Surah Ash-Shuara

Verse 26:1

طٰسٓمّٓ ۟

Ṭaa-Seeen-Meeem.

طٰسٓمّٓ.

Verse 26:2

تِلْكَ اٰیٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِیْنِ ۟

Tilka ʹAayaatul Kitaabil mubeen.

ھي پڌري ڪتاب جون آيتون آھن.

Verse 26:3

لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ اَلَّا یَكُوْنُوْا مُؤْمِنِیْنَ ۟

Laʻallaka baakhiʻun nafsaka ʹallaa yakoonoo Muʹmineen.

متان تون پاڻ کي ھن سببان گھٽي ماريندڙ ٿئين ته (ڪافر) مسلمان نه ٿا ٿين.

Verse 26:4

اِنْ نَّشَاْ نُنَزِّلْ عَلَیْهِمْ مِّنَ السَّمَآءِ اٰیَةً فَظَلَّتْ اَعْنَاقُهُمْ لَهَا خٰضِعِیْنَ ۟

ʹIn nashaʹ nunazzil ʻalayhim minas samaaaʹi ʹAayatañ faz̤̣allat ʹaʻnaaq̣uhum lahaa khaaḍiʻeen.

جيڪڏھن اسين گھرون ته آسمان کان مٿن ڪا (اھڙي) نشاني نازل ڪريون جنھن جي آڏو سندن گردنون جھڪيون ٿين.

Verse 26:5

وَمَا یَاْتِیْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمٰنِ مُحْدَثٍ اِلَّا كَانُوْا عَنْهُ مُعْرِضِیْنَ ۟

Wa-maa yaʹteehim miñ Ẓikrim minar Raḥmaani muḥdas̤in ʹillaa kaanoo ʻanhu muʻriḍeen.

۽ ٻاجھاري (الله) کان ڪائي نئين نصيحت وٽن نه ايندي آھي جو کانئس منھن موڙيندڙ (نه) آھن.

Verse 26:6

فَقَدْ كَذَّبُوْا فَسَیَاْتِیْهِمْ اَنْۢبٰٓؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ یَسْتَهْزِءُوْنَ ۟

Faq̣ad kaẓẓaboo fasayaʹteehim ʹambaaaʹu maa- kaanoo bihee yastahziʹoon!

پوءِ بيشڪ ڪُوڙو ڀانئي چُڪا تنھنڪري سگھوئي وٽن اُھي خبرون اينديون جن سان اُھي ٺـٺوليون ڪندا ھوا.

Verse 26:7

اَوَلَمْ یَرَوْا اِلَی الْاَرْضِ كَمْ اَنْۢبَتْنَا فِیْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِیْمٍ ۟

ʹA-walam yaraw ʹilal ʹarḍi kam ʹambatnaa feehaa miñ kulli zawjiñ kareem?

زمين ڏانھن نه ڏٺو اٿن ڇا ته منجھس ھر ڪنھن جنس جا ڪيترائي سُٺا اوڀڙ ڄماياسون؟

Verse 26:8

اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَاٰیَةً ؕ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِیْنَ ۟

ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

بيشڪ اُن ۾ نشاني آھي، ۽ منجھانئن گھڻا مڃڻ وارا نه آھن.

Verse 26:9

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ ۟۠

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

۽ بيشڪ تنھنجو پالڻھار ئي غالب مھربان آھي.

Verse 26:10

وَاِذْ نَادٰی رَبُّكَ مُوْسٰۤی اَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظّٰلِمِیْنَ ۟ۙ

Wa-ʹiẓ naadaa Rabbuka Moosaaa ʹaniʹ til q̣awmaz̤̣ z̤̣aalimeen,

۽ جڏھن تنھنجي پالڻھار موسىٰ کي سڏيو ته ظالمن جي قوم ڏانھن وڃ.

Verse 26:11

قَوْمَ فِرْعَوْنَ ؕ اَلَا یَتَّقُوْنَ ۟

Q̣awma Firʻawn: ʹalaa yattaq̣oon?

جا فرعون جي قوم آھي، (کانئن پُڇ) ته پرھيزگاري نه ڪندا ڇا؟

Verse 26:12

قَالَ رَبِّ اِنِّیْۤ اَخَافُ اَنْ یُّكَذِّبُوْنِ ۟ؕ

Q̣aala Rabbi ʹinneee ʹakhaafu ʹañy yukaẓẓiboon:

مُوسىٰ چيو ته اي منھنجا پالڻھار بيشڪ آءٌ ڊڄان ٿو ته متان مونکي ڪُوڙو ڀانئين.

Verse 26:13

وَیَضِیْقُ صَدْرِیْ وَلَا یَنْطَلِقُ لِسَانِیْ فَاَرْسِلْ اِلٰی هٰرُوْنَ ۟

Wa-yaḍeeq̣u ṣadree wa-laa yañṭaliq̣u lisaanee faʹarsil ʹilaa Haaroon.

۽ منھنجو سينو تنگ ٿيندو آھي ۽ منھنجي زبان به پوري نه اُٿلندي آھي تنھنڪري ھارون ڏانھن (پيغمبريءَ جو حُڪم) موڪل.

Verse 26:14

وَلَهُمْ عَلَیَّ ذَنْۢبٌ فَاَخَافُ اَنْ یَّقْتُلُوْنِ ۟ۚۖ

Wa-lahum ʻalayya ẓambuñ faʹakhaafu ʹañy yaq̣tuloon.

۽ انھن جو مون تي ڏوھ به آھي تنھنڪري ڊڄان ٿو ته متان مون کي ماري ڇڏين.

Verse 26:15

قَالَ كَلَّا ۚ فَاذْهَبَا بِاٰیٰتِنَاۤ اِنَّا مَعَكُمْ مُّسْتَمِعُوْنَ ۟

Q̣aala kallaa! faẓhabaa biʹAayaatinaaa ʹinnaa maʻakum mustamiʻoon.

(الله) فرمايو ته ايئن (ٿيڻو) نه آھي، پوءِ منھنجي نشانين سان ٻئي (ڄڻا) وڃو بيشڪ اسين اوھان سان گڏ ٻڌندڙ آھيون.

Verse 26:16

فَاْتِیَا فِرْعَوْنَ فَقُوْلَاۤ اِنَّا رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ۙ

Faʹtiyaa Firʻawna faq̣oolaaa ʹinnaa Rasoolu Rabbil ʻaalameen,

تنھنڪري فرعون وٽ وڃو ۽ چئوس ته بيشڪ اسين جھانن جي پالڻھار جا (ھن پيغام سان) موڪليل آھيون.

Verse 26:17

اَنْ اَرْسِلْ مَعَنَا بَنِیْۤ اِسْرَآءِیْلَ ۟ؕ

ʹAn ʹarsil maʻanaa Baneee ʹIsraaaʹeel.

ته بني اسرائيل کي اسان سان موڪل.

Verse 26:18

قَالَ اَلَمْ نُرَبِّكَ فِیْنَا وَلِیْدًا وَّلَبِثْتَ فِیْنَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِیْنَ ۟ۙ

Q̣aala ʹalam nurabbika feenaa waleedañw walabis̤ta feenaa min ʻumurika sineen?

فرعون چيو ته توکي پنھنجن (ڀاتين) ۾ ننڍڙو ڪري نه پاليو ھوسون ڇا؟ ۽ پنھنجي عمر جا ڪيترائي ورھ اسان ۾ گذاريئي.

Verse 26:19

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِیْ فَعَلْتَ وَاَنْتَ مِنَ الْكٰفِرِیْنَ ۟

Wa-faʻalta faʻlatakal latee faʻalta wa-ʹañta minal kaafireen!

۽ تو پنھنجو اُھو ڪم ڪيو جو تون ڪري چڪين ۽ تون بي شڪرن مان آھين.

Verse 26:20

قَالَ فَعَلْتُهَاۤ اِذًا وَّاَنَا مِنَ الضَّآلِّیْنَ ۟ؕ

Q̣aala faʻaltuhaaa ʹiẓañw Waʹana minaḍ ḍaaalleen.

(موسى) چيو ته جنھن مھل اُھو ڪم ڪيو ھوم (تنھن مھل) آءٌ بي سمجھن مان ھوس.

Verse 26:21

فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِیْ رَبِّیْ حُكْمًا وَّجَعَلَنِیْ مِنَ الْمُرْسَلِیْنَ ۟

Fafarartu miñkum lam-maa khiftukum fawahaba lee Rabbee ḥukmañw wajaʻalanee minal mursaleen.

پوءِ جنھن مھل اوھان (جي ايذاءَ) کان ڊنس تنھن مھل اوھان کان ڀڳس پوءِ منھنجي پالڻھار مون کي سياڻپ بخشي ۽ مون کي پيغمبرن مان ڪيائين.

Verse 26:22

وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَیَّ اَنْ عَبَّدْتَّ بَنِیْۤ اِسْرَآءِیْلَ ۟ؕ

Wa-tilka niʻmatuñ tamunnuhaa ʻalayya ʹan ʻabbatta Baneee ʹIsraaaʹeel!

۽ اِھو اُھو احسان آھي ڇا جنھنجو مون تي ٿورو رکين ٿو؟ ته بني اسرائيلن کي ٻانھون ڪري ورتو اٿئي.

Verse 26:23

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ؕ

Q̣aala Firʻawnu wa-maa Rabbul ʻaalameen?

فرعون چيو ته جھانن جو پاليندڙ ڇا (کي چئبو) آھي؟

Verse 26:24

قَالَ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَیْنَهُمَا ؕ اِنْ كُنْتُمْ مُّوْقِنِیْنَ ۟

Q̣aala Rabbus samaawaati wal-ʹarḍi wa-maa baynahumaa, ʹiñ kuñtum Mooq̣ineen.

(موسى) چيو ته آسمانن ۽ زمين جو ۽ جيڪي سندن وچ ۾ آھي تنھنجو پالڻھار آھي، جيڪڏھن اوھين ويساہ رکندا آھيو.

Verse 26:25

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهٗۤ اَلَا تَسْتَمِعُوْنَ ۟

Q̣aala liman ḥawlahooo ʹalaa tastamiʻoon?

(فرعون) پنھنجي آس پاس وارن کي چيو ته (اوھين) نه ٿا ٻُڌو ڇا؟

Verse 26:26

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ اٰبَآىِٕكُمُ الْاَوَّلِیْنَ ۟

Q̣aala Rabbukum wa-Rabbu ʹaabaaaʹikumul ʹawwaleen!

(مُوسى) چيو ته (اُھو) اوھان جو پالڻھار ۽ اوھان جي ابن ڏاڏن جو پالڻھار آھي.

Verse 26:27

قَالَ اِنَّ رَسُوْلَكُمُ الَّذِیْۤ اُرْسِلَ اِلَیْكُمْ لَمَجْنُوْنٌ ۟

Q̣aala ʹinna rasoolakumul laẓeee ʹursila ʹilaykum lamajnoon!

(فرعون) چيو ته اوھان جو پيغمبر جيڪو اوھان ڏانھن موڪليو ويو آھي سو بيشڪ چريو آھي.

Verse 26:28

قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَیْنَهُمَا ؕ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُوْنَ ۟

Q̣aala Rabbul mashriq̣i wal-mag̣ribi wa-maa baynahumaa! ʹiñ kuñtum taʻq̣iloon!

(مُوسى) چيو ته اوڀر ۽ اولھ ۽ جيڪي انھن ٻنھي جي وچ ۾ آھي تنھنجو (به) پالڻھار آھي، جيڪڏھن اوھين سمجھ رکندا آھيو (ته اِھا سمجھاڻي بس آھي).

Verse 26:29

قَالَ لَىِٕنِ اتَّخَذْتَ اِلٰهًا غَیْرِیْ لَاَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُوْنِیْنَ ۟

Q̣aala laʹinit takhaẓta ʹilaahan g̣ayree laʹajʻalannaka minal masjooneen!

(فرعون) چيو ته جيڪڏھن مون کانسواءِ ڪو ٻيو خدا ورتئي ته ضرور توکي قيدين مان ڪندس.

Verse 26:30

قَالَ اَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَیْءٍ مُّبِیْنٍ ۟ۚ

Q̣aala ʹawalaw jiʹtuka bishayʹim mubeen?

(مُوسى) چيو ته جيتوڻيڪ تو وٽ پڌري شيء آڻيان ته به (قيد ڪندين) ڇا؟

Verse 26:31

قَالَ فَاْتِ بِهٖۤ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِیْنَ ۟

Q̣aala faʹti biheee ʹiñ kuñta minaṣ ṣaadiq̣een!

(فرعون) چيو ته جيڪڏھن تون سَچن مان آھين ته اُھا آڻ.

Verse 26:32

فَاَلْقٰی عَصَاهُ فَاِذَا هِیَ ثُعْبَانٌ مُّبِیْنٌ ۟ۚۖ

Faʹalq̣aa ʻaṣaahu faʹiẓaa hiya s̤uʻbaanum mubeen!

پوءِ پنھنجي لَٺ اُڇليائين ته اُھا اُمالڪ پڌرو واسينگ (نانگ) ٿي پئي.

Verse 26:33

وَّنَزَعَ یَدَهٗ فَاِذَا هِیَ بَیْضَآءُ لِلنّٰظِرِیْنَ ۟۠

Wa-nazaʻa yadahoo faʹiẓaa hiya bayḍaaaʹu linnaaz̤̣ireen!

۽ پنھنجو ھٿ ڪڍيائين ته اوچتو اُھو ڏسندڙن لاءِ چمڪندڙ ٿي پيو.

Verse 26:34

قَالَ لِلْمَلَاِ حَوْلَهٗۤ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِیْمٌ ۟ۙ

Q̣aala lilmalaʹi ḥawlahooo ʹinna haazaa lasaaḥirun ʻaleem:

(فرعون) پنھنجن آس پاس وارن سردارن کي چيو ته بيشڪ ھي شخص داناءُ جادوگر آھي.

Verse 26:35

یُّرِیْدُ اَنْ یُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهٖ ۖۗ فَمَاذَا تَاْمُرُوْنَ ۟

Yureedu ʹañy yukhrijakum min ʹarḍikum̃ bisiḥrihee famaaẓaa taʹmuroon?

(ھو) اوھان کي اوھان جي ملڪ مان پنھنجي جادوءَ سان لوڌڻ گھري ٿو پوءِ مون کي (ھاڻي) ڇا ٿا حُڪم ڪريو؟

Verse 26:36

قَالُوْۤا اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَابْعَثْ فِی الْمَدَآىِٕنِ حٰشِرِیْنَ ۟ۙ

Q̣aalooo ʹarjih wa-ʹakhaahu wabʻas̤ fil Madaaaʹini ḥaashireen―

چيائون ته کيس ۽ سندس ڀاءُ کي ترساءِ ۽ شھرن ۾ ڪوٺيندڙ کي موڪل.

Verse 26:37

یَاْتُوْكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِیْمٍ ۟

Yaʹtooka bikulli saḥ-ḥaarin ʻaleem.

ته سڀڪنھن ڄاڻندڙ وڏي جادوگر کي کي تو وٽ آڻين.

Verse 26:38

فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِیْقَاتِ یَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۟ۙ

Fajumiʻas saḥaratu limeeq̣aati Yawmim maʻloom,

پوءِ ھڪ ڏينھن ٺھرايل جي انجام تي جادوگر گڏ ڪيا ويا.

Verse 26:39

وَّقِیْلَ لِلنَّاسِ هَلْ اَنْتُمْ مُّجْتَمِعُوْنَ ۟ۙ

Wa-q̣eela linnaasi hal ʹañtum mujtamiʻoon,

۽ ماڻھن کي چيو ويو ته اوھين (به) گڏ ٿيڻ وارا آھيو ڇا؟

Verse 26:40

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ اِنْ كَانُوْا هُمُ الْغٰلِبِیْنَ ۟

Laʻallanaa nattabiʻus saḥarata ʹiñ kaanoo humul g̣aalibeen?

جيڪڏھن اُھي (جادوگر) غالب ٿيا ته مانَ اسين انھن جا تابعدار ٿيون.

Verse 26:41

فَلَمَّا جَآءَ السَّحَرَةُ قَالُوْا لِفِرْعَوْنَ اَىِٕنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِیْنَ ۟

Falammaa jaaaʹas saḥaratu q̣aaloo li-Firʻawna ʹaʹinna lanaa laʹajran ʹiñ kunnaa naḥnul g̣aalibeen?

پوءِ جنھن مھل جادوگر آيا (تنھن مھل) فرعون کي چيائون ته جيڪڏھن اسين ڏاڍا ٿيون ته اسان لاءِ ڪو انعام آھي (يا نه!).

Verse 26:42

قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ اِذًا لَّمِنَ الْمُقَرَّبِیْنَ ۟

Q̣aala naʻam wa-ʹinnakum ʹiẓal laminal muq̣arrabeen.

(فرعون) چيو ته ھائو ۽ بيشڪ اوھين اُنھيءَ مھل (منھنجن) ويجھن مان ٿيندؤ.

Verse 26:43

قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰۤی اَلْقُوْا مَاۤ اَنْتُمْ مُّلْقُوْنَ ۟

Q̣aala lahum Moosaaa ʹalq̣oo maaa ʹañtum mulq̣oon!

کين مُوسىٰ چيو ته جيڪي اوھين اڇلڻ وارا آھيو سو اُڇليو.

Verse 26:44

فَاَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِیَّهُمْ وَقَالُوْا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ اِنَّا لَنَحْنُ الْغٰلِبُوْنَ ۟

Faʹalq̣aw ḥibaalahum wa-ʻiṣiyyahum wa-q̣aaloo biʻizzati Firʻawna ʹinnaa lanaḥnul g̣aaliboon!

پوءِ ھنن پنھنجا رسا ۽ پنھنجيون لٺيون اڇليون ۽ چيائون ته فرعون جي عزت جو قَسم آھي ته بيشڪ اسين ئي غالب ٿينداسون.

Verse 26:45

فَاَلْقٰی مُوْسٰی عَصَاهُ فَاِذَا هِیَ تَلْقَفُ مَا یَاْفِكُوْنَ ۟ۚۖ

Faʹalq̣aa Moosaa ʻaṣaahu faʹiẓaa hiya talq̣afu maa- yaʹfikoon!

پوءِ مُوسىٰ پنھنجي لَٺ اُڇلي ته اُھا اُتي جو اُتي جيڪو سانگ بڻائيندا ويا سو ڳھندي وئي.

Verse 26:46

فَاُلْقِیَ السَّحَرَةُ سٰجِدِیْنَ ۟ۙ

Faʹulq̣iyas saḥaratu saajideen.

پوءِ جادوگر سجدو ڪندڙ ٿي نِويا.

Verse 26:47

قَالُوْۤا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ۙ

Q̣aalooo ʹaamannaa bi-Rabbil ʻaalameen.

چيائون ته جھانن جي پالڻھار تي ايمان آندوسون.

Verse 26:48

رَبِّ مُوْسٰی وَهٰرُوْنَ ۟

Rabbi Moosaa wa-Haaroon.

(جو) مُوسىٰ ۽ ھارون جو پالڻھار آھي.

Verse 26:49

قَالَ اٰمَنْتُمْ لَهٗ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْ ۚ اِنَّهٗ لَكَبِیْرُكُمُ الَّذِیْ عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ ۚ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ ؕ۬ لَاُقَطِّعَنَّ اَیْدِیَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ وَّلَاُوصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِیْنَ ۟ۚ

Q̣aala ʹaamañtum lahoo q̣abla ʹan ʹaaẓana lakum? ʹInnahoo lakabeerukumul laẓee ʻallamakumus siḥr! Falasawfa taʻlamoon! Laʹuq̣aṭṭiʻanna ʹaydiyakum wa-ʹarjulakum min khilaafiñw walaʹuṣallibannakum ʹajmaʻeen!

(فرعون) چيو ته اُن کان اڳ جو اوھان کي موڪل ڏيان اوھان موسىٰ تي ڇو ايمان آندو، بيشڪ اُھو اوھان جو وڏو آھي جنھن اوھان کي جادو سيکاريو، پوءِ سگھو ڄاڻندؤ، اوھان جا ھڪ پاسي جا ھٿ ۽ اوھان جا ٻئي پاسي جا پير ضرور وڍيندس ۽ اوھان مڙني کي (گڏ) ضرور سوريءَ تي چاڙھيندس.

Verse 26:50

قَالُوْا لَا ضَیْرَ ؗ اِنَّاۤ اِلٰی رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۟ۚ

Q̣aaloo laa- ḍayra ʹinnaaa ʹilaa Rabbinaa muñq̣aliboon!

چيائون ته ڪا حرڪت نه آھي بيشڪ اسين پنھنجي پالڻھار ڏانھن موٽڻ وارا آھيون.

Verse 26:51

اِنَّا نَطْمَعُ اَنْ یَّغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطٰیٰنَاۤ اَنْ كُنَّاۤ اَوَّلَ الْمُؤْمِنِیْنَ ۟ؕ۠

ʹInnaa naṭmaʻu ʹañy yag̣fira lanaa Rabbunaa khaṭaayaanaaa ʹañ kunnaaa ʹawwalal Muʹmineen!

بيشڪ اسين اميد ٿا رکون ٿا ته اسان جو پالڻھار اسان جا ڏوھ اسان کي بخشيندو انھي ڪري جو (پھرين اسين) مُسلمان ٿيا آھيون.

Verse 26:52

وَاَوْحَیْنَاۤ اِلٰی مُوْسٰۤی اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِیْۤ اِنَّكُمْ مُّتَّبَعُوْنَ ۟

Wa-ʹawḥaynaaa ʹilaa Moosaaa ʹan ʹasri biʻibaadeee ʹinnakum muttabaʻoon.

۽ موسىٰ ڏانھن وحي ڪيوسون ته منھنجن ٻانھن کي راتو واہ وٺي نِڪر ڇو ته (فرعون ۽ سندس لشڪر) اوھان جي پٺيان پوندا.

Verse 26:53

فَاَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِی الْمَدَآىِٕنِ حٰشِرِیْنَ ۟ۚ

Faʹarsala Firʻawnu fil Madaaaʹini ḥaashireen.

پوءِ فرعون شھرن ۾ ڪوٺيندڙ موڪليا.

Verse 26:54

اِنَّ هٰۤؤُلَآءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِیْلُوْنَ ۟ۙ

ʹInna haaaʹulaaaʹi lashirẓimatuñ q̣aleeloon,

(چيائين) ته بيشڪ ھيء (ماڻھو) ٿوري ٽولي آھن.

Verse 26:55

وَاِنَّهُمْ لَنَا لَغَآىِٕظُوْنَ ۟ۙ

Wa-ʹinnahum lanaa lag̣aaaʹiz̤̣oon;

۽ بيشڪ انھن اسان کي ڪاوڙايو آھي.

Verse 26:56

وَاِنَّا لَجَمِیْعٌ حٰذِرُوْنَ ۟ؕ

Wa-ʹinnaa lajameeʻun ḥaaẓiroon.

۽ اسين ھٿيارن واري جماعت آھيون.

Verse 26:57

فَاَخْرَجْنٰهُمْ مِّنْ جَنّٰتٍ وَّعُیُوْنٍ ۟ۙ

Faʹakhrajnaahum miñ jannaatiñw waʻuyoon,

(الله فرمائي ٿو ته) پوءِ انھن (فرعونين) کي باغن ۽ چشمن مان ٻاھر ڪڍيوسون.

Verse 26:58

وَّكُنُوْزٍ وَّمَقَامٍ كَرِیْمٍ ۟ۙ

Wa-kunooziñw Wamaq̣aamiñ kareem;

۽ خزانن ۽ چڱي جاءِ مان (به).

Verse 26:59

كَذٰلِكَ ؕ وَاَوْرَثْنٰهَا بَنِیْۤ اِسْرَآءِیْلَ ۟ؕ

Kaẓaalik: wa-ʹawras̤naahaa Baneee ʹIsraaaʹeel.

اھڙي طرح (ڪيوسون)، ۽ انھن (شين) جو بني اسرائيلن کي وارث ڪيوسون.

Verse 26:60

فَاَتْبَعُوْهُمْ مُّشْرِقِیْنَ ۟

Faʹatbaʻoohum mushriq̣een.

پوءِ سج اُڀرندي ئي اُنھن (بني اسرائيلن) جي پوئتان پيا.

Verse 26:61

فَلَمَّا تَرَآءَ الْجَمْعٰنِ قَالَ اَصْحٰبُ مُوْسٰۤی اِنَّا لَمُدْرَكُوْنَ ۟ۚ

Faalammaa taraaaʹal jamʻaani q̣aala ʹAṣḥaabu Moosaaa ʹinnaa lamudrakoon.

پوءِ جنھن مھل ٻنھي ٽولين ھڪ ٻئي ڏٺو (تنھن مھل) مُوسىٰ جي سنگتين چيو ته بيشڪ اسان کي پھچي ويا.

Verse 26:62

قَالَ كَلَّا ۚ اِنَّ مَعِیَ رَبِّیْ سَیَهْدِیْنِ ۟

Q̣aala kallaa! ʹInna maʻiya Rabbee sayahdeen!

(موسى) چيو ته ايئن نه آھي، بيشڪ منھنجو پالڻھار مون ساڻ آھي مون کي رستي لائيندو.

Verse 26:63

فَاَوْحَیْنَاۤ اِلٰی مُوْسٰۤی اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْبَحْرَ ؕ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِیْمِ ۟ۚ

Faʹawḥaynaaa ʹilaa Moosaaa ʹaniḍ rib biʻaṣaakal baḥr. Fañfalaq̣a fakaana kullu firq̣iñ kaṭṭawdil ʻaz̤̣eem.

پوءِ مُوسىٰ ڏانھن وحي ڪيوسون ته پنھنجي لٺ سمنڊ کي ھڻ، پوءِ اُھو چيرجي پيو پوءِ سڀڪو ڀاڱو وڏي پھاڙ جھڙو ٿيو.

Verse 26:64

وَاَزْلَفْنَا ثَمَّ الْاٰخَرِیْنَ ۟ۚ

Wa-ʹazlafnaa s̤ammal ʹaakhareen.

۽ انھن ٻـين (فرعونين) کي اُن ھنڌ ويجھو ڪيوسون.

Verse 26:65

وَاَنْجَیْنَا مُوْسٰی وَمَنْ مَّعَهٗۤ اَجْمَعِیْنَ ۟ۚ

Wa-ʹañjaynaa Moosaa wa-mam maʻahooo ʹajmaʻeen;

۽ مُوسىٰ ۽ سندس سنگتين مڙني کي بچايوسين.

Verse 26:66

ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَرِیْنَ ۟ؕ

S̤umma ʹag̣raq̣nal ʹaakhareen.

وري (ھنن) ٻـين (يعني فرعونين) کي ٻوڙيوسون.

Verse 26:67

اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَاٰیَةً ؕ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِیْنَ ۟

ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

بيشڪ اُنھي (قصي) ۾ نشاني آھي، ۽ انھن مان گھڻا مڃڻ وارا نه ھوا.

Verse 26:68

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ ۟۠

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

۽ بيشڪ تنھنجو پالڻھار ئي غالب مھربان آھي.

Verse 26:69

وَاتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَاَ اِبْرٰهِیْمَ ۟ۘ

Watlu ʻalayhim nabaʹa ʹIbraaheem.

۽ اُنھن کي ابراھيم جو قِصّو پڙھي ٻڌاءِ.

Verse 26:70

اِذْ قَالَ لِاَبِیْهِ وَقَوْمِهٖ مَا تَعْبُدُوْنَ ۟

ʹIẓ q̣aala liʹabeehi wa-q̣awmihee maa- taʻbudoon?

جڏھن پنھنجي پيءُ ۽ پنھنجي قوم کي چيائين ته ڇا کي پوڄيندا آھيو؟

Verse 26:71

قَالُوْا نَعْبُدُ اَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عٰكِفِیْنَ ۟

Q̣aaloo naʻbudu ʹaṣnaamañ fanaz̤̣allu lahaa ʻaakifeen.

چيائون ته (اسين) بُتن کي پوڄيندا آھيون پوءِ سارا ڏينھن انھن جا مجاور ٿي وھندا آھيون.

Verse 26:72

قَالَ هَلْ یَسْمَعُوْنَكُمْ اِذْ تَدْعُوْنَ ۟ۙ

Q̣aala hal yasmaʻoonakum ʹiẓ tadʻoon.

(ابراھيم) چيو ته جڏھن (ھنن کي) سڏيو ٿا (تڏھن) اوھان جو (سڏ) ٻڌن ٿا ڇا؟

Verse 26:73

اَوْ یَنْفَعُوْنَكُمْ اَوْ یَضُرُّوْنَ ۟

ʹAw yañfaʻoonakum ʹaw yaḍurroon?

يا اوھان کي سُک پھچائيندا آھن يا ڏک ڏيندا آھن؟

Verse 26:74

قَالُوْا بَلْ وَجَدْنَاۤ اٰبَآءَنَا كَذٰلِكَ یَفْعَلُوْنَ ۟

Q̣aaloo bal wajadnaaa ʹaabaaaʹanaa kaẓaalika yafʻaloon.

چيائون (نه!) بلڪ پنھنجن ابن ڏاڏن کي ائين ڪندي ڏٺوسون.

Verse 26:75

قَالَ اَفَرَءَیْتُمْ مَّا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۟ۙ

Q̣aala ʹafaraʹaytum maa kuñtum taʻbudoon,

(ابراھيم) چيو ته (انھن کي) ڏٺو اٿوَ جن کي پوڄيندا رھيؤ؟

Verse 26:76

اَنْتُمْ وَاٰبَآؤُكُمُ الْاَقْدَمُوْنَ ۟ؗۖ

ʹAñtum wa-ʹaabaaaʹukumul ʹaq̣damoon,

اوھين ۽ اوھان جا اڳيان پيءُ ڏاڏا.

Verse 26:77

فَاِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِّیْۤ اِلَّا رَبَّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ۙ

Faʹinnahum ʻaduwwul leee ʹillaa Rabbal ʻaalameen;

بيشڪ اُھي جھانن جي پالڻھار کانسواءِ منھنجا ويري آھن.

Verse 26:78

الَّذِیْ خَلَقَنِیْ فَهُوَ یَهْدِیْنِ ۟ۙ

ʹAllaẓee khalaq̣anee fa-Huwa yahdeen;

جنھن مون کي پيدا ڪيو آھي اُھو ئي مون کي سڌو رستو ڏيکاريندو آھي.

Verse 26:79

وَالَّذِیْ هُوَ یُطْعِمُنِیْ وَیَسْقِیْنِ ۟ۙ

Wallaẓee Huwa yuṭʻimunee wa-yasq̣een,

۽ اُھو آھي جو مون کي کارائيندو آھي ۽ مون کي پياريندو آھي.

Verse 26:80

وَاِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِیْنِ ۟

Wa-ʹiẓaa mariḍtu fa-Huwa yashfeen:

۽ جڏھن بيمار ٿيندو آھيان تڏھن مون کي شفا ڏيندو آھي.

Verse 26:81

وَالَّذِیْ یُمِیْتُنِیْ ثُمَّ یُحْیِیْنِ ۟ۙ

wallaẓee yumeetunee s̤umma yuḥyeen;

۽ اُھو آھي جو مون کي ماريندو ۽ وري مون کي جياريندو.

Verse 26:82

وَالَّذِیْۤ اَطْمَعُ اَنْ یَّغْفِرَ لِیْ خَطِیْٓـَٔتِیْ یَوْمَ الدِّیْنِ ۟ؕ

Wallaẓeee ʹaṭmaʻu añy yag̣fira lee khaṭeeeʹatee Yawmad Deen...

۽ اُھو آھي جو آسرو اٿم ته قيامت جي ڏينھن منھنجون خطائون مون کي بخشيندو.

Verse 26:83

رَبِّ هَبْ لِیْ حُكْمًا وَّاَلْحِقْنِیْ بِالصّٰلِحِیْنَ ۟ۙ

Rabbi hab lee ḥukmañw waʹalḥiq̣nee biṣ-Ṣaaliḥeen;

اي منھنجا پالڻھار مُون کي دانائي بخش ۽ مون کي صالحن سان شامل ڪر.

Verse 26:84

وَاجْعَلْ لِّیْ لِسَانَ صِدْقٍ فِی الْاٰخِرِیْنَ ۟ۙ

Wajʻal lee lisaana ṣidq̣iñ fil ʹaakhireen;

۽ پوين ۾ منھنجي چڱي يادگيري (قائم) ڪر.

Verse 26:85

وَاجْعَلْنِیْ مِنْ وَّرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِیْمِ ۟ۙ

Wajʻalnee miñw waras̤ati Jannatin Naʻeem.

۽ مون کي نعمتن واري بھشت جي وارثن مان ڪر.

Verse 26:86

وَاغْفِرْ لِاَبِیْۤ اِنَّهٗ كَانَ مِنَ الضَّآلِّیْنَ ۟ۙ

Wag̣fir liʹabeee ʹinnahoo kaana minaḍ ḍaaalleen;

۽ منھنجي پيءُ کي بخش جو اُھو گمراھن مان آھي.

Verse 26:87

وَلَا تُخْزِنِیْ یَوْمَ یُبْعَثُوْنَ ۟ۙ

Wa-laa tukhzinee Yawma yubʻas̤oon;

۽ جنھن ڏينھن (ماڻھو جيئرا ٿي) اُٿندا (تنھن ڏينھن) مون کي خوار نه ڪج.

Verse 26:88

یَوْمَ لَا یَنْفَعُ مَالٌ وَّلَا بَنُوْنَ ۟ۙ

Yawma laa- yañfaʻu maaluñw walaa banoon,

جنھن ڏينھن نڪي مال ۽ نڪي پٽ نفعو ڏيندا.

Verse 26:89

اِلَّا مَنْ اَتَی اللّٰهَ بِقَلْبٍ سَلِیْمٍ ۟ؕ

Illaa man ʹatal laaha biq̣albiñ saleem.

پر اُھو (فائدي وارو ھوندو) جو الله وٽ سالم دل آڻيندو.

Verse 26:90

وَاُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِیْنَ ۟ۙ

Wa-ʹuzlifatil Jannatu lil-Muttaq̣een,

۽ پرھيزگارن لاءِ بھشت ويجھو ڪيو ويندو.

Verse 26:91

وَبُرِّزَتِ الْجَحِیْمُ لِلْغٰوِیْنَ ۟ۙ

Wa-burrizatil Jaḥeemu lilg̣aaween;

۽ گمراھن لاءِ دوزخ پڌرو ڪيو ويندو.

Verse 26:92

وَقِیْلَ لَهُمْ اَیْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۟ۙ

Wa-q̣eela lahum ʹayna maa- kuñtum taʻbudoon.

۽ کين چيو ويندو ته اُھي ڪٿي آھن جي کي پوڄيندا ھيؤ.

Verse 26:93

مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ؕ هَلْ یَنْصُرُوْنَكُمْ اَوْ یَنْتَصِرُوْنَ ۟ؕ

Miñ doonil laah? Hal yañṣuroonakum ʹaw yañtaṣiroon?

الله ڌاران؟ (ھاڻي) اُھي اوھان کي مدد ڏين ٿا ڇا يا (پاڻ) بدلو وٺي سگھن ٿا.

Verse 26:94

فَكُبْكِبُوْا فِیْهَا هُمْ وَالْغَاوٗنَ ۟ۙ

Fakubkiboo feehaa hum walg̣aawoon,

پوءِ اُھي گمراہ (پوڄيندڙ) ۽ بُت منجھس اونڌا ڪري اُڇلايا ويندا.

Verse 26:95

وَجُنُوْدُ اِبْلِیْسَ اَجْمَعُوْنَ ۟ؕ

Wa-junoodu ʹIbleesa ʹajmaʻoon.

۽ مڙئي شيطاني لشڪر به (اڇلائبا).

Verse 26:96

قَالُوْا وَهُمْ فِیْهَا یَخْتَصِمُوْنَ ۟ۙ

Q̣aaloo wa-hum feehaa yakhtaṣimoon;

۽ (تڏھن) اُھي منجھس ھڪ ٻئي سان جھڳڙو ڪندي پيا چوندا.

Verse 26:97

تَاللّٰهِ اِنْ كُنَّا لَفِیْ ضَلٰلٍ مُّبِیْنٍ ۟ۙ

Tallaahi ʹiñ kunnaa lafee ḍalaalim mubeen.

ته الله جو قسم آھي بيشڪ اسين ته پڌريءَ گمراھي ۾ ھواسون.

Verse 26:98

اِذْ نُسَوِّیْكُمْ بِرَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟

ʹIẓ nusawweekum̃ bi-Rabbil ʻAalameen.

جڏھن اوھان کي جھانن جي پالڻھار سان برابر ٿي ڪيوسون.

Verse 26:99

وَمَاۤ اَضَلَّنَاۤ اِلَّا الْمُجْرِمُوْنَ ۟

Wa-maaa ʹaḍallanaaa ʹillal mujrimoon.

۽ (ھنن) ڏوھارين کانسواءِ ٻئي ڪنھن اسان کي گمراہ نه ڪيو.

Verse 26:100

فَمَا لَنَا مِنْ شَافِعِیْنَ ۟ۙ

Famaa lanaa miñ shaafiʻeen,

پوءِ اسان جو (ھاڻي) نڪو ڪو سفارش ڪرڻ وارو آھي.

Verse 26:101

وَلَا صَدِیْقٍ حَمِیْمٍ ۟

Wa-laa ṣadeeq̣in ḥameem.

۽ نڪو ڪو غم ٽار دوست آھي.

Verse 26:102

فَلَوْ اَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِیْنَ ۟

Falaw ʹanna lanaa karratañ fanakoona minal Muʹmineen!

پوءِ جيڪر ھڪ ڀيرو اسان کي (وري دنيا ۾ وڃڻ) ملي ته مؤمنن مان ٿيون.

Verse 26:103

اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَاٰیَةً ؕ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِیْنَ ۟

ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

بيشڪ اِن ۾ ضرور نشاني آھي، ۽ انھن مان گھڻا مؤمن نه آھن.

Verse 26:104

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ ۟۠

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

۽ بيشڪ تنھنجو پالڻھار ئي غالب مھربان آھي.

Verse 26:105

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوْحِ لْمُرْسَلِیْنَ ۟ۚۖ

Kaẓẓabat q̣awmu Nooḥinil mursaleen.

نوح جي قوم پيغمبرن کي ڪوڙو ڀانيو.

Verse 26:106

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ نُوْحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۟ۚ

ʹIẓ q̣aala lahum ʹakhoohum Nooḥun ʹalaa tattaq̣oon?

جڏھن کين سندن ڀاءُ نوح چيو ته (الله کان) ڇونه ٿا ڊڄو.

Verse 26:107

اِنِّیْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِیْنٌ ۟ۙ

ʹInnee lakum rasoolun ʹameen:

بيشڪ آءٌ اوھان لاءِ امين پيغمبر آھيان.

Verse 26:108

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِیْعُوْنِ ۟ۚ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

پوءِ الله کان ڊڄو ۽ منھنجو چيو مڃيو.

Verse 26:109

وَمَاۤ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَیْهِ مِنْ اَجْرٍ ۚ اِنْ اَجْرِیَ اِلَّا عَلٰی رَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ۚ

Wa-maaa ʹasʹalukum ʻalayhi min ʹajr; ʹin ʹajriya ʹillaa ʻalaa Rabbil ʻAalameen.

۽ اوھان کان اِن (پيغام جي پھچائڻ) تي ڪو اُجورو نٿو گھران، منھنجو اجورو ته رڳو جھانن جي پالڻھار تي آھي.

Verse 26:110

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِیْعُوْنِ ۟ؕ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

پوءِ الله کان ڊڄو ۽ منھنجو چيو مڃيو.

Verse 26:111

قَالُوْۤا اَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْاَرْذَلُوْنَ ۟ؕ

Q̣aalooo ʹanuʹminu laka wattabaʻakal ʹarẓaloon?

چيائون ته توتي ايمان ڇو آڻيون حالانڪ نيچ ماڻھن (ڪنھن دنياوي لالچ لاءِ) تنھنجي تابعداري ڪئي آھي.

Verse 26:112

قَالَ وَمَا عِلْمِیْ بِمَا كَانُوْا یَعْمَلُوْنَ ۟ۚ

Q̣aala wa-maa ʻilmee Bimaa- kaanoo yaʻmaloon?

(نوح) چيو ته مون کي (سندن اندر جي) ڪھڙي سُڌ ته (ھو) ڇا (نيت) ڪندا رھندا آھن.

Verse 26:113

اِنْ حِسَابُهُمْ اِلَّا عَلٰی رَبِّیْ لَوْ تَشْعُرُوْنَ ۟ۚ

ʹIn ḥisaabuhum ʹillaa ʻalaa Rabbee law tashʻuroon.

جيڪڏھن اوھين (سندين نيت) ڄاڻندا آھيو ته سندن حساب منھنجي پالڻھار کانسواءِ ٻئي ڪنھن تي نه آھي.

Verse 26:114

وَمَاۤ اَنَا بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِیْنَ ۟ۚ

Wa-maaa ʹana biṭaaridil Muʹmineen.

۽ آءٌ مؤمنن کي تڙڻ وارو نه آھيان.

Verse 26:115

اِنْ اَنَا اِلَّا نَذِیْرٌ مُّبِیْنٌ ۟ؕ

In ʹana ʹillaa mubeen. naẓeerum

آءٌ ته رڳو پڌرو ڊيڄاريندڙ آھيان.

Verse 26:116

قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ یٰنُوْحُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمَرْجُوْمِیْنَ ۟ؕ

Q̣aaloo laʹil lam tañtahi yaa-Nooḥu latakoonanna minal marjoomeen.

چيائون ته اي نوح جيڪڏھن تون نه رھندين ته ضرور سنگسار ٿيندين.

Verse 26:117

قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْمِیْ كَذَّبُوْنِ ۟ۚۖ

Q̣aala Rabbi ʹinna q̣awmee kaẓẓaboon.

(نوح) چيو ته اي منھنجا پالڻھار بيشڪ منھنجي قوم مون کي ڪوڙو ڀانيو.

Verse 26:118

فَافْتَحْ بَیْنِیْ وَبَیْنَهُمْ فَتْحًا وَّنَجِّنِیْ وَمَنْ مَّعِیَ مِنَ الْمُؤْمِنِیْنَ ۟

Faftaḥ baynee wa-baynahum fat-hañw wanajjinee wa-mam maʻiya minal Muʹmineen.

تنھنڪري منھنجي ۽ سندن وچ ۾ چڱي طرح فيصلو ڪر ۽ مونکي ۽ جيڪي مؤمن مون ساڻ آھن تن کي بچاءِ.

Verse 26:119

فَاَنْجَیْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِی الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِ ۟ۚ

Faʹañjaynaahu wa-mam maʻahoo fil fulkil mashḥoon.

پوءِ کيس ۽ سندس سنگتين کي ڀريل ٻيڙيءَ ۾ بچايوسون.

Verse 26:120

ثُمَّ اَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبٰقِیْنَ ۟ؕ

S̤umma ʹag̣raq̣naa baʻdul baaq̣een.

وري کانئن پوءِ رھيلن کي ٻوڙيوسون.

Verse 26:121

اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَاٰیَةً ؕ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِیْنَ ۟

ʹInna fee ẓaalika laʹAayah; wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

بيشڪ ان ۾ وڏي نشاني آھي، انھن مان گھڻا مڃيندڙ نه ھوا.

Verse 26:122

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ ۟۠

Wa-ʹInna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

۽ بيشڪ تنھنجو پالڻھار ئي غالب مھربان آھي.

Verse 26:123

كَذَّبَتْ عَادُ لْمُرْسَلِیْنَ ۟ۚۖ

Kaẓẓabat ʻAadunil mursaleen,

عاد (جي قوم) پيغمبرن کي ڪوڙو ڄاتو.

Verse 26:124

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ هُوْدٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۟ۚ

ʹIẓ q̣aala lahum ʹakhoohum Hoodun ʹalaa tattaq̣oon?

جڏھن سندن ڀاءُ ھود کين چيو ته (الله کان) ڇونه ڊڄندا آھيو؟

Verse 26:125

اِنِّیْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِیْنٌ ۟ۙ

ʹInnee lakum rasoolun ʹameen.

بيشڪ آءٌ اوھان جو امين پيغمبر آھيان.

Verse 26:126

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِیْعُوْنِ ۟ۚ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

پوءِ الله کان ڊڄو ۽ منھنجو چيو مڃيو.

Verse 26:127

وَمَاۤ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَیْهِ مِنْ اَجْرٍ ۚ اِنْ اَجْرِیَ اِلَّا عَلٰی رَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ؕ

Wa-maaa ʹasʹalukum ʻalayhi min ʹajr; ʹin ʹajriya ʹillaa ʻalaa Rabbil ʻAalameen.

۽ آءٌ اوھان کان اُن (پيغام پھچائڻ) تي ڪو اُجورو نٿو گھران، منھنجو اُجورو رڳو جھانن جي پالڻھار تي آھي.

Verse 26:128

اَتَبْنُوْنَ بِكُلِّ رِیْعٍ اٰیَةً تَعْبَثُوْنَ ۟ۙ

ʹAtabnoona bikulli reeʻin ʹaayatañ taʻbas̤oon?

سڀڪنھن دڙي تي اجايا مشغول ٿي نشان ڇو بڻائيندا آھيو؟

Verse 26:129

وَتَتَّخِذُوْنَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُوْنَ ۟ۚ

Wa-tattakhiẓoona maṣaaniʻa laʻallakum takhludoon?

۽ (ڇو) مُحڪم جايون بڻائيندا آھيو؟ ڄڻڪ اوھين سدائين رھندؤ.

Verse 26:130

وَاِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِیْنَ ۟ۚ

Wa-ʹiẓaa baṭashtum̃ baṭashtum jabbaareen?

۽ جڏھن اوھين دست درازي ڪندا آھيو ته زبردست ٿي ڪندا آھيو.

Verse 26:131

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِیْعُوْنِ ۟ۚ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

پوءِ الله کان ڊڄو ۽ منھنجو چيو مڃيو.

Verse 26:132

وَاتَّقُوا الَّذِیْۤ اَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُوْنَ ۟ۚ

Wattaq̣ul laẓeee ʹamaddakum̃ bimaa taʻlamoon.

۽ انھي (الله) کان ڊڄو جنھن اوھان کي انھي (شيء) جي مدد ڏني جا (اوھين) ڄاڻندا آھيو.

Verse 26:133

اَمَدَّكُمْ بِاَنْعَامٍ وَّبَنِیْنَ ۟ۚۙ

ʹAmaddakum̃ biʹanʻaamiñw wabaneen,

اوھان کي ڍورن ۽ پُٽن (ڏيڻ) سان مدد ڏني اٿس.

Verse 26:134

وَجَنّٰتٍ وَّعُیُوْنٍ ۟ۚ

Wa-jannaatiñw Waʻuyoon.

۽ باغن ۽ پاڻي جي چشمن (ڏيڻ) سان به.

Verse 26:135

اِنِّیْۤ اَخَافُ عَلَیْكُمْ عَذَابَ یَوْمٍ عَظِیْمٍ ۟ؕ

ʹInneee ʹakhaafu ʻalaykum ʻAẓaaba Yawmin ʻaz̤̣eem.

بيشڪ آءٌ اوھان تي وڏي ڏينھن جي عذاب (پھچڻ) کان ڊڄان ٿو.

Verse 26:136

قَالُوْا سَوَآءٌ عَلَیْنَاۤ اَوَعَظْتَ اَمْ لَمْ تَكُنْ مِّنَ الْوٰعِظِیْنَ ۟ۙ

Q̣aaloo sawaaaʹun ʻalaynaaa ʹa-waʻaz̤̣ta ʹam lam takum minal waaʻiz̤̣een!

چيائون ته (جي) تون (اسان کي) نصيحت ڏئين يا نصيحت ڏيندڙن مان نه ھجين ته اسان لاءِ ھڪ جھڙو آھين.

Verse 26:137

اِنْ هٰذَاۤ اِلَّا خُلُقُ الْاَوَّلِیْنَ ۟ۙ

ʹIn haaẓaaa ʹillaa khuluq̣ul ʹawwaleen,

اِھا اڳين جي ئي عادت آھي.

Verse 26:138

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِیْنَ ۟ۚ

Wa-maa naḥnu bimuʻaẓẓabeen!

۽ اسين (ڪڏھن) عذاب ڪيل نه ٿينداسون.

Verse 26:139

فَكَذَّبُوْهُ فَاَهْلَكْنٰهُمْ ؕ اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَاٰیَةً ؕ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِیْنَ ۟

Fakaẓẓaboohu faʹahlaknaahum. ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

پوءِ کيس ڪوڙو ڀانيائون تنھنڪري کين ھلاڪ ڪيوسون، بيشڪ اِن (قصي) ۾ نشاني آھي، ۽ منجھانئن گھڻا مڃڻ وارا نه ھوا.

Verse 26:140

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ ۟۠

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

۽ بيشڪ تنھنجو پالڻھار ئي غالب مھربان آھي.

Verse 26:141

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ الْمُرْسَلِیْنَ ۟ۚۖ

Kaẓẓabat s̤amoodul mursaleen.

ثمود (جي قوم) پيغمبرن کي ڪوڙو ڀانيو.

Verse 26:142

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ صٰلِحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۟ۚ

ʹIẓ q̣aala lahum ʹakhoohum Ṣaaliḥun ʹalaa tattaq̣oon?

جڏھن کين سندن ڀاءُ صالح چيو ته (الله کان) ڇونه ڊڄندا آھيو؟

Verse 26:143

اِنِّیْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِیْنٌ ۟ۙ

ʹInnee lakum rasoolun ʹameen.

بيشڪ آءٌ اوھان لاءِ امين پيغمبر آھيان.

Verse 26:144

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِیْعُوْنِ ۟ۚ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

پوءِ الله کان ڊڄو ۽ منھنجو چيو مڃيو.

Verse 26:145

وَمَاۤ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَیْهِ مِنْ اَجْرٍ ۚ اِنْ اَجْرِیَ اِلَّا عَلٰی رَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ؕ

Wa-maaa ʹasʹalukum ʻalayhi min ʹajr: ʹin ʹajriya ʹillaa ʻalaa Rabbil ʻAalameen.

۽ آءٌ اوھان کان اُن (پيغام پھچائڻ) تي ڪو اُجورو نه ٿو گھران، منھنجو اُجورو رڳو جھانن جي پالڻھار تي آھي.

Verse 26:146

اَتُتْرَكُوْنَ فِیْ مَا هٰهُنَاۤ اٰمِنِیْنَ ۟ۙ

ʹAtutrakoona Fee maa- haahunaaa ʹaamineen,

اُھو جيڪي ھتي (دنيا ۾) آھي تنھن ۾ اوھان کي بي ڀئو ڇڏي ڏبو ڇا (ته ھميشه آرام ۾ رھو)؟

Verse 26:147

فِیْ جَنّٰتٍ وَّعُیُوْنٍ ۟ۙ

Fee jannaatiñw waʻuyoon,

باغن ۽ چشمن ۾.

Verse 26:148

وَّزُرُوْعٍ وَّنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِیْمٌ ۟ۚ

Wa-zurooʻiñw Wanakhliñ ṭal-ʻuhaa haḍeem?

۽ پوکن ۽ کجين ۾ جن جا گوشا ڪنئرا آھن.

Verse 26:149

وَتَنْحِتُوْنَ مِنَ الْجِبَالِ بُیُوْتًا فٰرِهِیْنَ ۟ۚ

Wa-tanḥitoona minal jibaali buyootañ faariheen?

۽ ڪاريگر ٿي جبلن مان (تراشي) گھر بڻائيندا آھيو.

Verse 26:150

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِیْعُوْنِ ۟ۚ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon;

پوءِ الله کان ڊڄو ۽ منھنجو چيو مڃيو.

Verse 26:151

وَلَا تُطِیْعُوْۤا اَمْرَ الْمُسْرِفِیْنَ ۟ۙ

Wa-laa tuṭeeʻooo ʹamral musrifeen,

۽ انھن حد کان لنگھندڙن جو چيو نه مڃيو.

Verse 26:152

الَّذِیْنَ یُفْسِدُوْنَ فِی الْاَرْضِ وَلَا یُصْلِحُوْنَ ۟

ʹAllaẓeena yufsidoona fil ʹarḍi wa-laa yuṣliḥoon.

جيڪي ملڪ ۾ بگيڙ وجھندا آھن ۽ سڌارا نه ڪندا آھن.

Verse 26:153

قَالُوْۤا اِنَّمَاۤ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِیْنَ ۟ۚ

Q̣aalooo ʹinnamaaa ʹañta minal musaḥḥareen!

چيائون ته تون رڳو جادو ڪيلن مان آھين.

Verse 26:154

مَاۤ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا ۖۚ فَاْتِ بِاٰیَةٍ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِیْنَ ۟

Maaa ʹañta ʹillaa basharum mis̤lunaa: faʹti biʹAayatin ʹiñ kuñta minaṣ Ṣaadiq̣een!

تون رڳو اسان جھڙو ماڻھو آھين، جيڪڏھن تون سچن مان آھين ته ڪا نشاني آڻ.

Verse 26:155

قَالَ هٰذِهٖ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَّلَكُمْ شِرْبُ یَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۟ۚ

Q̣aala haẓihee naaq̣atul lahaa shirbuñw walakum shirbu yawmim maʻloom.

(صالح) چيو ته ھيءَ ڏاچي آھي اُن جي (پاڻي) پيڻ لاءِ ۽ اوھان جي (پاڻي) پيڻ لاءِ واري جو ڏينھن ٺھرايل آھي.

Verse 26:156

وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْٓءٍ فَیَاْخُذَكُمْ عَذَابُ یَوْمٍ عَظِیْمٍ ۟

Walaa tamassoohaa bisoooʹiñ fayaʹkhuẓakum ʻAẓaabu yawmin ʻaz̤̣eem.

۽ اوھين کيس ڪو ايذاءُ نه پھچائجو نه ته اوھان کي وڏي ڏينھن جو عذاب پڪڙيندو.

Verse 26:157

فَعَقَرُوْهَا فَاَصْبَحُوْا نٰدِمِیْنَ ۟ۙ

Faʻaq̣aroohaa faʹaṣbaḥoo naadimeen.

پوءِ اُن جون کُچون ڪپيائون (ماري وڌائون) پوءِ پشيمان ٿيا.

Verse 26:158

فَاَخَذَهُمُ الْعَذَابُ ؕ اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَاٰیَةً ؕ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِیْنَ ۟

Faʹakhaẓahumul ʻAẓaab. ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

پوءِ کين عذاب پڪڙيو، بيشڪ اُن ۾ نشاني آھي، ۽ منجھانئن گھڻا مڃڻ وارا نه ھوا.

Verse 26:159

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ ۟۠

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʹAzeezur Raḥeem.

۽ بيشڪ تنھنجو پالڻھار ئي غالب مھربان آھي.

Verse 26:160

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوْطِ لْمُرْسَلِیْنَ ۟ۚۖ

Kaẓẓabat q̣awmu Looṭinil mursaleen.

لُوط جي قوم پيغمبرن کي ڪُوڙو ڀانيو.

Verse 26:161

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ لُوْطٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۟ۚ

ʹIẓ q̣aala lahum ʹakhoohum Looṭun ʹalaa tattaq̣oon?

جڏھن کين سندن ڀاءُ لُوط چيو ته (الله کان) ڇونه ڊڄندا آھيو؟

Verse 26:162

اِنِّیْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِیْنٌ ۟ۙ

ʹInnee lakum rasoolun ʹameen.

بيشڪ آءٌ اوھان جو امين پيغمبر آھيان.

Verse 26:163

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِیْعُوْنِ ۟ۚ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

پوءِ الله کان ڊڄو ۽ منھنجو چيو مڃيو.

Verse 26:164

وَمَاۤ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَیْهِ مِنْ اَجْرٍ ۚ اِنْ اَجْرِیَ اِلَّا عَلٰی رَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ؕ

Wa-maaa ʹasʹalukum ʻalayhi min ʹajr: ʹIn ʹajriya ʹillaa ʻalaa Rabbil ʻAalameen.

۽ اُن (پيغام پھچائڻ) تي اوھان کان اُجورو نٿو گھُران، منھنجو اُجورو رڳو جھانن جي پالڻھار تي آھي.

Verse 26:165

اَتَاْتُوْنَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعٰلَمِیْنَ ۟ۙ

ʹAtaʹtoonaẓ ẓukraana minal ʻaalameen,

جھانن جي مڙسن ڏانھن (بڇڙائيءَ لاءِ) ڇو ويندا آھيو؟

Verse 26:166

وَتَذَرُوْنَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْ ؕ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ عٰدُوْنَ ۟

Wataẓaroona maa- khalaq̣a lakum Rabbukum min ʹazwaajikum? bal ʹañtum q̣awmun ʻaadoon!

۽ جيڪي اوھان جي پالڻھار اوھان جي زالن مان بڻايو سو ڇڏيندا آھيو؟ بلڪ اوھين حد کان لنگھندڙ قوم آھيو.

Verse 26:167

قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ یٰلُوْطُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِیْنَ ۟

Q̣aaloo laʹil lam tañtahi yaa-Looṭu latakoonanna minal mukhrajeen!

چيائون ته اي لُوط جيڪڏھن نه رھندين ته ضرور لوڌائبين.

Verse 26:168

قَالَ اِنِّیْ لِعَمَلِكُمْ مِّنَ الْقَالِیْنَ ۟ؕ

Q̣aala ʹinnee liʻamalikum minal q̣aaleen.

لُوط چيو ته بيشڪ آءٌ اوھان جي ڪم جو ويري آھيان.

Verse 26:169

رَبِّ نَجِّنِیْ وَاَهْلِیْ مِمَّا یَعْمَلُوْنَ ۟

Rabbi najjinee wa-ʹahlee mimmaa yaʻmaloon!

اي منھنجا پالڻھار جيڪي (ھو) ڪندا آھن تنھنجي شر کان مونکي ۽ منھنجي گھر جي ڀاتين کي بچاءِ.

Verse 26:170

فَنَجَّیْنٰهُ وَاَهْلَهٗۤ اَجْمَعِیْنَ ۟ۙ

Fanajjaynaahu wa-ʹahlahooo ʹajmaʻeen,

پوءِ کيس ۽ سندس مڙني ڀاتين کي بچايوسون.

Verse 26:171

اِلَّا عَجُوْزًا فِی الْغٰبِرِیْنَ ۟ۚ

ʹIllaa ʻajoozañ fil g̣aabireen.

سواءِ (ھڪ) ٻڍڙي زال جي جا رھيلن مان ھئي.

Verse 26:172

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِیْنَ ۟ۚ

S̤umma dammarnal ʹaakhareen.

وري (انھن) ٻـين جي پاڙ پٽي سون.

Verse 26:173

وَاَمْطَرْنَا عَلَیْهِمْ مَّطَرًا ۚ فَسَآءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِیْنَ ۟

Wa-ʹamṭarnaa ʻalayhim maṭaraa: fasaaaʹa maṭarul muñẓareen!

۽ مٿن (پھڻن جو) مينھن وسايوسون، پوءِ ڊيڄاريلن جو مينھن بڇڙو آھي.

Verse 26:174

اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَاٰیَةً ؕ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِیْنَ ۟

ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

بيشڪ ھن ۾ (وڏي) نشاني آھي، ۽ منجھانئن گھڻا مڃڻ وارا نه ھوا.

Verse 26:175

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ ۟۠

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

۽ بيشڪ تنھنجو پالڻھار ئي غالب مھربان آھي.

Verse 26:176

كَذَّبَ اَصْحٰبُ لْـَٔیْكَةِ الْمُرْسَلِیْنَ ۟ۚۖ

Kaẓẓaba ʹAṣḥaabul ʹAykatil mursaleen.

(شھر) ايڪه وارن پيغمبرن کي ڪُوڙو ڀانيو.

Verse 26:177

اِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَیْبٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۟ۚ

ʹIẓ q̣aala lahum Shuʻaybun ʹalaa tattaq̣oon?

جڏھن کين شعيب چيو ته (الله کان) ڇونه ٿا ڊڄو؟

Verse 26:178

اِنِّیْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِیْنٌ ۟ۙ

ʹInnee lakum rasoolun ʹameen.

بيشڪ آءٌ اوھان لاءِ امين پيغمبر آھيان.

Verse 26:179

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِیْعُوْنِ ۟ۚ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

پوءِ الله کان ڊڄو ۽ منھنجو چيو مڃيو.

Verse 26:180

وَمَاۤ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَیْهِ مِنْ اَجْرٍ ۚ اِنْ اَجْرِیَ اِلَّا عَلٰی رَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ؕ

Wa-maaa ʹasʹalukum ʻalayhi min ʹajr: ʹin ʹajriya ʹillaa ʻalaa Rabbil ʻAalameen.

بيشڪ آءٌ اوھان کان اُن (پيغام پھچائڻ) تي ڪو اُجورو نٿو گھُران، منھنجو اُجورو رڳو جھانن جي پالڻھار تي آھي.

Verse 26:181

اَوْفُوا الْكَیْلَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُخْسِرِیْنَ ۟ۚ

ʹAwful kayla wa-laa takoonoo minal mukhsireen.

ماڻ پورو مَيو ۽ ڇيئي لائيندڙن مان نه ھجو.

Verse 26:182

وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِیْمِ ۟ۚ

Wazinoo bilq̣isṭaasil mustaq̣eem.

۽ سنئين تارازيءَ سان توريو.

Verse 26:183

وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْیَآءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِی الْاَرْضِ مُفْسِدِیْنَ ۟ۚ

Wa-laa tabkhasun naasa ʹashyaaaʹahum wa-laa taʻs̤aw fil ʹarḍi mufsideen.

۽ ماڻھن کي سندن شيون گھٽ نه ڏيو ۽ مُلڪ ۾ فسادي ٿي بگيڙ نه وجھو.

Verse 26:184

وَاتَّقُوا الَّذِیْ خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْاَوَّلِیْنَ ۟ؕ

Wattaq̣ul laẓee khalaq̣akum waljibillatal ʹawwaleen.

۽ اُنھيءَ الله کان ڊڄو جنھن اوھان کي ۽ اڳين خلق کي خلقيو.

Verse 26:185

قَالُوْۤا اِنَّمَاۤ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِیْنَ ۟ۙ

Q̣aalooo ʹinnamaaa ʹañta minal musaḥḥareen!

چيائون ته تون رڳو جادو ڪيلن مان آھين.

Verse 26:186

وَمَاۤ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَاِنْ نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكٰذِبِیْنَ ۟ۚ

Wa-maaa ʹañta ʹillaa basharum mis̤lunaa wa-ʹin naz̤̣unnuka laminal kaaẓibeen!

۽ تون رڳو اسان جھڙو ماڻھو آھين ۽ بيشڪ اسين توکي ڪوڙن مان ڀائيندا آھيون.

Verse 26:187

فَاَسْقِطْ عَلَیْنَا كِسَفًا مِّنَ السَّمَآءِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِیْنَ ۟ؕ

Faʹasq̣iṭ ʻalaynaa kisafam minas samaaaʹi ʹiñ kuñta minaṣ ṣaadiq̣een!

جيڪڏھن تون سچن مان آھين ته اسان تي آسمان مان ڪا ڇِپ ڪيراءِ.

Verse 26:188

قَالَ رَبِّیْۤ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ ۟

Q̣aala Rabbeee ʹaʻlamu bimaa taʻmaloon.

(شعيب) چيو ته جيڪي اوھين ڪندا آھيو سو منھنجو پالڻھار چڱي طرح ڄاڻندڙ آھي.

Verse 26:189

فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَهُمْ عَذَابُ یَوْمِ الظُّلَّةِ ؕ اِنَّهٗ كَانَ عَذَابَ یَوْمٍ عَظِیْمٍ ۟

Fakaẓẓaboohu faʹakhaẓahum ʻaẓaabu Yawmiz̤̣ z̤̣ullah: ʹinnahoo kaana ʻaẓaaba Yawmin ʻAz̤̣eem.

پوءِ اُن کي ڪوڙو ڀانيائون تنھنڪري ڇانوَ واري ڏينھن جي عذاب کين پڪڙيو، بيشڪ اُھو وڏي ڏينھن جو عذاب ھو.

Verse 26:190

اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَاٰیَةً ؕ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِیْنَ ۟

ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

بيشڪ ھن (احوال) ۾ (وڏي) نشاني آھي، ۽ منجھانئن گھڻا مڃڻ وارا نه ھوا.

Verse 26:191

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ ۟۠

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

۽ بيشڪ تنھنجو پالڻھار ئي غالب مھربان آھي.

Verse 26:192

وَاِنَّهٗ لَتَنْزِیْلُ رَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ؕ

Wa-ʹinnahoo la-Tañzeelu Rabbil ʻAalameen.

۽ بيشڪ اھو (قرآن) جھانن جي پالڻھار کان لاٿل آھي.

Verse 26:193

نَزَلَ بِهِ الرُّوْحُ الْاَمِیْنُ ۟ۙ

Nazala bihir Rooḥul ʹAmeen.

اُن کي رُوح الامين (يعني جبرئيل) لاٿو.

Verse 26:194

عَلٰی قَلْبِكَ لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُنْذِرِیْنَ ۟ۙ

ʻAlaa q̣albika litakoona minal muñẓireen.

تنھنجي دل تي (ھن لاءِ) ته ڊيڄاريندڙن مان ٿئين.

Verse 26:195

بِلِسَانٍ عَرَبِیٍّ مُّبِیْنٍ ۟ؕ

Bilisaanin ʻArabiyyim mubeen.

(جو) پڌريءَ عربي ٻوليءَ ۾ آھي.

Verse 26:196

وَاِنَّهٗ لَفِیْ زُبُرِ الْاَوَّلِیْنَ ۟

Wa-ʹinnahoo lafee Zuburil ʹawwaleen.

۽ بيشڪ سندس خبر اڳين صحيفن ۾ (لکيل) آھي.

Verse 26:197

اَوَلَمْ یَكُنْ لَّهُمْ اٰیَةً اَنْ یَّعْلَمَهٗ عُلَمٰٓؤُا بَنِیْۤ اِسْرَآءِیْلَ ۟ؕ

ʹAwalam yakul lahum ʹAayatan ʹañy yaʻlamahoo ʻulamaaaʹu Baneee ʹIsraaaʹeel?

اُنھن لاءِ (اِھا) نشاني نه آھي ڇا ته بني اسرائيلن جا عالم اُن (جي حقانيت) کي ڄاڻن ھا.

Verse 26:198

وَلَوْ نَزَّلْنٰهُ عَلٰی بَعْضِ الْاَعْجَمِیْنَ ۟ۙ

Wa-law nazzalnaahu ʻalaa baʻḍil ʹaʻjameen,

۽ جيڪڏھن قرآن کي (عربن کانسواءِ ٻئي) ڪنھن عجميءَ تي نازل ڪريون ھا.

Verse 26:199

فَقَرَاَهٗ عَلَیْهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ مُؤْمِنِیْنَ ۟ؕ

Faq̣araʹahoo ʻalayhim maa kaanoo bihee muʹmineen.

پوءِ اُھو اُن کي مٿن پڙھي ھا ته اُن کي (به) مڃڻ وارا نه ٿين ھوا.

Verse 26:200

كَذٰلِكَ سَلَكْنٰهُ فِیْ قُلُوْبِ الْمُجْرِمِیْنَ ۟ؕ

Kaẓaalika salaknaahu fee q̣uloobil mujrimeen.

اھڙي طرح گنھگارن جي دلين ۾ اُھو (انڪار) وڌوسون.

Verse 26:201

لَا یُؤْمِنُوْنَ بِهٖ حَتّٰی یَرَوُا الْعَذَابَ الْاَلِیْمَ ۟ۙ

Laa- yuʹminoona bihee ḥattaa yarawul ʻaẓabal ʹaleem;

اُن تي (ايسين) ايمان نه آڻيندا جيسين ڏکوئيندڙ عذاب (نه) ڏسندا.

Verse 26:202

فَیَاْتِیَهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا یَشْعُرُوْنَ ۟ۙ

Fayaʹtiyahum̃ bag̣tatañw wahum laa- yashʻuroon.

پوءِ اوچتو وٽن عذاب ايندو ۽ اُھي بي خبر ھوندا.

Verse 26:203

فَیَقُوْلُوْا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُوْنَ ۟ؕ

Fayaq̣ooloo hal naḥnu muñz̤̣aroon.

پوءِ چوندا ته اسين مُھلت ڏنل ٿينداسون ڇا؟

Verse 26:204

اَفَبِعَذَابِنَا یَسْتَعْجِلُوْنَ ۟

ʹAfabiʻaẓaabinaa yastaʻjiloon?

پوءِ اسان جو عذاب تڪڙو گھرندا آھن ڇا؟

Verse 26:205

اَفَرَءَیْتَ اِنْ مَّتَّعْنٰهُمْ سِنِیْنَ ۟ۙ

ʹAfaraʹayta ʹim mattaʻnaahum sineen.

ڀلا ڏٺو اٿئي ته جيڪڏھن کين ڪيئي ورھ آسودو ڪريون.

Verse 26:206

ثُمَّ جَآءَهُمْ مَّا كَانُوْا یُوْعَدُوْنَ ۟ۙ

S̤umma jaaaʹahum maa kaanoo yooʻadoon!

وري وٽن اُھو اچي جنھن جو انجام ڏنو پئي وين.

Verse 26:207

مَاۤ اَغْنٰی عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا یُمَتَّعُوْنَ ۟ؕ

Maaa ʹag̣naa ʻanhum maa kaanoo yumattaʻoon!

ته سندن آسودو ھجڻ کانئن ڇا (عذاب) ٽاريندو.

Verse 26:208

وَمَاۤ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْیَةٍ اِلَّا لَهَا مُنْذِرُوْنَ ۟

Wa-maaa ʹahlaknaa miñ q̣aryatin ʹillaa lahaa muñẓiroon.

۽ اھڙي ڪنھن ڳوٺ کي ناس نه ڪيوسون جنھن لاءِ ڊيڄاريندڙ (نه) ھوا.

Verse 26:209

ذِكْرٰی ۛ۫ وَمَا كُنَّا ظٰلِمِیْنَ ۟

Ẓikraa wa-maa kunnaa z̤̣aalimeen.

نصيحت ڏيڻ لاءِ، ۽ اسين ظالم نه ھواسون.

Verse 26:210

وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّیٰطِیْنُ ۟

Wa-maa tanazzalat bihish shayaaṭeen;

۽ اُن (قرآن) کي شيطانن نازل نه ڪيو آھي.

Verse 26:211

وَمَا یَنْۢبَغِیْ لَهُمْ وَمَا یَسْتَطِیْعُوْنَ ۟ؕ

Wa-maa yambag̣ee lahum wa-maa yastaṭeeʻoon.

۽ نڪي کين جڳائيندو آھي ۽ نڪي ڪري سگھندا آھن.

Verse 26:212

اِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُوْلُوْنَ ۟ؕ

ʹInnahum ʻanis samʻi lamaʻzooloon.

بيشڪ اُھي (ملائڪن جي ڪلام) ٻڌڻ (جي جاءِ) کان پري ڪيل آھن.

Verse 26:213

فَلَا تَدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتَكُوْنَ مِنَ الْمُعَذَّبِیْنَ ۟ۚ

Falaa tadʻu maʻal laahi ʹilaahan ʹaakhara fatakoona minal muʻaẓẓabeen.

تنھنڪري الله سان گڏ ڪنھن ٻئي معبُود کي نه سڏ ته عذاب وارن مان ٿيندين.

Verse 26:214

وَاَنْذِرْ عَشِیْرَتَكَ الْاَقْرَبِیْنَ ۟ۙ

Wa-ʹañẓir ʻasheeratakal ʹaq̣rabeen,

۽ پنھنجن ويجھن مائٽن کي ڊيڄار.

Verse 26:215

وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِیْنَ ۟ۚ

Wakhfiḍ janaaḥaka limanit tabaʻaka minal Muʹmineen.

۽ مؤمنن مان جيڪو تنھنجي تابعداري ڪري تنھن لاءِ پنھنجو بازو جھڪو ڪر (يعني نئڙت ڪر).

Verse 26:216

فَاِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ اِنِّیْ بَرِیْٓءٌ مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ ۟ۚ

Faʹin ʻaṣawka faq̣ul ʹinnee bareeeʹum mimmaa taʻmaloon!

پوءِ جيڪڏھن تنھنجي نافرماني ڪن ته چؤ ته جيڪي ڪندا آھيو تنھن کان بيشڪ آءٌ بيزار آھيان.

Verse 26:217

وَتَوَكَّلْ عَلَی الْعَزِیْزِ الرَّحِیْمِ ۟ۙ

Wa-tawakkal ʻalal ʻAzeezir Raḥeem.

۽ اُنھيءَ غالب مھربان (الله) تي ڀروسو ڪر.

Verse 26:218

الَّذِیْ یَرٰىكَ حِیْنَ تَقُوْمُ ۟ۙ

ʹAllaẓee yaraaka ḥeena taq̣oom,

جيڪو (تھجّد وقت) تنھنجي اُٿڻ مھل کي ڏسي ٿو.

Verse 26:219

وَتَقَلُّبَكَ فِی السّٰجِدِیْنَ ۟

Wa-taq̣allubaka fis saajideen.

۽ سجدي ڪندڙن ۾ تنھنجو ڦرڻ به ڏسي ٿو.

Verse 26:220

اِنَّهٗ هُوَ السَّمِیْعُ الْعَلِیْمُ ۟

ʹInnahoo Huwas Sameeʻul ʻAleem.

بيشڪ اُھوئي ٻڌندڙ ڄاڻندڙ آھي.

Verse 26:221

هَلْ اُنَبِّئُكُمْ عَلٰی مَنْ تَنَزَّلُ الشَّیٰطِیْنُ ۟ؕ

Hal ʹunabbiʹukum ʻalaa mañ tanazzalush shayaaṭeen?

اوھان کي سُڌ (نه) ڏيان ڇا ته ڪنھن تي شيطان لھندا آھن؟

Verse 26:222

تَنَزَّلُ عَلٰی كُلِّ اَفَّاكٍ اَثِیْمٍ ۟ۙ

Tanazzalu ʻalaa kulli ʹaffaakin ʹas̤eem,

سڀڪنھن ٻٽاڪيءَ گنھگار تي لھندا آھن.

Verse 26:223

یُّلْقُوْنَ السَّمْعَ وَاَكْثَرُهُمْ كٰذِبُوْنَ ۟ؕ

Yulq̣oonas samʻa wa-ʹaks̤aruhum kaaẓiboon.

جو ٻڌل (ڳالھ اُن جي ڪنّ ۾ آڻي) وجھندا آھن ۽ منجھائن گھڻا ڪوڙا آھن.

Verse 26:224

وَالشُّعَرَآءُ یَتَّبِعُهُمُ الْغَاوٗنَ ۟ؕ

Washshuʻaraaaʹu yattabiʻuhumul g̣aawoon:

۽ گمراہ (ماڻھو) ئي شاعرن جي تابعداري ڪندا آھن.

Verse 26:225

اَلَمْ تَرَ اَنَّهُمْ فِیْ كُلِّ وَادٍ یَّهِیْمُوْنَ ۟ۙ

ʹAlam tara ʹannahum fee kulli waadiñy yaheemoon.

نه ڏٺو اٿئي ڇا ته اُھي سڀڪنھن ميدان ۾ حيران ٿيندا آھن.

Verse 26:226

وَاَنَّهُمْ یَقُوْلُوْنَ مَا لَا یَفْعَلُوْنَ ۟ۙ

Wa-ʹannahum yaq̣ooloona maa laa- yafʻaloon?

۽ بيشڪ اُھي اُھو چوندا آھن جيڪي نه ڪندا آھن.

Verse 26:227

اِلَّا الَّذِیْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَذَكَرُوا اللّٰهَ كَثِیْرًا وَّانْتَصَرُوْا مِنْ بَعْدِ مَا ظُلِمُوْا ؕ وَسَیَعْلَمُ الَّذِیْنَ ظَلَمُوْۤا اَیَّ مُنْقَلَبٍ یَّنْقَلِبُوْنَ ۟۠

ʹIllal laẓeena ʹaamanoo wa-ʻamiluṣ ṣaaliḥaati waẓakarul laaha kas̤eerañw wañtaṣaroo mim baʻdi maa- z̤̣ulimoo. Wa-sayaʻlamul laz̤̣eena z̤̣alamooo ʹayya muñq̣alabiñy yañq̣aliboon!

پر جن ايمان آندو ۽ چڱا عمل ڪيا ۽ الله کي گھڻو ساريائون ۽ (پنھنجي) ڏکوئجڻ کانپوءِ بدلو ورتائون (اُھي گمراہ نه آھن)، ۽ ظالم سگھو ئي ڄاڻندا ته ڪھڙي موٽڻ جي ھنڌ وري موٽندا.