جز از گمان (های بد و بی‌اساس) و هوای نفس پیروی نمی‌کنند، در حالی‌که هدایت از (سوی) پروردگارشان برای آن‌ها آمده است.

Verse 53:24

اَمْ لِلْاِنْسَانِ مَا تَمَنّٰی ۟ؗۖ

ʹAm lil-ʹiñsaani maa- tamannaa?

آیا انسان هر چه آرزو کند برایش میسّر است؟!

Verse 53:25

فَلِلّٰهِ الْاٰخِرَةُ وَالْاُوْلٰی ۟۠

Falillahil ʹAakhiratu wal-ʹoolaa.

پس آخرت و دنیا از آنِ الله است.

Verse 53:26

وَكَمْ مِّنْ مَّلَكٍ فِی السَّمٰوٰتِ لَا تُغْنِیْ شَفَاعَتُهُمْ شَیْـًٔا اِلَّا مِنْ بَعْدِ اَنْ یَّاْذَنَ اللّٰهُ لِمَنْ یَّشَآءُ وَیَرْضٰی ۟

Wa-kam mim malakiñ fis samaawaati laa- tug̣nee shafaaʻatuhum shayʹan ʹillaa mim baʻdi ʹañy yaʹẓanal laahu limañy yashaaaʹu wa-yarḍaa.

و چه بسیار فرشتگانی که در آسمان‌ها هستند که شفاعت آن‌ها هیچ سودی نمی‌بخشد، مگر پس از آنکه الله برای هرکس که بخواهد اجازه دهد و راضی باشد.

Verse 53:27

اِنَّ الَّذِیْنَ لَا یُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ لَیُسَمُّوْنَ الْمَلٰٓىِٕكَةَ تَسْمِیَةَ الْاُ ۟

ʹInnal laẓeena laa- yuʹminoona bil-ʹAakhirati layusammoonal malaaaʹikata tasmiyatal ʹuñs̤aa.

بی‌گمان کسانی‌که به آخرت ایمان ندارند، فرشتگان را به نام دختران نام‌گذاری می‌کنند.

Verse 53:28

وَمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ ؕ اِنْ یَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ ۚ وَاِنَّ الظَّنَّ لَا یُغْنِیْ مِنَ الْحَقِّ شَیْـًٔا ۟ۚ

Wa-maa lahum̃ bihee min ʻilm. ʹIñy yattabiʻoona ʹillaz̤̣ z̤̣ann: wa-ʹinnaz̤̣ z̤̣anna laa- yug̣nee minal Ḥaq̣q̣i shayʹaa.

و آن‌ها به آن هیچ دانشی ندارند، جز از گمان (بی‌اساس) پیروی نمی‌کنند، و یقیناً گمان (انسان را) از (شناخت) حق بی‌نیاز نمی‌کند.

Verse 53:29

فَاَعْرِضْ عَنْ مَّنْ تَوَلّٰی ۙ۬ عَنْ ذِكْرِنَا وَلَمْ یُرِدْ اِلَّا الْحَیٰوةَ الدُّنْیَا ۟ؕ

Faʹaʻriḍ ʻam mañ tawallaa ʻañ ẓikrinaa wa-lam yurid ʹillal ḥayaatad dunyaa.

پس (ای پیامبر) از کسی‌که از ذکر ما روی می‌گرداند، و جز زندگی (مادی) دنیا را نخواهد، اعراض کن.

Verse 53:30

ذٰلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِّنَ الْعِلْمِ ؕ اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِیْلِهٖ ۙ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَنِ اهْتَدٰی ۟

Ẓaalika mablag̣uhum minal ʻilm. ʹInna Rabbaka Huwa ʹaʻlamu bimañ ḍalla ʻañ sabeelihee wa-Huwa ʹaʻlamu bimanih tadaa.

این آخرین حد دانش آن‌هاست، بی‌گمان پروردگار تو به کسانی‌که از راه او گمراه شده‌اند داناتر است، و او (نیز) به کسانی‌که هدایت یافتند داناتر است.

Verse 53:31

وَلِلّٰهِ مَا فِی السَّمٰوٰتِ وَمَا فِی الْاَرْضِ ۙ لِیَجْزِیَ الَّذِیْنَ اَسَآءُوْا بِمَا عَمِلُوْا وَیَجْزِیَ الَّذِیْنَ اَحْسَنُوْا بِالْحُسْنٰی ۟ۚ

Walillaahi maa- fis samaawaati wa-maa fil ʹarḍi liyajziyal laẓeena ʹasaaaʹoo bimaa ʻamiloo wa-yajziyal laẓeena ʹaḥsanoo bilḥusnaa.

و آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است از آنِ الله است تا کسانی را که (کار) بد کردند به (سبب) آنچه کرده‌اند کیفر دهد، و کسانی را که نیکوکاری کردند با (بهشت) نیکو پاداش دهد.

Verse 53:32

اَلَّذِیْنَ یَجْتَنِبُوْنَ كَبٰٓىِٕرَ الْاِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ اِلَّا اللَّمَمَ ؕ اِنَّ رَبَّكَ وَاسِعُ الْمَغْفِرَةِ ؕ هُوَ اَعْلَمُ بِكُمْ اِذْ اَنْشَاَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ وَاِذْ اَنْتُمْ اَجِنَّةٌ فِیْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ ۚ فَلَا تُزَكُّوْۤا اَنْفُسَكُمْ ؕ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقٰی ۟۠

ʹAllaẓeena yajtaniboona kabaaaʹiral ʹis̤mi walfawaaḥisha ʹillal lamam,― ʹinna Rabbaka Waasiʻul Mag̣firah. Huwa ʹaʻlamu bikum ʹiz ʹañshaʹakum minal ʹarḍi wa-ʹiz ʹañtum ʹajinnatuñ fee buṭooni ʹummahaatikum. Falaa tuzakkooo ʹañfusakum: Huwa ʹaʻlamu bimanit taq̣aa.

(همان) کسانی‌که از گناهان کبیره و اعمال زشت ـ جز گناهان صغیره ـ دوری می‌کنند بی‌گمان پروردگار تو گسترده آمرزش است، و او نسبت به شما داناتر است، هنگامی‌که شما را از زمین پدید آورد، و هنگامی‌که شما در شکم مادران‌تان بصورت جنین‌هایی بودید، پس خودتان را نستائید (و پاک نشمارید) او به کسانی‌که پرهیزکاری نمودند داناتر است.

Verse 53:33

اَفَرَءَیْتَ الَّذِیْ تَوَلّٰی ۟ۙ

ʹAfaraʹaytal laẓee tawallaa,

آیا دیده‌ای کسی را که (از حق) روی گرداند؟!

Verse 53:34

وَاَعْطٰی قَلِیْلًا وَّاَكْدٰی ۟

Wa-ʹaʻṭaa q̣aleelañw waʹakdaa?

و اندکی (مال) بخشید و (سپس سنگدل شد و) خود داری کرد.

Verse 53:35

اَعِنْدَهٗ عِلْمُ الْغَیْبِ فَهُوَ یَرٰی ۟

ʹAʻiñdahoo ʻilmul g̣aybi fahuwa yaraa?

آیا نزد او علم غیب است پس او (همه چیز را) می‌بیند؟!

Verse 53:36

اَمْ لَمْ یُنَبَّاْ بِمَا فِیْ صُحُفِ مُوْسٰی ۟ۙ

ʹAm lam yunabbaʹ bimaa fee Ṣuḥufi Moosaa.

یا از آنچه در صحیفه‌های موسی بوده، آگاه نشده است؟!

Verse 53:37

وَاِبْرٰهِیْمَ الَّذِیْ وَ ۟ۙ

Wa-ʹIbraaheemal laẓee waffaa?―

و (نیز آنچه در صحیفه‌های) ابراهیم، همان کسی‌که وفا دار بود؟!

Verse 53:38

اَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰی ۟ۙ

ʹAllaa taziru waaziratuñw wizra ʹukhraa;

که هیچ کس بار گناه دیگری را بر دوش نمی‌کشد.

Verse 53:39

وَاَنْ لَّیْسَ لِلْاِنْسَانِ اِلَّا مَا سَعٰی ۟ۙ

Wa-ʹal laysa lil-ʹiñsaani ʹillaa maa- saʻaa;

و اینکه برای انسان (بهره‌ای) جز آنچه سعی کرده، نیست.

Verse 53:40

وَاَنَّ سَعْیَهٗ سَوْفَ یُرٰی ۪۟

Wa-ʹanna saʻyahoo sawfa yuraa;

و اینکه به زودی (حاصل) تلاش و سعی او دیده خواهد شد.

Verse 53:41

ثُمَّ یُجْزٰىهُ الْجَزَآءَ الْاَوْفٰی ۟ۙ

S̤umma yujzaahul jazaaa ʹal-ʹawfaa;

سپس او به پاداشی تمام (و کافی) پاداش داده خواهد شد،

Verse 53:42

وَاَنَّ اِلٰی رَبِّكَ الْمُنْتَهٰی ۟ۙ

Wa-ʹanna ʹilaa Rabbikal Muñtahaa;

و یقیناً بازگشت (همۀ امور) به سوی پروردگار توست.

Verse 53:43

وَاَنَّهٗ هُوَ اَضْحَكَ وَاَبْكٰی ۟ۙ

Wa-ʹannahoo Huwa ʹaḍḥaka wa-ʹabkaa;

و اینکه او خنداند و گریاند.

Verse 53:44

وَاَنَّهٗ هُوَ اَمَاتَ وَاَحْیَا ۟ۙ

Wa-ʹannahoo Huwa ʹamaata wa-ʹaḥyaa;

و اینکه او میراند و زنده کرد.

Verse 53:45

وَاَنَّهٗ خَلَقَ الزَّوْجَیْنِ الذَّكَرَ وَالْاُ ۟ۙ

Wa-ʹannahoo khalaq̣az zawjayniẓ ẓakara wal-ʹuñs̤aa,

و اینکه او دو جفت نر و ماده آفرید.

Verse 53:46

مِنْ نُّطْفَةٍ اِذَا تُمْنٰی ۪۟

Min nuṭfatin ʹiẓaa tumnaa;

از نطفه‌ای چون (در رحم) ریخته شود.

Verse 53:47

وَاَنَّ عَلَیْهِ النَّشْاَةَ الْاُخْرٰی ۟ۙ

Wa-ʹanna ʻalayhin Nashʹatal ʹUkhraa;

و اینکه پدید آوردن بار دیگر بر (عهدۀ) او (= الله) است.

Verse 53:48

وَاَنَّهٗ هُوَ اَغْنٰی وَاَقْنٰی ۟ۙ

Wa-ʹannahoo Huwa ʹag̣naa wa-ʹaq̣naa;

و اینکه اوست که بی‌نیاز کرد و سرمایه بخشید.

Verse 53:49

وَاَنَّهٗ هُوَ رَبُّ الشِّعْرٰی ۟ۙ

Wa-ʹannahu Huwa Rabbush Shiʻraa;

و اینکه اوست که پروردگار (ستاره) «شعری» است. [ستارۀ شعری در زمان جاهلیت پرستیده می‌شد بدین خاطر الله آن را ذکر نموده است. (تفسیر ابن کثیر و تفسیر سعدی).]

Verse 53:50

وَاَنَّهٗۤ اَهْلَكَ عَادَا لْاُوْلٰی ۟ۙ

Wa-ʹannahooo ʹahlaka ʻAadanil ʹOolaa,

و اینکه اوست که «عاد نخستین» را هلاک کرد.

Verse 53:51

وَثَمُوْدَاۡ فَمَاۤ اَبْقٰی ۟ۙ

Wa-S̤amooda famaaa ʹabq̣aa,

و (نیز) «ثمود» را (هلاک کرد) پس (کسی را) باقی نگذاشت.

Verse 53:52

وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُ ؕ اِنَّهُمْ كَانُوْا هُمْ اَظْلَمَ وَاَطْغٰی ۟ؕ

Wa-q̣awma Nooḥim miñ q̣ablu ʹinnahum kaanoo hum ʹaz̤̣lama wa-ʹaṭg̣aa;

(و (همچنین) قوم نوح را پیش از آن (هلاک نمود). بی‌گمان آن‌ها از همه ظالم‌تر و سرکش‌تر بودند.

Verse 53:53

وَالْمُؤْتَفِكَةَ اَهْوٰی ۟ۙ

Wal-muʹtafikata ʹahwaa,

و (شهرهای) مؤتفکه (= قوم لوط) را زیر و رو (و نابود) کرد.

Verse 53:54

فَغَشّٰىهَا مَا غَشّٰی ۟ۚ

Fag̣ashshaahaa maa- g̣ashshaa.

پس آن‌ها را با آنچه سزاوار بودند از عذاب سنگین و دردناک پوشانید.

Verse 53:55

فَبِاَیِّ اٰلَآءِ رَبِّكَ تَتَمَارٰی ۟

Fabiʹayyi ʹaalaaaʹi Rabbika tatamaaraa?

پس (ای انسان نا سپاس) به کدامیک از نعمت‌های پروردگارت شک داری؟!

Verse 53:56

هٰذَا نَذِیْرٌ مِّنَ النُّذُرِ الْاُوْلٰی ۟

Haaẓaa Naẓeerum minan nuẓuril ʹoolaa!

این (پیامبر) هشدار دهنده‌ای از (قبیل) هشدار دهندگان پیشین است.

Verse 53:57

اَزِفَتِ الْاٰزِفَةُ ۟ۚ

ʹAzifatil ʹAazifah:

قیامت نزدیک شده است.

Verse 53:58

لَیْسَ لَهَا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ كَاشِفَةٌ ۟ؕ

Laysa lahaa miñ doonil laahi kaashifah.

و هیچ کس جز الله آشکارش نکند (و نتواند سختی‌های آن را دفع کند).

Verse 53:59

اَفَمِنْ هٰذَا الْحَدِیْثِ تَعْجَبُوْنَ ۟ۙ

ʹAfamin haaẓal ḥadees̤i taʻjaboon?

آیا از این سخن تعجب می‌کنید؟!

Verse 53:60

وَتَضْحَكُوْنَ وَلَا تَبْكُوْنَ ۟ۙ

Wa-taḍḥakoona wa-laa tabkoon,―

و می‌خندید و نمی‌گریید؟!

Verse 53:61

وَاَنْتُمْ سٰمِدُوْنَ ۟

Wa-ʹañtum saamidoon?

و شما همواره در غفلت (و هوسرانی) هستید.

Verse 53:62

فَاسْجُدُوْا لِلّٰهِ وَاعْبُدُوْا ۟

Fasjudoo lillaahi waʻbudoo!

پس (همه) برای الله سجده کنید، و او را بپرستید.