Surah Al-Qiyamah

Verse 75:1

لَاۤ اُقْسِمُ بِیَوْمِ الْقِیٰمَةِ ۟ۙ

Laaa ʹuq̣simu bi-Yawmil Q̣iyaamah;

قيامت جي ڏينھن جو قسم کڻان ٿو.

Verse 75:2

وَلَاۤ اُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ ۟ؕ

Wa-laaa ʹuq̣simu bin-nafsil lawwaamah.

۽ ملامت ڪرڻ واري نفس جو قسم ٿو کڻان (ته قيامت ۾ سڀ اُٿندا).

Verse 75:3

اَیَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَلَّنْ نَّجْمَعَ عِظَامَهٗ ۟ؕ

ʹAyaḥsabul ʹiñsaanu ʹal-lan najmaʻa ʻiz̤̣aamah?

ماڻھو ڀائيندو آھي ڇا ته سندس ھڏا ڪڏھن گڏ نه ڪنداسون.

Verse 75:4

بَلٰى قٰدِرِیْنَ عَلٰۤی اَنْ نُّسَوِّیَ بَنَانَهٗ ۟

Ballaa Q̣aadireena ʻalaaa ʹan nusawwiya banaanah.

ھائو! سنديس آڱرين جي ڏوڏين جي سڌي ڪرڻ تي وسوارا آھيون.

Verse 75:5

بَلْ یُرِیْدُ الْاِنْسَانُ لِیَفْجُرَ اَمَامَهٗ ۟ۚ

Bal yureedul ʹIñsaanu liyafjura ʹamaamah.

بلڪ ماڻھو ھي گھرندو آھي ته پنھنجي اڳ (جي وقت) لاءِ گناھ ڪري.

Verse 75:6

یَسْـَٔلُ اَیَّانَ یَوْمُ الْقِیٰمَةِ ۟ؕ

Yasʹalu ʹayyaana Yawmul Q̣IYAAMAH?

پڇي ٿو ته قيامت جو ڏينھن ڪڏھن ٿيندو؟

Verse 75:7

فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ ۟ۙ

Faʹiẓaa bariq̣al baṣar,

پوءِ جڏھن اکيون ڦاٽي وينديون.

Verse 75:8

وَخَسَفَ الْقَمَرُ ۟ۙ

Wa-khasafal Q̣amar.

۽ چنڊ گرھبو.

Verse 75:9

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ ۟ۙ

Wa-jumiʻash shamsu wal-q̣amar,―

۽ سج ۽ چنڊ (ھڪ جاءِ) گڏ ڪبا.

Verse 75:10

یَقُوْلُ الْاِنْسَانُ یَوْمَىِٕذٍ اَیْنَ الْمَفَرُّ ۟ۚ

Yaq̣oolul ʹiñsaanu Yaw-maʹiẓin ʹaynal mafarr?

(تڏھن) چوندو ماڻھو ته ڀڄڻ جي واھ ڪٿي آھي؟

Verse 75:11

كَلَّا لَا وَزَرَ ۟ؕ

Kallaa laa- wazar!

نه نه! ڪا واھ ڪانھي.

Verse 75:12

اِلٰى رَبِّكَ یَوْمَىِٕذِ لْمُسْتَقَرُّ ۟ؕ

ʹIlaa Rabbika Yawmaʹiẓinil mustaq̣arr.

تنھنجي پالڻھار وٽ اُن ڏينھن ٽڪاءُ جو ھنڌ آھي.

Verse 75:13

یُنَبَّؤُا الْاِنْسَانُ یَوْمَىِٕذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَاَخَّرَ ۟ؕ

Yunabbaʹul ʹiñsaanu Yawmaʹiẓim bimaa q̣addama wa-ʹakhkhar.

اُن ڏينھن ماڻھوءَ کي (انھيءَ بابت) خبردار ڪبو جيڪي اڳي موڪليو ھوائين ۽ پوئتي رھايائين.

Verse 75:14

بَلِ الْاِنْسَانُ عَلٰی نَفْسِهٖ بَصِیْرَةٌ ۟ۙ

Balil ʹiñsaanu ʻalaa nafsihee baṣeerah,

بلڪ ماڻھو پنھنجي لاءِ (پاڻ) ھڪ حُجت آھي.

Verse 75:15

وَّلَوْ اَلْقٰى مَعَاذِیْرَهٗ ۟ؕ

Wa-law ʹalq̣aa maʻaaẓeerah.

توڻيڪ پنھنجا بھانا پيش پيو ڪري.

Verse 75:16

لَا تُحَرِّكْ بِهٖ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهٖ ۟ؕ

Laa- tuḥarrik bihee lisaanaka litaʻjala bih.

(اي پيغمبر وحي جي) قرآن پڙھڻ مھل پنھنجي زبان کي (ھن لاءِ) نه چور ته اُھو جلدي (ياد ڪري) وٺين.

Verse 75:17

اِنَّ عَلَیْنَا جَمْعَهٗ وَقُرْاٰنَهٗ ۟ۚۖ

ʹInna ʻalaynaa jamʻahoo wa-q̣urʹaanah:

ڇوته (تنھنجي سيني ۾) قرآن جو گڏ ڪرڻ ۽ اُن جو پڙھڻ (آسان ڪرڻ) اسان جي ذمي آھي.

Verse 75:18

فَاِذَا قَرَاْنٰهُ فَاتَّبِعْ قُرْاٰنَهٗ ۟ۚ

Faʹiẓaa q̣araʹnaahu fattabiʻ q̣ur-ʹaanah:

پوءِ جڏھن قرآن (ملائڪ کان) پڙھايون تڏھن (پنھنجي دل) اُنجي پڙھڻ جي پٺيان لڳاءِ.

Verse 75:19

ثُمَّ اِنَّ عَلَیْنَا بَیَانَهٗ ۟ؕ

S̤umma ʹinna ʻalaynaa bayaanah:

وري بيشڪ اُنجو پڌرو ڪرڻ اسان جي ذمي آھي.

Verse 75:20

كَلَّا بَلْ تُحِبُّوْنَ الْعَاجِلَةَ ۟ۙ

Kallaa bal tuḥibboonal ʻaajilah,―

نه نه! بلڪ (اي ڪافرؤ) دنيا کي دوست رکندا آھيو.

Verse 75:21

وَتَذَرُوْنَ الْاٰخِرَةَ ۟ؕ

Wa-taẓaroonal ʹAakhirah.

۽ آخرت کي ڇڏيندا آھيو.

Verse 75:22

وُجُوْهٌ یَّوْمَىِٕذٍ نَّاضِرَةٌ ۟ۙ

Wujoohuñy Yawmaʹiẓin naaḍirah;―

ڪي مُنھن اُن ڏينھن سرھا ھوندا.

Verse 75:23

اِلٰى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ۟ۚ

ʹIlaa Rabbihaa naaz̤̣irah;

پنھنجي پالڻھار ڏانھن ڏسندڙ ھوندا.

Verse 75:24

وَوُجُوْهٌ یَّوْمَىِٕذٍۭ بَاسِرَةٌ ۟ۙ

Wa-wujoohuñy Yawmaʹiẓim baasirah,

۽ ڪي مُنھن اُن ڏينھن ڪارا ٿيل ھوندا.

Verse 75:25

تَظُنُّ اَنْ یُّفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ۟ؕ

Taz̤̣unnu ʹañy yufʻala bihaa faaq̣irah;

ڀانئيندا ته ساڻن پٺيءَ توڙ معاملو ڪيو ويندؤ.

Verse 75:26

كَلَّاۤ اِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِیَ ۟ۙ

Kallaaa ʹiẓaa balag̣atit taraaq̣ee,

نه نه! جڏھن (ساھ) نِڙ گھٽ تي پھچندو.

Verse 75:27

وَقِیْلَ مَنْ ٚ رَاقٍ ۟ۙ

Wa-q̣eela man raaq̣?

۽ چيو ويندو ته ڪو، ڦيڻو رکڻ وارو آھي.

Verse 75:28

وَّظَنَّ اَنَّهُ الْفِرَاقُ ۟ۙ

Wa-z̤̣anna ʹannahul firaaq̣;

۽ ڀانئيندو ته (ھاڻي روح جي) جُدا ٿيڻ (جو) وقت اچي ويو.

Verse 75:29

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ ۟ۙ

Waltaffatis saaq̣u bissaaq̣:

۽ ھڪ پِني ٻئي پِنيءَ سان وچڙندي.

Verse 75:30

اِلٰى رَبِّكَ یَوْمَىِٕذِ لْمَسَاقُ ۟ؕ۠

ʹIlaa Rabbika Yawmaʹiẓinil masaaq̣!

اُن ڏينھن تنھنجي پالڻھار وٽ ھلڻو آھي.

Verse 75:31

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلّٰى ۟ۙ

Falaa Saddaq̣a wa-laa ṣallaa!―

پوءِ نڪي (الله جي ڪلام کي) سچو ڪيائين ۽ نڪي نماز پڙھيائين.

Verse 75:32

وَلٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰى ۟ۙ

Wa-laakiñ kaẓẓaba wa-tawallaa!

پر ڪوڙ ڀانيائين ۽ منھن موڙيائين.

Verse 75:33

ثُمَّ ذَهَبَ اِلٰۤی اَهْلِهٖ یَتَمَطّٰى ۟ؕ

S̤umma ẓahaba ʹilaaa ʹahlihee yatamaṭṭaa!

وري پنھنجي گھر وارن ڏانھن آڪڙجي ھليو.

Verse 75:34

اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰى ۟ۙ

ʹAwlaa laka faʹawlaa!

توتي خرابي ھجي پوءِ توتي خرابي ھجي.

Verse 75:35

ثُمَّ اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰى ۟ؕ

S̤umma ʹawlaa laka faʹawlaa!

وري (ٻيھر چوان ٿو ته) توتي خرابي ھجي.

Verse 75:36

اَیَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَنْ یُّتْرَكَ سُدًی ۟ؕ

ʹAyaḥsabul ʹiñsaanu ʹañy yutraka sudaa?

ماڻھو (ايئن) ڀانئي ٿو ڇا ته (کيس) بيڪار ڇڏي ڏبو.

Verse 75:37

اَلَمْ یَكُ نُطْفَةً مِّنْ مَّنِیٍّ یُّمْنٰى ۟ۙ

ʹAlam yaku nuṭfatam mim maniyyiñy yumnaa?

(اھو) منيءَ جو ٽيپو نه ھو ڇا جو (ماءُ جي ڳڀيرڻ ۾) اڇليو ٿي ويو.

Verse 75:38

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوّٰى ۟ۙ

S̤umma kaana ʻalaq̣atañ fakhalaq̣a fasawwaa.

وري (رت ۾) دڳ ھو پوءِ الله (اُن کي) بڻايو ۽ اُن کي سئين لڱين ڪيائين.

Verse 75:39

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَیْنِ الذَّكَرَ وَالْاُ ۟ؕ

Fajaʻala minhuz zawjayniẓ ẓakara wal-ʹuñs̤aa.

پوءِ منيءَ مان ٻه جنسون نَر ۽ مادي بڻايائين.

Verse 75:40

اَلَیْسَ ذٰلِكَ بِقٰدِرٍ عَلٰۤی اَنْ یُّحْیِ الْمَوْتٰى ۟۠

ʹAlaysa ẓaalika biq̣aadirin ʻalaaa ʹañy yuḥyiyal mawtaa?

اھو الله ھن (ڳالھ) تي وس وارو نه آھي ڇا جو مُئن کي جياري؟