Surah Al-Maarij
Surah Al-Maarij (The Ascending Stairways) is Surah 70 of the Holy Quran, a Meccan Surah with 44 verses, available here in Albanian.
Verse 70:1
سَاَلَ سَآىِٕلٌۢ بِعَذَابٍ وَّاقِعٍ ۟ۙ
Saʹala saaʹilum biʻAẓaabiñw waaq̣iʻ―
Dikush kërkoi një dënim të shpejtë.
Verse 70:2
لِّلْكٰفِرِیْنَ لَیْسَ لَهٗ دَافِعٌ ۟ۙ
Lil-kaafireena laysa lahoo daafiʻ,―
Për jobesimtarët askush nuk mund ta ndalojë atë (dënim),
Verse 70:3
مِّنَ اللّٰهِ ذِی الْمَعَارِجِ ۟ؕ
Minal laahi Ẓil MAʻAARIJ.
(që vjen) nga Allahu, Zoti i Rrugëve të Ngjitjes .
Verse 70:4
تَعْرُجُ الْمَلٰٓىِٕكَةُ وَالرُّوْحُ اِلَیْهِ فِیْ یَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗ خَمْسِیْنَ اَلْفَ سَنَةٍ ۟ۚ
Taʻrujul malaaaʹikatu war-Rooḥu ʹilayhi fee Yawmiñ kaana miq̣daaruhoo khamseena ʹalfa sanah:
Tek Ai ngjiten engjëjt dhe Shpirti (Xhebraili), në një ditë që zgjat sa pesëdhjetë mijë vjet.
Verse 70:5
فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِیْلًا ۟
Faṣbir Ṣabrañ jameelaa.
Prandaj, duro, me durim të hijshëm.
Verse 70:6
اِنَّهُمْ یَرَوْنَهٗ بَعِیْدًا ۟ۙ
ʹInnahum yarawnahoo baʻeedaa:
Ata e mendojnë atë (dënim) të largët,
Verse 70:7
وَّنَرٰىهُ قَرِیْبًا ۟ؕ
Wa-naraahu q̣areebaa.
kurse Ne e shohim të afërt.
Verse 70:8
یَوْمَ تَكُوْنُ السَّمَآءُ كَالْمُهْلِ ۟ۙ
Yawma takoonus samaaaʹu kalmuhl,
Atë Ditë qielli do të bëhet si llumi i vajit
Verse 70:9
وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ ۟ۙ
Wa-takoonul jibaalu kalʻihn,
e malet do të bëhen si lesh i shprishur,
Verse 70:10
وَلَا یَسْـَٔلُ حَمِیْمٌ حَمِیْمًا ۟ۚۖ
Wa-laa yasʹalu ḥameemun ḥameemaa,
Shoku s’do të pyesë për të shokun,
Verse 70:11
یُّبَصَّرُوْنَهُمْ ؕ یَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ یَفْتَدِیْ مِنْ عَذَابِ یَوْمِىِٕذٍ بِبَنِیْهِ ۟ۙ
Yubaṣṣaroonahum,: yawaddul mujrimu law yaftadee min ʻAẓaabi Yawmiʹiẓim bibaneeh,
edhe pse do të vihen të shohin njëri-tjetrin. Për të liruar veten nga dënimi i asaj dite, fajtori do të sakrifikonte me gjithë qejf fëmijët e vet,
Verse 70:12
وَصَاحِبَتِهٖ وَاَخِیْهِ ۟ۙ
Wa-ṣaaḥibatihee wa-ʹakheeh,
edhe gruan, edhe vëllanë e vet,
Verse 70:13
وَفَصِیْلَتِهِ الَّتِیْ تُـْٔوِیْهِ ۟ۙ
Wa-faṣeelatihil latee tuʹweeh,
edhe farefisin, që i gjendej pranë (ne jetën e Tokës),
Verse 70:14
وَمَنْ فِی الْاَرْضِ جَمِیْعًا ۙ ثُمَّ یُنْجِیْهِ ۟ۙ
Wa-mañ fil ʹarḍi jameeʻañ s̤umma yuñjeeh:
si dhe të gjithë ata që gjenden në faqe të Tokës, nëse kjo do të mund ta shpëtonte.
Verse 70:15
كَلَّا ؕ اِنَّهَا لَظٰی ۟ۙ
Kallaa! ʹinnahaa laz̤̣aa!
Por jo, (fajtori do të hidhet në zjarr)! Ai është zjarr flakërues,
Verse 70:16
نَزَّاعَةً لِّلشَّوٰی ۟ۚۖ
Nazzaaʻatal lishshawaa!
që e shkul (dhe e djeg) krejtësisht skalpin e kokës.
Verse 70:17
تَدْعُوْا مَنْ اَدْبَرَ وَتَوَلّٰی ۟ۙ
Tadʻoo man ʹadbara wa-tawallaa,
Ai thërret këdo që (i) ka kthyer shpinën e (i) është larguar (besimit),
Verse 70:18
وَجَمَعَ فَاَوْعٰی ۟
Wa-jamaʻa faʹawʻaa!
dhe që ka grumbulluar (pasuri) dhe e ka fshehur.
Verse 70:19
اِنَّ الْاِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوْعًا ۟ۙ
ʹInnal ʹiñsaana khuliq̣a halooʻaa;―
Vërtet që njeriu është krijuar i paqëndrueshëm:
Verse 70:20
اِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوْعًا ۟ۙ
ʹIẓaa massahush sharru jazooʻaa;
kur atë e godet e keqja, ai ligështohet fort,
Verse 70:21
وَّاِذَا مَسَّهُ الْخَیْرُ مَنُوْعًا ۟ۙ
Wa-ʹiẓaa massahul khayru manooʻaa;―
por, kur i bie e mira, ai bëhet koprrac.
Verse 70:22
اِلَّا الْمُصَلِّیْنَ ۟ۙ
ʹIllal Muṣalleen;―
Përjashtim bëjnë ata që falen,
Verse 70:23
الَّذِیْنَ هُمْ عَلٰی صَلَاتِهِمْ دَآىِٕمُوْنَ ۟
ʹAllaẓeena hum ʻalaa Ṣalaatihim daaaʹimoon;
e që janë të vazhdueshëm në faljet e tyre;
Verse 70:24
وَالَّذِیْنَ فِیْۤ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُوْمٌ ۟
Wallaẓeena feee ʹamwaalihim ḥaq̣q̣um maʻloom
e që caktojnë një pjesë të pasurisë së tyre
Verse 70:25
لِّلسَّآىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِ ۟
Lissaaaʹili walmaḥroom;
për lypësin dhe për nevojtarin;
Verse 70:26
وَالَّذِیْنَ یُصَدِّقُوْنَ بِیَوْمِ الدِّیْنِ ۟
Wallaẓeena yuṣaddiq̣oona bi-Yawmid Deen;
e që besojnë në Ditën e Llogarisë (Gjykimit);
Verse 70:27
وَالَّذِیْنَ هُمْ مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُّشْفِقُوْنَ ۟ۚ
Wallaẓeena hum min ʻazaabi Rabbihim mushfiq̣oon,―
e që frikësohen nga dënimi i Zotit të tyre,
Verse 70:28
اِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَیْرُ مَاْمُوْنٍ ۟
ʹInna ʻaẓaaba Rabbihim g̣ayru maʹ-moon;―
- vërtet që askush nuk është i sigurt prej dënimit të Zotit të vet -;
Verse 70:29
وَالَّذِیْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَ ۟ۙ
Wallaẓeena hum lifuroojihim ḥaafiz̤̣oon,
e që e ruajnë nderin e tyre (nga marrëdhëniet e jashtëligjshme),
Verse 70:30
اِلَّا عَلٰۤی اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَیْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَیْرُ مَلُوْمِیْنَ ۟ۚ
ʹIllaa ʻalaaa ʹazwaajihim ʹaw maa- malakat ʹaymaanuhum faʹinnahum g̣ayru maloomeen,
përveçse ndaj bashkëshorteve dhe skllaveve të veta - në këtë rast nuk meritojnë qortim,
Verse 70:31
فَمَنِ ابْتَغٰی وَرَآءَ ذٰلِكَ فَاُولٰٓىِٕكَ هُمُ الْعٰدُوْنَ ۟ۚ
Famanib tag̣aa waraaaʹa ẓaalika faʹulaaaʹika humul ʻaadoon;―
por kush kërkon jashtë këtyre caqeve, pikërisht ata janë shkelësit -;
Verse 70:32
وَالَّذِیْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رٰعُوْنَ ۟
Wallaẓeena hum liʹamaanaatihim wa-ʻahdihim raaʻoon.
e që i ruajnë amanetet dhe i plotësojnë besëlidhjet e tyre;
Verse 70:33
وَالَّذِیْنَ هُمْ بِشَهٰدٰتِهِمْ قَآىِٕمُوْنَ ۟
Wallaẓeena hum̃ bishahaadaatihim q̣aaaʹimoon;
e që gjithnjë dëshmojnë drejt;
Verse 70:34
وَالَّذِیْنَ هُمْ عَلٰی صَلَاتِهِمْ یُحَافِظُوْنَ ۟ؕ
Wallaẓeena hum ʻalaa Ṣalaatihim yuḥaafiz̤̣oon;―
e që i falin namazet rregullisht.
Verse 70:35
اُولٰٓىِٕكَ فِیْ جَنّٰتٍ مُّكْرَمُوْنَ ۟ؕ۠
ʹUlaaaʹika fee Jannaatim mukramoon.
Pikërisht ata do të jenë të nderuar në kopshtet e Xhenetit.
Verse 70:36
فَمَالِ الَّذِیْنَ كَفَرُوْا قِبَلَكَ مُهْطِعِیْنَ ۟ۙ
Famaa lil-laẓeena kafaroo q̣ibalaka muhṭiʻeen―
Ç’është kështu me jobesimtarët, që nxitojnë drejt teje
Verse 70:37
عَنِ الْیَمِیْنِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِیْنَ ۟
ʻAnil yameeni wa-ʻanish shimaali ʻizeen?
djathtas e majtas, grupe-grupe?!
Verse 70:38
اَیَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ یُّدْخَلَ جَنَّةَ نَعِیْمٍ ۟ۙ
ʹAyaṭmaʻu kullum riʹim minhum ʹañy yudkhala Jannata Naʻeem?
A mos çdonjëri prej tyre shpreson të hyjë në Kopshtin e Lumturisë?
Verse 70:39
كَلَّا ؕ اِنَّا خَلَقْنٰهُمْ مِّمَّا یَعْلَمُوْنَ ۟
Kallaa! ʹInnaa khalaq̣naahum mimmaa yaʻlamoon!
Kurrsesi! Vërtet që ata e dinë nga çfarë i kemi krijuar!
Verse 70:40
فَلَاۤ اُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشٰرِقِ وَالْمَغٰرِبِ اِنَّا لَقٰدِرُوْنَ ۟ۙ
Falaaa ʹuq̣simu bi-Rabbil Mashaariq̣i wal-Mag̣aaribi ʹinnaa la-Q̣aadiroon.
Betohem për Zotin e lindjeve dhe të perëndimeve, që Ne jemi të Zotë
Verse 70:41
عَلٰۤی اَنْ نُّبَدِّلَ خَیْرًا مِّنْهُمْ ۙ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوْقِیْنَ ۟
ʻAlaaa ʹan nubaddila khayram minhum wa-maa Naḥnu bimasbooq̣een.
t’i ndërrojmë ata me njerëz më të mirë se ata dhe askush nuk na pengon dot.
Verse 70:42
فَذَرْهُمْ یَخُوْضُوْا وَیَلْعَبُوْا حَتّٰی یُلٰقُوْا یَوْمَهُمُ الَّذِیْ یُوْعَدُوْنَ ۟ۙ
Faẓarhum yakhooḍoo wa-yalʻaboo ḥattaa yulaaq̣oo Yawmahumul laẓee yooʻadoon!
Andaj, lëri ata të zbaviten me gjëra të kota dhe të luajnë derisa të përballen me Ditën e tyre që u është premtuar,
Verse 70:43
یَوْمَ یَخْرُجُوْنَ مِنَ الْاَجْدَاثِ سِرَاعًا كَاَنَّهُمْ اِلٰی نُصُبٍ یُّوْفِضُوْنَ ۟ۙ
Yawma yakhrujoona minal ʹajdaas̤i siraaʻañ kaʹannahum ʹilaa nuṣubiñy yoofiḍoon,―
Ditën, në të cilën do të dalin nga varrezat duke vrapuar, sikur të ishin duke nxituar drejt një altari,
Verse 70:44
خَاشِعَةً اَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ؕ ذٰلِكَ الْیَوْمُ الَّذِیْ كَانُوْا یُوْعَدُوْنَ ۟۠
Khaashiʻatan ʹabṣaaruhum tarhaq̣uhum ẓillah! Ẓaalikal Yawmul laẓee kaanoo yooʻadoon!
me shikim të frikësuar e të kapluar nga poshtërimi. Ajo është Dita që u është premtuar atyre!