Surah Al-Qiyamah

Verse 75:1

لَاۤ اُقْسِمُ بِیَوْمِ الْقِیٰمَةِ ۟ۙ

Laaa ʹuq̣simu bi-Yawmil Q̣iyaamah;

به روز قیامت سوگند می‌خورم.

Verse 75:2

وَلَاۤ اُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ ۟ؕ

Wa-laaa ʹuq̣simu bin-nafsil lawwaamah.

و به نفس ملامت‌گر سوگند می‌خورم.

Verse 75:3

اَیَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَلَّنْ نَّجْمَعَ عِظَامَهٗ ۟ؕ

ʹAyaḥsabul ʹiñsaanu ʹal-lan najmaʻa ʻiz̤̣aamah?

آیا انسان می‌پندارد که (پس از مرگ) هرگز استخوان‌هایش را جمع نخواهیم کرد؟!

Verse 75:4

بَلٰى قٰدِرِیْنَ عَلٰۤی اَنْ نُّسَوِّیَ بَنَانَهٗ ۟

Ballaa Q̣aadireena ʻalaaa ʹan nusawwiya banaanah.

آری، ما قادریم که (حتی خطوط سر) انگشتانش را یکسان و مرتب کنیم.

Verse 75:5

بَلْ یُرِیْدُ الْاِنْسَانُ لِیَفْجُرَ اَمَامَهٗ ۟ۚ

Bal yureedul ʹIñsaanu liyafjura ʹamaamah.

بلکه انسان می‌خواهد که (آزادانه و بدون ترس از آخرت) در گناه و بدکاری مداومت داشته باشد.

Verse 75:6

یَسْـَٔلُ اَیَّانَ یَوْمُ الْقِیٰمَةِ ۟ؕ

Yasʹalu ʹayyaana Yawmul Q̣IYAAMAH?

(از این رو) می‌پرسد: «روز قیامت کی خواهد بود؟!».

Verse 75:7

فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ ۟ۙ

Faʹiẓaa bariq̣al baṣar,

پس هنگامی‌که چشم خیره شود.

Verse 75:8

وَخَسَفَ الْقَمَرُ ۟ۙ

Wa-khasafal Q̣amar.

و ماه تیره (و بی‌نور) گردد.

Verse 75:9

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ ۟ۙ

Wa-jumiʻash shamsu wal-q̣amar,―

و خورشید و ماه یکجا جمع کرده شود.

Verse 75:10

یَقُوْلُ الْاِنْسَانُ یَوْمَىِٕذٍ اَیْنَ الْمَفَرُّ ۟ۚ

Yaq̣oolul ʹiñsaanu Yaw-maʹiẓin ʹaynal mafarr?

آن روز انسان می‌گوید: «راه گریز کجاست؟»

Verse 75:11

كَلَّا لَا وَزَرَ ۟ؕ

Kallaa laa- wazar!

هرگز، هیچ گریزگاهی وجود ندارد.

Verse 75:12

اِلٰى رَبِّكَ یَوْمَىِٕذِ لْمُسْتَقَرُّ ۟ؕ

ʹIlaa Rabbika Yawmaʹiẓinil mustaq̣arr.

آن روز قرارگاه (نهایی) به سوی پروردگار توست.

Verse 75:13

یُنَبَّؤُا الْاِنْسَانُ یَوْمَىِٕذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَاَخَّرَ ۟ؕ

Yunabbaʹul ʹiñsaanu Yawmaʹiẓim bimaa q̣addama wa-ʹakhkhar.

در آن روز انسان را از آنچه پیش یا پس فرستاده است خبر داده می‌شود.

Verse 75:14

بَلِ الْاِنْسَانُ عَلٰی نَفْسِهٖ بَصِیْرَةٌ ۟ۙ

Balil ʹiñsaanu ʻalaa nafsihee baṣeerah,

بلکه انسان به خوبی بر خویشتن آگاه است.

Verse 75:15

وَّلَوْ اَلْقٰى مَعَاذِیْرَهٗ ۟ؕ

Wa-law ʹalq̣aa maʻaaẓeerah.

اگر چه (در دفاع از خود) عذرهایش را در میان آورد.

Verse 75:16

لَا تُحَرِّكْ بِهٖ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهٖ ۟ؕ

Laa- tuḥarrik bihee lisaanaka litaʻjala bih.

(ای پیامبر! هنگام نزول قرآن) زبانت را برای (تکرار و خواندن) آن شتاب‌زده حرکت مده.

Verse 75:17

اِنَّ عَلَیْنَا جَمْعَهٗ وَقُرْاٰنَهٗ ۟ۚۖ

ʹInna ʻalaynaa jamʻahoo wa-q̣urʹaanah:

مسلماً جمع‌آوری و خواندن آن بر (عهدۀ) ماست.

Verse 75:18

فَاِذَا قَرَاْنٰهُ فَاتَّبِعْ قُرْاٰنَهٗ ۟ۚ

Faʹiẓaa q̣araʹnaahu fattabiʻ q̣ur-ʹaanah:

پس هرگاه (توسط جبرئیل) آن را (بر تو) خواندیم، خواندن او را پیروی کن.

Verse 75:19

ثُمَّ اِنَّ عَلَیْنَا بَیَانَهٗ ۟ؕ

S̤umma ʹinna ʻalaynaa bayaanah:

سپس بیان‌کردنش بر (عهدۀ) ماست.

Verse 75:20

كَلَّا بَلْ تُحِبُّوْنَ الْعَاجِلَةَ ۟ۙ

Kallaa bal tuḥibboonal ʻaajilah,―

هرگز چنین نیست (که شما مشرکان می‌پندارید) بلکه شما دنیا(ی زودگذر) را دوست دارید.

Verse 75:21

وَتَذَرُوْنَ الْاٰخِرَةَ ۟ؕ

Wa-taẓaroonal ʹAakhirah.

و آخرت را رها می‌کنید.

Verse 75:22

وُجُوْهٌ یَّوْمَىِٕذٍ نَّاضِرَةٌ ۟ۙ

Wujoohuñy Yawmaʹiẓin naaḍirah;―

آن روز چهره‌هایی تازه (و شاداب) است.

Verse 75:23

اِلٰى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ۟ۚ

ʹIlaa Rabbihaa naaz̤̣irah;

به سوی پروردگارش می‌نگرد.

Verse 75:24

وَوُجُوْهٌ یَّوْمَىِٕذٍۭ بَاسِرَةٌ ۟ۙ

Wa-wujoohuñy Yawmaʹiẓim baasirah,

و در آن روز چهره‌هایی عبوس (و درهم کشیده) است.

Verse 75:25

تَظُنُّ اَنْ یُّفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ۟ؕ

Taz̤̣unnu ʹañy yufʻala bihaa faaq̣irah;

یقین دارد که آسیبی کمر‌‌شکن به او می‌رسد.

Verse 75:26

كَلَّاۤ اِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِیَ ۟ۙ

Kallaaa ʹiẓaa balag̣atit taraaq̣ee,

آری، چون (جان) به گلوگاهش برسد.

Verse 75:27

وَقِیْلَ مَنْ ٚ رَاقٍ ۟ۙ

Wa-q̣eela man raaq̣?

و گفته شود: چه کسی است که افسون بخواند؟ (و او را نجات دهد).

Verse 75:28

وَّظَنَّ اَنَّهُ الْفِرَاقُ ۟ۙ

Wa-z̤̣anna ʹannahul firaaq̣;

و یقین کند که زمان جدایی (از دنیا) است.

Verse 75:29

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ ۟ۙ

Waltaffatis saaq̣u bissaaq̣:

و ساق‌ها(ی پایش) به هم بپیچد.

Verse 75:30

اِلٰى رَبِّكَ یَوْمَىِٕذِ لْمَسَاقُ ۟ؕ۠

ʹIlaa Rabbika Yawmaʹiẓinil masaaq̣!

در آن روز راندن (و مسیر همه) به سوی پروردگارت خواهد بود.

Verse 75:31

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلّٰى ۟ۙ

Falaa Saddaq̣a wa-laa ṣallaa!―

پس (او) نه تصدیق کرده است و نه نماز گزارده است.

Verse 75:32

وَلٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰى ۟ۙ

Wa-laakiñ kaẓẓaba wa-tawallaa!

بلکه (قرآن را) تکذیب کرد و (از ایمان) روی گرداند.

Verse 75:33

ثُمَّ ذَهَبَ اِلٰۤی اَهْلِهٖ یَتَمَطّٰى ۟ؕ

S̤umma ẓahaba ʹilaaa ʹahlihee yatamaṭṭaa!

سپس خرامان به سوی خانواده‌اش بازگشت.

Verse 75:34

اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰى ۟ۙ

ʹAwlaa laka faʹawlaa!

وای برتو! پس وای برتو!

Verse 75:35

ثُمَّ اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰى ۟ؕ

S̤umma ʹawlaa laka faʹawlaa!

بازهم وای برتو! پس وای برتو!

Verse 75:36

اَیَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَنْ یُّتْرَكَ سُدًی ۟ؕ

ʹAyaḥsabul ʹiñsaanu ʹañy yutraka sudaa?

آیا انسان گمان می‌کند که (بی‌هدف و بدون حساب و جزا) به خود رها می‌شود؟

Verse 75:37

اَلَمْ یَكُ نُطْفَةً مِّنْ مَّنِیٍّ یُّمْنٰى ۟ۙ

ʹAlam yaku nuṭfatam mim maniyyiñy yumnaa?

آیا (او) نطفه‌ای از منی که (در رحم) ریخته می‌شود نبود؟!

Verse 75:38

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوّٰى ۟ۙ

S̤umma kaana ʻalaq̣atañ fakhalaq̣a fasawwaa.

آنگاه به صورت خون بسته درآمد، پس (الله او را) آفرید، و درست و استوار ساخت.

Verse 75:39

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَیْنِ الذَّكَرَ وَالْاُ ۟ؕ

Fajaʻala minhuz zawjayniẓ ẓakara wal-ʹuñs̤aa.

پس از او دو زوج نر و ماده پدید آورد.

Verse 75:40

اَلَیْسَ ذٰلِكَ بِقٰدِرٍ عَلٰۤی اَنْ یُّحْیِ الْمَوْتٰى ۟۠

ʹAlaysa ẓaalika biq̣aadirin ʻalaaa ʹañy yuḥyiyal mawtaa?

آیا (چنین آفریدگاری) قادر نیست که مردگان را (دوباره) زنده کند؟!