Surah Al-Ghashiyah

Verse 88:1

هَلْ اَتٰىكَ حَدِیْثُ الْغَاشِیَةِ ۟ؕ

Hal ʹataaka ḥadees̤ul G̣aashiyah?

(විනාශය) ආවරණය කරන සිද්ධිය පිළිබඳ පුවත නුඹ වෙත පැමිණියේ ද?

Verse 88:2

وُجُوْهٌ یَّوْمَىِٕذٍ خَاشِعَةٌ ۟ۙ

Wujoohuñy Yawmaʹiẓin khaashiʻah,

එදින (ඇතැම් අයගේ) මුහුණු යටහත් පහත්ව අවමානයෙන් පවතී.

Verse 88:3

عَامِلَةٌ نَّاصِبَةٌ ۟ۙ

ʻAamilatun naaṣibah,

වෙහෙසව හා විඩාවට පත්ව පවතී.

Verse 88:4

تَصْلٰی نَارًا حَامِیَةً ۟ۙ

Taṣlaa Naaran ḥaamiyah,―

ඇවිළෙන ගින්නට ඒවා පිවිස දැවෙනු ඇත.

Verse 88:5

تُسْقٰی مِنْ عَیْنٍ اٰنِیَةٍ ۟ؕ

Tusq̣aa min ʻaynin ʹaaniyah,

(ඔවුන්) උණු දිය උල්පතින් පොවනු ලබනු ඇත.

Verse 88:6

لَیْسَ لَهُمْ طَعَامٌ اِلَّا مِنْ ضَرِیْعٍ ۟ۙ

Laysa lahum ṭaʻaamun ʹillaa miñ Ḍareeʻ

ඔවුනට කටු සහිත ශාක මිස වෙනත් අහරක් නැත.

Verse 88:7

لَّا یُسْمِنُ وَلَا یُغْنِیْ مِنْ جُوْعٍ ۟ؕ

Laa- yusminu wa-laa yug̣nee miñ jooʻ.

එය (ඔවුන් ව) පුෂ්ටිමත් නො කරයි. තවද කුසගින්න (නිවන්න)ට උපාකර නො වෙයි.

Verse 88:8

وُجُوْهٌ یَّوْمَىِٕذٍ نَّاعِمَةٌ ۟ۙ

Wujoohuñy Yawmaʹiẓin naaʻimah,

(ඇතැම්) මුහුණු සතුටින් පිරී පවතී.

Verse 88:9

لِّسَعْیِهَا رَاضِیَةٌ ۟ۙ

Lisaʻyihaa raaḍiyah,

ඒවායෙහි ශ්‍රමයන් පිළිබඳව තෘප්තියට පත් ව,

Verse 88:10

فِیْ جَنَّةٍ عَالِیَةٍ ۟ۙ

Fee Jannatin ʻaaliyah,

උසස් ස්වර්ග උයන්හි (පවතී.)

Verse 88:11

لَّا تَسْمَعُ فِیْهَا لَاغِیَةً ۟ؕ

Laa- tasmaʻu feehaa laag̣iyah:

එහි පුහු වදන් ශ්‍රවණය නො කරයි.

Verse 88:12

فِیْهَا عَیْنٌ جَارِیَةٌ ۟ۘ

Feehaa ʻaynuñ jaariyah,

එහි ගලා යන උල්පත් ඇත.

Verse 88:13

فِیْهَا سُرُرٌ مَّرْفُوْعَةٌ ۟ۙ

Feehaa Sururum marfooʻah,

එහි උස් නිදියහන් ද ඇත.

Verse 88:14

وَّاَكْوَابٌ مَّوْضُوْعَةٌ ۟ۙ

Wa-ʹakwaabum mawḍooʻah,

(බීමට) තබන ලද ගුරුලේත්තු ද,

Verse 88:15

وَّنَمَارِقُ مَصْفُوْفَةٌ ۟ۙ

Wa-namaariq̣u maṣfoofah,

වියන ලද කොට්ට ද,

Verse 88:16

وَّزَرَابِیُّ مَبْثُوْثَةٌ ۟ؕ

Wa-zaraabiyyu mabs̤oos̤ah.

දිග හරින ලද බුමුතුරුණු ද ඇත.

Verse 88:17

اَفَلَا یَنْظُرُوْنَ اِلَی الْاِبِلِ كَیْفَ خُلِقَتْ ۟ۥ

ʹAfalaa yañz̤̣uroona ʹilal ʹibili kayfa khuliq̣at?―

ඔටුවා දෙස එය කෙසේ මවනු ලැබුවේ දැ? යි ඔවුහු නිරීක්ෂා කොට බැලිය යුතු නො වේ ද?

Verse 88:18

وَاِلَی السَّمَآءِ كَیْفَ رُفِعَتْ ۟ۥ

Wa-ʹilas Samaaaʹi kayfa rufiʻat?―

අහස දෙස එය කෙසේ ඔසවනු ලැබුවේ දැ? යි ද;

Verse 88:19

وَاِلَی الْجِبَالِ كَیْفَ نُصِبَتْ ۟ۥ

Wa-ʹilal Jibaali kayfa nuṣibat?

කඳු දෙස එය කෙසේ සවි කරනු ලැබුවේ දැ? යි ද;

Verse 88:20

وَاِلَی الْاَرْضِ كَیْفَ سُطِحَتْ ۟ۥ

Wa-ʹilal ʹArḍi kayfa suṭiḥat?

මහපොළොව දෙස එය කෙසේ ව්‍යාප්ත කරනු ලැබුවේ දැ? යි ද (ඔවුහු නිරීක්ෂා කොට බැලිය යුතු නො වේ ද?)

Verse 88:21

فَذَكِّرْ ؕ۫ اِنَّمَاۤ اَنْتَ مُذَكِّرٌ ۟ؕ

Faẓakkir, ʹinnamaaa ʹañta muẓakkir.

එහෙයින් නුඹ සිහිපත් කරනු. නියත වශයෙන් ම නුඹ සිහිපත් කරන්නෙකු පමණි.

Verse 88:22

لَسْتَ عَلَیْهِمْ بِمُصَۜیْطِرٍ ۟ۙ

Lasta ʻalayhim̃ bimuṣayṭir.

නුඹ ඔවුන් කෙරෙහි බලය දරන්නෙක් නො වන්නෙහි ය.

Verse 88:23

اِلَّا مَنْ تَوَلّٰی وَكَفَرَ ۟ۙ

ʹIllaa mañ tawallaa wa-kafar,―

කවරෙකු පිටුපාමින් ප්‍රතික්ෂේප කළේ ද ඔහු කෙරෙහි පමණක් මිස.

Verse 88:24

فَیُعَذِّبُهُ اللّٰهُ الْعَذَابَ الْاَكْبَرَ ۟ؕ

Fayuʻaẓẓibuhul laahul ʻAẓaabal ʹakbar.

සැබැවින් ම අල්ලාහ් (පිටුපාමින් ප්‍රතික්ෂේප කළ) ඔහුට අතිමහත් දඬුවමකින් දඬුවම් කරන්නේ ය.

Verse 88:25

اِنَّ اِلَیْنَاۤ اِیَابَهُمْ ۟ۙ

ʹInna ʹilaynaaa ʹIyaabahum;

සැබැවින් ම ඔවුන්ගේ නැවත පැමිණීම අප වෙත ය.

Verse 88:26

ثُمَّ اِنَّ عَلَیْنَا حِسَابَهُمْ ۟۠

S̤umma ʹinna ʻalaynaa ḥisaabahum.

පසුව සැබැවින් ම ඔවුන් (කළ ක්‍රියාවන්)ගේ ගණනය අප මත ය.