Surah Al-Muddaththir

Verse 74:1

یٰۤاَیُّهَا الْمُدَّثِّرُ ۟ۙ

Yaaaʹayyuhal Muddas̤s̤ir!

ای جامه بر سر کشیده!

Verse 74:2

قُمْ فَاَنْذِرْ ۟

Q̣um faʹañẓir!

برخیز و بیم ده.

Verse 74:3

وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ ۟

Wa-Rabbaka fakabbir!

و پروردگارت را بزرگ شمار.

Verse 74:4

وَثِیَابَكَ فَطَهِّرْ ۟

Wa-s̤iyaabaka faṭahhir!

و لباس‌هایت را پاکیزه دار.

Verse 74:5

وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ ۟

Warrujza fahjur!

و از پلیدی دوری کن.

Verse 74:6

وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ ۟

Wa-laa tamnuñ tastaks̤ir.

و نباید برای افزون‌خواهی چیزی را بدهی.

Verse 74:7

وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْ ۟ؕ

Wa-li-Rabbika faṣbir!

و برای (خوشنودی) پروردگارت شکیبا باش.

Verse 74:8

فَاِذَا نُقِرَ فِی النَّاقُوْرِ ۟ۙ

Faʹiẓaa nuq̣ira fin naaq̣oor.

پس هنگامی‌که در «صور» دمیده شود.

Verse 74:9

فَذٰلِكَ یَوْمَىِٕذٍ یَّوْمٌ عَسِیْرٌ ۟ۙ

Faẓaalika Yawmaʹiẓiñy Yawmun ʻAseer,―

آن روز، روز سخت (و دشواری) است.

Verse 74:10

عَلَی الْكٰفِرِیْنَ غَیْرُ یَسِیْرٍ ۟

ʻAlal kaafireena g̣ayru yaseer.

بر کافران آسان نیست.

Verse 74:11

ذَرْنِیْ وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِیْدًا ۟ۙ

Ẓarnee wa-man khalaq̣tu wa-ḥeedaa!―

(ای پیامبر!) مرا با کسی‌که او را تنها آفریده‌ام واگذار.

Verse 74:12

وَّجَعَلْتُ لَهٗ مَالًا مَّمْدُوْدًا ۟ۙ

Wa-jaʻaltu lahoo maalam mamdoodaa,

و (همان که) مال فراوانی برایش قرار دادم.

Verse 74:13

وَّبَنِیْنَ شُهُوْدًا ۟ۙ

Wa-baneena shuhoodaa!―

و فرزندانی که همیشه (در خدمت او و) با او هستند.

Verse 74:14

وَّمَهَّدْتُّ لَهٗ تَمْهِیْدًا ۟ۙ

Wa-mahhattu lahoo tamheedaa!

و همه وسایل (و امکانات) زندگی را در اختیارش قرار دادم.

Verse 74:15

ثُمَّ یَطْمَعُ اَنْ اَزِیْدَ ۟ۗۙ

S̤umma yaṭ-maʻu ʹan ʹazeed;―

باز (هم) طمع دارد که (برآن) بیفزایم.

Verse 74:16

كَلَّا ؕ اِنَّهٗ كَانَ لِاٰیٰتِنَا عَنِیْدًا ۟ؕ

Kallaa! ʹinnahoo kaana liʹAayaatinaa ʻaneedaa!

هرگز، (چنین نخواهد شد) بی‌گمان او نسبت به آیات ما دشمنی (و عناد) دارد.

Verse 74:17

سَاُرْهِقُهٗ صَعُوْدًا ۟ؕ

Saʹurhiq̣uhoo ṣaʻoodaa!

و به زودی او را به مشقت و سختی می‌اندازم.

Verse 74:18

اِنَّهٗ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ۟ۙ

ʹInnahoo fakkara wa-q̣addar;―

زیرا که او (برای مبارزه با قرآن) اندیشید، و اندازه (و محاسبه) کرد.

Verse 74:19

فَقُتِلَ كَیْفَ قَدَّرَ ۟ۙ

Faq̣utila kayfa q̣addar!―

پس مرگ بر او باد! چگونه اندازه (و محاسبه) کرد؟!

Verse 74:20

ثُمَّ قُتِلَ كَیْفَ قَدَّرَ ۟ۙ

S̤umma q̣utila kayfa q̣addar!―

باز (هم)، مرگ بر او باد! چگونه اندازه (و محاسبه) کرد؟!

Verse 74:21

ثُمَّ نَظَرَ ۟ۙ

S̤umma naz̤̣ar;

سپس نگاهی افکند.

Verse 74:22

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ۟ۙ

S̤umma ʻabasa wa-basar;

آنگاه چهره درهم کشید و روی ترش کرد.

Verse 74:23

ثُمَّ اَدْبَرَ وَاسْتَكْبَرَ ۟ۙ

S̤umma ʹadbara wastakbar;

سپس (به حق) پشت نمود و تکبر ورزید.

Verse 74:24

فَقَالَ اِنْ هٰذَاۤ اِلَّا سِحْرٌ یُّؤْثَرُ ۟ۙ

Faq̣aala ʹin haaẓaaa ʹillaa siḥruñy yuʹs̤ar;

آنگاه گفت: «این (قرآن) چیزی جز جادویی که (از دیگران) آموخته شده، نیست.

Verse 74:25

اِنْ هٰذَاۤ اِلَّا قَوْلُ الْبَشَرِ ۟ؕ

ʹIn haaẓaaa ʹillaa q̣awlul bashar!

و این (چیزی) جز گفتار بشر نیست».

Verse 74:26

سَاُصْلِیْهِ سَقَرَ ۟

Saʹuṣleehi Saq̣ar!

به زودی او را به سقر (جهنم) درخواهم آورد.

Verse 74:27

وَمَاۤ اَدْرٰىكَ مَا سَقَرُ ۟ؕ

Wa-maaa ʹadraaka maa- saq̣ar?

و تو چه دانی «سقر» چیست؟!

Verse 74:28

لَا تُبْقِیْ وَلَا تَذَرُ ۟ۚ

Laa- tubq̣ee wa-laa taẓar!―

(آتش سوزانی که) نه (چیزی را) باقی می‌گذارد و نه (چیزی را) رها می‌کند.

Verse 74:29

لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِ ۟ۚۖ

Lawwaaḥatul lilbashar!―

پوست را (دگرگون کرده و) می‌سوزاند.

Verse 74:30

عَلَیْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ ۟ؕ

ʻAlayhaa tisʻata ʻashar.

برآن (آتش) نوزده (فرشته) گمارده شده است.

Verse 74:31

وَمَا جَعَلْنَاۤ اَصْحٰبَ النَّارِ اِلَّا مَلٰٓىِٕكَةً ۪ وَّمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ اِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِیْنَ كَفَرُوْا ۙ لِیَسْتَیْقِنَ الَّذِیْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَیَزْدَادَ الَّذِیْنَ اٰمَنُوْۤا اِیْمَانًا وَّلَا یَرْتَابَ الَّذِیْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْمُؤْمِنُوْنَ ۙ وَلِیَقُوْلَ الَّذِیْنَ فِیْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ وَّالْكٰفِرُوْنَ مَاذَاۤ اَرَادَ اللّٰهُ بِهٰذَا مَثَلًا ؕ كَذٰلِكَ یُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ یَّشَآءُ وَیَهْدِیْ مَنْ یَّشَآءُ ؕ وَمَا یَعْلَمُ جُنُوْدَ رَبِّكَ اِلَّا هُوَ ؕ وَمَا هِیَ اِلَّا ذِكْرٰی لِلْبَشَرِ ۟۠

Wa-maa jaʻalnaaa ʹAṣḥaaban naari ʹillaa malaaaʹikatañw wa-maa jaʻalnaa ʻiddatahum ʹillaa fitnatal lillaẓeena kafaroo liyastayq̣inal laẓeena ʹootul Kitaaba wa-yazdaadal laẓeena ʹaamanooo ʹeemaanañw Walaa yartaabal laẓeena ʹootul Kitaaba wal-Muʹminoona wa-liyaq̣oolal laẓeena fee q̣uloobihim maraḍuñw walkaafiroona maaẓaaa ʹaraadal laahu bihaaẓaa mas̤alaa? Kaẓaalika yuḍillul laahu mañy yashaaaʹu wa-yahdee mañy yashaaaʹ. Wa-maa yaʻlamu junooda Rabbika ʹillaa Hoo. Wa-maa hiya ʹillaa ẓikraa lil-bashar.

و ما مأموران دوزخ را جز فرشتگان قرار ندادیم، و شمار آن‌ها را جز برای آزمایش کافران معین نکردیم، تا اهل کتاب یقین کنند، و کسانی‌که ایمان آورده‌اند بر ایمان خود بیفزایند، و اهل کتاب و مؤمنان، گرفتار شک و تردید نشوند، و تا کسانی‌که در دل‌هایشان مرض است و (نیز) کافران بگویند: «الله از این مثل (و توصیف) چه خواسته است؟» بدین گونه الله هرکس را بخواهد گمراه می‌سازد، و هرکس را بخواهد هدایت می‌کند، و (شمار) لشکریان پروردگارت را جز او (کسی) نمی‌داند، و این جز پند و اندرزی برای انسان‌ها نیست.

Verse 74:32

كَلَّا وَالْقَمَرِ ۟ۙ

Kallaa wal-Q̣amar,

آری، (هرگز این‌چنین نیست که آن‌ها تصور می‌کنند) سوگند به ماه.

Verse 74:33

وَالَّیْلِ اِذْ اَدْبَرَ ۟ۙ

Wallayli ʹiẓ ʹadbar,

و به شب هنگامی‌که پشت کند.

Verse 74:34

وَالصُّبْحِ اِذَاۤ اَسْفَرَ ۟ۙ

Waṣ-Ṣubḥi ʹiẓaaa ʹasfar,―

و به صبح هنگامی‌که روشن شود.

Verse 74:35

اِنَّهَا لَاِحْدَی الْكُبَرِ ۟ۙ

ʹInnahaa laʹiḥdal kubar,

که آن (آتش دوزخ) یکی از (چیزهای) بزرگ (و هولناک) است.

Verse 74:36

نَذِیْرًا لِّلْبَشَرِ ۟ۙ

Naẓeeral lilbashar,―

(ترساننده و) هشداردهنده برای انسان‌هاست.

Verse 74:37

لِمَنْ شَآءَ مِنْكُمْ اَنْ یَّتَقَدَّمَ اَوْ یَتَاَخَّرَ ۟ؕ

Limañ shaaaʹa miñkum ʹañy yataq̣addama ʹaw yataʹakhkhar;

برای کسی از شما که بخواهد (در راه راست) پیش افتد، یا (از آن) عقب بماند.

Verse 74:38

كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِیْنَةٌ ۟ۙ

Kullu nafsim bimaa kasabat raheenah,

هرکس در گرو اعمال خویش است.

Verse 74:39

اِلَّاۤ اَصْحٰبَ الْیَمِیْنِ ۟ؕۛ

ʹIllaaa ʹAṣḥaabal yameen.

مگر «اصحاب یمین».

Verse 74:40

فِیْ جَنّٰتٍ ۛ۫ یَتَسَآءَلُوْنَ ۟ۙ

Fee Jannaatiñy yatasaaaʹaloon

که در باغ‌های (بهشت) هستند، و می‌پرسند

Verse 74:41

عَنِ الْمُجْرِمِیْنَ ۟ۙ

ʻAnil mujrimeen:

از گناهکاران.

Verse 74:42

مَا سَلَكَكُمْ فِیْ سَقَرَ ۟

Maa- salakakum fee Saq̣ar?

چه چیز شما را به «سقر» (دوزخ) درآورد؟

Verse 74:43

قَالُوْا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّیْنَ ۟ۙ

Q̣aaloo lam naku minal Muṣalleen;

گویند: «ما از نمازگزاران نبودیم.

Verse 74:44

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِیْنَ ۟ۙ

Wa-lam naku nuṭʻimul miskeen;

و بی‌نوا(یان) را طعام نمی‌دادیم.

Verse 74:45

وَكُنَّا نَخُوْضُ مَعَ الْخَآىِٕضِیْنَ ۟ۙ

Wa-kunnaa nakhooḍu maʻal khaaaʹiḍeen;

و پیوسته همراه یاوه‌گویان (و اهل باطل) هم‌صدا می‌شدیم.

Verse 74:46

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِیَوْمِ الدِّیْنِ ۟ۙ

Wa-kunnaa nukaẓẓibu bi-Yawmid Deen

و همواره روز جزا را تکذیب می‌کردیم.

Verse 74:47

حَتّٰۤی اَتٰىنَا الْیَقِیْنُ ۟ؕ

Ḥattaaa ʹataanal yaq̣een.

تا زمانی که مرگ به سراغمان آمد.

Verse 74:48

فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشّٰفِعِیْنَ ۟ؕ

Famaa tañfaʻuhum shafaaʻatush shaafiʻeen.

پس شفاعت شفاعت‌کنندگان به آن‌ها سودی نمی‌بخشد.

Verse 74:49

فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِیْنَ ۟ۙ

Famaa lahum ʻanit taẓkirati muʻriḍeen,

پس آن‌ها را چه شده است که از پند (و تذکر) روی گردانند؟!

Verse 74:50

كَاَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنْفِرَةٌ ۟ۙ

Kaʹannahum ḥumurum mustañfirah,

گویی که آن‌ها (گور) خران رم کرده‌اند.

Verse 74:51

فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍ ۟ؕ

Farrat miñ q̣aswarah!

که از شیر گریخته‌اند.

Verse 74:52

بَلْ یُرِیْدُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ یُّؤْتٰی صُحُفًا مُّنَشَّرَةً ۟ۙ

Bal yureedu kullum riʹim minhum ʹañy yuʹtaa ṣuḥufam munashsharah!

بلکه هرکدام از آن‌ها (توقع دارد و) می‌خواهد که (به او) نامۀ گشاده (و جداگانه از سوی الله) داده شود.

Verse 74:53

كَلَّا ؕ بَلْ لَّا یَخَافُوْنَ الْاٰخِرَةَ ۟ؕ

Kaallaa! Bal laa- yakhaafoonal ʹAakhirah.

هرگز چنین نیست (که آنان می‌پندارند) بلکه آن‌ها از (عذاب) آخرت نمی‌ترسند.

Verse 74:54

كَلَّاۤ اِنَّهٗ تَذْكِرَةٌ ۟ۚ

Kallaaa ʹinnahoo taẓkirah:

نه، حقاً که این (قرآن) پند (و یادآوری) است.

Verse 74:55

فَمَنْ شَآءَ ذَكَرَهٗ ۟ؕ

Famañ shaaaʹa ẓakarah!

پس هرکس که بخواهد آن را یاد کند (پند گیرد).

Verse 74:56

وَمَا یَذْكُرُوْنَ اِلَّاۤ اَنْ یَّشَآءَ اللّٰهُ ؕ هُوَ اَهْلُ التَّقْوٰی وَاَهْلُ الْمَغْفِرَةِ ۟۠

Wa-maa yaẓkuroona ʹillaaa ʹañy yashaaaʹal laah: Huwa ʹAhlut taq̣waa wa-ʹAhlul Mag̣firah.

و یاد نمی‌کنند (و پند نمی‌گیرند) مگر این‌که الله بخواهد، او اهل تقوا و اهل آمرزش است.