Surah Al-Qalam

Verse 68:1

نٓ وَالْقَلَمِ وَمَا یَسْطُرُوْنَ ۟ۙ

NOOON. WALQ̣ALAMI wa-maa yasṭuroon,―

Nûn. Betohem për penën dhe për atë që shkruajnë

Verse 68:2

مَاۤ اَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُوْنٍ ۟ۚ

Maaa ʹañta biniʻmati Rabbika bimajnoon.

se ti (o Muhamed), falë mirësisë së Zotit tënd, nuk je i marrë.

Verse 68:3

وَاِنَّ لَكَ لَاَجْرًا غَیْرَ مَمْنُوْنٍ ۟ۚ

Wa-ʹinna laka laʹAjran g̣ayra mamnoon:

Pa dyshim, ti do të jesh përherë i shpërblyer

Verse 68:4

وَاِنَّكَ لَعَلٰی خُلُقٍ عَظِیْمٍ ۟

Wa-ʹinnaka laʻalaa khuluq̣in ʻaz̤̣eem.

se ti je me virtyte madhore.

Verse 68:5

فَسَتُبْصِرُ وَیُبْصِرُوْنَ ۟ۙ

Fasatubṣiru wa-yubṣiroon,

Së shpejti ti do ta shohësh, por edhe ata do ta shohin,

Verse 68:6

بِاَیِّىكُمُ الْمَفْتُوْنُ ۟

Biʹayyikumul maftoon.

se cilin prej jush e ka prekur marrëzia.

Verse 68:7

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِیْلِهٖ ۪ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِیْنَ ۟

ʹInna Rabbaka Huwa ʹaʻlamu bimañ ḍalla ʻañ Sabeelih: wa-Huwa ʹAʻlamu bil-Muhtadeen.

Zoti yt e di më së miri, se cili është shmangur nga rruga e Tij dhe, i njeh mirë ata që janë në rrugën e drejtë.

Verse 68:8

فَلَا تُطِعِ الْمُكَذِّبِیْنَ ۟

Falaa tuṭiʻil mukaẓẓibeen.

Andaj, ti mos i dëgjo jobesimtarët!

Verse 68:9

وَدُّوْا لَوْ تُدْهِنُ فَیُدْهِنُوْنَ ۟

Waddoo law tudhinu fayudhinoon.

Ata dëshirojnë që ti të bësh lëshime, kështu që dhe ata të bëjnë lëshime.

Verse 68:10

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَّهِیْنٍ ۟ۙ

Wa-laa tuṭiʻ kulla ḥallaafim maheen,

Por ti mos iu bind çdo betari të përçmuar,

Verse 68:11

هَمَّازٍ مَّشَّآءٍ بِنَمِیْمٍ ۟ۙ

Hammaazim mashshaaaʹim binameem,

shpifaraku, që përhap thashetheme,

Verse 68:12

مَّنَّاعٍ لِّلْخَیْرِ مُعْتَدٍ اَثِیْمٍ ۟ۙ

Mannaaʻil lilkhayri muʻtadin ʹas̤eem,

penguesi veprash të mira, shkelësi dhe keqbërësi,

Verse 68:13

عُتُلٍّ بَعْدَ ذٰلِكَ زَنِیْمٍ ۟ۙ

ʻUtullim baʻda ẓaalika zaneem,―

të ashpri që, veç kësaj, është edhe kopil,

Verse 68:14

اَنْ كَانَ ذَا مَالٍ وَّبَنِیْنَ ۟ؕ

ʹAñ kaana ẓaa maaliñwwa baneen.

vetëm se është i pasur dhe ka shumë djem.

Verse 68:15

اِذَا تُتْلٰی عَلَیْهِ اٰیٰتُنَا قَالَ اَسَاطِیْرُ الْاَوَّلِیْنَ ۟

ʹIẓaa tutlaa ʻalayhi ʹAayaatunaa q̣aala ʹAsaaṭeerul ʹAwwaleen!

Kur i lexohen shpalljet tona, ai thotë: “Këto janë vetëm përralla të të lashtëve!”

Verse 68:16

سَنَسِمُهٗ عَلَی الْخُرْطُوْمِ ۟

Sanasimuhoo ʻalal khurṭoom!

Ne do t’ia damkosim hundën!

Verse 68:17

اِنَّا بَلَوْنٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَاۤ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ ۚ اِذْ اَقْسَمُوْا لَیَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِیْنَ ۟ۙ

ʹInnaa balawnaahum kamaa balawnaaa ʹAṣḥaabal Jannah, ʹiẓ ʹaq̣samoo layaṣrimunnahaa muṣbiḥeen,

Ne i kemi vënë në provë ata (banorët e Mekës), ashtu siç i sprovuam të zotët e kopshtit, të cilët ishin betuar se në mëngjes do t’i vilnin frutat

Verse 68:18

وَلَا یَسْتَثْنُوْنَ ۟

Wa-laa yastas̤noon.

e nuk patën thënë “Në dashtë Zoti”!

Verse 68:19

فَطَافَ عَلَیْهَا طَآىِٕفٌ مِّنْ رَّبِّكَ وَهُمْ نَآىِٕمُوْنَ ۟

Faṭaafa ʻalayhaa ṭaaaʹifum mir Rabbika wa-hum naaaʹimoon.

Kështu, kopshtin e goditi një fatkeqësi nga Zoti yt, ndërkohë që ata po flinin

Verse 68:20

فَاَصْبَحَتْ كَالصَّرِیْمِ ۟ۙ

Faʹaṣbaḥat kaṣṣareem.

dhe gdhiu si i kositur.

Verse 68:21

فَتَنَادَوْا مُصْبِحِیْنَ ۟ۙ

Fatanaadaw muṣbiḥeen,

Në agim, ata thirrën njëri-tjetrin:

Verse 68:22

اَنِ اغْدُوْا عَلٰی حَرْثِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰرِمِیْنَ ۟

ʹAnig̣ doo ʻalaa ḥars̤ikum ʹiñ kuñtum ṣaarimeen.

“Nxitoni herët në kopshtin tuaj, nëse doni t’i vilni frutat!”

Verse 68:23

فَانْطَلَقُوْا وَهُمْ یَتَخَافَتُوْنَ ۟ۙ

Fañṭalaq̣oo wa-hum yatakhaafatoon―

Dhe u nisën duke pëshpëritur:

Verse 68:24

اَنْ لَّا یَدْخُلَنَّهَا الْیَوْمَ عَلَیْكُمْ مِّسْكِیْنٌ ۟ۙ

ʹAl laa yadkhulannahal yawma ʻalaykum miskeen.

“Të mos lejojmë asnjë të vobekët që të hyjë në kopshtin tonë!”

Verse 68:25

وَّغَدَوْا عَلٰی حَرْدٍ قٰدِرِیْنَ ۟

Wa-g̣adaw ʻalaa ḥardiñ q̣aadireen.

Ata u nisën herët, të vendosur në atë që thanë.

Verse 68:26

فَلَمَّا رَاَوْهَا قَالُوْۤا اِنَّا لَضَآلُّوْنَ ۟ۙ

Falammaa raʹawhaa q̣aalooo ʹinnaa laḍaaalloon:

Por, kur e panë kopshtin, ata thanë: “Ne qenkemi vërtet të humbur;

Verse 68:27

بَلْ نَحْنُ مَحْرُوْمُوْنَ ۟

Bal naḥnu maḥroomoon!

madje, qenkemi të privuar (nga frutat e kopshtit).”

Verse 68:28

قَالَ اَوْسَطُهُمْ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُوْنَ ۟

Q̣aala ʹawsaṭuhum ʹalam ʹaq̣ul lakum law-laa tusabbiḥoon?

Më i arsyeshmi ndër ta tha: “A nuk ju thashë unë se duhet ta lartësoni Allahun?!”

Verse 68:29

قَالُوْا سُبْحٰنَ رَبِّنَاۤ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِیْنَ ۟

Q̣aaloo Subḥaana Rabbinaaa ʹinnaa kunnaa z̤̣aalimeen!

“Lavdëruar qoftë Zoti ynë! - thanë - Ne paskemi qenë vërtet të padrejtë!”

Verse 68:30

فَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰی بَعْضٍ یَّتَلَاوَمُوْنَ ۟

Faʹaq̣bala baʻḍuhum ʻalaa baʻḍiñy yatalaawamoon.

Atëherë filluan të qortojnë njëri-tjetrin.

Verse 68:31

قَالُوْا یٰوَیْلَنَاۤ اِنَّا كُنَّا طٰغِیْنَ ۟

Q̣aaloo yaa-waylanaaa ʹinnaa kunnaa ṭaag̣een!

“Ah, të mjerët ne! - thanë ata - Paskemi qenë vërtet arrogantë!

Verse 68:32

عَسٰی رَبُّنَاۤ اَنْ یُّبْدِلَنَا خَیْرًا مِّنْهَاۤ اِنَّاۤ اِلٰی رَبِّنَا رٰغِبُوْنَ ۟

ʻAsaa Rabbunaaa ʹañy yubdilanaa khayram minhaaa ʹinnaaa ʹilaa Rabbinaa raag̣iboon!

Zoti ynë mund të na japë një kopsht më të mirë, po të kthehemi të penduar tek Ai!”

Verse 68:33

كَذٰلِكَ الْعَذَابُ ؕ وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُ ۘ لَوْ كَانُوْا یَعْلَمُوْنَ ۟۠

Kaẓaalikal ʻAẓaab; wa-laʻAẓaabul ʹAakhirati ʹakbar. Law kaanoo yaʻlamoon!

I tillë ka qenë dënimi i tyre. Ndërsa dënimi në jetën tjetër, është më i madh, veç sikur ta dinin!

Verse 68:34

اِنَّ لِلْمُتَّقِیْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتِ النَّعِیْمِ ۟

ʹInna lil-Muttaq̣eena ʻiñda Rabbihim Jannatin Naʻeem.

Për ata që ruhen (nga gjynahet), tek Allahu do të ketë kopshte të kënaqësive.

Verse 68:35

اَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِیْنَ كَالْمُجْرِمِیْنَ ۟ؕ

ʹAfanajʻalul Muslimeena kalmujrimeen?

Vallë, a t’i trajtojmë ata që Na nënshtrohen njësoj me keqbërësit?!

Verse 68:36

مَا لَكُمْ ۥ كَیْفَ تَحْكُمُوْنَ ۟ۚ

Maa- lakum? kayfa taḥkumoon?

Çfarë keni ju (jobesimtarë)? Si po gjykoni kështu?!

Verse 68:37

اَمْ لَكُمْ كِتٰبٌ فِیْهِ تَدْرُسُوْنَ ۟ۙ

ʹAm lakum Kitaabuñ feehi tadrusoon―

A keni ndonjë libër, që ju premton,

Verse 68:38

اِنَّ لَكُمْ فِیْهِ لَمَا تَخَیَّرُوْنَ ۟ۚ

ʹInna lakum feehi lamaa takhayyaroon?

se do të keni çfarëdo, që të zgjidhni?!

Verse 68:39

اَمْ لَكُمْ اَیْمَانٌ عَلَیْنَا بَالِغَةٌ اِلٰی یَوْمِ الْقِیٰمَةِ ۙ اِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُوْنَ ۟ۚ

ʹAm lakum ʹAymaanun ʻalaynaa baalig̣atun ʹilaa Yawmil Q̣iyaamati ʹinna lakum lamaa taḥkumoon?

Apo kemi bërë me ju ndonjë besëlidhje të vlefshme deri në Ditën e Kiametit dhe, e cila ju siguron, se do ta keni atë që keni urdhëruar?

Verse 68:40

سَلْهُمْ اَیُّهُمْ بِذٰلِكَ زَعِیْمٌ ۟ۚۛ

Salhum ʹayyuhum̃ biẓaalika zaʻeem!

Pyeti ata se kush i garanton për këtë.

Verse 68:41

اَمْ لَهُمْ شُرَكَآءُ ۛۚ فَلْیَاْتُوْا بِشُرَكَآىِٕهِمْ اِنْ كَانُوْا صٰدِقِیْنَ ۟

ʹAm lahum shurakaaaʹu fal-yaʹtoo bishurakaaaʹihim ʹiñ kaanoo ṣaadiq̣een!

Ose, mos kanë ata bashkëpunëtorë? Atëherë le t’i sjellin bashkëpunëtorët e tyre, nëse ajo që thonë është e vërtetë.

Verse 68:42

یَوْمَ یُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ وَّیُدْعَوْنَ اِلَی السُّجُوْدِ فَلَا یَسْتَطِیْعُوْنَ ۟ۙ

Yawma yukshafu ʻañ saaq̣iñw wayudʻawna ʹilas sujoodi falaa yastaṭeeʻoon,―

Ditën (e Kiametit), kur të zbulohen shumë ngjarje të frikshme, ata do të thirren që të përulen në sexhde, por nuk do të munden!

Verse 68:43

خَاشِعَةً اَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ؕ وَقَدْ كَانُوْا یُدْعَوْنَ اِلَی السُّجُوْدِ وَهُمْ سٰلِمُوْنَ ۟

Khaashiʻatan ʹabṣaaruhum tarhaq̣uhum ẓillah: wa-q̣ad kaanoo yudʻawna ʹilas sujoodi wa-hum saalimoon.

Të ulura do të jenë shikimet e tyre dhe do t’i mbulojë poshtërimi, sepse kanë qenë të ftuar të përuleshin në sexhde, sa qenë shëndoshë (dhe nuk kanë pranuar).

Verse 68:44

فَذَرْنِیْ وَمَنْ یُّكَذِّبُ بِهٰذَا الْحَدِیْثِ ؕ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِّنْ حَیْثُ لَا یَعْلَمُوْنَ ۟ۙ

Faẓarnee wa-mañy yukaẓẓibu bihaaẓal Ḥadees̤: sanastadrijuhum min ḥays̤u laa- yaʻlamoon.

Prandaj, më lër Mua me ata, që e mohojnë këtë Fjalë (Kuranin). Ne do t’i çojmë ata hap pas hapi drejt rrënimit të tyre, me mënyra që ata nuk i kuptojnë.

Verse 68:45

وَاُمْلِیْ لَهُمْ ؕ اِنَّ كَیْدِیْ مَتِیْنٌ ۟

Wa-ʹumlee lahum: ʹinna kaydee mateen.

Dhe do t’u japim atyre afat; vërtet që kurthi Im është i fortë!

Verse 68:46

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ اَجْرًا فَهُمْ مِّنْ مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُوْنَ ۟ۚ

ʹAm tasʹaluhum ʹajrañ fahum mim mag̣ramim mus̤q̣aloon?

A mos po kërkon shpërblim prej tyre, kështu që qenkan të rënduar nga borxhet?

Verse 68:47

اَمْ عِنْدَهُمُ الْغَیْبُ فَهُمْ یَكْتُبُوْنَ ۟

ʹAm ʻiñdahumul G̣aybu fahum yaktuboon?

Apo ata e dinë të padukshmen, kështu që e shkruajnë?

Verse 68:48

فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوْتِ ۘ اِذْ نَادٰی وَهُوَ مَكْظُوْمٌ ۟ؕ

Faṣbir li-Ḥukmi Rabbika wa-laa takuñ ka-Ṣaaḥibil Ḥoot. ʹIẓ naadaa wa-huwa makz̤̣oom.

Prandaj, duro për gjykimin e Zotit tënd dhe mos u bëj si Njeriu i Peshkut (Junusi a.s.), kur iu lut Zotit të vet i dëshpëruar (në barkun e balenës)!

Verse 68:49

لَوْلَاۤ اَنْ تَدٰرَكَهٗ نِعْمَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ لَنُبِذَ بِالْعَرَآءِ وَهُوَ مَذْمُوْمٌ ۟

Law-laaa ʹañ tadaarakahoo Niʻmatum mir Rabbihee lanubiẓa bilʻaraaaʹi wa-huwa maẓmoom.

Sikur të mos i vinte mëshira prej Zotit tënd, ai do të hidhej në një shkretëtirë, i fajësuar!

Verse 68:50

فَاجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَجَعَلَهٗ مِنَ الصّٰلِحِیْنَ ۟

Fajtabaahu Rabbuhoo fajaʻalahoo minaṣ Ṣaaliḥeen.

Por Zoti i tij e zgjodhi dhe e futi me punëdrejtët.

Verse 68:51

وَاِنْ یَّكَادُ الَّذِیْنَ كَفَرُوْا لَیُزْلِقُوْنَكَ بِاَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَیَقُوْلُوْنَ اِنَّهٗ لَمَجْنُوْنٌ ۟ۘ

Wa-ʹiñy yakaadul laẓeena kafaroo layuzliq̣oonaka biʹabṣaarihim lammaa samiʻuẓ Ẓikra wa-yaq̣ooloona ʹinnahoo lamajnoon!

Kur dëgjojnë Kuranin, mohuesit sa nuk të hanë me shikimet e tyre dhe thonë: “Ai është vërtet i marrë!”

Verse 68:52

وَمَا هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِیْنَ ۟۠

Wa-maa huwa ʹillaa Ẓikrul lilʻAalameen.

Por Kurani është vetëm këshillë për botët.