Surah Al-Waqiah

Verse 56:1

اِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ ۟ۙ

ʹIẓaa wa-q̣aʻatil WAAQ̣IʻAH,

هنگامی‌که واقعۀ قیامت واقع شود.

Verse 56:2

لَیْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ۟ۘ

Laysa liwaq̣ʻatihaa kaaẓibah.

که در واقع شدنش هیچ دروغی نیست.

Verse 56:3

خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ ۟ۙ

Khaafiḍatur Raafiʻah;

(گروهی را) خوار کننده، (و گروهی را) بر‌افرازنده است [ گروه کافران را خوار می‌کند و به دوزخ روانه می‌کند، و گروه مؤمنان را سربلند و شاد به بهشت می‌فرستد. (تفسیر طبری و ابن کثیر).].

Verse 56:4

اِذَا رُجَّتِ الْاَرْضُ رَجًّا ۟ۙ

ʹIẓaa rujjatil ʹarḍu rajjaa,

هنگامی‌که زمین بشدّت لرزانده شود.

Verse 56:5

وَّبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا ۟ۙ

Wa-bussatil jibaalu bassaa,

و کوه‌ها (درهم کوبیده و) متلاشی شود.

Verse 56:6

فَكَانَتْ هَبَآءً مُّنْۢبَثًّا ۟ۙ

Fakaanat habaaaʹam mumbas̤s̤aa,

پس چون غبار پراکنده گردد

Verse 56:7

وَّكُنْتُمْ اَزْوَاجًا ثَلٰثَةً ۟ؕ

Wa-kuñtum ʹazwaajañ s̤alaas̤ah.

و شما سه گروه (تقسیم) شوید:

Verse 56:8

فَاَصْحٰبُ الْمَیْمَنَةِ ۙ۬ مَاۤ اَصْحٰبُ الْمَیْمَنَةِ ۟ؕ

FaʹAṣḥaabul Maymanah; Maaa ʹAṣḥaabul Maymanah?

پس (گروه نخست سعاد تمندان) یاران دست راست، (سعاد تمندان) یاران دست راست چه حال دارند؟

Verse 56:9

وَاَصْحٰبُ الْمَشْـَٔمَةِ ۙ۬ مَاۤ اَصْحٰبُ الْمَشْـَٔمَةِ ۟ؕ

Wa-ʹAṣḥaabul mashʹamah,― Maaa ʹAṣḥaabul Mashʹamah?

و (گروه دیگر شقاوتمندان) یاران دست چپ، (شقاوتمندان) یاران دست چپ چه حال دارند؟

Verse 56:10

وَالسّٰبِقُوْنَ السّٰبِقُوْنَ ۟ۚۙ

Was-Saabiq̣oonas Saabiq̣oon.

و (سومین گروه) پیشگامان پیشرو.

Verse 56:11

اُولٰٓىِٕكَ الْمُقَرَّبُوْنَ ۟ۚ

ʹUlaaaʹikal Muq̣arraboon:

آن‌ها مقربان هستند.

Verse 56:12

فِیْ جَنّٰتِ النَّعِیْمِ ۟

Fee Jannaatin Naʻeem:

در باغ‌های پر نعمت (بهشت جای دارند).

Verse 56:13

ثُلَّةٌ مِّنَ الْاَوَّلِیْنَ ۟ۙ

S̤ullatum minal ʹawwaleen,

گروهی بسیاری از پیشینیان.

Verse 56:14

وَقَلِیْلٌ مِّنَ الْاٰخِرِیْنَ ۟ؕ

Wa-q̣aleelum minal ʹaakhireen.

و اندکی از آیندگان هستند.

Verse 56:15

عَلٰی سُرُرٍ مَّوْضُوْنَةٍ ۟ۙ

ʻAlaa sururim mawḍoonah,

بر تخت‌هایی چیده شده و مرصّع.

Verse 56:16

مُّتَّكِـِٕیْنَ عَلَیْهَا مُتَقٰبِلِیْنَ ۟

Muttakiʹeena ʻalayhaa mutaq̣aabileen.

در حالی‌که رو به روی هم بر آن تکیه زده‌اند.

Verse 56:17

یَطُوْفُ عَلَیْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُوْنَ ۟ۙ

Yaṭoofu ʻalayhim wildaanum mukhalladoon,

نو جوانانی جاودان پیوسته بر گرد‌‌شان می‌چرخند.

Verse 56:18

بِاَكْوَابٍ وَّاَبَارِیْقَ ۙ۬ وَكَاْسٍ مِّنْ مَّعِیْنٍ ۟ۙ

Biʹakwaabiñw Waʹabaareeq̣a, wa-kaʹsim mim maʻeen:

با قدح‌ها و کوزه‌ها و جام‌هایی از شرابی که (در جوی‌ها) جاری است.

Verse 56:19

لَّا یُصَدَّعُوْنَ عَنْهَا وَلَا یُنْزِفُوْنَ ۟ۙ

Laa- yuṣaddaʻoona ʻanhaa wa-laa yuñzifoon:

(شرابی) که از آن نه سر درد گیرند و نه بیهوش شوند.

Verse 56:20

وَفَاكِهَةٍ مِّمَّا یَتَخَیَّرُوْنَ ۟ۙ

Wa-faakihatim mimmaa yatakhayyaroon;

و هر میوه‌ای که خود انتخاب کنند.

Verse 56:21

وَلَحْمِ طَیْرٍ مِّمَّا یَشْتَهُوْنَ ۟ؕ

Wa-laḥmi ṭayrim mimmaa yashtahoon.

و (نیز) گوشت پرنده (از هر نوعی) که میل داشته باشند.

Verse 56:22

وَحُوْرٌ عِیْنٌ ۟ۙ

Wa-ḥoorun ʻeen,―

و (همسرانی از) حوریان سیه چشم (دارند).

Verse 56:23

كَاَمْثَالِ اللُّؤْلُوءِ الْمَكْنُوْنِ ۟ۚ

Kaʹams̤aalil luʹluʹil maknoon.

همچون مروارید پنهان در صدف.

Verse 56:24

جَزَآءً بِمَا كَانُوْا یَعْمَلُوْنَ ۟

Jazaaaʹam bimaa kaanoo yaʻmaloon.

(این‌ها) پاداشی است در برابر آنچه که انجام می‌دادند.

Verse 56:25

لَا یَسْمَعُوْنَ فِیْهَا لَغْوًا وَّلَا تَاْثِیْمًا ۟ۙ

Laa- yasmaʻoona feehaa lag̣wañw walaa taʹs̤eemaa,―

در آن (باغ‌های بهشتی) نه سخن لغو و بیهوده‌ای می‌شنوند و نه گفتار گناه آلود.

Verse 56:26

اِلَّا قِیْلًا سَلٰمًا سَلٰمًا ۟

ʹIllaa q̣eelañ Salaamañ Salaamaa.

تنها یک سخن (می شنوند) سلام است، سلام.

Verse 56:27

وَاَصْحٰبُ الْیَمِیْنِ ۙ۬ مَاۤ اَصْحٰبُ الْیَمِیْنِ ۟ؕ

Wa-ʹAṣḥaabul Yameen,― maaa ʹAṣḥaabul Yameen

و اصحاب دست راست (سعادت‌مند) چه (وضع و) حالی دارند اصحاب دست راست (سعادت‌‌مندان)؟؟!

Verse 56:28

فِیْ سِدْرٍ مَّخْضُوْدٍ ۟ۙ

Fee sidrim makhḍood,

در (میان) درختان «سدر» (= کنار) بی خار،

Verse 56:29

وَّطَلْحٍ مَّنْضُوْدٍ ۟ۙ

Wa-ṭalḥim mañḍood,―

و درختان موز پربار تو برتو.

Verse 56:30

وَّظِلٍّ مَّمْدُوْدٍ ۟ۙ

Wa-z̤̣illim mamdood,

و سایه‌ای گسترده [ انس بن مالک رضی الله عنه می‌گوید: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «در بهشت درختی است که شخص سواره، صد سال در سایۀ آن حرکت می‌کند و به آخر آن نمی‌رسد» و در روایت ابو هریره آمده: «اگر خواستید این آیه را بخوانید (ظل ممدود)» (صحیح بخاری و 3252 و صحیح مسلم 2826).].

Verse 56:31

وَّمَآءٍ مَّسْكُوْبٍ ۟ۙ

Wa-maaaʹim maskoob,

و (در کنار) آبی جاری (و روان).

Verse 56:32

وَّفَاكِهَةٍ كَثِیْرَةٍ ۟ۙ

Wa-faakihatiñ kas̤eerah,

و میوۀ فراوان.

Verse 56:33

لَّا مَقْطُوْعَةٍ وَّلَا مَمْنُوْعَةٍ ۟ۙ

Laa maq̣ṭooʻatiñw walaa mamnooʻah,

نه پایان پذیرد و نه (کسی را از آن) باز داشته شود،

Verse 56:34

وَّفُرُشٍ مَّرْفُوْعَةٍ ۟ؕ

Wa-furushim marfooʻah.

و بسترهای برافراشته شده (و همسرانی گرانقدر)

Verse 56:35

اِنَّاۤ اَنْشَاْنٰهُنَّ اِنْشَآءً ۟ۙ

ʹInnaaa ʹañshaʹnaahunna ʹiñshaaaʹaa,

بی‌گمان ما آن‌ها را به آفرینش نوینی آفریده‌ایم.

Verse 56:36

فَجَعَلْنٰهُنَّ اَبْكَارًا ۟ۙ

Fajaʻalnaahunna ʹabkaaraa―

و آن‌ها را دوشیزه قرار داده‌ایم.

Verse 56:37

عُرُبًا اَتْرَابًا ۟ۙ

ʻUruban ʹatraabaa,

شوهر دوستان هم سن و سال،

Verse 56:38

لِّاَصْحٰبِ الْیَمِیْنِ ۟ؕ۠

LiʹAṣḥaabil Yameen.

(همۀ این‌ها) برای اصحاب دست راست (سعادت‌مندان) است.

Verse 56:39

ثُلَّةٌ مِّنَ الْاَوَّلِیْنَ ۟ۙ

S̤ullatum minal ʹawwaleen.

که گروهی از پیشینیان.

Verse 56:40

وَثُلَّةٌ مِّنَ الْاٰخِرِیْنَ ۟ؕ

Wa-s̤ullatum minal ʹaakhireen.

و عده‌ای از آیندگان هستند.

Verse 56:41

وَاَصْحٰبُ الشِّمَالِ ۙ۬ مَاۤ اَصْحٰبُ الشِّمَالِ ۟ؕ

Wa-ʹAṣḥaabush Shimaal,― maaa ʹAṣḥaabush shimaal?

و اصحاب دست چپ (شقاوت‌مندان) چه (وضع و) حالی دارند اصحاب دست چپ (شقاوت‌مندان)؟!

Verse 56:42

فِیْ سَمُوْمٍ وَّحَمِیْمٍ ۟ۙ

Fee samoomiñw waḥameem,―

در (میان) باد سوزان و آب جوشان، قرار دارند.

Verse 56:43

وَّظِلٍّ مِّنْ یَّحْمُوْمٍ ۟ۙ

Wa-z̤̣illim miñy yaḥmoom:

و (در) سایه‌ای از دود‌های متراکم و سیاه.

Verse 56:44

لَّا بَارِدٍ وَّلَا كَرِیْمٍ ۟

Laa baaridiñw walaa kareem,

نه خنک باشد و نه آرام بخش.

Verse 56:45

اِنَّهُمْ كَانُوْا قَبْلَ ذٰلِكَ مُتْرَفِیْنَ ۟ۚۖ

ʹInnahum kaanoo q̣abla ẓaalika mutrafeen,

بی‌گمان آن‌ها پیش از این (در دنیا) ناز پرورده (و مترف) بودند.

Verse 56:46

وَكَانُوْا یُصِرُّوْنَ عَلَی الْحِنْثِ الْعَظِیْمِ ۟ۚ

Wa-kaanoo yuṣirroona ʻalal ḥins̤il ʻaz̤̣eem!

و برگناه بزرگِ (شرک) اصرار می‌ورزیدند.

Verse 56:47

وَكَانُوْا یَقُوْلُوْنَ ۙ۬ اَىِٕذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ ۟ۙ

Wa-kaanu yaq̣ooloona, ʹaʹiẓaa mitnaa wa-kunnaa turaabañw waʻiz̤̣aaman ʹaʹinnaa lamabʻoos̤oon,

و می‌گفتند: «آیا هنگامی‌که مردیم و خاک و استخوان شدیم، آیا باز هم ما بر انگیخته می‌شویم؟!

Verse 56:48

اَوَاٰبَآؤُنَا الْاَوَّلُوْنَ ۟

ʹA-waʹaabaaaʹunal ʹawwaloon?

آیا پدران نخستین ما (نیز بر انگیخته می‌شوند)؟!».

Verse 56:49

قُلْ اِنَّ الْاَوَّلِیْنَ وَالْاٰخِرِیْنَ ۟ۙ

Q̣ul ʹinnal ʹawwaleena wal-ʹaakhireen,

(ای پیامبر) بگو: «بی‌گمان گذشتگان و آیندگان،

Verse 56:50

لَمَجْمُوْعُوْنَ ۙ۬ اِلٰی مِیْقَاتِ یَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۟

Lamajmooʻoona ʹilaa meeq̣aati Yawmim maʻloom.

(همگی) در موعد روزی معین گرد آورده می‌شوند».

Verse 56:51

ثُمَّ اِنَّكُمْ اَیُّهَا الضَّآلُّوْنَ الْمُكَذِّبُوْنَ ۟ۙ

S̤umma ʹinnakum ʹayyuhaḍ ḍaaalloonal mukaẓẓiboon!

سپس شما ای گمراهان تکذیب کننده!

Verse 56:52

لَاٰكِلُوْنَ مِنْ شَجَرٍ مِّنْ زَقُّوْمٍ ۟ۙ

Laʹaakiloona miñ Shajarim miñ Zaq̣q̣oom.

قطعاً از درخت زقوم خواهید خورد،

Verse 56:53

فَمَالِـُٔوْنَ مِنْهَا الْبُطُوْنَ ۟ۚ

Famaaliʹoona minhal buṭoon,―

پس شکم‌های (خود) را از آن پر می‌کنید،

Verse 56:54

فَشٰرِبُوْنَ عَلَیْهِ مِنَ الْحَمِیْمِ ۟ۚ

Fashaariboona ʻalayhi minal Ḥameem:

آنگاه بر آن از آب جوشان می‌نوشید،

Verse 56:55

فَشٰرِبُوْنَ شُرْبَ الْهِیْمِ ۟ؕ

Fashaariboona shurbal heem.

پس مانند شتران (مبتلا به بیماری عطش) از آن (آب جوشان) می‌نوشید.

Verse 56:56

هٰذَا نُزُلُهُمْ یَوْمَ الدِّیْنِ ۟ؕ

Haaẓaa nuzuluhum Yawmad Deen!

این پذیرایی آن‌ها در روز قیامت است.

Verse 56:57

نَحْنُ خَلَقْنٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُوْنَ ۟

Naḥnu khalaq̣naakum falawlaa tuṣaddiq̣oon?

ما شما را آفریدیم، پس چرا (دو باره زنده شدن‌را) تصدیق نمی‌کنید؟!

Verse 56:58

اَفَرَءَیْتُمْ مَّا تُمْنُوْنَ ۟ؕ

ʹAfaraʹaytum maa tumnoon?

آیا نطفه‌ای را که (در رحم همسران‌تان) می‌ریزید، دیده‌اید؟!

Verse 56:59

ءَاَنْتُمْ تَخْلُقُوْنَهٗۤ اَمْ نَحْنُ الْخٰلِقُوْنَ ۟

ʹAʹañtum takhluq̣oonahooo ʹam Naḥnul Khaaliq̣oon?

آیا شما او را می‌آفرینید یا ما آفریدگاریم؟!

Verse 56:60

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَیْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوْقِیْنَ ۟ۙ

Naḥnu q̣addarnaa baynakumul Mawta wa-maa Naḥnu bimasbooq̣een

ما در میان شما مرگ را مقدر کردیم و ما ناتوان (از آن) نیستیم.

Verse 56:61

عَلٰۤی اَنْ نُّبَدِّلَ اَمْثَالَكُمْ وَنُنْشِئَكُمْ فِیْ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ ۟

ʻAlaaa ʹan nubaddila ʹAms̤aalakum wa-nuñshiʹakum fee maa laa- taʻlamoon.

که همانند شما را جای‌گزین کنیم، و شما را به صورتی که آن را نمی‌دانید باز آفرینیم.

Verse 56:62

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْاَةَ الْاُوْلٰی فَلَوْلَا تَذَكَّرُوْنَ ۟

Wa-laq̣ad ʻalimtumun nashʹatal ʹoolaa falawlaa taẓakkaroon?

و یقیناً شما آفرینش نخستین را دانسته‌اید، پس چرا متذکر نمی‌شوید؟!

Verse 56:63

اَفَرَءَیْتُمْ مَّا تَحْرُثُوْنَ ۟ؕ

ʹAfaraʹaytum maa taḥrus̤oon?

آیا چیزی را که می‌کارید، دیده‌اید؟!

Verse 56:64

ءَاَنْتُمْ تَزْرَعُوْنَهٗۤ اَمْ نَحْنُ الزّٰرِعُوْنَ ۟

ʹAʹañtum tazraʻoonahooo ʹam Naḥnuz zaariʻoon?

آیا شما آن را می‌رویانید، یا ما می‌رویانیم؟!

Verse 56:65

لَوْ نَشَآءُ لَجَعَلْنٰهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُوْنَ ۟

Law nashaaaʹu lajaʻal-naahu ḥuṭaamañ faz̤̣altum tafakkahoon:

اگر بخواهیم آن را به کاه درهم کوبیده مبدل می‌کنیم که تعجب کنید.

Verse 56:66

اِنَّا لَمُغْرَمُوْنَ ۟ۙ

ʹInnaa lamug̣ramoon:

(بگوئید:) براستی ما زیان کرده‌ایم،

Verse 56:67

بَلْ نَحْنُ مَحْرُوْمُوْنَ ۟

Bal naḥnu maḥroomoon.

بلکه ما بکلی (از محصول) محروم شده‌ایم.

Verse 56:68

اَفَرَءَیْتُمُ الْمَآءَ الَّذِیْ تَشْرَبُوْنَ ۟ؕ

ʹAfaraʹaytumul maaa ʹallaẓee tashraboon?

آیا آبی را که می‌نوشید، دیده‌اید؟!

Verse 56:69

ءَاَنْتُمْ اَنْزَلْتُمُوْهُ مِنَ الْمُزْنِ اَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُوْنَ ۟

ʹAʹañtum ʹañzaltumoohu minal muzni ʹam Naḥnul muñziloon?

آیا شما آن را از ابر نازل کرده‌اید یا ما نازل می‌کنیم؟!

Verse 56:70

لَوْ نَشَآءُ جَعَلْنٰهُ اُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُوْنَ ۟

Law nashaaaʹu jaʻalnaahu ʹujaajañ falawlaa tashkuroon?

اگر بخواهیم آن را تلخ (و شور) قرار می‌دهیم، پس چرا شکر نمی‌کنید؟!

Verse 56:71

اَفَرَءَیْتُمُ النَّارَ الَّتِیْ تُوْرُوْنَ ۟ؕ

ʹAfaraʹaytumun naaral latee tooroon?

آیا آتشی را که می‌افروزید، دیده‌اید؟!

Verse 56:72

ءَاَنْتُمْ اَنْشَاْتُمْ شَجَرَتَهَاۤ اَمْ نَحْنُ الْمُنْشِـُٔوْنَ ۟

ʹAʹañtum ʹañshaʹtum shajaratahaaa ʹam Naḥnul muñshiʹoon?

آیا شما درخت آن را آفریده‌اید یا ما آفریده‌ایم؟!

Verse 56:73

نَحْنُ جَعَلْنٰهَا تَذْكِرَةً وَّمَتَاعًا لِّلْمُقْوِیْنَ ۟ۚ

Naḥnu jaʻalnaahaa taẓkiratañw wamataaʻal lilmuq̣ween.

ما آن (= آتش) را (مایۀ) یادآوری و وسیلۀ زندگی برای مسافران قرار دادیم.

Verse 56:74

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِیْمِ ۟۠

Fasabbiḥ bismi Rabbikal ʻAz̤̣eem!

پس (ای پیامبر) به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی (و او را به پاکی یا دکن).

Verse 56:75

فَلَاۤ اُقْسِمُ بِمَوٰقِعِ النُّجُوْمِ ۟ۙ

Falaaa ʹuq̣simu bimawaaq̣iʻin Nujoom,―

پس سوگند به جایگاه ستارگان.

Verse 56:76

وَاِنَّهٗ لَقَسَمٌ لَّوْ تَعْلَمُوْنَ عَظِیْمٌ ۟ۙ

Wa-ʹinnahoo laq̣asamul law taʻlamoona ʻaz̤̣eem,―

و اگر بدانید این سوگندی بزرگ است.

Verse 56:77

اِنَّهٗ لَقُرْاٰنٌ كَرِیْمٌ ۟ۙ

ʹInnahoo la-Q̣urʹaanuñ Kareem,

همانا این (کتاب) قرآنی کریم (و گرامی قدر) است.

Verse 56:78

فِیْ كِتٰبٍ مَّكْنُوْنٍ ۟ۙ

Fee Kitaabim maknoon,―

در کتاب پوشیده (= لوح محفوظ) است.

Verse 56:79

لَّا یَمَسُّهٗۤ اِلَّا الْمُطَهَّرُوْنَ ۟ؕ

Laa- yamassuhooo ʹillal muṭahharoon:

که جز پاکان (= فرشتگان) به آن دست نمی‌زنند.

Verse 56:80

تَنْزِیْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟

Tañzeelum mir Rabbil ʻAalameen.

از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.

Verse 56:81

اَفَبِهٰذَا الْحَدِیْثِ اَنْتُمْ مُّدْهِنُوْنَ ۟ۙ

ʹAfabihaaẓal Ḥadees̤i ʹañtum mudhinoon?

آیا شما نسبت به این کلام (الهی = قرآن کریم) انکار کننده‌اید؟! (و از پیروی آن سستی می‌کنید).

Verse 56:82

وَتَجْعَلُوْنَ رِزْقَكُمْ اَنَّكُمْ تُكَذِّبُوْنَ ۟

Wa-tajʻaloona rizq̣akum ʹannakum tukaẓẓiboon?

و (به جای شکر) روزی خود، (رازق) را تکذیب می‌کنید؟!

Verse 56:83

فَلَوْلَاۤ اِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُوْمَ ۟ۙ

Falawlaa ʹiẓaa balag̣atil ḥulq̣oom,―

پس چرا هنگامی‌که (جان) به گلوگاه می‌رسد.

Verse 56:84

وَاَنْتُمْ حِیْنَىِٕذٍ تَنْظُرُوْنَ ۟ۙ

Wa-ʹañtum ḥeenaʹiẓiñ tañz̤̣uroon,―

و شما در این هنگام نگاه می‌کنید.

Verse 56:85

وَنَحْنُ اَقْرَبُ اِلَیْهِ مِنْكُمْ وَلٰكِنْ لَّا تُبْصِرُوْنَ ۟

Wa-Naḥnu ʹaq̣rabu ʹilayhi miñkum wa-laakil laa tubṣiroon,―

و ما از شما به او نزدیک‌تر هستیم، ولی شما نمی‌بینید.

Verse 56:86

فَلَوْلَاۤ اِنْ كُنْتُمْ غَیْرَ مَدِیْنِیْنَ ۟ۙ

Falawlaaa ʹiñ kuñtum g̣ayra madeeneen,―

پس اگر (در برابر اعمال‌تان) جزا داده نمی‌شوید.

Verse 56:87

تَرْجِعُوْنَهَاۤ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِیْنَ ۟

Tarjiʻoonahaaa ʹiñ kuñtum ṣaadiq̣een?

اگر راست می‌گویید آن (روح) را باز گردانید!

Verse 56:88

فَاَمَّاۤ اِنْ كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِیْنَ ۟ۙ

Faʹammaaa ʹiñ kaana minal Muq̣arrabeen,―

پس اما اگر (آن شخص) از مقربان باشد.

Verse 56:89

فَرَوْحٌ وَّرَیْحَانٌ ۙ۬ وَّجَنَّتُ نَعِیْمٍ ۟

Fa-Rawḥuñw Wa-Rayḥaanuñw Wa-Jannatu Naʻeem.

پس (در) آسایش و ریحان و باغ (بهشت) پر نعمت است.

Verse 56:90

وَاَمَّاۤ اِنْ كَانَ مِنْ اَصْحٰبِ الْیَمِیْنِ ۟ۙ

Wa-ʹammaaa ʹiñ kaana min ʹAṣḥaabil yameen.―

و اما اگر از اصحاب دست راست (سعادتمند) باشد.

Verse 56:91

فَسَلٰمٌ لَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ الْیَمِیْنِ ۟ؕ

Fa-Salaamul laka min Aṣḥaabil yameen.

پس (به او گفته می‌شود:) سلام بر تو باد، (که) از اصحاب دست راست (هستی)

Verse 56:92

وَاَمَّاۤ اِنْ كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِیْنَ الضَّآلِّیْنَ ۟ۙ

Wa-ʹammaaa ʹiñ kaana minal Mukaẓẓibeenaḍ ḍaaalleen,

و اما اگر از تکذیب کنندگان گمراه (یاران دست چپ) باشد.

Verse 56:93

فَنُزُلٌ مِّنْ حَمِیْمٍ ۟ۙ

Fanuzulum min ḥameem,―

پس با آب جوشان (دوزخ از او) پذیرایی می‌شود.

Verse 56:94

وَّتَصْلِیَةُ جَحِیْمٍ ۟

Wa-taṣliyatu Jaḥeem.

و به (آتش) جهنم در آورده (و سوزانده) شود.

Verse 56:95

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ حَقُّ الْیَقِیْنِ ۟ۚ

ʹInna haaẓaa lahuwa Ḥaq̣q̣ul Yaq̣een.

بی‌گمان این (خبر) حق یقین است.

Verse 56:96

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِیْمِ ۟۠

Fasabbiḥ bismi Rabbikal ʻAz̤̣eem.

پس (ای پیامبر) به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی (و او را به پاکی یادکن).