Surah Ad-Duhaa

Verse 93:1

وَالضُّحٰی ۟ۙ

Waḍ-Ḍuḥaa,

Betohem në shkëlqimin e paradites

Verse 93:2

وَالَّیْلِ اِذَا سَجٰی ۟ۙ

Wal-Layli ʹiẓaa sajaa,―

dhe në natën kur erret e qetësohet,

Verse 93:3

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلٰی ۟ؕ

Maa- wad-daʻaka Rabbuka wa-maa q̣alaa.

se Zoti yt nuk të ka braktisur e as nuk të urren (o Muhamed)!

Verse 93:4

وَلَلْاٰخِرَةُ خَیْرٌ لَّكَ مِنَ الْاُوْلٰی ۟ؕ

Wa-lalʹAakhiratu khayrul laka minal ʹOolaa.

Natyrisht, jeta e ardhshme për ty është më e mirë se kjo jetë,

Verse 93:5

وَلَسَوْفَ یُعْطِیْكَ رَبُّكَ فَتَرْضٰی ۟ؕ

Walasawfa yuʻṭeeka Rabbuka fatarḍaa.

e, sigurisht që Zoti yt do të të japë ty, sa të jesh i kënaqur.

Verse 93:6

اَلَمْ یَجِدْكَ یَتِیْمًا فَاٰوٰی ۪۟

ʹAlam yajidka yateemañ faʹaawaa?

A nuk ishe jetim e Ai të dha strehë?

Verse 93:7

وَوَجَدَكَ ضَآلًّا فَهَدٰی ۪۟

Wa-wajadaka ḍaaal-lañ fahadaa.

A nuk të gjeti të paditur (për Islamin) e të udhëzoi?

Verse 93:8

وَوَجَدَكَ عَآىِٕلًا فَاَغْنٰی ۟ؕ

Wa-wajadaka ʻaaaʹilañ faʹag̣naa.

A nuk ishe nevojtar e të bëri të mos ia kesh nevojën askujt?

Verse 93:9

فَاَمَّا الْیَتِیْمَ فَلَا تَقْهَرْ ۟ؕ

Faʹammal yateema falaa taq̣har,

Prandaj, mos e shtyp jetimin,

Verse 93:10

وَاَمَّا السَّآىِٕلَ فَلَا تَنْهَرْ ۟ؕ

Wa-ʹammas saaa-ʹila falaa tanhar:

lypësin mos e shtyj me ashpërsi

Verse 93:11

وَاَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ۟۠

Wa-ʹammaa biniʻmati Rabbika faḥaddis̤!

dhe shpalli dhuntitë e Zotit tënd!