Surah Ash-Shuara

Verse 26:1

طٰسٓمّٓ ۟

Ṭaa-Seeen-Meeem.

Tâ, Sîn, Mîm.

Verse 26:2

تِلْكَ اٰیٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِیْنِ ۟

Tilka ʹAayaatul Kitaabil mubeen.

Këto janë vargjet e Librit të qartë.

Verse 26:3

لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ اَلَّا یَكُوْنُوْا مُؤْمِنِیْنَ ۟

Laʻallaka baakhiʻun nafsaka ʹallaa yakoonoo Muʹmineen.

A mos vallë ti (o Muhamed) do ta shkatërrosh veten, ngaqë ata (banorët e Mekës) nuk duan të besojnë?

Verse 26:4

اِنْ نَّشَاْ نُنَزِّلْ عَلَیْهِمْ مِّنَ السَّمَآءِ اٰیَةً فَظَلَّتْ اَعْنَاقُهُمْ لَهَا خٰضِعِیْنَ ۟

ʹIn nashaʹ nunazzil ʻalayhim minas samaaaʹi ʹAayatañ faz̤̣allat ʹaʻnaaq̣uhum lahaa khaaḍiʻeen.

Sikur të donim Ne, do të zbritnim nga qielli një shenjë, para së cilës ata do të përulnin kokat.

Verse 26:5

وَمَا یَاْتِیْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمٰنِ مُحْدَثٍ اِلَّا كَانُوْا عَنْهُ مُعْرِضِیْنَ ۟

Wa-maa yaʹteehim miñ Ẓikrim minar Raḥmaani muḥdas̤in ʹillaa kaanoo ʻanhu muʻriḍeen.

Sa herë që atyre u vjen ndonjë Këshillë e re nga i Gjithëmëshirshmi, ata ia kthejnë kurrizin.

Verse 26:6

فَقَدْ كَذَّبُوْا فَسَیَاْتِیْهِمْ اَنْۢبٰٓؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ یَسْتَهْزِءُوْنَ ۟

Faq̣ad kaẓẓaboo fasayaʹteehim ʹambaaaʹu maa- kaanoo bihee yastahziʹoon!

Ata e kanë përgënjeshtruar atë, prandaj do t’u vijë ai (ndëshkim), me të cilin janë tallur.

Verse 26:7

اَوَلَمْ یَرَوْا اِلَی الْاَرْضِ كَمْ اَنْۢبَتْنَا فِیْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِیْمٍ ۟

ʹA-walam yaraw ʹilal ʹarḍi kam ʹambatnaa feehaa miñ kulli zawjiñ kareem?

Vallë, a nuk shohin ata tokën, prej së cilës kemi bërë të mbijnë sa e sa lloje çifte bimësh fisnike?

Verse 26:8

اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَاٰیَةً ؕ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِیْنَ ۟

ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

Sigurisht që këtu ka shenja (të njëjësisë së Zotit), por shumica e tyre nuk besojnë.

Verse 26:9

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ ۟۠

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

Zoti yt është vërtet i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë.

Verse 26:10

وَاِذْ نَادٰی رَبُّكَ مُوْسٰۤی اَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظّٰلِمِیْنَ ۟ۙ

Wa-ʹiẓ naadaa Rabbuka Moosaaa ʹaniʹ til q̣awmaz̤̣ z̤̣aalimeen,

Kur Allahu e thërriti Musain: “Shko te populli keqbërës,

Verse 26:11

قَوْمَ فِرْعَوْنَ ؕ اَلَا یَتَّقُوْنَ ۟

Q̣awma Firʻawn: ʹalaa yattaq̣oon?

populli i Faraonit! vallë, a nuk po i frikësohen ata Allahut?”

Verse 26:12

قَالَ رَبِّ اِنِّیْۤ اَخَافُ اَنْ یُّكَذِّبُوْنِ ۟ؕ

Q̣aala Rabbi ʹinneee ʹakhaafu ʹañy yukaẓẓiboon:

Ai u përgjigj: “O Zoti im, unë kam frikë se do të më quajnë gënjeshtar,

Verse 26:13

وَیَضِیْقُ صَدْرِیْ وَلَا یَنْطَلِقُ لِسَانِیْ فَاَرْسِلْ اِلٰی هٰرُوْنَ ۟

Wa-yaḍeeq̣u ṣadree wa-laa yañṭaliq̣u lisaanee faʹarsil ʹilaa Haaroon.

e zemra do të më ngushtohet, kurse gjuha mund të më lidhet, andaj, dërgoje edhe Harunin (të më ndihmojë).

Verse 26:14

وَلَهُمْ عَلَیَّ ذَنْۢبٌ فَاَخَافُ اَنْ یَّقْتُلُوْنِ ۟ۚۖ

Wa-lahum ʻalayya ẓambuñ faʹakhaafu ʹañy yaq̣tuloon.

Unë jam edhe përgjegjës ndaj tyre për një krim, andaj kam frikë se do të më vrasin”.

Verse 26:15

قَالَ كَلَّا ۚ فَاذْهَبَا بِاٰیٰتِنَاۤ اِنَّا مَعَكُمْ مُّسْتَمِعُوْنَ ۟

Q̣aala kallaa! faẓhabaa biʹAayaatinaaa ʹinnaa maʻakum mustamiʻoon.

Allahu tha: “Kurrsesi! Shkoni që të dy me shenjat Tona. Me të vërtetë, Ne jemi me ju dhe dëgjojmë.

Verse 26:16

فَاْتِیَا فِرْعَوْنَ فَقُوْلَاۤ اِنَّا رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ۙ

Faʹtiyaa Firʻawna faq̣oolaaa ʹinnaa Rasoolu Rabbil ʻaalameen,

Shkoni te Faraoni dhe i thoni: “Ne jemi të dërguarit e Zotit të botëve,

Verse 26:17

اَنْ اَرْسِلْ مَعَنَا بَنِیْۤ اِسْرَآءِیْلَ ۟ؕ

ʹAn ʹarsil maʻanaa Baneee ʹIsraaaʹeel.

që të lejoni bijtë e Israilit të vijnë me ne!”

Verse 26:18

قَالَ اَلَمْ نُرَبِّكَ فِیْنَا وَلِیْدًا وَّلَبِثْتَ فِیْنَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِیْنَ ۟ۙ

Q̣aala ʹalam nurabbika feenaa waleedañw walabis̤ta feenaa min ʻumurika sineen?

Faraoni tha: “Vallë, a nuk të kemi rritur në gjirin tonë si fëmijë?! A nuk ke qëndruar midis nesh shumë vjet të jetës sate?!

Verse 26:19

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِیْ فَعَلْتَ وَاَنْتَ مِنَ الْكٰفِرِیْنَ ۟

Wa-faʻalta faʻlatakal latee faʻalta wa-ʹañta minal kaafireen!

E pastaj bëre veprën që ti e di, duke qenë mosmirënjohës?!”

Verse 26:20

قَالَ فَعَلْتُهَاۤ اِذًا وَّاَنَا مِنَ الضَّآلِّیْنَ ۟ؕ

Q̣aala faʻaltuhaaa ʹiẓañw Waʹana minaḍ ḍaaalleen.

Musai tha: “E kam bërë atë, kur nuk kam qenë i udhëzuar.

Verse 26:21

فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِیْ رَبِّیْ حُكْمًا وَّجَعَلَنِیْ مِنَ الْمُرْسَلِیْنَ ۟

Fafarartu miñkum lam-maa khiftukum fawahaba lee Rabbee ḥukmañw wajaʻalanee minal mursaleen.

Pastaj ika prej jush, kur u frikësova prej jush dhe Zoti im më dhuroi mençuri dhe më bëri një nga të dërguarit.

Verse 26:22

وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَیَّ اَنْ عَبَّدْتَّ بَنِیْۤ اِسْرَآءِیْلَ ۟ؕ

Wa-tilka niʻmatuñ tamunnuhaa ʻalayya ʹan ʻabbatta Baneee ʹIsraaaʹeel!

A e quan mirësi atë që më bëre mua, ndërkohë që bijtë e Israilit (popullin tim) i bëre skllevër”?

Verse 26:23

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ؕ

Q̣aala Firʻawnu wa-maa Rabbul ʻaalameen?

Faraoni e pyeti: “E ç’është Zoti i botëve?”

Verse 26:24

قَالَ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَیْنَهُمَا ؕ اِنْ كُنْتُمْ مُّوْقِنِیْنَ ۟

Q̣aala Rabbus samaawaati wal-ʹarḍi wa-maa baynahumaa, ʹiñ kuñtum Mooq̣ineen.

(Musai) u përgjigj: “Është Zoti i qiejve, i Tokës dhe i gjithçkaje që gjendet midis tyre, nëse besoni me bindje”.

Verse 26:25

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهٗۤ اَلَا تَسْتَمِعُوْنَ ۟

Q̣aala liman ḥawlahooo ʹalaa tastamiʻoon?

(Faraoni) u tha atyre rreth vetes: “Vallë, a nuk po dëgjoni?!”

Verse 26:26

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ اٰبَآىِٕكُمُ الْاَوَّلِیْنَ ۟

Q̣aala Rabbukum wa-Rabbu ʹaabaaaʹikumul ʹawwaleen!

Ai tha: “Zoti juaj dhe Zoti i të parëve tuaj.”

Verse 26:27

قَالَ اِنَّ رَسُوْلَكُمُ الَّذِیْۤ اُرْسِلَ اِلَیْكُمْ لَمَجْنُوْنٌ ۟

Q̣aala ʹinna rasoolakumul laẓeee ʹursila ʹilaykum lamajnoon!

(Faraoni) tha: “Me të vërtetë, i Dërguari që ju është sjellë, është i çmendur”.

Verse 26:28

قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَیْنَهُمَا ؕ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُوْنَ ۟

Q̣aala Rabbul mashriq̣i wal-mag̣ribi wa-maa baynahumaa! ʹiñ kuñtum taʻq̣iloon!

(Musai) tha: “Zoti i Lindjes dhe i Perëndimit dhe i gjithçkaje që gjendet midis tyre, nëse kuptoni.

Verse 26:29

قَالَ لَىِٕنِ اتَّخَذْتَ اِلٰهًا غَیْرِیْ لَاَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُوْنِیْنَ ۟

Q̣aala laʹinit takhaẓta ʹilaahan g̣ayree laʹajʻalannaka minal masjooneen!

(Faraoni) tha: “Nëse ti merr për zot tjetërkënd, përveç meje, me siguri, do të të fus në burg!”

Verse 26:30

قَالَ اَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَیْءٍ مُّبِیْنٍ ۟ۚ

Q̣aala ʹawalaw jiʹtuka bishayʹim mubeen?

(Musai) u përgjigj: “Vallë, edhe pasi të të kem sjellë mrekulli të qartë? “

Verse 26:31

قَالَ فَاْتِ بِهٖۤ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِیْنَ ۟

Q̣aala faʹti biheee ʹiñ kuñta minaṣ ṣaadiq̣een!

(Faraoni) tha: “Tregoje pra, nëse thua të vërtetën!”

Verse 26:32

فَاَلْقٰی عَصَاهُ فَاِذَا هِیَ ثُعْبَانٌ مُّبِیْنٌ ۟ۚۖ

Faʹalq̣aa ʻaṣaahu faʹiẓaa hiya s̤uʻbaanum mubeen!

(Musai) lëshoi shkopin e vet e ai u shndërrua në gjarpër të vërtetë!

Verse 26:33

وَّنَزَعَ یَدَهٗ فَاِذَا هِیَ بَیْضَآءُ لِلنّٰظِرِیْنَ ۟۠

Wa-nazaʻa yadahoo faʹiẓaa hiya bayḍaaaʹu linnaaz̤̣ireen!

Pastaj nxori dorën e vet dhe ajo, menjëherë u duk e bardhë para shikuesve!

Verse 26:34

قَالَ لِلْمَلَاِ حَوْلَهٗۤ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِیْمٌ ۟ۙ

Q̣aala lilmalaʹi ḥawlahooo ʹinna haazaa lasaaḥirun ʻaleem:

(Faraoni) i tha parisë së tij, që e kishte përreth: “Ky qenka magjistar vërtet i dijshëm!

Verse 26:35

یُّرِیْدُ اَنْ یُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهٖ ۖۗ فَمَاذَا تَاْمُرُوْنَ ۟

Yureedu ʹañy yukhrijakum min ʹarḍikum̃ bisiḥrihee famaaẓaa taʹmuroon?

Me magjitë e veta, ai dëshiron t’ju dëbojë nga toka juaj, prandaj ç’më këshilloni ju?”

Verse 26:36

قَالُوْۤا اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَابْعَثْ فِی الْمَدَآىِٕنِ حٰشِرِیْنَ ۟ۙ

Q̣aalooo ʹarjih wa-ʹakhaahu wabʻas̤ fil Madaaaʹini ḥaashireen―

Ata u përgjigjën: “Lëre këtë dhe vëllanë e tij për pak kohë dhe ço lajmëtarë nëpër qytete,

Verse 26:37

یَاْتُوْكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِیْمٍ ۟

Yaʹtooka bikulli saḥ-ḥaarin ʻaleem.

që të t’i sjellin ty të gjithë magjistarët e dijshëm”.

Verse 26:38

فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِیْقَاتِ یَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۟ۙ

Fajumiʻas saḥaratu limeeq̣aati Yawmim maʻloom,

Magjistarët u mblodhën në ditën e caktuar,

Verse 26:39

وَّقِیْلَ لِلنَّاسِ هَلْ اَنْتُمْ مُّجْتَمِعُوْنَ ۟ۙ

Wa-q̣eela linnaasi hal ʹañtum mujtamiʻoon,

e popullit iu tha: “A jeni mbledhur të gjithë,

Verse 26:40

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ اِنْ كَانُوْا هُمُ الْغٰلِبِیْنَ ۟

Laʻallanaa nattabiʻus saḥarata ʹiñ kaanoo humul g̣aalibeen?

që të shkojmë pas magjistarëve, nëse ata do të jenë fitues?!”

Verse 26:41

فَلَمَّا جَآءَ السَّحَرَةُ قَالُوْا لِفِرْعَوْنَ اَىِٕنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِیْنَ ۟

Falammaa jaaaʹas saḥaratu q̣aaloo li-Firʻawna ʹaʹinna lanaa laʹajran ʹiñ kunnaa naḥnul g̣aalibeen?

Kur erdhën magjistarët, i thanë Faraonit: “Vërtet do të shpërblehemi, nëse dalim fitues?”

Verse 26:42

قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ اِذًا لَّمِنَ الْمُقَرَّبِیْنَ ۟

Q̣aala naʻam wa-ʹinnakum ʹiẓal laminal muq̣arrabeen.

Ai u përgjigj: “Po, madje do të jeni vërtet ndër të afërmit e mi”.

Verse 26:43

قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰۤی اَلْقُوْا مَاۤ اَنْتُمْ مُّلْقُوْنَ ۟

Q̣aala lahum Moosaaa ʹalq̣oo maaa ʹañtum mulq̣oon!

Musai u tha atyre: “Hidheni atë që doni ta hidhni!”

Verse 26:44

فَاَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِیَّهُمْ وَقَالُوْا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ اِنَّا لَنَحْنُ الْغٰلِبُوْنَ ۟

Faʹalq̣aw ḥibaalahum wa-ʻiṣiyyahum wa-q̣aaloo biʻizzati Firʻawna ʹinnaa lanaḥnul g̣aaliboon!

Ata hodhën litarët dhe shkopinjtë e tyre dhe thanë: “Për madhërinë e Faraonit, me të vërtetë, Ne do të jemi fitues patjetër!”

Verse 26:45

فَاَلْقٰی مُوْسٰی عَصَاهُ فَاِذَا هِیَ تَلْقَفُ مَا یَاْفِكُوْنَ ۟ۚۖ

Faʹalq̣aa Moosaa ʻaṣaahu faʹiẓaa hiya talq̣afu maa- yaʹfikoon!

Pastaj, Musai hodhi shkopin e tij, që i kapërdiu përnjëherësh sajimet e tyre të rreme!

Verse 26:46

فَاُلْقِیَ السَّحَرَةُ سٰجِدِیْنَ ۟ۙ

Faʹulq̣iyas saḥaratu saajideen.

Atëherë magjistarët ranë përmbys, duke bërë sexhde,

Verse 26:47

قَالُوْۤا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ۙ

Q̣aalooo ʹaamannaa bi-Rabbil ʻaalameen.

dhe thanë: “Ne besojmë në Zotin e botëve,

Verse 26:48

رَبِّ مُوْسٰی وَهٰرُوْنَ ۟

Rabbi Moosaa wa-Haaroon.

Zotin e Musait dhe të Harunit!”

Verse 26:49

قَالَ اٰمَنْتُمْ لَهٗ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْ ۚ اِنَّهٗ لَكَبِیْرُكُمُ الَّذِیْ عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ ۚ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ ؕ۬ لَاُقَطِّعَنَّ اَیْدِیَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ وَّلَاُوصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِیْنَ ۟ۚ

Q̣aala ʹaamañtum lahoo q̣abla ʹan ʹaaẓana lakum? ʹInnahoo lakabeerukumul laẓee ʻallamakumus siḥr! Falasawfa taʻlamoon! Laʹuq̣aṭṭiʻanna ʹaydiyakum wa-ʹarjulakum min khilaafiñw walaʹuṣallibannakum ʹajmaʻeen!

(Faraoni) tha: “I besuat atij (Musait) para se t’ju lejoja unë! Patjetër që ai është i madhi juaj, i cili ju ka mësuar magjinë. Ta dini se unë, në të vërtetë, do t’jua këpus duart dhe këmbët tuaja tërthorazi dhe do t’ju kryqëzoj të gjithëve!

Verse 26:50

قَالُوْا لَا ضَیْرَ ؗ اِنَّاۤ اِلٰی رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۟ۚ

Q̣aaloo laa- ḍayra ʹinnaaa ʹilaa Rabbinaa muñq̣aliboon!

Ata thanë: “S’ka gjë! Sigurisht, Ne do të kthehemi te Zoti ynë.

Verse 26:51

اِنَّا نَطْمَعُ اَنْ یَّغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطٰیٰنَاۤ اَنْ كُنَّاۤ اَوَّلَ الْمُؤْمِنِیْنَ ۟ؕ۠

ʹInnaa naṭmaʻu ʹañy yag̣fira lanaa Rabbunaa khaṭaayaanaaa ʹañ kunnaaa ʹawwalal Muʹmineen!

Ne shpresojmë se Zoti ynë do të na i falë gjynahet, meqë jemi besimtarët e parë.”

Verse 26:52

وَاَوْحَیْنَاۤ اِلٰی مُوْسٰۤی اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِیْۤ اِنَّكُمْ مُّتَّبَعُوْنَ ۟

Wa-ʹawḥaynaaa ʹilaa Moosaaa ʹan ʹasri biʻibaadeee ʹinnakum muttabaʻoon.

Pastaj, Ne i shpallëm Musait: “Ti udhëto natën me robërit e Mi, por do të jeni të ndjekur”.

Verse 26:53

فَاَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِی الْمَدَآىِٕنِ حٰشِرِیْنَ ۟ۚ

Faʹarsala Firʻawnu fil Madaaaʹini ḥaashireen.

Dhe Faraoni dërgoi nëpër qytete lajmëtarë

Verse 26:54

اِنَّ هٰۤؤُلَآءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِیْلُوْنَ ۟ۙ

ʹInna haaaʹulaaaʹi lashirẓimatuñ q̣aleeloon,

(Për të thënë:) “Këta janë një grup i vogël që

Verse 26:55

وَاِنَّهُمْ لَنَا لَغَآىِٕظُوْنَ ۟ۙ

Wa-ʹinnahum lanaa lag̣aaaʹiz̤̣oon;

na kanë provokuar,

Verse 26:56

وَاِنَّا لَجَمِیْعٌ حٰذِرُوْنَ ۟ؕ

Wa-ʹinnaa lajameeʻun ḥaaẓiroon.

por ne jemi kurdoherë të gatshëm!”

Verse 26:57

فَاَخْرَجْنٰهُمْ مِّنْ جَنّٰتٍ وَّعُیُوْنٍ ۟ۙ

Faʹakhrajnaahum miñ jannaatiñw waʻuyoon,

Kështu, Ne i bëmë ata të lënë kopshtet dhe lumenjtë,

Verse 26:58

وَّكُنُوْزٍ وَّمَقَامٍ كَرِیْمٍ ۟ۙ

Wa-kunooziñw Wamaq̣aamiñ kareem;

thesaret e pallatet e mrekullueshme.

Verse 26:59

كَذٰلِكَ ؕ وَاَوْرَثْنٰهَا بَنِیْۤ اِسْرَآءِیْلَ ۟ؕ

Kaẓaalik: wa-ʹawras̤naahaa Baneee ʹIsraaaʹeel.

Kështu ndodhi, dhe Ne ia dhamë të gjitha këto bijve të Israilit.

Verse 26:60

فَاَتْبَعُوْهُمْ مُّشْرِقِیْنَ ۟

Faʹatbaʻoohum mushriq̣een.

Në agim, ata (njerëzit e Faraonit) iu afruan atyre.

Verse 26:61

فَلَمَّا تَرَآءَ الْجَمْعٰنِ قَالَ اَصْحٰبُ مُوْسٰۤی اِنَّا لَمُدْرَكُوْنَ ۟ۚ

Faalammaa taraaaʹal jamʻaani q̣aala ʹAṣḥaabu Moosaaa ʹinnaa lamudrakoon.

Kur dy grupet panë njëri-tjetrin, shokët e Musait thirrën: “Me të vërtetë, na zunë!”

Verse 26:62

قَالَ كَلَّا ۚ اِنَّ مَعِیَ رَبِّیْ سَیَهْدِیْنِ ۟

Q̣aala kallaa! ʹInna maʻiya Rabbee sayahdeen!

Ai tha: “Kurrsesi! Në të vërtetë, me mua është Zoti im. Ai do të ma tregojë rrugën”.

Verse 26:63

فَاَوْحَیْنَاۤ اِلٰی مُوْسٰۤی اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْبَحْرَ ؕ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِیْمِ ۟ۚ

Faʹawḥaynaaa ʹilaa Moosaaa ʹaniḍ rib biʻaṣaakal baḥr. Fañfalaq̣a fakaana kullu firq̣iñ kaṭṭawdil ʻaz̤̣eem.

Dhe Ne i shpallëm Musait: “Bjeri me shkopin tënd detit!” Menjëherë deti u nda dhe çdo pjesë e tij u bë si mal i madh.

Verse 26:64

وَاَزْلَفْنَا ثَمَّ الْاٰخَرِیْنَ ۟ۚ

Wa-ʹazlafnaa s̤ammal ʹaakhareen.

Atëherë Ne i afruam aty të tjerët.

Verse 26:65

وَاَنْجَیْنَا مُوْسٰی وَمَنْ مَّعَهٗۤ اَجْمَعِیْنَ ۟ۚ

Wa-ʹañjaynaa Moosaa wa-mam maʻahooo ʹajmaʻeen;

Musain dhe të gjithë ata që ishin me të, i shpëtuam,

Verse 26:66

ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَرِیْنَ ۟ؕ

S̤umma ʹag̣raq̣nal ʹaakhareen.

kurse të tjerët i fundosëm.

Verse 26:67

اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَاٰیَةً ؕ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِیْنَ ۟

ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

Pa dyshim, në këtë ka shenja treguese, por shumica e njerëzve nuk janë besimtarë.

Verse 26:68

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ ۟۠

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

Në të vërtetë, Zoti yt është i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë.

Verse 26:69

وَاتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَاَ اِبْرٰهِیْمَ ۟ۘ

Watlu ʻalayhim nabaʹa ʹIbraaheem.

Tregoju atyre historinë e Ibrahimit,

Verse 26:70

اِذْ قَالَ لِاَبِیْهِ وَقَوْمِهٖ مَا تَعْبُدُوْنَ ۟

ʹIẓ q̣aala liʹabeehi wa-q̣awmihee maa- taʻbudoon?

kur i tha babait të vet dhe popullit të vet: “Çfarë adhuroni ju?

Verse 26:71

قَالُوْا نَعْبُدُ اَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عٰكِفِیْنَ ۟

Q̣aaloo naʻbudu ʹaṣnaamañ fanaz̤̣allu lahaa ʻaakifeen.

Ata u përgjigjën: “Adhurojmë idhujt e përherë u jemi përkushtuar atyre”.

Verse 26:72

قَالَ هَلْ یَسْمَعُوْنَكُمْ اِذْ تَدْعُوْنَ ۟ۙ

Q̣aala hal yasmaʻoonakum ʹiẓ tadʻoon.

Ai i pyeti: “A ju dëgjojnë ata kur ju luteni?

Verse 26:73

اَوْ یَنْفَعُوْنَكُمْ اَوْ یَضُرُّوْنَ ۟

ʹAw yañfaʻoonakum ʹaw yaḍurroon?

A mund t’ju sjellin dobi apo dëm?”

Verse 26:74

قَالُوْا بَلْ وَجَدْنَاۤ اٰبَآءَنَا كَذٰلِكَ یَفْعَلُوْنَ ۟

Q̣aaloo bal wajadnaaa ʹaabaaaʹanaa kaẓaalika yafʻaloon.

U përgjigjën: “Jo, por i kemi gjetur të parët tanë që vepronin kështu”.

Verse 26:75

قَالَ اَفَرَءَیْتُمْ مَّا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۟ۙ

Q̣aala ʹafaraʹaytum maa kuñtum taʻbudoon,

Ai tha: “A keni menduar mirë mbi çfarë keni adhuruar,

Verse 26:76

اَنْتُمْ وَاٰبَآؤُكُمُ الْاَقْدَمُوْنَ ۟ؗۖ

ʹAñtum wa-ʹaabaaaʹukumul ʹaq̣damoon,

si ju, ashtu edhe të parët tuaj të lashtë?

Verse 26:77

فَاِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِّیْۤ اِلَّا رَبَّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ۙ

Faʹinnahum ʻaduwwul leee ʹillaa Rabbal ʻaalameen;

Në të vërtetë, ata janë armiqtë e mi, përveç Zotit të botëve,

Verse 26:78

الَّذِیْ خَلَقَنِیْ فَهُوَ یَهْدِیْنِ ۟ۙ

ʹAllaẓee khalaq̣anee fa-Huwa yahdeen;

i Cili më ka krijuar dhe më udhëzon (në rrugë të drejtë);

Verse 26:79

وَالَّذِیْ هُوَ یُطْعِمُنِیْ وَیَسْقِیْنِ ۟ۙ

Wallaẓee Huwa yuṭʻimunee wa-yasq̣een,

i Cili më ushqen dhe më jep të pi;

Verse 26:80

وَاِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِیْنِ ۟

Wa-ʹiẓaa mariḍtu fa-Huwa yashfeen:

i Cili, kur sëmurem, më shëron;

Verse 26:81

وَالَّذِیْ یُمِیْتُنِیْ ثُمَّ یُحْیِیْنِ ۟ۙ

wallaẓee yumeetunee s̤umma yuḥyeen;

i Cili do të bëjë që të vdes e pastaj do të më ringjallë;

Verse 26:82

وَالَّذِیْۤ اَطْمَعُ اَنْ یَّغْفِرَ لِیْ خَطِیْٓـَٔتِیْ یَوْمَ الدِّیْنِ ۟ؕ

Wallaẓeee ʹaṭmaʻu añy yag̣fira lee khaṭeeeʹatee Yawmad Deen...

dhe i Cili, shpresoj se do të m’i falë gabimet e mia në Ditën e Gjykimit!

Verse 26:83

رَبِّ هَبْ لِیْ حُكْمًا وَّاَلْحِقْنِیْ بِالصّٰلِحِیْنَ ۟ۙ

Rabbi hab lee ḥukmañw waʹalḥiq̣nee biṣ-Ṣaaliḥeen;

O Zoti im, më dhuro dituri dhe më radhit me të mirët!

Verse 26:84

وَاجْعَلْ لِّیْ لِسَانَ صِدْقٍ فِی الْاٰخِرِیْنَ ۟ۙ

Wajʻal lee lisaana ṣidq̣iñ fil ʹaakhireen;

Bëj që të përmendem për të mirë te breznitë e ardhshme

Verse 26:85

وَاجْعَلْنِیْ مِنْ وَّرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِیْمِ ۟ۙ

Wajʻalnee miñw waras̤ati Jannatin Naʻeem.

dhe më bëj një nga trashëgimtarët e Xhenetit të begatë!

Verse 26:86

وَاغْفِرْ لِاَبِیْۤ اِنَّهٗ كَانَ مِنَ الضَّآلِّیْنَ ۟ۙ

Wag̣fir liʹabeee ʹinnahoo kaana minaḍ ḍaaalleen;

Fale babanë tim, sepse ai është njëri nga të humburit,

Verse 26:87

وَلَا تُخْزِنِیْ یَوْمَ یُبْعَثُوْنَ ۟ۙ

Wa-laa tukhzinee Yawma yubʻas̤oon;

dhe mos më turpëro në Ditën, kur do të ringjallen njerëzit,

Verse 26:88

یَوْمَ لَا یَنْفَعُ مَالٌ وَّلَا بَنُوْنَ ۟ۙ

Yawma laa- yañfaʻu maaluñw walaa banoon,

në Ditën, kur askujt nuk do t’i bëjë dobi as pasuria, as fëmijët,

Verse 26:89

اِلَّا مَنْ اَتَی اللّٰهَ بِقَلْبٍ سَلِیْمٍ ۟ؕ

Illaa man ʹatal laaha biq̣albiñ saleem.

përveç atij që vjen me zemër të pastër tek Allahu!”

Verse 26:90

وَاُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِیْنَ ۟ۙ

Wa-ʹuzlifatil Jannatu lil-Muttaq̣een,

Atë ditë Xheneti do t’u afrohet besimtarëve të devotshëm,

Verse 26:91

وَبُرِّزَتِ الْجَحِیْمُ لِلْغٰوِیْنَ ۟ۙ

Wa-burrizatil Jaḥeemu lilg̣aaween;

ndërsa Xhehenemi do t’u tregohet atyre që kishin humbur.

Verse 26:92

وَقِیْلَ لَهُمْ اَیْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۟ۙ

Wa-q̣eela lahum ʹayna maa- kuñtum taʻbudoon.

Ata do të pyeten: “Ku janë idhujt që ju i adhuronit

Verse 26:93

مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ؕ هَلْ یَنْصُرُوْنَكُمْ اَوْ یَنْتَصِرُوْنَ ۟ؕ

Miñ doonil laah? Hal yañṣuroonakum ʹaw yañtaṣiroon?

në vend të Allahut? A mund t’ju ndihmojnë ata ose, a mund ta ndihmojnë veten?”

Verse 26:94

فَكُبْكِبُوْا فِیْهَا هُمْ وَالْغَاوٗنَ ۟ۙ

Fakubkiboo feehaa hum walg̣aawoon,

Kështu, ata do të hidhen në zjarr bashkë me mohuesit,

Verse 26:95

وَجُنُوْدُ اِبْلِیْسَ اَجْمَعُوْنَ ۟ؕ

Wa-junoodu ʹIbleesa ʹajmaʻoon.

si dhe të gjithë ushtarët e Iblisit.

Verse 26:96

قَالُوْا وَهُمْ فِیْهَا یَخْتَصِمُوْنَ ۟ۙ

Q̣aaloo wa-hum feehaa yakhtaṣimoon;

Ndërsa ndodhen aty brenda, ata do të grinden ndërmjet tyre, duke thënë:

Verse 26:97

تَاللّٰهِ اِنْ كُنَّا لَفِیْ ضَلٰلٍ مُّبِیْنٍ ۟ۙ

Tallaahi ʹiñ kunnaa lafee ḍalaalim mubeen.

“Betohemi për Allahun, ne kemi qenë njëmend në humbje të qartë,

Verse 26:98

اِذْ نُسَوِّیْكُمْ بِرَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟

ʹIẓ nusawweekum̃ bi-Rabbil ʻAalameen.

kur ju kemi barazuar me Zotin e botëve.

Verse 26:99

وَمَاۤ اَضَلَّنَاۤ اِلَّا الْمُجْرِمُوْنَ ۟

Wa-maaa ʹaḍallanaaa ʹillal mujrimoon.

Ishin të ligjtë ata që na mashtruan,

Verse 26:100

فَمَا لَنَا مِنْ شَافِعِیْنَ ۟ۙ

Famaa lanaa miñ shaafiʻeen,

Tashmë ne nuk kemi asnjë ndërmjetësues (tek Allahu)

Verse 26:101

وَلَا صَدِیْقٍ حَمِیْمٍ ۟

Wa-laa ṣadeeq̣in ḥameem.

e as ndonjë mik të ngushtë!

Verse 26:102

فَلَوْ اَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِیْنَ ۟

Falaw ʹanna lanaa karratañ fanakoona minal Muʹmineen!

Ah, sikur të ktheheshim përsëri (në jetë) e të bëheshim besimtarë!”

Verse 26:103

اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَاٰیَةً ؕ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِیْنَ ۟

ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

Sigurisht që në këtë ka shenja treguese, por shumica e njerëzve nuk janë besimtarë.

Verse 26:104

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ ۟۠

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

e Zoti yt, me të vërtetë, është i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë.

Verse 26:105

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوْحِ لْمُرْسَلِیْنَ ۟ۚۖ

Kaẓẓabat q̣awmu Nooḥinil mursaleen.

Populli i Nuhut, i quante gënjeshtarë të dërguarit.

Verse 26:106

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ نُوْحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۟ۚ

ʹIẓ q̣aala lahum ʹakhoohum Nooḥun ʹalaa tattaq̣oon?

Kujto kur vëllai i tyre - Nuhu, u tha: “Vallë, a nuk i frikësoheni ju Allahut?

Verse 26:107

اِنِّیْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِیْنٌ ۟ۙ

ʹInnee lakum rasoolun ʹameen:

Në të vërtetë, unë jam një i dërguar i besuar për ju,

Verse 26:108

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِیْعُوْنِ ۟ۚ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

andaj, frikësojuni Allahut dhe bindmuni mua!

Verse 26:109

وَمَاۤ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَیْهِ مِنْ اَجْرٍ ۚ اِنْ اَجْرِیَ اِلَّا عَلٰی رَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ۚ

Wa-maaa ʹasʹalukum ʻalayhi min ʹajr; ʹin ʹajriya ʹillaa ʻalaa Rabbil ʻAalameen.

Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi; mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i botëve.

Verse 26:110

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِیْعُوْنِ ۟ؕ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

Andaj, frikësojuni Allahut dhe bindmuni mua!”

Verse 26:111

قَالُوْۤا اَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْاَرْذَلُوْنَ ۟ؕ

Q̣aalooo ʹanuʹminu laka wattabaʻakal ʹarẓaloon?

Ata thanë: “Vallë, a të të besojmë ne ty, ndërkohë që ty po të pasojnë më të ulëtit?”

Verse 26:112

قَالَ وَمَا عِلْمِیْ بِمَا كَانُوْا یَعْمَلُوْنَ ۟ۚ

Q̣aala wa-maa ʻilmee Bimaa- kaanoo yaʻmaloon?

Ai tha: “Unë nuk di ç’kanë bërë ata!

Verse 26:113

اِنْ حِسَابُهُمْ اِلَّا عَلٰی رَبِّیْ لَوْ تَشْعُرُوْنَ ۟ۚ

ʹIn ḥisaabuhum ʹillaa ʻalaa Rabbee law tashʻuroon.

Llogaria e tyre është vetëm te Zoti im, a nuk kuptoni?

Verse 26:114

وَمَاۤ اَنَا بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِیْنَ ۟ۚ

Wa-maaa ʹana biṭaaridil Muʹmineen.

Unë nuk do t’i dëboj besimtarët,

Verse 26:115

اِنْ اَنَا اِلَّا نَذِیْرٌ مُّبِیْنٌ ۟ؕ

In ʹana ʹillaa mubeen. naẓeerum

unë jam vetëm paralajmërues i qartë.”

Verse 26:116

قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ یٰنُوْحُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمَرْجُوْمِیْنَ ۟ؕ

Q̣aaloo laʹil lam tañtahi yaa-Nooḥu latakoonanna minal marjoomeen.

Ata thanë: “Nëse nuk tërhiqesh nga këto, o Nuh, me siguri, do të gurëzohesh”.

Verse 26:117

قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْمِیْ كَذَّبُوْنِ ۟ۚۖ

Q̣aala Rabbi ʹinna q̣awmee kaẓẓaboon.

Ai tha: “O Zoti im, populli im më mohoi,

Verse 26:118

فَافْتَحْ بَیْنِیْ وَبَیْنَهُمْ فَتْحًا وَّنَجِّنِیْ وَمَنْ مَّعِیَ مِنَ الْمُؤْمِنِیْنَ ۟

Faftaḥ baynee wa-baynahum fat-hañw wanajjinee wa-mam maʻiya minal Muʹmineen.

andaj, Ti gjyko mes meje dhe atyre dhe më shpëto mua e besimtarët që janë me mua!”

Verse 26:119

فَاَنْجَیْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِی الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِ ۟ۚ

Faʹañjaynaahu wa-mam maʻahoo fil fulkil mashḥoon.

Kështu, Ne e shpëtuam atë dhe ata që ishin me të në barkën plot,

Verse 26:120

ثُمَّ اَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبٰقِیْنَ ۟ؕ

S̤umma ʹag̣raq̣naa baʻdul baaq̣een.

kurse të tjerët që mbetën pas, i fundosëm.

Verse 26:121

اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَاٰیَةً ؕ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِیْنَ ۟

ʹInna fee ẓaalika laʹAayah; wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

Njëmend, në këtë ka këshillë, por shumica e njerëzve nuk janë besimtarë.

Verse 26:122

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ ۟۠

Wa-ʹInna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

Në të vërtetë, Zoti yt është i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë.

Verse 26:123

كَذَّبَتْ عَادُ لْمُرْسَلِیْنَ ۟ۚۖ

Kaẓẓabat ʻAadunil mursaleen,

Fisi Ad i quante gënjeshtarë të dërguarit.

Verse 26:124

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ هُوْدٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۟ۚ

ʹIẓ q̣aala lahum ʹakhoohum Hoodun ʹalaa tattaq̣oon?

Kujto kur vëllai i tyre - Hudi, u tha: “Vallë, a nuk i frikësoheni ju Allahut?

Verse 26:125

اِنِّیْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِیْنٌ ۟ۙ

ʹInnee lakum rasoolun ʹameen.

Pa dyshim, unë jam i dërguar i besuar për ju,

Verse 26:126

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِیْعُوْنِ ۟ۚ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

andaj, frikësojuni Allahut dhe bindmuni mua!

Verse 26:127

وَمَاۤ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَیْهِ مِنْ اَجْرٍ ۚ اِنْ اَجْرِیَ اِلَّا عَلٰی رَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ؕ

Wa-maaa ʹasʹalukum ʻalayhi min ʹajr; ʹin ʹajriya ʹillaa ʻalaa Rabbil ʻAalameen.

Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i botëve.

Verse 26:128

اَتَبْنُوْنَ بِكُلِّ رِیْعٍ اٰیَةً تَعْبَثُوْنَ ۟ۙ

ʹAtabnoona bikulli reeʻin ʹaayatañ taʻbas̤oon?

A mos vallë në çdo kodrinë po ngrini përmendore, për t’u tallur,

Verse 26:129

وَتَتَّخِذُوْنَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُوْنَ ۟ۚ

Wa-tattakhiẓoona maṣaaniʻa laʻallakum takhludoon?

dhe ngrini pallate, sikur do të jetoni gjithmonë?

Verse 26:130

وَاِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِیْنَ ۟ۚ

Wa-ʹiẓaa baṭashtum̃ baṭashtum jabbaareen?

Edhe kur përdorni forcën, e shfrytëzoni atë si tiranë.

Verse 26:131

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِیْعُوْنِ ۟ۚ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

Andaj, frikësojuni Allahut dhe bindmuni mua!

Verse 26:132

وَاتَّقُوا الَّذِیْۤ اَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُوْنَ ۟ۚ

Wattaq̣ul laẓeee ʹamaddakum̃ bimaa taʻlamoon.

Frikësojuni Atij, i Cili ju ka dhuruar ato që i dini:

Verse 26:133

اَمَدَّكُمْ بِاَنْعَامٍ وَّبَنِیْنَ ۟ۚۙ

ʹAmaddakum̃ biʹanʻaamiñw wabaneen,

ju dhuroi juve bagëti dhe fëmijë,

Verse 26:134

وَجَنّٰتٍ وَّعُیُوْنٍ ۟ۚ

Wa-jannaatiñw Waʻuyoon.

edhe kopshte, edhe burime.

Verse 26:135

اِنِّیْۤ اَخَافُ عَلَیْكُمْ عَذَابَ یَوْمٍ عَظِیْمٍ ۟ؕ

ʹInneee ʹakhaafu ʻalaykum ʻAẓaaba Yawmin ʻaz̤̣eem.

Unë, me të vërtetë, i trembem për ju dënimit të një Dite të madhe”.

Verse 26:136

قَالُوْا سَوَآءٌ عَلَیْنَاۤ اَوَعَظْتَ اَمْ لَمْ تَكُنْ مِّنَ الْوٰعِظِیْنَ ۟ۙ

Q̣aaloo sawaaaʹun ʻalaynaaa ʹa-waʻaz̤̣ta ʹam lam takum minal waaʻiz̤̣een!

Ata thanë: “Për ne është njëlloj: na këshillove ose nuk na këshillove ti.

Verse 26:137

اِنْ هٰذَاۤ اِلَّا خُلُقُ الْاَوَّلِیْنَ ۟ۙ

ʹIn haaẓaaa ʹillaa khuluq̣ul ʹawwaleen,

Këto janë vetëm doket e popujve të lashtë

Verse 26:138

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِیْنَ ۟ۚ

Wa-maa naḥnu bimuʻaẓẓabeen!

e ne nuk do të jemi të dënuar.”

Verse 26:139

فَكَذَّبُوْهُ فَاَهْلَكْنٰهُمْ ؕ اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَاٰیَةً ؕ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِیْنَ ۟

Fakaẓẓaboohu faʹahlaknaahum. ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

Ata e quajtën gënjeshtar atë, andaj Ne i shkatërruam ata. Njëmend, në këtë ka këshillë, por shumica njerëzve nuk janë besimtarë.

Verse 26:140

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ ۟۠

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

Në të vërtetë, Zoti yt është i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë.

Verse 26:141

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ الْمُرْسَلِیْنَ ۟ۚۖ

Kaẓẓabat s̤amoodul mursaleen.

Edhe fisi Themud i quante gënjeshtarë të dërguarit.

Verse 26:142

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ صٰلِحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۟ۚ

ʹIẓ q̣aala lahum ʹakhoohum Ṣaaliḥun ʹalaa tattaq̣oon?

Kujto kur vëllai i tyre - Salihu, u tha: “Vallë, a nuk i frikësoheni ju Allahut?

Verse 26:143

اِنِّیْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِیْنٌ ۟ۙ

ʹInnee lakum rasoolun ʹameen.

Pa dyshim, unë jam një i dërguar i besuar për ju,

Verse 26:144

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِیْعُوْنِ ۟ۚ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

andaj, frikësojuni Allahut dhe bindmuni mua!

Verse 26:145

وَمَاۤ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَیْهِ مِنْ اَجْرٍ ۚ اِنْ اَجْرِیَ اِلَّا عَلٰی رَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ؕ

Wa-maaa ʹasʹalukum ʻalayhi min ʹajr: ʹin ʹajriya ʹillaa ʻalaa Rabbil ʻAalameen.

Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i botëve.

Verse 26:146

اَتُتْرَكُوْنَ فِیْ مَا هٰهُنَاۤ اٰمِنِیْنَ ۟ۙ

ʹAtutrakoona Fee maa- haahunaaa ʹaamineen,

Vallë, a mendoni ju, se do të mbeteni këtu të sigurt,

Verse 26:147

فِیْ جَنّٰتٍ وَّعُیُوْنٍ ۟ۙ

Fee jannaatiñw waʻuyoon,

në kopshte e pranë burimeve,

Verse 26:148

وَّزُرُوْعٍ وَّنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِیْمٌ ۟ۚ

Wa-zurooʻiñw Wanakhliñ ṭal-ʻuhaa haḍeem?

në ara me të lashta dhe palma hurmash me fruta të shijshme?

Verse 26:149

وَتَنْحِتُوْنَ مِنَ الْجِبَالِ بُیُوْتًا فٰرِهِیْنَ ۟ۚ

Wa-tanḥitoona minal jibaali buyootañ faariheen?

Ju i gdhendni shtëpitë në male me mjeshtri të rrallë,

Verse 26:150

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِیْعُوْنِ ۟ۚ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon;

andaj, frikësojuni Allahut dhe bindmuni mua,

Verse 26:151

وَلَا تُطِیْعُوْۤا اَمْرَ الْمُسْرِفِیْنَ ۟ۙ

Wa-laa tuṭeeʻooo ʹamral musrifeen,

dhe mos dëgjoni urdhrat e atyre që e teprojnë në të keqe

Verse 26:152

الَّذِیْنَ یُفْسِدُوْنَ فِی الْاَرْضِ وَلَا یُصْلِحُوْنَ ۟

ʹAllaẓeena yufsidoona fil ʹarḍi wa-laa yuṣliḥoon.

e të cilët bëjnë ngatërresa në Tokë e nuk sjellin përmirësim”.

Verse 26:153

قَالُوْۤا اِنَّمَاۤ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِیْنَ ۟ۚ

Q̣aalooo ʹinnamaaa ʹañta minal musaḥḥareen!

Ata thanë: “Ti je vetëm një i magjepsur!

Verse 26:154

مَاۤ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا ۖۚ فَاْتِ بِاٰیَةٍ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِیْنَ ۟

Maaa ʹañta ʹillaa basharum mis̤lunaa: faʹti biʹAayatin ʹiñ kuñta minaṣ Ṣaadiq̣een!

Ti je vetëm një vdekatar - ashtu si ne, andaj na sill një mrekulli, nëse ajo që thua është e vërtetë!”

Verse 26:155

قَالَ هٰذِهٖ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَّلَكُمْ شِرْبُ یَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۟ۚ

Q̣aala haẓihee naaq̣atul lahaa shirbuñw walakum shirbu yawmim maʻloom.

Ai tha: “Ja, kjo është një deve. Ajo do të ketë radhën e saj për të pirë, ashtu si edhe ju, në ditë të caktuara.

Verse 26:156

وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْٓءٍ فَیَاْخُذَكُمْ عَذَابُ یَوْمٍ عَظِیْمٍ ۟

Walaa tamassoohaa bisoooʹiñ fayaʹkhuẓakum ʻAẓaabu yawmin ʻaz̤̣eem.

Mos i bëni kurrfarë të keqeje asaj, se do t’ju godasë dënimi i një Dite të madhe!

Verse 26:157

فَعَقَرُوْهَا فَاَصْبَحُوْا نٰدِمِیْنَ ۟ۙ

Faʻaq̣aroohaa faʹaṣbaḥoo naadimeen.

Por ata e therën e pastaj u erdhi keq.

Verse 26:158

فَاَخَذَهُمُ الْعَذَابُ ؕ اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَاٰیَةً ؕ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِیْنَ ۟

Faʹakhaẓahumul ʻAẓaab. ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

Dhe kështu, ata i goditi dënimi. Njëmend, në këtë ka këshillë, por shumica e njerëzve nuk janë besimtarë.

Verse 26:159

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ ۟۠

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʹAzeezur Raḥeem.

Në të vërtetë, Zoti yt është i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë.

Verse 26:160

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوْطِ لْمُرْسَلِیْنَ ۟ۚۖ

Kaẓẓabat q̣awmu Looṭinil mursaleen.

Populli i Lutit i quante gënjeshtarë të dërguarit.

Verse 26:161

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ لُوْطٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۟ۚ

ʹIẓ q̣aala lahum ʹakhoohum Looṭun ʹalaa tattaq̣oon?

Kujto kur vëllai i tyre - Luti, u tha: “Vallë, a nuk i frikësoheni ju Allahut?

Verse 26:162

اِنِّیْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِیْنٌ ۟ۙ

ʹInnee lakum rasoolun ʹameen.

Pa dyshim, unë jam i dërguar i besuar për ju,

Verse 26:163

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِیْعُوْنِ ۟ۚ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

andaj, frikësojuni Allahut dhe bindmuni mua!

Verse 26:164

وَمَاۤ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَیْهِ مِنْ اَجْرٍ ۚ اِنْ اَجْرِیَ اِلَّا عَلٰی رَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ؕ

Wa-maaa ʹasʹalukum ʻalayhi min ʹajr: ʹIn ʹajriya ʹillaa ʻalaa Rabbil ʻAalameen.

Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i botëve.

Verse 26:165

اَتَاْتُوْنَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعٰلَمِیْنَ ۟ۙ

ʹAtaʹtoonaẓ ẓukraana minal ʻaalameen,

Vallë, ju, nga e gjitha bota, iu qaseni meshkujve

Verse 26:166

وَتَذَرُوْنَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْ ؕ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ عٰدُوْنَ ۟

Wataẓaroona maa- khalaq̣a lakum Rabbukum min ʹazwaajikum? bal ʹañtum q̣awmun ʻaadoon!

e i lini mënjanë gratë tuaja, të cilat Zoti juaj i ka krijuar bashkëshorte për ju?! Njëmend, ju jeni popull që kaloni çdo kufi të së keqes.”

Verse 26:167

قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ یٰلُوْطُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِیْنَ ۟

Q̣aaloo laʹil lam tañtahi yaa-Looṭu latakoonanna minal mukhrajeen!

Ata thanë: “Nëse nuk tërhiqesh nga këto, o Lut, me siguri do të jesh i dëbuar”.

Verse 26:168

قَالَ اِنِّیْ لِعَمَلِكُمْ مِّنَ الْقَالِیْنَ ۟ؕ

Q̣aala ʹinnee liʻamalikum minal q̣aaleen.

Ai tha: “Unë kam vërtet neveri për atë që bëni ju!

Verse 26:169

رَبِّ نَجِّنِیْ وَاَهْلِیْ مِمَّا یَعْمَلُوْنَ ۟

Rabbi najjinee wa-ʹahlee mimmaa yaʻmaloon!

O Zoti im, më shpëto mua dhe familjen time nga ajo që bëjnë ata!”

Verse 26:170

فَنَجَّیْنٰهُ وَاَهْلَهٗۤ اَجْمَعِیْنَ ۟ۙ

Fanajjaynaahu wa-ʹahlahooo ʹajmaʻeen,

Dhe Ne e shpëtuam atë dhe familjen e tij - të gjithë,

Verse 26:171

اِلَّا عَجُوْزًا فِی الْغٰبِرِیْنَ ۟ۚ

ʹIllaa ʻajoozañ fil g̣aabireen.

përveç një plake (gruas së Lutit), e cila mbeti me të tjerët.

Verse 26:172

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِیْنَ ۟ۚ

S̤umma dammarnal ʹaakhareen.

Pastaj, të tjerët i shkatërruam.

Verse 26:173

وَاَمْطَرْنَا عَلَیْهِمْ مَّطَرًا ۚ فَسَآءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِیْنَ ۟

Wa-ʹamṭarnaa ʻalayhim maṭaraa: fasaaaʹa maṭarul muñẓareen!

Mbi ata lëshuam një breshëri gurësh. Eh, sa i keq që ishte ai shi, për ata që janë paralajmëruar!

Verse 26:174

اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَاٰیَةً ؕ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِیْنَ ۟

ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

Sigurisht, në këtë ka këshillë, por shumica e tyre nuk janë besimtarë.

Verse 26:175

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ ۟۠

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

Në të vërtetë, Zoti yt është i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë.

Verse 26:176

كَذَّبَ اَصْحٰبُ لْـَٔیْكَةِ الْمُرْسَلِیْنَ ۟ۚۖ

Kaẓẓaba ʹAṣḥaabul ʹAykatil mursaleen.

Edhe banorët e Ejkës i quajtën gënjeshtarë të dërguarit,

Verse 26:177

اِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَیْبٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۟ۚ

ʹIẓ q̣aala lahum Shuʻaybun ʹalaa tattaq̣oon?

Kujto kur Shuajbi u tha atyre: “Vallë, a nuk i frikësoheni ju Allahut?

Verse 26:178

اِنِّیْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِیْنٌ ۟ۙ

ʹInnee lakum rasoolun ʹameen.

Pa dyshim, unë jam një i dërguar i besuar për ju,

Verse 26:179

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِیْعُوْنِ ۟ۚ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

andaj, frikësojuni Allahut dhe bindmuni mua!

Verse 26:180

وَمَاۤ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَیْهِ مِنْ اَجْرٍ ۚ اِنْ اَجْرِیَ اِلَّا عَلٰی رَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ؕ

Wa-maaa ʹasʹalukum ʻalayhi min ʹajr: ʹin ʹajriya ʹillaa ʻalaa Rabbil ʻAalameen.

Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i botëve.

Verse 26:181

اَوْفُوا الْكَیْلَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُخْسِرِیْنَ ۟ۚ

ʹAwful kayla wa-laa takoonoo minal mukhsireen.

Bëjeni drejt matjen dhe mos u bëni nga ata që hanë (në matje).

Verse 26:182

وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِیْمِ ۟ۚ

Wazinoo bilq̣isṭaasil mustaq̣eem.

Peshoni drejtësisht me peshore të saktë,

Verse 26:183

وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْیَآءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِی الْاَرْضِ مُفْسِدِیْنَ ۟ۚ

Wa-laa tabkhasun naasa ʹashyaaaʹahum wa-laa taʻs̤aw fil ʹarḍi mufsideen.

mos ua pakësoni njerëzve gjërat e tyre, mos bëni ngatërresa në Tokë

Verse 26:184

وَاتَّقُوا الَّذِیْ خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْاَوَّلِیْنَ ۟ؕ

Wattaq̣ul laẓee khalaq̣akum waljibillatal ʹawwaleen.

dhe frikësojuni Atij, që ju ka krijuar ju dhe brezat e mëparshëm!”

Verse 26:185

قَالُوْۤا اِنَّمَاۤ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِیْنَ ۟ۙ

Q̣aalooo ʹinnamaaa ʹañta minal musaḥḥareen!

Ata thanë: “Ti je vetëm një i magjepsur.

Verse 26:186

وَمَاۤ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَاِنْ نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكٰذِبِیْنَ ۟ۚ

Wa-maaa ʹañta ʹillaa basharum mis̤lunaa wa-ʹin naz̤̣unnuka laminal kaaẓibeen!

Ti je vetëm një vdekatar, si ne. Në të vërtetë, Ne mendojmë se ti je gënjeshtar;

Verse 26:187

فَاَسْقِطْ عَلَیْنَا كِسَفًا مِّنَ السَّمَآءِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِیْنَ ۟ؕ

Faʹasq̣iṭ ʻalaynaa kisafam minas samaaaʹi ʹiñ kuñta minaṣ ṣaadiq̣een!

andaj, lësho mbi ne një copë nga qielli, nëse thua të vërtetën!

Verse 26:188

قَالَ رَبِّیْۤ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ ۟

Q̣aala Rabbeee ʹaʻlamu bimaa taʻmaloon.

Ai tha: “Zoti im e di më së miri atë që punoni ju.”

Verse 26:189

فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَهُمْ عَذَابُ یَوْمِ الظُّلَّةِ ؕ اِنَّهٗ كَانَ عَذَابَ یَوْمٍ عَظِیْمٍ ۟

Fakaẓẓaboohu faʹakhaẓahum ʻaẓaabu Yawmiz̤̣ z̤̣ullah: ʹinnahoo kaana ʻaẓaaba Yawmin ʻAz̤̣eem.

Ata vazhduan të mos e besojnë, prandaj i goditi dënimi Ditës së Errësirës. Njëmend, ky ishte dënimi i një dite të madhe.

Verse 26:190

اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَاٰیَةً ؕ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِیْنَ ۟

ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

Sigurisht, në këtë ka këshillë, por shumica e tyre nuk janë besimtarë,

Verse 26:191

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ ۟۠

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

Në të vërtetë, Zoti yt është i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë.

Verse 26:192

وَاِنَّهٗ لَتَنْزِیْلُ رَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ؕ

Wa-ʹinnahoo la-Tañzeelu Rabbil ʻAalameen.

Nuk ka dyshim se ky (Kuran) është Shpallja e Zotit të botëve.

Verse 26:193

نَزَلَ بِهِ الرُّوْحُ الْاَمِیْنُ ۟ۙ

Nazala bihir Rooḥul ʹAmeen.

Atë e zbriti Shpirti i besueshëm (Xhebraili)

Verse 26:194

عَلٰی قَلْبِكَ لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُنْذِرِیْنَ ۟ۙ

ʻAlaa q̣albika litakoona minal muñẓireen.

në zemrën tënde (o Muhamed) që të jesh nga ata që paralajmërojnë.

Verse 26:195

بِلِسَانٍ عَرَبِیٍّ مُّبِیْنٍ ۟ؕ

Bilisaanin ʻArabiyyim mubeen.

E zbriti në gjuhën e qartë arabe.

Verse 26:196

وَاِنَّهٗ لَفِیْ زُبُرِ الْاَوَّلِیْنَ ۟

Wa-ʹinnahoo lafee Zuburil ʹawwaleen.

Vërtet, ai është përmendur në Shkrimet e të parëve.

Verse 26:197

اَوَلَمْ یَكُنْ لَّهُمْ اٰیَةً اَنْ یَّعْلَمَهٗ عُلَمٰٓؤُا بَنِیْۤ اِسْرَآءِیْلَ ۟ؕ

ʹAwalam yakul lahum ʹAayatan ʹañy yaʻlamahoo ʻulamaaaʹu Baneee ʹIsraaaʹeel?

Vallë, a nuk është provë për ata (mekasit), që atë (Muhamedin) e kanë njohur dijetarët e bijve të Israilit?

Verse 26:198

وَلَوْ نَزَّلْنٰهُ عَلٰی بَعْضِ الْاَعْجَمِیْنَ ۟ۙ

Wa-law nazzalnaahu ʻalaa baʻḍil ʹaʻjameen,

Por edhe sikur t’ia shpallnim Kuranin ndonjë jo-arabi

Verse 26:199

فَقَرَاَهٗ عَلَیْهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ مُؤْمِنِیْنَ ۟ؕ

Faq̣araʹahoo ʻalayhim maa kaanoo bihee muʹmineen.

e ai t’ua lexonte atyre - ata përsëri nuk do të kishin besuar.

Verse 26:200

كَذٰلِكَ سَلَكْنٰهُ فِیْ قُلُوْبِ الْمُجْرِمِیْنَ ۟ؕ

Kaẓaalika salaknaahu fee q̣uloobil mujrimeen.

Ja kështu, Ne ua kemi shtënë (mohimin) në zemër keqbërësve.

Verse 26:201

لَا یُؤْمِنُوْنَ بِهٖ حَتّٰی یَرَوُا الْعَذَابَ الْاَلِیْمَ ۟ۙ

Laa- yuʹminoona bihee ḥattaa yarawul ʻaẓabal ʹaleem;

Ata nuk do ta besojnë atë, derisa të shohin dënimin e dhembshëm.

Verse 26:202

فَیَاْتِیَهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا یَشْعُرُوْنَ ۟ۙ

Fayaʹtiyahum̃ bag̣tatañw wahum laa- yashʻuroon.

Por ai do t’u vijë atyre papritmas e ata nuk do ta ndiejnë fare.

Verse 26:203

فَیَقُوْلُوْا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُوْنَ ۟ؕ

Fayaq̣ooloo hal naḥnu muñz̤̣aroon.

Atëherë ata do thonë: “A do të na jepet afat?”

Verse 26:204

اَفَبِعَذَابِنَا یَسْتَعْجِلُوْنَ ۟

ʹAfabiʻaẓaabinaa yastaʻjiloon?

A mos vallë, ata duan ta shpejtojnë dënimin Tonë!?

Verse 26:205

اَفَرَءَیْتَ اِنْ مَّتَّعْنٰهُمْ سِنِیْنَ ۟ۙ

ʹAfaraʹayta ʹim mattaʻnaahum sineen.

Mendo, nëse Ne i lëmë që të kënaqen disa vjet

Verse 26:206

ثُمَّ جَآءَهُمْ مَّا كَانُوْا یُوْعَدُوْنَ ۟ۙ

S̤umma jaaaʹahum maa kaanoo yooʻadoon!

e pastaj t’i godasë ai (dënim) që u është premtuar,

Verse 26:207

مَاۤ اَغْنٰی عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا یُمَتَّعُوْنَ ۟ؕ

Maaa ʹag̣naa ʻanhum maa kaanoo yumattaʻoon!

çfarë vlere do të kishte ajo me të cilën janë kënaqur?

Verse 26:208

وَمَاۤ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْیَةٍ اِلَّا لَهَا مُنْذِرُوْنَ ۟

Wa-maaa ʹahlaknaa miñ q̣aryatin ʹillaa lahaa muñẓiroon.

Asnjëherë, Ne nuk kemi shkatërruar ndonjë vendbanim, pa i çuar më parë paralajmërues,

Verse 26:209

ذِكْرٰی ۛ۫ وَمَا كُنَّا ظٰلِمِیْنَ ۟

Ẓikraa wa-maa kunnaa z̤̣aalimeen.

si këshillë për ata. Ne nuk jemi asnjëherë të padrejtë.

Verse 26:210

وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّیٰطِیْنُ ۟

Wa-maa tanazzalat bihish shayaaṭeen;

Atë (Kuran) nuk e kanë zbritur djajtë.

Verse 26:211

وَمَا یَنْۢبَغِیْ لَهُمْ وَمَا یَسْتَطِیْعُوْنَ ۟ؕ

Wa-maa yambag̣ee lahum wa-maa yastaṭeeʻoon.

Jo vetëm që kjo s’u takon atyre, por as nuk kanë fuqi të bëjnë një si ai.

Verse 26:212

اِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُوْلُوْنَ ۟ؕ

ʹInnahum ʻanis samʻi lamaʻzooloon.

Në të vërtetë, ata mënjanohen nga të dëgjuarit (e Shpalljes).

Verse 26:213

فَلَا تَدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتَكُوْنَ مِنَ الْمُعَذَّبِیْنَ ۟ۚ

Falaa tadʻu maʻal laahi ʹilaahan ʹaakhara fatakoona minal muʻaẓẓabeen.

Prandaj, mos adhuro tjetër zot, përveç Allahut, që të mos bëhesh nga ata që do të dënohen!

Verse 26:214

وَاَنْذِرْ عَشِیْرَتَكَ الْاَقْرَبِیْنَ ۟ۙ

Wa-ʹañẓir ʻasheeratakal ʹaq̣rabeen,

Paralajmëroje farefisin tënd më të afërm

Verse 26:215

وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِیْنَ ۟ۚ

Wakhfiḍ janaaḥaka limanit tabaʻaka minal Muʹmineen.

dhe bëhu i butë me besimtarët që të pasojnë ty!

Verse 26:216

فَاِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ اِنِّیْ بَرِیْٓءٌ مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ ۟ۚ

Faʹin ʻaṣawka faq̣ul ʹinnee bareeeʹum mimmaa taʻmaloon!

E, nëse nuk të dëgjojnë, thuaju: “Unë nuk jam përgjegjës për ato që bëni ju”.

Verse 26:217

وَتَوَكَّلْ عَلَی الْعَزِیْزِ الرَّحِیْمِ ۟ۙ

Wa-tawakkal ʻalal ʻAzeezir Raḥeem.

Dhe mbështetu në të Plotfuqishmin, Mëshirëplotin,

Verse 26:218

الَّذِیْ یَرٰىكَ حِیْنَ تَقُوْمُ ۟ۙ

ʹAllaẓee yaraaka ḥeena taq̣oom,

i Cili e sheh qëndrimin tënd në këmbë (gjatë namazit)

Verse 26:219

وَتَقَلُّبَكَ فِی السّٰجِدِیْنَ ۟

Wa-taq̣allubaka fis saajideen.

dhe lëvizjet e tua midis atyre që përulen në sexhde.

Verse 26:220

اِنَّهٗ هُوَ السَّمِیْعُ الْعَلِیْمُ ۟

ʹInnahoo Huwas Sameeʻul ʻAleem.

Vërtet, Ai i dëgjon të gjitha dhe i di të gjitha.

Verse 26:221

هَلْ اُنَبِّئُكُمْ عَلٰی مَنْ تَنَزَّلُ الشَّیٰطِیْنُ ۟ؕ

Hal ʹunabbiʹukum ʻalaa mañ tanazzalush shayaaṭeen?

A doni t’ju tregoj se kujt i vijnë djajtë?

Verse 26:222

تَنَزَّلُ عَلٰی كُلِّ اَفَّاكٍ اَثِیْمٍ ۟ۙ

Tanazzalu ʻalaa kulli ʹaffaakin ʹas̤eem,

Ata i vijnë çdo gënjeshtari gjynahqar.

Verse 26:223

یُّلْقُوْنَ السَّمْعَ وَاَكْثَرُهُمْ كٰذِبُوْنَ ۟ؕ

Yulq̣oonas samʻa wa-ʹaks̤aruhum kaaẓiboon.

Ata përgjojnë, por shumica e tyre janë gënjeshtarë.

Verse 26:224

وَالشُّعَرَآءُ یَتَّبِعُهُمُ الْغَاوٗنَ ۟ؕ

Washshuʻaraaaʹu yattabiʻuhumul g̣aawoon:

Poetët ndiqen nga njerëzit e humbur.

Verse 26:225

اَلَمْ تَرَ اَنَّهُمْ فِیْ كُلِّ وَادٍ یَّهِیْمُوْنَ ۟ۙ

ʹAlam tara ʹannahum fee kulli waadiñy yaheemoon.

Vallë, a nuk e sheh ti, që ata bredhin në çdo luginë (të fjalës së kotë),

Verse 26:226

وَاَنَّهُمْ یَقُوْلُوْنَ مَا لَا یَفْعَلُوْنَ ۟ۙ

Wa-ʹannahum yaq̣ooloona maa laa- yafʻaloon?

duke folur atë që kurrë s’e bëjnë?

Verse 26:227

اِلَّا الَّذِیْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَذَكَرُوا اللّٰهَ كَثِیْرًا وَّانْتَصَرُوْا مِنْ بَعْدِ مَا ظُلِمُوْا ؕ وَسَیَعْلَمُ الَّذِیْنَ ظَلَمُوْۤا اَیَّ مُنْقَلَبٍ یَّنْقَلِبُوْنَ ۟۠

ʹIllal laẓeena ʹaamanoo wa-ʻamiluṣ ṣaaliḥaati waẓakarul laaha kas̤eerañw wañtaṣaroo mim baʻdi maa- z̤̣ulimoo. Wa-sayaʻlamul laz̤̣eena z̤̣alamooo ʹayya muñq̣alabiñy yañq̣aliboon!

Përveç atyre (poetëve) që besojnë, bëjnë vepra të mira, e përmendin shumë Allahun dhe mbrohen, vetëm pasi u është bërë padrejtësi. Sigurisht, të padrejtët do ta shohin se në çfarë mundimi do të kthehen (pas vdekjes).