Surah Abasa

Verse 80:1

عَبَسَ وَتَوَلّٰۤی ۟ۙ

ʻABASA wa-tawallaa,

(நம் நபி) கடுகடுத்தார்; புறக்கணித்தார். (எதற்காக?)

Verse 80:2

اَنْ جَآءَهُ الْاَعْمٰى ۟ؕ

ʹAñ jaaa-ʹahul ʹaʻmaa.

தன்னிடம் ஓர் பார்வையற்றவர் வந்ததற்காக.

Verse 80:3

وَمَا یُدْرِیْكَ لَعَلَّهٗ یَزَّ ۟ۙ

Wa-maa yudreeka laʻallahoo yaz-zakkaa?―

(நபியே! உம்மிடம் வந்த) அவர் பரிசுத்தவானாக இருக்கலாம் என்பதை நீர் அறிவீரா?

Verse 80:4

اَوْ یَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرٰى ۟ؕ

ʹAw yaẓ-ẓak-karu fatañfaʻahuẓ Ẓikraa?

அல்லது அவர் நல்லுணர்வு பெறுவார். (உமது) நல்லுபதேசம் அவருக்குப் பயனளிக்கலாம் (என்பதை நீர் அறிவீரா? அவ்வாறிருக்க, அவரை நீர் ஏன் கடுகடுத்துப் புறக்கணித்தீர்?)

Verse 80:5

اَمَّا مَنِ اسْتَغْنٰى ۟ۙ

ʹAmmaa manis tag̣naa,

(நபியே! மார்க்கத்தை) எவன் அலட்சியம் செய்கிறானோ,

Verse 80:6

فَاَنْتَ لَهٗ تَصَدّٰى ۟ؕ

Faʹañta lahoo taṣaddaa;

அவனை வரவேற்பதில் நீர் அதிக சிரமத்தை எடுத்துக் கொள்கிறீர்.

Verse 80:7

وَمَا عَلَیْكَ اَلَّا یَزَّكّٰى ۟ؕ

Wa-maa ʻalayka ʹallaa yaz-zakkaa.

அவன் பரிசுத்தவானாக ஆகாவிட்டால் அதைப் பற்றி உம் மீது ஒரு குற்றமும் இல்லை(யே)!

Verse 80:8

وَاَمَّا مَنْ جَآءَكَ یَسْعٰى ۟ۙ

Wa-ʹammaa mañ jaaa-ʹaka yasʻaa,

எவர் (தானாகவே) உம்மிடம் ஓடி வருகிறாரோ,

Verse 80:9

وَهُوَ یَخْشٰى ۟ۙ

Wa-huwa yakhshaa,

அவர்தான் (அல்லாஹ்வுக்குப்) பயப்படுகிறவர்.

Verse 80:10

فَاَنْتَ عَنْهُ تَلَهّٰى ۟ۚ

Faʹañta ʻanhu talahhaa.

எனினும், நீர் அவரை அலட்சியம் செய்து விடுகிறீர்.

Verse 80:11

كَلَّاۤ اِنَّهَا تَذْكِرَةٌ ۟ۚ

Kallaaa ʹinnahaa Taẓkirah:

அவ்வாறு செய்யாதீர். (திரு குர்ஆனாகிய) இது ஒரு நல்லுபதேசம்தான்.

Verse 80:12

فَمَنْ شَآءَ ذَكَرَهٗ ۟ۘ

Famañ shaaʹa ẓakarah.

எவர் (நேரான வழியில் செல்ல) விரும்புகிறாரோ அவர் இதை(ச் செவியுற்று) ஞாபகத்தில் வைத்துக் கொள்வார்.

Verse 80:13

فِیْ صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ ۟ۙ

Fee ṣuḥufim mukarramah,

இது (லவ்ஹுல் மஹ்ஃபூள் என்னும்) மிக்க கண்ணியமான புத்தகத்தில் (வரையப்பட்டுள்ளது);

Verse 80:14

مَّرْفُوْعَةٍ مُّطَهَّرَةٍۭ ۟ۙ

Marfooʻatim muṭahharah,

உயர்வுமிக்க தூய்மையான இடத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளது; (அது) மிகப் பரிசுத்தமானது.

Verse 80:15

بِاَیْدِیْ سَفَرَةٍ ۟ۙ

Biʹaydee safarah―

எழுதுபவர்களின் கைகளினால் (வரையப்பட்டது).

Verse 80:16

كِرَامٍ بَرَرَةٍ ۟ؕ

Kiraamim bararah.

(அவர்கள்) மிக கண்ணியமானவர்கள், மிக நல்லவர்கள்.

Verse 80:17

قُتِلَ الْاِنْسَانُ مَاۤ اَكْفَرَهٗ ۟ؕ

Q̣utilal ʹiñsaanu maaa ʹakfarah?

(பாவம் செய்யும்) மனிதனுக்குக் கேடுதான். அவன் எவ்வளவு நன்றிகெட்டவனாக இருக்கிறான்.

Verse 80:18

مِنْ اَیِّ شَیْءٍ خَلَقَهٗ ۟ؕ

Min ʹayyi shayʹin khalaq̣ah?

எதைக்கொண்டு (இறைவன்) அவனைப் படைத்திருக்கிறான் (என்பதை அவன் கவனித்தானா)?

Verse 80:19

مِنْ نُّطْفَةٍ ؕ خَلَقَهٗ فَقَدَّرَهٗ ۟ۙ

Min nuṭfah: khalaq̣ahoo faq̣addarah;

ஒரு துளி இந்திரியத்தைக் கொண்டுதான் அவன் அவனைப் படைக்கிறான். (அவன் இருக்கின்ற இவ்வாறே, அவனை மனிதனாக அமைத்து) அவனுக்குச் சக்தியைக் கொடுத்தான்.

Verse 80:20

ثُمَّ السَّبِیْلَ یَسَّرَهٗ ۟ۙ

S̤ummas sabeela yas-sarah;

பின்னர், அவன் செய்யக்கூடிய (நன்மை தீமைக்குரிய) வழியை அவனுக்கு எளிதாக்கி வைத்தான்.

Verse 80:21

ثُمَّ اَمَاتَهٗ فَاَقْبَرَهٗ ۟ۙ

S̤umma ʹamaatahoo faʹaq̣barah;

பின்னர், அவனை மரணிக்கச் செய்து சமாதியில் புகுத்துகிறான்.

Verse 80:22

ثُمَّ اِذَا شَآءَ اَنْشَرَهٗ ۟ؕ

S̤umma ʹiẓaa shaaaʹa ʹañsharah.

பின்னர் (அவன் விரும்பியபொழுது உயிர் கொடுத்து) அவனே அவனை உயிர்ப்பிப்பான்.

Verse 80:23

كَلَّا لَمَّا یَقْضِ مَاۤ اَمَرَهٗ ۟ؕ

Kallaa lammaa yaq̣ḍi maaa ʹamarah.

எனினும், நிச்சயமாக மனிதன் இறைவனுடைய கட்டளையை நிறைவேற்றுவதில்லை.

Verse 80:24

فَلْیَنْظُرِ الْاِنْسَانُ اِلٰى طَعَامِهٖۤ ۟ۙ

Falyañz̤̣uril ʹiñsaanu ʹilaa Ṭaʻaamih:

மனிதன் தன் உணவை (அது எங்கிருந்து எவ்வாறு வருகிறது என்பதைச்) சிறிது கவனித்துப் பார்க்கவும்.

Verse 80:25

اَنَّا صَبَبْنَا الْمَآءَ صَبًّا ۟ۙ

ʹAnnaa ṣabab nalmaaaʹa ṣabbaa,

நிச்சயமாக நாமே ஏராளமான மழையை பொழியச் செய்தோம்,

Verse 80:26

ثُمَّ شَقَقْنَا الْاَرْضَ شَقًّا ۟ۙ

S̤umma sha-q̣aq̣nal ʹarḍa shaq̣q̣aa;

பின்னர், பூமியையும் பிளந்(து வெடிக்கச் செய்)தோம்.

Verse 80:27

فَاَنْۢبَتْنَا فِیْهَا حَبًّا ۟ۙ

Faʹambatnaa feehaa Ḥabbaa,

பின்னர், அதிலிருந்து வித்துக்களை முளைத்து வளரும்படி செய்கிறோம்.

Verse 80:28

وَّعِنَبًا وَّقَضْبًا ۟ۙ

Wa-ʻinabañw Waq̣aḍbaa,

(இவ்வாறு) திராட்சைக் கனிகளையும் மற்ற காய்கறிகளையும்,

Verse 80:29

وَّزَیْتُوْنًا وَّنَخْلًا ۟ۙ

Wa-zaytoonañw Wanakhlaa,

ஜைத்தூனையும், பேரீச்சை மரத்தையும்,

Verse 80:30

وَّحَدَآىِٕقَ غُلْبًا ۟ۙ

Wa-ḥadaaaʹiq̣a g̣ulbaa,

கிளைகள் அடர்ந்த தோப்புகளையும்,

Verse 80:31

وَّفَاكِهَةً وَّاَبًّا ۟ۙ

Wa-faaki-hatañw Waʹabbaa,

கனிவர்க்கங்களையும், புற்பூண்டுகளையும்,

Verse 80:32

مَّتَاعًا لَّكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْ ۟ؕ

Mataaʻal lakum wa-liʹanʻaamikum.

உங்களுக்கும் உங்கள் கால்நடைகளுக்கும், பயனளிக்குமாறு (முளைக்க வைக்கிறோம்).

Verse 80:33

فَاِذَا جَآءَتِ الصَّآخَّةُ ۟ؗ

Faʹiẓaa jaaa-ʹatiṣ Ṣaaakhkhah,―

(உலக முடிவின்பொழுது செவிகளை) செவிடாக்கும்படியான (பயங்கரச்) சப்தம் ஏற்படுமாயின்,

Verse 80:34

یَوْمَ یَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ اَخِیْهِ ۟ۙ

Yawma yafirrul mar-ʹu min ʹakheeh,

அந்நாளில் மனிதன் தன் சகோதரனை விட்டும் வெருண்டோடுவான்,

Verse 80:35

وَاُمِّهٖ وَاَبِیْهِ ۟ۙ

Wa-ʹummihee wa-ʹabeeh,

தன் தாயை விட்டும், தன் தந்தையை விட்டும்,

Verse 80:36

وَصَاحِبَتِهٖ وَبَنِیْهِ ۟ؕ

Wa-ṣaaḥi-batihee wa-baneeh.

தன் மனைவியை விட்டும், தன் பிள்ளைகளை விட்டும் (ஓடுவான்).

Verse 80:37

لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ یَوْمَىِٕذٍ شَاْنٌ یُّغْنِیْهِ ۟ؕ

Likul lim-riʹim minhum Yawmaʹiẓiñ shaʹnuñy yug̣neeh.

அந்நாளில், அவர்களில் ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும், மற்றவர்களைக் கவனிக்க முடியாதவாறு சொந்தக் கவலை ஏற்பட்டுவிடும்.

Verse 80:38

وُجُوْهٌ یَّوْمَىِٕذٍ مُّسْفِرَةٌ ۟ۙ

Wujoohuñy Yawmaʹiẓim musfirah,

எனினும், அந்நாளில் சில முகங்கள் பிரகாசமுள்ளவையாகவும்,

Verse 80:39

ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ ۟ۚ

Ḍaaḥikatum mustabshirah.

சந்தோஷத்தால் சிரித்தவையாகவும் இருக்கும்.

Verse 80:40

وَوُجُوْهٌ یَّوْمَىِٕذٍ عَلَیْهَا غَبَرَةٌ ۟ۙ

Wa-wujoohuñy Yawmaʹiẓin ʻalayhaa g̣abarah;

அந்நாளில் வேறு சில முகங்கள் மீது, புழுதி படிந்து கிடக்கும்.

Verse 80:41

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ۟ؕ

Tarhaq̣uhaa q̣atarah:

கருமை இருள் அவற்றை மூடிக்கொள்ளும், (துக்கத்தால் அவர்களது முகங்கள் இருளடைந்து கிடக்கும்).

Verse 80:42

اُولٰٓىِٕكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ ۟۠

ʹUlaaaʹika humul kafaratul Fajarah.

இவர்கள்தான் (மறுமையை) நிராகரித்துப் பாவம் செய்பவர்கள்.