Loading...

Verse 75:1

لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ

قيامت جي ڏينھن جو قسم کڻان ٿو.

Verse 75:2

وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ

۽ ملامت ڪرڻ واري نفس جو قسم ٿو کڻان (ته قيامت ۾ سڀ اُٿندا).

Verse 75:3

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَـٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ

ماڻھو ڀائيندو آھي ڇا ته سندس ھڏا ڪڏھن گڏ نه ڪنداسون.

Verse 75:4

بَلَىٰ قَـٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ

ھائو! سنديس آڱرين جي ڏوڏين جي سڌي ڪرڻ تي وسوارا آھيون.

Verse 75:5

بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَـٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ

بلڪ ماڻھو ھي گھرندو آھي ته پنھنجي اڳ (جي وقت) لاءِ گناھ ڪري.

Verse 75:6

يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَـٰمَةِ

پڇي ٿو ته قيامت جو ڏينھن ڪڏھن ٿيندو؟

Verse 75:7

فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ

پوءِ جڏھن اکيون ڦاٽي وينديون.

Verse 75:8

وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ

۽ چنڊ گرھبو.

Verse 75:9

وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ

۽ سج ۽ چنڊ (ھڪ جاءِ) گڏ ڪبا.

Verse 75:10

يَقُولُ ٱلْإِنسَـٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ

(تڏھن) چوندو ماڻھو ته ڀڄڻ جي واھ ڪٿي آھي؟

Verse 75:11

كَلَّا لَا وَزَرَ

نه نه! ڪا واھ ڪانھي.

Verse 75:12

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ

تنھنجي پالڻھار وٽ اُن ڏينھن ٽڪاءُ جو ھنڌ آھي.

Verse 75:13

يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَـٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

اُن ڏينھن ماڻھوءَ کي (انھيءَ بابت) خبردار ڪبو جيڪي اڳي موڪليو ھوائين ۽ پوئتي رھايائين.

Verse 75:14

بَلِ ٱلْإِنسَـٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌ

بلڪ ماڻھو پنھنجي لاءِ (پاڻ) ھڪ حُجت آھي.

Verse 75:15

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ

توڻيڪ پنھنجا بھانا پيش پيو ڪري.

Verse 75:16

لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ

(اي پيغمبر وحي جي) قرآن پڙھڻ مھل پنھنجي زبان کي (ھن لاءِ) نه چور ته اُھو جلدي (ياد ڪري) وٺين.

Verse 75:17

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ

ڇوته (تنھنجي سيني ۾) قرآن جو گڏ ڪرڻ ۽ اُن جو پڙھڻ (آسان ڪرڻ) اسان جي ذمي آھي.

Verse 75:18

فَإِذَا قَرَأْنَـٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ

پوءِ جڏھن قرآن (ملائڪ کان) پڙھايون تڏھن (پنھنجي دل) اُنجي پڙھڻ جي پٺيان لڳاءِ.

Verse 75:19

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ

وري بيشڪ اُنجو پڌرو ڪرڻ اسان جي ذمي آھي.

Verse 75:20

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ

نه نه! بلڪ (اي ڪافرؤ) دنيا کي دوست رکندا آھيو.

Verse 75:21

وَتَذَرُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ

۽ آخرت کي ڇڏيندا آھيو.

Verse 75:22

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ

ڪي مُنھن اُن ڏينھن سرھا ھوندا.

Verse 75:23

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ

پنھنجي پالڻھار ڏانھن ڏسندڙ ھوندا.

Verse 75:24

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌ

۽ ڪي مُنھن اُن ڏينھن ڪارا ٿيل ھوندا.

Verse 75:25

تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ

ڀانئيندا ته ساڻن پٺيءَ توڙ معاملو ڪيو ويندؤ.

Verse 75:26

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ

نه نه! جڏھن (ساھ) نِڙ گھٽ تي پھچندو.

Verse 75:27

وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ

۽ چيو ويندو ته ڪو، ڦيڻو رکڻ وارو آھي.

Verse 75:28

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ

۽ ڀانئيندو ته (ھاڻي روح جي) جُدا ٿيڻ (جو) وقت اچي ويو.

Verse 75:29

وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ

۽ ھڪ پِني ٻئي پِنيءَ سان وچڙندي.

Verse 75:30

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ

اُن ڏينھن تنھنجي پالڻھار وٽ ھلڻو آھي.

Verse 75:31

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ

پوءِ نڪي (الله جي ڪلام کي) سچو ڪيائين ۽ نڪي نماز پڙھيائين.

Verse 75:32

وَلَـٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

پر ڪوڙ ڀانيائين ۽ منھن موڙيائين.

Verse 75:33

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ

وري پنھنجي گھر وارن ڏانھن آڪڙجي ھليو.

Verse 75:34

أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ

توتي خرابي ھجي پوءِ توتي خرابي ھجي.

Verse 75:35

ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ

وري (ٻيھر چوان ٿو ته) توتي خرابي ھجي.

Verse 75:36

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَـٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى

ماڻھو (ايئن) ڀانئي ٿو ڇا ته (کيس) بيڪار ڇڏي ڏبو.

Verse 75:37

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّن مَّنِىٍّ يُمْنَىٰ

(اھو) منيءَ جو ٽيپو نه ھو ڇا جو (ماءُ جي ڳڀيرڻ ۾) اڇليو ٿي ويو.

Verse 75:38

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ

وري (رت ۾) دڳ ھو پوءِ الله (اُن کي) بڻايو ۽ اُن کي سئين لڱين ڪيائين.

Verse 75:39

فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ

پوءِ منيءَ مان ٻه جنسون نَر ۽ مادي بڻايائين.

Verse 75:40

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَـٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْـِۧىَ ٱلْمَوْتَىٰ

اھو الله ھن (ڳالھ) تي وس وارو نه آھي ڇا جو مُئن کي جياري؟