Surah Al-Layl

Verse 92:1

وَالَّیْلِ اِذَا یَغْشٰی ۟ۙ

Wal-Layli ʹiẓaa yag̣shaa;

শপত ৰাতিৰ, যেতিয়া ই আচ্ছন্ন কৰে,

Verse 92:2

وَالنَّهَارِ اِذَا تَجَلّٰی ۟ۙ

Wan-Nahaari ʹiẓaa tajallaa;

শপত দিনৰ, যেতিয়া ই উজ্জ্বল হয়,

Verse 92:3

وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْاُ ۟ۙ

Wa-maa khalaq̣aẓ ẓakara wal-ʹuñs̤aaa;

আৰু শপত সেই সত্ত্বাৰ, যিজনে নৰ আৰু নাৰীক সৃষ্টি কৰিছে।

Verse 92:4

اِنَّ سَعْیَكُمْ لَشَتّٰی ۟ؕ

ʹInna saʻyakum lashattaa.

নিশ্চয় তোমালোকৰ কৰ্মপ্ৰচেষ্টা বিভিন্ন প্ৰকৃতিৰ।

Verse 92:5

فَاَمَّا مَنْ اَعْطٰی وَاتَّقٰی ۟ۙ

Faʹammaa man ʹaʻṭaa wattaq̣aa,―

এতেকে যিয়ে দান কৰে আৰু তাক্বৱা অৱলম্বন কৰে,

Verse 92:6

وَصَدَّقَ بِالْحُسْنٰی ۟ۙ

Wa-ṣaddaq̣a bil-Ḥusnaa,―

লগতে যি উত্তম তাক সত্য বুলি গ্ৰহণ কৰে,

Verse 92:7

فَسَنُیَسِّرُهٗ لِلْیُسْرٰی ۟ؕ

Fasanuyassiruhoo lil-Yusraa.

শীঘ্ৰেই আমি তাৰ বাবে সুগম কৰি দিম (জান্নাতৰ) সহজ পথ।

Verse 92:8

وَاَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنٰی ۟ۙ

Wa-ʹammaa mam bakhila wastag̣naa,

আনহাতে যিয়ে কৃপণালি কৰে আৰু নিজকে স্বয়ংসম্পূৰ্ণ বুলি ভাবে,

Verse 92:9

وَكَذَّبَ بِالْحُسْنٰی ۟ۙ

Wa-kaẓẓaba bil-Ḥusnaa,―

লগতে যি উত্তম তাক অস্বীকাৰ কৰে,

Verse 92:10

فَسَنُیَسِّرُهٗ لِلْعُسْرٰی ۟ؕ

Fasanuyassiruhoo lilʻusraa;

শীঘ্ৰেই আমি তাৰ বাবে সুগম কৰি দিম (জাহান্নামৰ) কঠিন পৰিণামৰ পথ।

Verse 92:11

وَمَا یُغْنِیْ عَنْهُ مَالُهٗۤ اِذَا تَرَدّٰی ۟ؕ

Wa-maa yug̣nee ʻanhu maaluhooo ʹiẓaa taraddaa.

যেতিয়া সি ধ্বংস হ’ব, তেতিয়া তাৰ সম্পদ কোনো কামত নাহিব।

Verse 92:12

اِنَّ عَلَیْنَا لَلْهُدٰی ۟ؗۖ

ʹInna ʻalaynaa lal-hudaa,

নিশ্চয় পথপ্ৰদৰ্শন কৰাটোৱে হৈছে আমাৰ কৰ্তব্য।

Verse 92:13

وَاِنَّ لَنَا لَلْاٰخِرَةَ وَالْاُوْلٰی ۟

Wa-ʹinna lanaa lal-ʹAakhirata wal-ʹOolaa.

নিশ্চয় আমিয়েই পৰকাল আৰু ইহকালৰ মালিক।

Verse 92:14

فَاَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظّٰی ۟ۚ

Faʹañẓartukum Naarañ talaz̤̣z̤̣aa.

এতেকে আমি তোমালোকক লেলিহান জুই সম্পৰ্কে সতৰ্ক কৰি দিছোঁ।

Verse 92:15

لَا یَصْلٰىهَاۤ اِلَّا الْاَشْقَی ۟ۙ

Laa- yaṣlaahaaa ʹillal ʹashq̣aa,―

তাত প্ৰৱেশ কৰিব কেৱল সেই ব্যক্তি, যিজন হ’ব চৰম দুৰ্ভগীয়া,

Verse 92:16

الَّذِیْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰی ۟ؕ

ʹAllaẓee kaẓẓaba wa-tawallaa.

যিয়ে অস্বীকাৰ কৰিছে আৰু মুখ ঘূৰাই লৈছে।

Verse 92:17

وَسَیُجَنَّبُهَا الْاَتْقَی ۟ۙ

Wa-sa-yujannabuhal ʹatq̣aa,―

আৰু ইয়াৰ পৰা দুৰৈত ৰখা হ’ব পৰম মুত্তাক্বী ব্যক্তিক,

Verse 92:18

الَّذِیْ یُؤْتِیْ مَالَهٗ یَتَزَكّٰی ۟ۚ

ʹAllaẓee yuʹtee maalahoo yatazakkaa,

যিয়ে আত্মশুদ্ধিৰ বাবে নিজৰ সম্পদ দান কৰে,

Verse 92:19

وَمَا لِاَحَدٍ عِنْدَهٗ مِنْ نِّعْمَةٍ تُجْزٰۤی ۟ۙ

Wa-maa liʹaḥadin ʻiñdahoo min niʻmatiñ tujzaa,

আৰু তাৰ প্ৰতি কাৰো এনে অনুগ্ৰহ নাই যাৰ প্ৰতিদান দিব লাগিব,

Verse 92:20

اِلَّا ابْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْاَعْلٰی ۟ۚ

ʹIllab tig̣aaaʹa Wajhi Rabbihil ʹAʻ-laa;

কেৱল তাৰ মহান প্ৰতিপালকৰ সন্তুষ্টিৰ প্ৰত্যাশাত;

Verse 92:21

وَلَسَوْفَ یَرْضٰی ۟۠

Wa-lasawfa yarḍaa.

আৰু অনতিপলমে তেওঁ সন্তুষ্টি লাভ কৰিব।