Surah At-Tin

Verse 95:1

وَالتِّیْنِ وَالزَّیْتُوْنِ ۟ۙ

Wat-Teeni waz-Zaytooni,

سوێند به هه‌نجیرو زه‌یتوون (که دوو میوه‌ی به‌سوودو به‌که‌ڵکن، سوێند خواردنی خوا به دروستکراوانی بۆ سه‌رنج ڕاکێشانمانه‌، به‌ڵام سوێند خواردنی ئێمه گه‌وره‌یی و گرنگی سوێند پێ خۆراوه‌که ده‌گه‌یه‌نێت).

Verse 95:2

وَطُوْرِ سِیْنِیْنَ ۟ۙ

Wa-Ṭoori Seeneena,

به‌کێوی طوری سینا (که خوا گفتوگۆی له‌گه‌ڵ حه‌زره‌تی موسا، له‌وێدا کرد).

Verse 95:3

وَهٰذَا الْبَلَدِ الْاَمِیْنِ ۟ۙ

Wa-haaẓal Baladil ʹameen,―

سوێند به‌م شاره ئه‌مینه‌، که (مه‌ککه‌) یه‌.

Verse 95:4

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ فِیْۤ اَحْسَنِ تَقْوِیْمٍ ۟ؗ

Laq̣ad khalaq̣nal ʹiñsaana feee ʹaḥsani taq̣weem,

به‌ڕاستی ئێمه ئینسانمان له جوانترین شێوه و ڕێکوپێکترین شێوازدا دروست کردووه له هه‌موو ڕوویه‌که‌وه‌.

Verse 95:5

ثُمَّ رَدَدْنٰهُ اَسْفَلَ سٰفِلِیْنَ ۟ۙ

S̤umma radadnaahu ʹasfala saafileen,―

(ئه‌گه‌ر ڕێبازی خواناسی نه‌گرێت) سه‌ره‌نجام ده‌یخه‌ینه نزمترینی شوێنه نزمه‌کانه‌وه (له دۆزه‌خدا).

Verse 95:6

اِلَّا الَّذِیْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَلَهُمْ اَجْرٌ غَیْرُ مَمْنُوْنٍ ۟ؕ

ʹIl-lal laẓeena ʹaamanoo wa-ʻamiluṣ ṣaaliḥaati falahum ʹajrun g̣ayru mamnoon.

جگه له‌وانه‌ی که باوه‌ڕیان هێناوه‌و کارو کرده‌وه چاکه‌کانیان ئه‌نجامداوه‌، پاداشتی هه‌میشه‌و نه‌بڕاوه بۆیان ئاماده‌یه‌.

Verse 95:7

فَمَا یُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّیْنِ ۟ؕ

Famaa yukaẓẓibuka baʻdu bid-Deen?

جا ئیتر (ئه‌ی ئینسانی سه‌ر که‌ش) چی وای لێکردوویت باوه‌ڕت به‌ڕۆژی قیامه‌ت و لێپرسینه‌وه نه‌بێت دوای ئه‌و هه‌موو نازو نیعمه‌ته‌؟

Verse 95:8

اَلَیْسَ اللّٰهُ بِاَحْكَمِ الْحٰكِمِیْنَ ۟۠

ʹAlaysal laahu biʹAḥkamil ḥaakimeen?

ئایا خوا چاکترین فه‌رمانڕه‌وا نیه‌؟ دادپه‌روه‌رترین فه‌رمانڕه‌وا نیه‌؟ (که‌چی تۆی سه‌ر که‌ش پێی ڕازیی نیت!!).