Surah Ad-Duhaa

Verse 93:1

وَالضُّحٰی ۟ۙ

Waḍ-Ḍuḥaa,

காலைப்பொழுதின் மீது சத்தியமாக!

Verse 93:2

وَالَّیْلِ اِذَا سَجٰی ۟ۙ

Wal-Layli ʹiẓaa sajaa,―

மறைத்துக் கொள்ளும் (இருண்ட) இரவின் மீது சத்தியமாக!

Verse 93:3

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلٰی ۟ؕ

Maa- wad-daʻaka Rabbuka wa-maa q̣alaa.

(நபியே!) உமது இறைவன் உம்மைக் கைவிடவுமில்லை; (உம்மை) வெறுக்கவுமில்லை.

Verse 93:4

وَلَلْاٰخِرَةُ خَیْرٌ لَّكَ مِنَ الْاُوْلٰی ۟ؕ

Wa-lalʹAakhiratu khayrul laka minal ʹOolaa.

(ஒவ்வொரு நாளும் உமது) பிந்திய நிலைமை, முந்திய நிலைமையை விட நிச்சயமாக மிக்க மேலானதாக இருக்கிறது.

Verse 93:5

وَلَسَوْفَ یُعْطِیْكَ رَبُّكَ فَتَرْضٰی ۟ؕ

Walasawfa yuʻṭeeka Rabbuka fatarḍaa.

உமது இறைவன் மேலும் (பல உயர் பதவிகளை) உமக்கு அளிப்பான். (அவற்றைக் கொண்டு) நீர் திருப்தியடைவீர்.

Verse 93:6

اَلَمْ یَجِدْكَ یَتِیْمًا فَاٰوٰی ۪۟

ʹAlam yajidka yateemañ faʹaawaa?

உம்மை அநாதையாகக் கண்டு, அவன் உமக்குத் தங்கும் இடம் அளி(த்து ஆதரி)க்க வில்லையா?

Verse 93:7

وَوَجَدَكَ ضَآلًّا فَهَدٰی ۪۟

Wa-wajadaka ḍaaal-lañ fahadaa.

திகைத்துத் தயங்கியவராக உம்மைக் கண்ட அவன் நேரான வழியில் (உம்மைச்) செலுத்தினான்.

Verse 93:8

وَوَجَدَكَ عَآىِٕلًا فَاَغْنٰی ۟ؕ

Wa-wajadaka ʻaaaʹilañ faʹag̣naa.

முடைப்பட்டவராக உம்மைக் கண்ட அவன் (உம்மைத்) தனவந்தராக்கி வைத்தான். (அல்லவா?)

Verse 93:9

فَاَمَّا الْیَتِیْمَ فَلَا تَقْهَرْ ۟ؕ

Faʹammal yateema falaa taq̣har,

ஆகவே, (இவற்றுக்கு நன்றி செலுத்துவதற்காக) நீர் அநாதைகளைக் கடுகடுக்காதீர்.

Verse 93:10

وَاَمَّا السَّآىِٕلَ فَلَا تَنْهَرْ ۟ؕ

Wa-ʹammas saaa-ʹila falaa tanhar:

யாசிப்பவரை வெருட்டாதீர்.

Verse 93:11

وَاَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ۟۠

Wa-ʹammaa biniʻmati Rabbika faḥaddis̤!

(உம்மீது புரிந்துள்ள) உமது இறைவனின் அருளைப் (பிறருக்கு) அறிவித்து (அவனுக்கு நன்றி செலுத்தி)க் கொண்டிருப்பீராக!