Surah Ad-Duhaa

Verse 93:1

وَالضُّحٰی ۟ۙ

Waḍ-Ḍuḥaa,

ขอสาบานด้วยเวลาสาย

Verse 93:2

وَالَّیْلِ اِذَا سَجٰی ۟ۙ

Wal-Layli ʹiẓaa sajaa,―

และด้วยเวลากลางคืนเมื่อมันมืด และสงัดเงียบ

Verse 93:3

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلٰی ۟ؕ

Maa- wad-daʻaka Rabbuka wa-maa q̣alaa.

พระเจ้าของเจ้ามิได้ทรงทอดทิ้งเจ้า และมิได้ทรงโกรธเคืองเจ้า

Verse 93:4

وَلَلْاٰخِرَةُ خَیْرٌ لَّكَ مِنَ الْاُوْلٰی ۟ؕ

Wa-lalʹAakhiratu khayrul laka minal ʹOolaa.

และแน่นอนเบื้องปลายเป็นการดียิ่งแก่เจ้ากว่าเบื้องต้น

Verse 93:5

وَلَسَوْفَ یُعْطِیْكَ رَبُّكَ فَتَرْضٰی ۟ؕ

Walasawfa yuʻṭeeka Rabbuka fatarḍaa.

และความแน่นอนพระเจ้าของเจ้าจะให้แก่เจ้าจนกว่าจะพอใจ

Verse 93:6

اَلَمْ یَجِدْكَ یَتِیْمًا فَاٰوٰی ۪۟

ʹAlam yajidka yateemañ faʹaawaa?

พระองค์มิได้ทรงพบเจ้าเป็นกำพร้าแล้วทรงให้ที่พึ่งดอกหรือ

Verse 93:7

وَوَجَدَكَ ضَآلًّا فَهَدٰی ۪۟

Wa-wajadaka ḍaaal-lañ fahadaa.

และทรงพบเจ้าระเหเร่ร่อน แล้วก็ทรงชี้แนะทาง (แก่เจ้า) ดอกหรือ

Verse 93:8

وَوَجَدَكَ عَآىِٕلًا فَاَغْنٰی ۟ؕ

Wa-wajadaka ʻaaaʹilañ faʹag̣naa.

และทรงพบเจ้าเป็นผู้ขัดสน แล้วให้มั่งคั่ง (แก่) เจ้าดอกหรือ

Verse 93:9

فَاَمَّا الْیَتِیْمَ فَلَا تَقْهَرْ ۟ؕ

Faʹammal yateema falaa taq̣har,

ดังนั้นส่วนเด็กกำพร้าเจ้าอย่าข่มขี่

Verse 93:10

وَاَمَّا السَّآىِٕلَ فَلَا تَنْهَرْ ۟ؕ

Wa-ʹammas saaa-ʹila falaa tanhar:

และส่วนผู้เอ่ยขอนั้น เจ้าอย่าตวาดขับไล่

Verse 93:11

وَاَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ۟۠

Wa-ʹammaa biniʻmati Rabbika faḥaddis̤!

และส่วนความโปรดปรานแห่งพระเจ้าของเจ้านั้นเจ้าจงแสดงออก