Al-Mutaffifin

وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِينَ

Waylul lil-muṭaffifeen,―

وای بر کم فروشان.

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ

ʹAllaẓeena ʹiẓak taaloo ʻalan naasi yastawfoon,

کسانی‌که چون (برای خود) از مردم پیمانه می‌کنند، حق خود را کامل می‌گیرند.

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ

Wa-ʹiẓaa kaaloohum ʹaw Wazanoohum yukhsiroon.

و هنگامی‌که (می‌خواهند) برای آنان پیمانه یا وزن کنند، کم می‌گذارند.

أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ

ʹAlaa yaz̤̣unnu ʹulaaaʹika ʹannahum mabʻoos̤oon

آیا آن‌ها گمان نمی‌کنند که (قیامت فرا می‌رسد و از قبرها) برانگیخته می‌شود.

لِيَوْمٍ عَظِيمٍ

Li-Yawmin ʻAz̤̣eem.

در روزی بزرگ؟!

يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

Yawma yaq̣oomun naasu li-Rabbil ʻAalameen?

(همان) روزی‌که مردم در پیشگاه پروردگار جهانیان می‌ایستند.

كَلَّآ إِنَّ كِتَـٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍ

Kallaaa ʹinna Kitaabal fujjaari lafee Sijjeen.

هرگز چنین نیست (که کافران پنداشته‌اند) حقا که نامۀ (اعمال) بدکاران در سجین است.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌ

Wa-maaa ʹadraaka maa- Sijjeen?

و تو چه دانی که سجین چیست؟!

كِتَـٰبٌ مَّرْقُومٌ

Kitaabum marq̣oom.

کتابی است که (اعمال بدکاران در آن) نوشته شده است.

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ

Wayluñy Yawmaʹiẓil lil-mukaẓẓibeen―

در آن روز وای بر تکذیب کنندگان!

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ

ʹAllaẓeena yukaẓẓiboona bi-Yawmid Deen.

آنان که روز جزا را (انکار و) تکذیب می‌کنند.

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ

Wa-maa yukaẓẓibu biheee ʹillaa kullu muʻtadin ʹas̤eem!

و جز ستمکاران گنهکار (کسی) آن (روز) را تکذیب نمی‌کنند.

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَـٰتُنَا قَالَ أَسَـٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ

ʹIẓaa tutlaa ʻalayhi ʹAayaatunaa q̣aala ʹAsaaṭeerul ʹAwwaleen!

چون آیات ما بر او تلاوت شود، گوید: «(این) افسانه‌های گذشتگان است».

كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ

Kallaa bal; raana ʻalaa q̣uloobihim maa kaanoo yaksiboon!

هرگز چنین نیست (که آن‌ها گمان می‌کنند) بلکه (بسبب) آنچه کرده‌اند بر دل‌هایشان زنگار بسته است.

كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّمَحْجُوبُونَ

Kallaaa ʹinnahum ʻar Rabbihim Yawmaʹiẓil lamaḥjooboon.

هرگز چنین نیست (که آن‌ها می‌پندارند) بی‌گمان آن‌ها در آن روز از (دیدار) پروردگار‌شان یقیناً محجوب و محرومند.

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ

S̤umma ʹinnahum laṣaalul Jaḥeem.

سپس (بعد از حساب) مسلماً وارد دوزخ می‌شوند.

ثُمَّ يُقَالُ هَـٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

S̤umma yuq̣aalu haaẓal laẓee kuñtum̃ bihee tukaẓẓiboon!

آنگاه به آن‌ها گفته می‌شود: «این (آتش) همان جیزی است که آن را تکذیب می‌کردید!».

كَلَّآ إِنَّ كِتَـٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ

Kallaaa ʹinna Kitaabal ʹAbraari lafee ʻIlliyyeen.

هرگز چنین نیست (که آن‌ها می‌پندارند) بی‌گمان نامۀ (اعمال) نیکوکاران در علیین است.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ

Wa-maaa ʹadraaka maa- ʻIlliyyoon?

و تو چه دانی که علیین چیست؟!

كِتَـٰبٌ مَّرْقُومٌ

Kitaabum marq̣oom,

کتابی است که (اعمال نیکوکاران در آن) نوشته شده است.

يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ

Yashhaduhul Muq̣arraboon.

که مقربان (درگاه الهی) بر آن حاضر شوند (و گواهی دهند).

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ

ʹInnal ʹAbraara lafee Naʻeem:

همانا نیکوکاران در نعمت (های بهشت) هستند.

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ

ʻAlal ʹaraaaʹiki yañz̤̣uroon:

برتخت‌ها (تکیه زده و) می‌نگرند.

تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ

Taʻrifu fee wujoohihim naḍratan Naʻeem.

خرمی و نشاط نعمت را در چهره‌هایشان (می‌بینی و) می‌شناسی.

يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍ مَّخْتُومٍ

Yusq̣awna mir raḥeeq̣im makhtoom:

آن‌ها از شراب ناب مهرشده، (نوشانده و) سیراب می‌شوند.

خِتَـٰمُهُۥ مِسْكٌ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَـٰفِسُونَ

Khitaamuhoo misk: wa-fee ẓaalika falyatanaafasil mutanaafisoon:

مهری که بر آن نهاده شده از مشک است، و در این (شراب و نعمت‌هایی دیگر بهشت) مشتاقان باید بر یکدیگر پیشی گیرند.

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ

Wa-mizaajuhoo miñ Tasneem,

و آمیزه‌اش از تسنیم است.

عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ

ʻAynañy yashrabu bihal Muq̣arraboon.

(همان) چشمه‌ای که مقربان (درگاه الهی) از آن می‌نوشند.

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ

ʹInnal laẓeena ʹajramoo kaanoo minal laẓeena ʹaamanoo yaḍḥakoon,

همانا کسانی‌که جرم و گناه کردند پیوسته (در دنیا) بر کسانی‌که ایمان آورده بودند می‌خندیدند.

وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ

Wa-ʹiẓaa marroo bihim yatag̣aamazoon;

و هرگاه (مؤمنان) از کنار‌شان می‌گذشتند با چشم و ابرو به هم اشاره می‌کردند.

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ

Wa-ʹiẓañ q̣alabooo ʹilaaa ʹahlihimuñ q̣alaboo fakiheen;

و چون به سوی خانوادۀ خود باز می‌گشتند، شادمان و خندان باز می‌گشتند.

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ

Wa-ʹiẓaa raʹawhum q̣aalooo ʹinna haaaʹulaaaʹi laḍaaal-loon!

و هنگامی‌که مؤمنان را می‌دیدند می‌گفتند: «بی‌گمان این‌ها گمراهانند».

وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَـٰفِظِينَ

Wa-maaa ʹursiloo ʹalayhim Ḥaafiz̤̣een.

در حالی‌که آنان برای مراقبت (و نگهبانی) بر مؤمنان فرستاده نشده بودند.

فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ

Fal-Yawmal laẓeena ʹaamanoo minal kuffaari yuḍḥakoon:

پس امروز کسانی‌که ایمان آورده‌اند به کافر می‌خندند.

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ

ʻAlal ʹaraaaʹiki yañz̤̣uroon.

بر تخت‌های (آراسته نشسته و) می‌نگرند.

هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ

Hal s̤uwwibal kuffaaru maa- kaanoo yafʻaloon?

آیا کافران پاداش آنچه می‌کردند دریافت کرده‌اند؟!