Surah Ash-Shuara

Verse 26:1

طٰسٓمّٓ ۟

Ṭaa-Seeen-Meeem.

طسم (طا. سین. میم)

Verse 26:2

تِلْكَ اٰیٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِیْنِ ۟

Tilka ʹAayaatul Kitaabil mubeen.

این آیات کتاب روشن است.

Verse 26:3

لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ اَلَّا یَكُوْنُوْا مُؤْمِنِیْنَ ۟

Laʻallaka baakhiʻun nafsaka ʹallaa yakoonoo Muʹmineen.

گویی می‌خواهی از (شدت غم و اندوه) این‌که آن‌ها ایمان نمی‌آورند؛ خود را هلاک کنی!

Verse 26:4

اِنْ نَّشَاْ نُنَزِّلْ عَلَیْهِمْ مِّنَ السَّمَآءِ اٰیَةً فَظَلَّتْ اَعْنَاقُهُمْ لَهَا خٰضِعِیْنَ ۟

ʹIn nashaʹ nunazzil ʻalayhim minas samaaaʹi ʹAayatañ faz̤̣allat ʹaʻnaaq̣uhum lahaa khaaḍiʻeen.

اگر بخواهیم از آسمان بر آن‌ها نشانه‌ای نازل می‌کنیم که گردن‌هایشان در برابر آن تسلیم (و خاضع) گردد.

Verse 26:5

وَمَا یَاْتِیْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمٰنِ مُحْدَثٍ اِلَّا كَانُوْا عَنْهُ مُعْرِضِیْنَ ۟

Wa-maa yaʹteehim miñ Ẓikrim minar Raḥmaani muḥdas̤in ʹillaa kaanoo ʻanhu muʻriḍeen.

و هیچ پند تازه‌ای از سوی (الله) رحمان برای آن‌ها نمی‌آید؛ مگر این‌که از آن روی گردان هستند.

Verse 26:6

فَقَدْ كَذَّبُوْا فَسَیَاْتِیْهِمْ اَنْۢبٰٓؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ یَسْتَهْزِءُوْنَ ۟

Faq̣ad kaẓẓaboo fasayaʹteehim ʹambaaaʹu maa- kaanoo bihee yastahziʹoon!

به راستی آن‌ها تکذیب کردند، پس به زودی اخبار آنچه را که به آن استهزاء (و تمسخر) می‌کردند؛ به آن‌ها خواهد رسید.

Verse 26:7

اَوَلَمْ یَرَوْا اِلَی الْاَرْضِ كَمْ اَنْۢبَتْنَا فِیْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِیْمٍ ۟

ʹA-walam yaraw ʹilal ʹarḍi kam ʹambatnaa feehaa miñ kulli zawjiñ kareem?

آیا به زمین ننگریسته‌اند که چه قدر از هر گونه گیاهان (نیکو و) پر ارزش در آن رویانده‌ایم؟!

Verse 26:8

اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَاٰیَةً ؕ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِیْنَ ۟

ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

بی‌گمان در این نشانۀ (بزرگی) است، و بیشتر آن‌ها مؤمن نیستند.

Verse 26:9

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ ۟۠

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

و به راستی پروردگار تو پیروزمند مهربان است.

Verse 26:10

وَاِذْ نَادٰی رَبُّكَ مُوْسٰۤی اَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظّٰلِمِیْنَ ۟ۙ

Wa-ʹiẓ naadaa Rabbuka Moosaaa ʹaniʹ til q̣awmaz̤̣ z̤̣aalimeen,

و (به یاد بیاور) هنگامی را که پروردگارت موسی را ندا داد که به سوی قوم ستمکار برو،

Verse 26:11

قَوْمَ فِرْعَوْنَ ؕ اَلَا یَتَّقُوْنَ ۟

Q̣awma Firʻawn: ʹalaa yattaq̣oon?

قوم فرعون، آیا آن‌ها نمی‌ترسند؟!

Verse 26:12

قَالَ رَبِّ اِنِّیْۤ اَخَافُ اَنْ یُّكَذِّبُوْنِ ۟ؕ

Q̣aala Rabbi ʹinneee ʹakhaafu ʹañy yukaẓẓiboon:

(موسی) گفت: «پروردگارا! من می‌ترسم که مرا تکذیب کنند!

Verse 26:13

وَیَضِیْقُ صَدْرِیْ وَلَا یَنْطَلِقُ لِسَانِیْ فَاَرْسِلْ اِلٰی هٰرُوْنَ ۟

Wa-yaḍeeq̣u ṣadree wa-laa yañṭaliq̣u lisaanee faʹarsil ʹilaa Haaroon.

و سینه‌ام تنگ گردد و زبانم باز نشود، پس (برادرم) هارون را (نیز) رسالت ده (تا مرا یاری کند).

Verse 26:14

وَلَهُمْ عَلَیَّ ذَنْۢبٌ فَاَخَافُ اَنْ یَّقْتُلُوْنِ ۟ۚۖ

Wa-lahum ʻalayya ẓambuñ faʹakhaafu ʹañy yaq̣tuloon.

و آن‌ها بر (گردن) من (ادعای) گناهی دارند، پس می‌ترسم که مرا بکشند».

Verse 26:15

قَالَ كَلَّا ۚ فَاذْهَبَا بِاٰیٰتِنَاۤ اِنَّا مَعَكُمْ مُّسْتَمِعُوْنَ ۟

Q̣aala kallaa! faẓhabaa biʹAayaatinaaa ʹinnaa maʻakum mustamiʻoon.

(الله) فرمود: «چنین نیست، پس شما هردو با آیات ما بروید، یقیناً ما با شما شنوندگان هستیم.

Verse 26:16

فَاْتِیَا فِرْعَوْنَ فَقُوْلَاۤ اِنَّا رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ۙ

Faʹtiyaa Firʻawna faq̣oolaaa ʹinnaa Rasoolu Rabbil ʻaalameen,

پس (به نزد) فرعون بروید، و بگویید: «ما فرستادۀ پروردگار جهانیان هستیم،

Verse 26:17

اَنْ اَرْسِلْ مَعَنَا بَنِیْۤ اِسْرَآءِیْلَ ۟ؕ

ʹAn ʹarsil maʻanaa Baneee ʹIsraaaʹeel.

که بنی اسرائیل را با ما بفرست».

Verse 26:18

قَالَ اَلَمْ نُرَبِّكَ فِیْنَا وَلِیْدًا وَّلَبِثْتَ فِیْنَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِیْنَ ۟ۙ

Q̣aala ʹalam nurabbika feenaa waleedañw walabis̤ta feenaa min ʻumurika sineen?

(فرعون) گفت: «آیا ما تو را در کودکی نزد خود پرورش ندادیم، و سال‌هایی از عمرت را در میان ما نگذراندی؟!

Verse 26:19

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِیْ فَعَلْتَ وَاَنْتَ مِنَ الْكٰفِرِیْنَ ۟

Wa-faʻalta faʻlatakal latee faʻalta wa-ʹañta minal kaafireen!

و (بالاخره) آن کارت را (که نبایست انجام می‌دادی) انجام دادی، و تو از ناسپاسانی».

Verse 26:20

قَالَ فَعَلْتُهَاۤ اِذًا وَّاَنَا مِنَ الضَّآلِّیْنَ ۟ؕ

Q̣aala faʻaltuhaaa ʹiẓañw Waʹana minaḍ ḍaaalleen.

(موسی) گفت: «(من) آن (کار) را آنگاه انجام دادم که من از بی‌خبران بودم.

Verse 26:21

فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِیْ رَبِّیْ حُكْمًا وَّجَعَلَنِیْ مِنَ الْمُرْسَلِیْنَ ۟

Fafarartu miñkum lam-maa khiftukum fawahaba lee Rabbee ḥukmañw wajaʻalanee minal mursaleen.

پس چون از شما ترسیدم از شما فرار کردم، آنگاه پروردگارم به من دانش (و نبوت) بخشید و مرا از پیامبران قرار داد.

Verse 26:22

وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَیَّ اَنْ عَبَّدْتَّ بَنِیْۤ اِسْرَآءِیْلَ ۟ؕ

Wa-tilka niʻmatuñ tamunnuhaa ʻalayya ʹan ʻabbatta Baneee ʹIsraaaʹeel!

و آیا این نعمتی است که تو بر من منت می‌گذاری که بنی اسرائیل را بردۀ خود ساخته‌ای؟!»

Verse 26:23

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ؕ

Q̣aala Firʻawnu wa-maa Rabbul ʻaalameen?

فرعون گفت: «پروردگار جهانیان چیست؟!»

Verse 26:24

قَالَ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَیْنَهُمَا ؕ اِنْ كُنْتُمْ مُّوْقِنِیْنَ ۟

Q̣aala Rabbus samaawaati wal-ʹarḍi wa-maa baynahumaa, ʹiñ kuñtum Mooq̣ineen.

(موسی) گفت: «پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن دو است، اگر اهل یقین هستید».

Verse 26:25

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهٗۤ اَلَا تَسْتَمِعُوْنَ ۟

Q̣aala liman ḥawlahooo ʹalaa tastamiʻoon?

(فرعون) به آن‌های که در اطرافش بودند؛ گفت: «آیا نمی‌شنوید؟»

Verse 26:26

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ اٰبَآىِٕكُمُ الْاَوَّلِیْنَ ۟

Q̣aala Rabbukum wa-Rabbu ʹaabaaaʹikumul ʹawwaleen!

(موسی) گفت: «(او) پروردگار شما و پروردگار نیاکان پیشین شماست.

Verse 26:27

قَالَ اِنَّ رَسُوْلَكُمُ الَّذِیْۤ اُرْسِلَ اِلَیْكُمْ لَمَجْنُوْنٌ ۟

Q̣aala ʹinna rasoolakumul laẓeee ʹursila ʹilaykum lamajnoon!

(فرعون) گفت: «بی‌تردید پیامبرتان که به سوی شما فرستاده شده دیوانه است».

Verse 26:28

قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَیْنَهُمَا ؕ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُوْنَ ۟

Q̣aala Rabbul mashriq̣i wal-mag̣ribi wa-maa baynahumaa! ʹiñ kuñtum taʻq̣iloon!

(موسی) گفت: «(او) پروردگار مشرق و مغرب و آنچه میان آن دو است، اگر بیندیشید».

Verse 26:29

قَالَ لَىِٕنِ اتَّخَذْتَ اِلٰهًا غَیْرِیْ لَاَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُوْنِیْنَ ۟

Q̣aala laʹinit takhaẓta ʹilaahan g̣ayree laʹajʻalannaka minal masjooneen!

(فرعون) گفت: «اگر معبودی جز من برگزینی، البته تو را از زندانیان قرار خواهم داد».

Verse 26:30

قَالَ اَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَیْءٍ مُّبِیْنٍ ۟ۚ

Q̣aala ʹawalaw jiʹtuka bishayʹim mubeen?

(موسی) گفت: «حتی اگر معجزۀ روشنی برای تو آورده باشم؟!»

Verse 26:31

قَالَ فَاْتِ بِهٖۤ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِیْنَ ۟

Q̣aala faʹti biheee ʹiñ kuñta minaṣ ṣaadiq̣een!

(فرعون) گفت: «پس اگر از راستگویانی، آن را بیاور».

Verse 26:32

فَاَلْقٰی عَصَاهُ فَاِذَا هِیَ ثُعْبَانٌ مُّبِیْنٌ ۟ۚۖ

Faʹalq̣aa ʻaṣaahu faʹiẓaa hiya s̤uʻbaanum mubeen!

پس (موسی) عصای خود را افکند، که ناگهان آن اژد‌هایی آشکار شد.

Verse 26:33

وَّنَزَعَ یَدَهٗ فَاِذَا هِیَ بَیْضَآءُ لِلنّٰظِرِیْنَ ۟۠

Wa-nazaʻa yadahoo faʹiẓaa hiya bayḍaaaʹu linnaaz̤̣ireen!

و دست خود را (در گریبان فرو برد و) بیرون آورد که ناگهان در برابر بینندگان سفید (و روشن) بود.

Verse 26:34

قَالَ لِلْمَلَاِ حَوْلَهٗۤ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِیْمٌ ۟ۙ

Q̣aala lilmalaʹi ḥawlahooo ʹinna haazaa lasaaḥirun ʻaleem:

(فرعون) به اشرافی که اطراف او بودند؛ گفت: «بی‌گمان این (مرد) جادوگر دانایی است.

Verse 26:35

یُّرِیْدُ اَنْ یُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهٖ ۖۗ فَمَاذَا تَاْمُرُوْنَ ۟

Yureedu ʹañy yukhrijakum min ʹarḍikum̃ bisiḥrihee famaaẓaa taʹmuroon?

(او) می‌خواهد با سحرش شما را از سرزمین‌تان بیرون کند، پس شما چه نظر می‌دهید؟!»

Verse 26:36

قَالُوْۤا اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَابْعَثْ فِی الْمَدَآىِٕنِ حٰشِرِیْنَ ۟ۙ

Q̣aalooo ʹarjih wa-ʹakhaahu wabʻas̤ fil Madaaaʹini ḥaashireen―

گفتند: «(کار) او و برادرش را به تأخیر انداز، و جمع آوری کنندگان را در (همۀ) شهر‌ها بفرست».

Verse 26:37

یَاْتُوْكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِیْمٍ ۟

Yaʹtooka bikulli saḥ-ḥaarin ʻaleem.

تا هر جادوگر ماهر (و) دانایی را نزد تو آورند».

Verse 26:38

فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِیْقَاتِ یَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۟ۙ

Fajumiʻas saḥaratu limeeq̣aati Yawmim maʻloom,

پس (سر‌انجام) جادوگران برای وعده‌گاه روز معینی گرد آورده شدند.

Verse 26:39

وَّقِیْلَ لِلنَّاسِ هَلْ اَنْتُمْ مُّجْتَمِعُوْنَ ۟ۙ

Wa-q̣eela linnaasi hal ʹañtum mujtamiʻoon,

و به مردم گفته شد: «آیا شما (نیز) جمع می‌شوید،

Verse 26:40

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ اِنْ كَانُوْا هُمُ الْغٰلِبِیْنَ ۟

Laʻallanaa nattabiʻus saḥarata ʹiñ kaanoo humul g̣aalibeen?

تا اگر ساحران پیروز شدند، ما از آن‌ها پیروی کنیم؟!»

Verse 26:41

فَلَمَّا جَآءَ السَّحَرَةُ قَالُوْا لِفِرْعَوْنَ اَىِٕنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِیْنَ ۟

Falammaa jaaaʹas saḥaratu q̣aaloo li-Firʻawna ʹaʹinna lanaa laʹajran ʹiñ kunnaa naḥnul g̣aalibeen?

پس هنگامی‌که ساحران آمدند، به فرعون گفتند: «اگر ما پیروز شویم، آیا ما پاداشی خواهیم داشت؟!»

Verse 26:42

قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ اِذًا لَّمِنَ الْمُقَرَّبِیْنَ ۟

Q̣aala naʻam wa-ʹinnakum ʹiẓal laminal muq̣arrabeen.

گفت: «آری، و بی‌گمان آنگاه شما از مقربان خواهید بود».

Verse 26:43

قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰۤی اَلْقُوْا مَاۤ اَنْتُمْ مُّلْقُوْنَ ۟

Q̣aala lahum Moosaaa ʹalq̣oo maaa ʹañtum mulq̣oon!

موسی به آن‌ها گفت: «هر چه می‌خواهید بیفکنید، بیفکنید»

Verse 26:44

فَاَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِیَّهُمْ وَقَالُوْا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ اِنَّا لَنَحْنُ الْغٰلِبُوْنَ ۟

Faʹalq̣aw ḥibaalahum wa-ʻiṣiyyahum wa-q̣aaloo biʻizzati Firʻawna ʹinnaa lanaḥnul g̣aaliboon!

پس آن‌ها ریسمان‌ها و عصا‌های خود را افکندند، و گفتند: «به عزت فرعون سوگند که، قطعاً ما پیروزیم».

Verse 26:45

فَاَلْقٰی مُوْسٰی عَصَاهُ فَاِذَا هِیَ تَلْقَفُ مَا یَاْفِكُوْنَ ۟ۚۖ

Faʹalq̣aa Moosaa ʻaṣaahu faʹiẓaa hiya talq̣afu maa- yaʹfikoon!

پس موسی عصایش را افکند، ناگهان آنچه را به دروغ بر ساخته بودند، بلعید.

Verse 26:46

فَاُلْقِیَ السَّحَرَةُ سٰجِدِیْنَ ۟ۙ

Faʹulq̣iyas saḥaratu saajideen.

پس ساحران سجده‌کنان (به زمین) افتادند.

Verse 26:47

قَالُوْۤا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ۙ

Q̣aalooo ʹaamannaa bi-Rabbil ʻaalameen.

گفتند: «ما به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم

Verse 26:48

رَبِّ مُوْسٰی وَهٰرُوْنَ ۟

Rabbi Moosaa wa-Haaroon.

پروردگار موسی و هارون».

Verse 26:49

قَالَ اٰمَنْتُمْ لَهٗ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْ ۚ اِنَّهٗ لَكَبِیْرُكُمُ الَّذِیْ عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ ۚ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ ؕ۬ لَاُقَطِّعَنَّ اَیْدِیَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ وَّلَاُوصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِیْنَ ۟ۚ

Q̣aala ʹaamañtum lahoo q̣abla ʹan ʹaaẓana lakum? ʹInnahoo lakabeerukumul laẓee ʻallamakumus siḥr! Falasawfa taʻlamoon! Laʹuq̣aṭṭiʻanna ʹaydiyakum wa-ʹarjulakum min khilaafiñw walaʹuṣallibannakum ʹajmaʻeen!

(فرعون) گفت: «آیا پیش از آن‌که به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید؟! مسلماً او بزرگتر شماست که سحر را به شما یاد داده است، پس به زودی خواهید دانست! دستان‌تان و پا‌هایتان را به عکس یکدیگر قطع می‌کنم، و همۀ شما را به دار می‌آویزم».

Verse 26:50

قَالُوْا لَا ضَیْرَ ؗ اِنَّاۤ اِلٰی رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۟ۚ

Q̣aaloo laa- ḍayra ʹinnaaa ʹilaa Rabbinaa muñq̣aliboon!

گفتند: «باکی نیست، ما به سوی پروردگارمان باز می‌گردیم.

Verse 26:51

اِنَّا نَطْمَعُ اَنْ یَّغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطٰیٰنَاۤ اَنْ كُنَّاۤ اَوَّلَ الْمُؤْمِنِیْنَ ۟ؕ۠

ʹInnaa naṭmaʻu ʹañy yag̣fira lanaa Rabbunaa khaṭaayaanaaa ʹañ kunnaaa ʹawwalal Muʹmineen!

ما امیدواریم که پروردگارمان خطاهای ما را ببخشد، که ما از نخستین ایمان آورندگان بودیم».

Verse 26:52

وَاَوْحَیْنَاۤ اِلٰی مُوْسٰۤی اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِیْۤ اِنَّكُمْ مُّتَّبَعُوْنَ ۟

Wa-ʹawḥaynaaa ʹilaa Moosaaa ʹan ʹasri biʻibaadeee ʹinnakum muttabaʻoon.

و به موسی وحی کردیم که: «شبانه بندگانم را (از مصر) بیرون ببر، بی‌گمان شما تعقیب می‌شوید».

Verse 26:53

فَاَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِی الْمَدَآىِٕنِ حٰشِرِیْنَ ۟ۚ

Faʹarsala Firʻawnu fil Madaaaʹini ḥaashireen.

پس فرعون (چون از ماجرا آگاه گردید) گرد آورندگان (نیرو) را به شهرها فرستاد.

Verse 26:54

اِنَّ هٰۤؤُلَآءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِیْلُوْنَ ۟ۙ

ʹInna haaaʹulaaaʹi lashirẓimatuñ q̣aleeloon,

(و گفت:) این‌ها (= بنی اسرائیل) گروهی اندک (و ناچیز) هستند،

Verse 26:55

وَاِنَّهُمْ لَنَا لَغَآىِٕظُوْنَ ۟ۙ

Wa-ʹinnahum lanaa lag̣aaaʹiz̤̣oon;

و این‌ها ما را به خشم آورده‌اند،

Verse 26:56

وَاِنَّا لَجَمِیْعٌ حٰذِرُوْنَ ۟ؕ

Wa-ʹinnaa lajameeʻun ḥaaẓiroon.

و ما همگی آماده (و بیدار) هستیم».

Verse 26:57

فَاَخْرَجْنٰهُمْ مِّنْ جَنّٰتٍ وَّعُیُوْنٍ ۟ۙ

Faʹakhrajnaahum miñ jannaatiñw waʻuyoon,

پس آن‌ها را از باغ‌ها و چشمه‌‌ها بیرون کردیم.

Verse 26:58

وَّكُنُوْزٍ وَّمَقَامٍ كَرِیْمٍ ۟ۙ

Wa-kunooziñw Wamaq̣aamiñ kareem;

و (نیز) از گنج‌ها و منزل‌گاه نیکو (و قصر‌های مجلل بیرون راندیم).

Verse 26:59

كَذٰلِكَ ؕ وَاَوْرَثْنٰهَا بَنِیْۤ اِسْرَآءِیْلَ ۟ؕ

Kaẓaalik: wa-ʹawras̤naahaa Baneee ʹIsraaaʹeel.

(آری) این چنین (کردیم) و بنی اسرائیل را وارث آن‌ها ساختیم.

Verse 26:60

فَاَتْبَعُوْهُمْ مُّشْرِقِیْنَ ۟

Faʹatbaʻoohum mushriq̣een.

پس آن‌ها (صبحگاهان به) هنگام طلوع آفتاب به تعقیب‌شان پرداختند.

Verse 26:61

فَلَمَّا تَرَآءَ الْجَمْعٰنِ قَالَ اَصْحٰبُ مُوْسٰۤی اِنَّا لَمُدْرَكُوْنَ ۟ۚ

Faalammaa taraaaʹal jamʻaani q̣aala ʹAṣḥaabu Moosaaa ʹinnaa lamudrakoon.

پس چون دو گروه یکدیگر را دیدند، یاران موسی گفتند: «یقیناً ما (در چنگال فرعونیان) گرفتار شدیم».

Verse 26:62

قَالَ كَلَّا ۚ اِنَّ مَعِیَ رَبِّیْ سَیَهْدِیْنِ ۟

Q̣aala kallaa! ʹInna maʻiya Rabbee sayahdeen!

(موسی) گفت: «چنین نیست، بی‌گمان پروردگارم با من است، به زودی مرا هدایت خواهد کرد»

Verse 26:63

فَاَوْحَیْنَاۤ اِلٰی مُوْسٰۤی اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْبَحْرَ ؕ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِیْمِ ۟ۚ

Faʹawḥaynaaa ʹilaa Moosaaa ʹaniḍ rib biʻaṣaakal baḥr. Fañfalaq̣a fakaana kullu firq̣iñ kaṭṭawdil ʻaz̤̣eem.

پس به موسی وحی کردیم: «عصایت را به دریا بزن» آنگاه (دریا) شکافته شد، پس هر بخشی (از آن) همچون کوه عظیمی شد.

Verse 26:64

وَاَزْلَفْنَا ثَمَّ الْاٰخَرِیْنَ ۟ۚ

Wa-ʹazlafnaa s̤ammal ʹaakhareen.

و دیگران (= فرعون و فرعونیان) را (نیز) به آنجا نزدیک ساختیم.

Verse 26:65

وَاَنْجَیْنَا مُوْسٰی وَمَنْ مَّعَهٗۤ اَجْمَعِیْنَ ۟ۚ

Wa-ʹañjaynaa Moosaa wa-mam maʻahooo ʹajmaʻeen;

و موسی و همراهانش را همگی نجات دادیم.

Verse 26:66

ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَرِیْنَ ۟ؕ

S̤umma ʹag̣raq̣nal ʹaakhareen.

سپس دیگران را غرق کردیم.

Verse 26:67

اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَاٰیَةً ؕ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِیْنَ ۟

ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

بی‌گمان در این (ماجرا) نشانه‌ای (روشن) است، ولی بیشتر مردم ایمان نمی‌آورند.

Verse 26:68

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ ۟۠

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

و بی‌تردید پرورگارتو پیروزمند مهربان است.

Verse 26:69

وَاتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَاَ اِبْرٰهِیْمَ ۟ۘ

Watlu ʻalayhim nabaʹa ʹIbraaheem.

و خبر ابراهیم را بر آن‌ها بخوان.

Verse 26:70

اِذْ قَالَ لِاَبِیْهِ وَقَوْمِهٖ مَا تَعْبُدُوْنَ ۟

ʹIẓ q̣aala liʹabeehi wa-q̣awmihee maa- taʻbudoon?

هنگامی‌که به پدر و قومش گفت: «چه چیز را می‌پرستید؟!».

Verse 26:71

قَالُوْا نَعْبُدُ اَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عٰكِفِیْنَ ۟

Q̣aaloo naʻbudu ʹaṣnaamañ fanaz̤̣allu lahaa ʻaakifeen.

گفتند: «بت‌هایی را می‌پرستیم، و پیوسته برای (عبادت) آن‌ها معتکف هستیم.

Verse 26:72

قَالَ هَلْ یَسْمَعُوْنَكُمْ اِذْ تَدْعُوْنَ ۟ۙ

Q̣aala hal yasmaʻoonakum ʹiẓ tadʻoon.

(ابراهیم) گفت: «آیا هنگامی‌که آن‌ها را می‌خوانید (صدای) شما را می‌شنوند؟!

Verse 26:73

اَوْ یَنْفَعُوْنَكُمْ اَوْ یَضُرُّوْنَ ۟

ʹAw yañfaʻoonakum ʹaw yaḍurroon?

یا سود و زیانی به شما می‌رسانند؟!».

Verse 26:74

قَالُوْا بَلْ وَجَدْنَاۤ اٰبَآءَنَا كَذٰلِكَ یَفْعَلُوْنَ ۟

Q̣aaloo bal wajadnaaa ʹaabaaaʹanaa kaẓaalika yafʻaloon.

گفتند: «(نه) بلکه ما نیاکان خود را یافتیم که چنین می‌کردند».

Verse 26:75

قَالَ اَفَرَءَیْتُمْ مَّا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۟ۙ

Q̣aala ʹafaraʹaytum maa kuñtum taʻbudoon,

(ابراهیم) گفت: «آیا دیدید چیزهایی را که پیوسته عبادت می‌کردید،

Verse 26:76

اَنْتُمْ وَاٰبَآؤُكُمُ الْاَقْدَمُوْنَ ۟ؗۖ

ʹAñtum wa-ʹaabaaaʹukumul ʹaq̣damoon,

شما و نیاکان پیشین شما.

Verse 26:77

فَاِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِّیْۤ اِلَّا رَبَّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ۙ

Faʹinnahum ʻaduwwul leee ʹillaa Rabbal ʻaalameen;

پس همۀ آن‌ها دشمن من هستند، جز پروردگار جهانیان.

Verse 26:78

الَّذِیْ خَلَقَنِیْ فَهُوَ یَهْدِیْنِ ۟ۙ

ʹAllaẓee khalaq̣anee fa-Huwa yahdeen;

(همان) کسی‌که مرا آفرید، پس او مرا هدایت می‌کند.

Verse 26:79

وَالَّذِیْ هُوَ یُطْعِمُنِیْ وَیَسْقِیْنِ ۟ۙ

Wallaẓee Huwa yuṭʻimunee wa-yasq̣een,

و کسی‌که او به من غذا می‌دهد و سیراب می‌نماید.

Verse 26:80

وَاِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِیْنِ ۟

Wa-ʹiẓaa mariḍtu fa-Huwa yashfeen:

و هنگامی‌که بیمار شوم پس او مرا شفا می‌دهد.

Verse 26:81

وَالَّذِیْ یُمِیْتُنِیْ ثُمَّ یُحْیِیْنِ ۟ۙ

wallaẓee yumeetunee s̤umma yuḥyeen;

و کسی‌که مرا می‌میراند؛ سپس زنده می‌کند.

Verse 26:82

وَالَّذِیْۤ اَطْمَعُ اَنْ یَّغْفِرَ لِیْ خَطِیْٓـَٔتِیْ یَوْمَ الدِّیْنِ ۟ؕ

Wallaẓeee ʹaṭmaʻu añy yag̣fira lee khaṭeeeʹatee Yawmad Deen...

و کسی‌که امیدوارم گناهانم را در روز جزا برایم ببخشد.

Verse 26:83

رَبِّ هَبْ لِیْ حُكْمًا وَّاَلْحِقْنِیْ بِالصّٰلِحِیْنَ ۟ۙ

Rabbi hab lee ḥukmañw waʹalḥiq̣nee biṣ-Ṣaaliḥeen;

پروردگارا! به من (دانش و) حکمت ببخش، و مرا به صالحان ملحق کن.

Verse 26:84

وَاجْعَلْ لِّیْ لِسَانَ صِدْقٍ فِی الْاٰخِرِیْنَ ۟ۙ

Wajʻal lee lisaana ṣidq̣iñ fil ʹaakhireen;

و برای من در میان آیندگان آوازۀ نیک (و ذکر خیر) قرار بده.

Verse 26:85

وَاجْعَلْنِیْ مِنْ وَّرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِیْمِ ۟ۙ

Wajʻalnee miñw waras̤ati Jannatin Naʻeem.

و مرا از وارثان بهشت پر نعمت بگردان.

Verse 26:86

وَاغْفِرْ لِاَبِیْۤ اِنَّهٗ كَانَ مِنَ الضَّآلِّیْنَ ۟ۙ

Wag̣fir liʹabeee ʹinnahoo kaana minaḍ ḍaaalleen;

و پدرم را بیامرز، بی‌گمان او از گمراهان بود.

Verse 26:87

وَلَا تُخْزِنِیْ یَوْمَ یُبْعَثُوْنَ ۟ۙ

Wa-laa tukhzinee Yawma yubʻas̤oon;

و در روزی‌که (همۀ مردم) برانگیخته می‌شوند، مرا رسوا (و شرمنده) مکن.

Verse 26:88

یَوْمَ لَا یَنْفَعُ مَالٌ وَّلَا بَنُوْنَ ۟ۙ

Yawma laa- yañfaʻu maaluñw walaa banoon,

روزی‌که مال و فرزندان سودی نبخشد.

Verse 26:89

اِلَّا مَنْ اَتَی اللّٰهَ بِقَلْبٍ سَلِیْمٍ ۟ؕ

Illaa man ʹatal laaha biq̣albiñ saleem.

مگر کسی‌که با قلب سلیم (خالی از شرک و کفر و نفاق) به پیشگاه الله بیاید».

Verse 26:90

وَاُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِیْنَ ۟ۙ

Wa-ʹuzlifatil Jannatu lil-Muttaq̣een,

و (در آن روز) بهشت برای پرهیزگاران نزدیک آورده شود.

Verse 26:91

وَبُرِّزَتِ الْجَحِیْمُ لِلْغٰوِیْنَ ۟ۙ

Wa-burrizatil Jaḥeemu lilg̣aaween;

و دوزخ برای گمراهان آشکار کرده شود.

Verse 26:92

وَقِیْلَ لَهُمْ اَیْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۟ۙ

Wa-q̣eela lahum ʹayna maa- kuñtum taʻbudoon.

و به آن‌ها گفته می‌شود: «کجا هستند آنچه که به جای الله پرستش می‌کردید؟!

Verse 26:93

مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ؕ هَلْ یَنْصُرُوْنَكُمْ اَوْ یَنْتَصِرُوْنَ ۟ؕ

Miñ doonil laah? Hal yañṣuroonakum ʹaw yañtaṣiroon?

آیا آن‌ها شما را یاری می‌کنند، یا (خود) انتقام می‌گیرند؟!

Verse 26:94

فَكُبْكِبُوْا فِیْهَا هُمْ وَالْغَاوٗنَ ۟ۙ

Fakubkiboo feehaa hum walg̣aawoon,

پس آن‌ها و گمراهان (به رو) در آن افکنده می‌شوند.

Verse 26:95

وَجُنُوْدُ اِبْلِیْسَ اَجْمَعُوْنَ ۟ؕ

Wa-junoodu ʹIbleesa ʹajmaʻoon.

و (نیز) همۀ لشکریان ابلیس.

Verse 26:96

قَالُوْا وَهُمْ فِیْهَا یَخْتَصِمُوْنَ ۟ۙ

Q̣aaloo wa-hum feehaa yakhtaṣimoon;

آن‌ها در آنجا در حالی‌که با یکدیگر مخاصمه می‌کنند، گویند:

Verse 26:97

تَاللّٰهِ اِنْ كُنَّا لَفِیْ ضَلٰلٍ مُّبِیْنٍ ۟ۙ

Tallaahi ʹiñ kunnaa lafee ḍalaalim mubeen.

«به الله سوگند که ما در گمراهی آشکار بودیم.

Verse 26:98

اِذْ نُسَوِّیْكُمْ بِرَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟

ʹIẓ nusawweekum̃ bi-Rabbil ʻAalameen.

چون شما را با پروردگار جهانیان برابر می‌دانستیم.

Verse 26:99

وَمَاۤ اَضَلَّنَاۤ اِلَّا الْمُجْرِمُوْنَ ۟

Wa-maaa ʹaḍallanaaa ʹillal mujrimoon.

و کسی جز مجرمان ما را گمراه نکرد.

Verse 26:100

فَمَا لَنَا مِنْ شَافِعِیْنَ ۟ۙ

Famaa lanaa miñ shaafiʻeen,

پس (اکنون) هیچ شفاعت کنندگانی برای ما نیست.

Verse 26:101

وَلَا صَدِیْقٍ حَمِیْمٍ ۟

Wa-laa ṣadeeq̣in ḥameem.

و نه هیچ دوست (مخلص و) مهربانی.

Verse 26:102

فَلَوْ اَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِیْنَ ۟

Falaw ʹanna lanaa karratañ fanakoona minal Muʹmineen!

پس ای کاش بار دیگر (به دنیا) باز گردیم، تا از مؤمنان باشیم».

Verse 26:103

اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَاٰیَةً ؕ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِیْنَ ۟

ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

بی‌گمان در این (ماجرا) نشانه‌ای (روشن) است، و بیشتر آن‌ها مؤمن نبودند.

Verse 26:104

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ ۟۠

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

و بی‌تردید پروردگار تو پیروزمند مهربان است.

Verse 26:105

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوْحِ لْمُرْسَلِیْنَ ۟ۚۖ

Kaẓẓabat q̣awmu Nooḥinil mursaleen.

قوم نوح پیامبران را تکذیب کردند.

Verse 26:106

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ نُوْحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۟ۚ

ʹIẓ q̣aala lahum ʹakhoohum Nooḥun ʹalaa tattaq̣oon?

هنگامی‌که برادرشان نوح به آن‌ها گفت: «آیا (از الله) نمی‌ترسید؟!».

Verse 26:107

اِنِّیْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِیْنٌ ۟ۙ

ʹInnee lakum rasoolun ʹameen:

مسلماً من برای شما پیامبری امین هستم.

Verse 26:108

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِیْعُوْنِ ۟ۚ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

پس از الله بترسید، و مرا اطاعت کنید.

Verse 26:109

وَمَاۤ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَیْهِ مِنْ اَجْرٍ ۚ اِنْ اَجْرِیَ اِلَّا عَلٰی رَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ۚ

Wa-maaa ʹasʹalukum ʻalayhi min ʹajr; ʹin ʹajriya ʹillaa ʻalaa Rabbil ʻAalameen.

و من بر (رساندن) این (دعوت) هیچ مزدی از شما نمی‌طلبم، مزد من تنها بر (عهدۀ) پروردگار جهانیان است.

Verse 26:110

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِیْعُوْنِ ۟ؕ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

پس از الله بترسید، و مرا اطاعت کنید».

Verse 26:111

قَالُوْۤا اَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْاَرْذَلُوْنَ ۟ؕ

Q̣aalooo ʹanuʹminu laka wattabaʻakal ʹarẓaloon?

گفتند: «آیا به تو ایمان بیاوریم در حالی‌که فرومایگان از تو پیروی کرده‌اند؟!»

Verse 26:112

قَالَ وَمَا عِلْمِیْ بِمَا كَانُوْا یَعْمَلُوْنَ ۟ۚ

Q̣aala wa-maa ʻilmee Bimaa- kaanoo yaʻmaloon?

(نوح) گفت: «من چه می‌دانم آن‌ها چه کار‌ها کرده‌اند!

Verse 26:113

اِنْ حِسَابُهُمْ اِلَّا عَلٰی رَبِّیْ لَوْ تَشْعُرُوْنَ ۟ۚ

ʹIn ḥisaabuhum ʹillaa ʻalaa Rabbee law tashʻuroon.

اگر می‌فهمید، حساب آن‌ها تنها با پروردگار من است.

Verse 26:114

وَمَاۤ اَنَا بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِیْنَ ۟ۚ

Wa-maaa ʹana biṭaaridil Muʹmineen.

و من (هرگز) مؤمنان را طرد نخواهم کرد.

Verse 26:115

اِنْ اَنَا اِلَّا نَذِیْرٌ مُّبِیْنٌ ۟ؕ

In ʹana ʹillaa mubeen. naẓeerum

من جز بیم دهندۀ آشکار نیستم».

Verse 26:116

قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ یٰنُوْحُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمَرْجُوْمِیْنَ ۟ؕ

Q̣aaloo laʹil lam tañtahi yaa-Nooḥu latakoonanna minal marjoomeen.

گفتند: «ای نوح! اگر (از دعوتت) دست بر نداری، حتماً سنگسار خواهی شد».

Verse 26:117

قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْمِیْ كَذَّبُوْنِ ۟ۚۖ

Q̣aala Rabbi ʹinna q̣awmee kaẓẓaboon.

(نوح) گفت: «پروردگارا! همانا قوم من، مرا تکذیب کردند.

Verse 26:118

فَافْتَحْ بَیْنِیْ وَبَیْنَهُمْ فَتْحًا وَّنَجِّنِیْ وَمَنْ مَّعِیَ مِنَ الْمُؤْمِنِیْنَ ۟

Faftaḥ baynee wa-baynahum fat-hañw wanajjinee wa-mam maʻiya minal Muʹmineen.

پس میان من و آن‌ها داوری کن، و مرا و مؤمنانی را که با من هستند؛ نجات بده».

Verse 26:119

فَاَنْجَیْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِی الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِ ۟ۚ

Faʹañjaynaahu wa-mam maʻahoo fil fulkil mashḥoon.

پس او و کسانی را که همراه او بودند، در (آن) کشتی پر (و انباشته) نجات دادیم.

Verse 26:120

ثُمَّ اَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبٰقِیْنَ ۟ؕ

S̤umma ʹag̣raq̣naa baʻdul baaq̣een.

سپس بقیه را غرق کردیم.

Verse 26:121

اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَاٰیَةً ؕ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِیْنَ ۟

ʹInna fee ẓaalika laʹAayah; wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

بی‌گمان در این (ماجرا) نشانه‌ای (روشن) است، و بیشتر آن‌ها مؤمن نبودند.

Verse 26:122

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ ۟۠

Wa-ʹInna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

و بی‌تردید پروردگار تو پیروزمند مهربان است.

Verse 26:123

كَذَّبَتْ عَادُ لْمُرْسَلِیْنَ ۟ۚۖ

Kaẓẓabat ʻAadunil mursaleen,

(قوم) عاد (نیز) پیامبران (الله) را تکذیب کردند.

Verse 26:124

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ هُوْدٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۟ۚ

ʹIẓ q̣aala lahum ʹakhoohum Hoodun ʹalaa tattaq̣oon?

هنگامی‌که برادر‌شان هود به آن‌ها گفت: «آیا (از الله) نمی‌ترسید؟!»

Verse 26:125

اِنِّیْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِیْنٌ ۟ۙ

ʹInnee lakum rasoolun ʹameen.

به راستی من برای شما پیامبری امین هستم.

Verse 26:126

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِیْعُوْنِ ۟ۚ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

پس از الله بترسید، و مرا اطاعت کنید.

Verse 26:127

وَمَاۤ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَیْهِ مِنْ اَجْرٍ ۚ اِنْ اَجْرِیَ اِلَّا عَلٰی رَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ؕ

Wa-maaa ʹasʹalukum ʻalayhi min ʹajr; ʹin ʹajriya ʹillaa ʻalaa Rabbil ʻAalameen.

و من بر (رساندن) این (دعوت) هیچ مزدی از شما نمی‌طلبم، مزد من تنها بر (عهدۀ) پرودگار جهانیان است.

Verse 26:128

اَتَبْنُوْنَ بِكُلِّ رِیْعٍ اٰیَةً تَعْبَثُوْنَ ۟ۙ

ʹAtabnoona bikulli reeʻin ʹaayatañ taʻbas̤oon?

آیا بر هر مکان مرتفعی نشانه‌ای (از روی هوا و هوس و) بیهوده می‌سازید؟!

Verse 26:129

وَتَتَّخِذُوْنَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُوْنَ ۟ۚ

Wa-tattakhiẓoona maṣaaniʻa laʻallakum takhludoon?

و قصر‌ها (و قلعه‌های) محکم و استوار بنا می‌کنید، گویی که (در دنیا) جاودانه می‌مانید.

Verse 26:130

وَاِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِیْنَ ۟ۚ

Wa-ʹiẓaa baṭashtum̃ baṭashtum jabbaareen?

و چون (کسی را) کیفر دهید، همچون جباران کیفر می‌دهید.

Verse 26:131

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِیْعُوْنِ ۟ۚ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

پس از الله بترسید و مرا اطاعت کنید.

Verse 26:132

وَاتَّقُوا الَّذِیْۤ اَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُوْنَ ۟ۚ

Wattaq̣ul laẓeee ʹamaddakum̃ bimaa taʻlamoon.

و از کسی بترسید که شما را به آنچه می‌دانید مدد کرده است.

Verse 26:133

اَمَدَّكُمْ بِاَنْعَامٍ وَّبَنِیْنَ ۟ۚۙ

ʹAmaddakum̃ biʹanʻaamiñw wabaneen,

شما را به چهارپایان و فرزندان مدد (و یاری) فرموده است.

Verse 26:134

وَجَنّٰتٍ وَّعُیُوْنٍ ۟ۚ

Wa-jannaatiñw Waʻuyoon.

و (همچنین به) باغ‌ها و چشمه‌‌ها.

Verse 26:135

اِنِّیْۤ اَخَافُ عَلَیْكُمْ عَذَابَ یَوْمٍ عَظِیْمٍ ۟ؕ

ʹInneee ʹakhaafu ʻalaykum ʻAẓaaba Yawmin ʻaz̤̣eem.

همانا من از عذاب روزی بزرگ بر شما می‌ترسم!»

Verse 26:136

قَالُوْا سَوَآءٌ عَلَیْنَاۤ اَوَعَظْتَ اَمْ لَمْ تَكُنْ مِّنَ الْوٰعِظِیْنَ ۟ۙ

Q̣aaloo sawaaaʹun ʻalaynaaa ʹa-waʻaz̤̣ta ʹam lam takum minal waaʻiz̤̣een!

گفتند: «برای ما یکسان است، چه ما را پند دهی یا پند ندهی.

Verse 26:137

اِنْ هٰذَاۤ اِلَّا خُلُقُ الْاَوَّلِیْنَ ۟ۙ

ʹIn haaẓaaa ʹillaa khuluq̣ul ʹawwaleen,

این جز (همان) روش پیشینیان نیست.

Verse 26:138

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِیْنَ ۟ۚ

Wa-maa naḥnu bimuʻaẓẓabeen!

و ما (هرگز) عذاب نخواهیم شد».

Verse 26:139

فَكَذَّبُوْهُ فَاَهْلَكْنٰهُمْ ؕ اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَاٰیَةً ؕ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِیْنَ ۟

Fakaẓẓaboohu faʹahlaknaahum. ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

پس او (= هود) را تکذیب کردند، در نتیجه ما آن‌ها را هلاک کردیم، بی‌گمان در این (ماجرا) نشانه‌ای است، و بیشتر آن‌ها مؤمن نبودند.

Verse 26:140

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ ۟۠

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

و بی‌تردید پروردگار تو پیروزمند مهربان است.

Verse 26:141

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ الْمُرْسَلِیْنَ ۟ۚۖ

Kaẓẓabat s̤amoodul mursaleen.

(قوم) ثمود پیامبران (الله) را تکذیب کردند.

Verse 26:142

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ صٰلِحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۟ۚ

ʹIẓ q̣aala lahum ʹakhoohum Ṣaaliḥun ʹalaa tattaq̣oon?

هنگامی‌که برادر‌شان صالح به آن‌ها گفت: «آیا (از الله) نمی‌ترسید؟!

Verse 26:143

اِنِّیْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِیْنٌ ۟ۙ

ʹInnee lakum rasoolun ʹameen.

بی‌گمان من برای شما پیامبری امین هستم.

Verse 26:144

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِیْعُوْنِ ۟ۚ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

پس از الله بترسید و مرا اطاعت کنید.

Verse 26:145

وَمَاۤ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَیْهِ مِنْ اَجْرٍ ۚ اِنْ اَجْرِیَ اِلَّا عَلٰی رَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ؕ

Wa-maaa ʹasʹalukum ʻalayhi min ʹajr: ʹin ʹajriya ʹillaa ʻalaa Rabbil ʻAalameen.

و من بر (رساندن) این (دعوت) هیچ مزدی از شما نمی‌طلبم، مزد من تنها بر (عهدۀ) پروردگار جهانیان است.

Verse 26:146

اَتُتْرَكُوْنَ فِیْ مَا هٰهُنَاۤ اٰمِنِیْنَ ۟ۙ

ʹAtutrakoona Fee maa- haahunaaa ʹaamineen,

آیا (می پندارید که) شما در (نعمت‌‌‌هایی) اینجا ایمن رها خواهید شد؟!

Verse 26:147

فِیْ جَنّٰتٍ وَّعُیُوْنٍ ۟ۙ

Fee jannaatiñw waʻuyoon,

در (این) باغ‌ها و چشمه‌ها.

Verse 26:148

وَّزُرُوْعٍ وَّنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِیْمٌ ۟ۚ

Wa-zurooʻiñw Wanakhliñ ṭal-ʻuhaa haḍeem?

و (در این) زراعت‌ها و نخل‌هایی که شکوفه‌هایش (نرم و) رسیده است؟!

Verse 26:149

وَتَنْحِتُوْنَ مِنَ الْجِبَالِ بُیُوْتًا فٰرِهِیْنَ ۟ۚ

Wa-tanḥitoona minal jibaali buyootañ faariheen?

و شادمانه از کوه‌ها خانه‌هایی می‌تراشید؟

Verse 26:150

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِیْعُوْنِ ۟ۚ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon;

پس از الله بترسید و مرا اطاعت کنید.

Verse 26:151

وَلَا تُطِیْعُوْۤا اَمْرَ الْمُسْرِفِیْنَ ۟ۙ

Wa-laa tuṭeeʻooo ʹamral musrifeen,

و فرمان اسراف کاران را اطاعت نکنید.

Verse 26:152

الَّذِیْنَ یُفْسِدُوْنَ فِی الْاَرْضِ وَلَا یُصْلِحُوْنَ ۟

ʹAllaẓeena yufsidoona fil ʹarḍi wa-laa yuṣliḥoon.

(همان) کسانی‌که در زمین فساد می‌کنند و اصلاح نمی‌کنند».

Verse 26:153

قَالُوْۤا اِنَّمَاۤ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِیْنَ ۟ۚ

Q̣aalooo ʹinnamaaa ʹañta minal musaḥḥareen!

گفتند: «(ای صالح) جز این نیست که تو از جادوشدگانی.

Verse 26:154

مَاۤ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا ۖۚ فَاْتِ بِاٰیَةٍ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِیْنَ ۟

Maaa ʹañta ʹillaa basharum mis̤lunaa: faʹti biʹAayatin ʹiñ kuñta minaṣ Ṣaadiq̣een!

تو جز بشری همانند ما نیستی، پس اگر از راستگویانی نشانه‌ای بیاور».

Verse 26:155

قَالَ هٰذِهٖ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَّلَكُمْ شِرْبُ یَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۟ۚ

Q̣aala haẓihee naaq̣atul lahaa shirbuñw walakum shirbu yawmim maʻloom.

(صالح) گفت: «این ماده شتری است، که برای او یک نوبت آب خوردن، و برای شما (نیز) نوبت روز معینی است.

Verse 26:156

وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْٓءٍ فَیَاْخُذَكُمْ عَذَابُ یَوْمٍ عَظِیْمٍ ۟

Walaa tamassoohaa bisoooʹiñ fayaʹkhuẓakum ʻAẓaabu yawmin ʻaz̤̣eem.

و (کمترین) آزاری به آن نرسانید، که عذاب روزی بزرگ شما را فرو می‌گیرد».

Verse 26:157

فَعَقَرُوْهَا فَاَصْبَحُوْا نٰدِمِیْنَ ۟ۙ

Faʻaq̣aroohaa faʹaṣbaḥoo naadimeen.

پس آن را پی کردند، آنگاه (از کردۀ خود) پشیمان شدند.

Verse 26:158

فَاَخَذَهُمُ الْعَذَابُ ؕ اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَاٰیَةً ؕ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِیْنَ ۟

Faʹakhaẓahumul ʻAẓaab. ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

پس عذاب (الهی) آن‌ها را فرو گرفت، بی‌گمان در این (ماجرا) نشانه‌ای است، و بیشتر آن‌ها مؤمن نبودند.

Verse 26:159

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ ۟۠

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʹAzeezur Raḥeem.

و بی‌تردید پروردگار تو پیروزمند مهربان است.

Verse 26:160

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوْطِ لْمُرْسَلِیْنَ ۟ۚۖ

Kaẓẓabat q̣awmu Looṭinil mursaleen.

قوم لوط (نیز) پیامبران (الله) را تکذیب کردند.

Verse 26:161

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ لُوْطٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۟ۚ

ʹIẓ q̣aala lahum ʹakhoohum Looṭun ʹalaa tattaq̣oon?

هنگامی‌که برادر‌شان لوط به آن‌ها گفت: «آیا (از الله) نمی‌ترسید؟!

Verse 26:162

اِنِّیْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِیْنٌ ۟ۙ

ʹInnee lakum rasoolun ʹameen.

بی‌گمان من برای شما پیامبری امین هستم.

Verse 26:163

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِیْعُوْنِ ۟ۚ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

پس از الله بترسید، و مرا اطاعت کنید.

Verse 26:164

وَمَاۤ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَیْهِ مِنْ اَجْرٍ ۚ اِنْ اَجْرِیَ اِلَّا عَلٰی رَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ؕ

Wa-maaa ʹasʹalukum ʻalayhi min ʹajr: ʹIn ʹajriya ʹillaa ʻalaa Rabbil ʻAalameen.

و من بر (رساندن) این (دعوت) هیچ مزدی از شما نمی‌طلبم، مزد من تنها بر (عهدۀ) پروردگار جهانیان است.

Verse 26:165

اَتَاْتُوْنَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعٰلَمِیْنَ ۟ۙ

ʹAtaʹtoonaẓ ẓukraana minal ʻaalameen,

آیا در میان جهانیان شما به سراغ مردان می‌روید؟!

Verse 26:166

وَتَذَرُوْنَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْ ؕ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ عٰدُوْنَ ۟

Wataẓaroona maa- khalaq̣a lakum Rabbukum min ʹazwaajikum? bal ʹañtum q̣awmun ʻaadoon!

و همسرانی‌که الله برای شما آفریده است؛ رها می‌کنید، بلکه شما قومی متجاوز هستید.

Verse 26:167

قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ یٰلُوْطُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِیْنَ ۟

Q̣aaloo laʹil lam tañtahi yaa-Looṭu latakoonanna minal mukhrajeen!

گفتند: «ای لوط، اگر دست بر نداری، یقیناً از اخراج شدگان خواهی بود».

Verse 26:168

قَالَ اِنِّیْ لِعَمَلِكُمْ مِّنَ الْقَالِیْنَ ۟ؕ

Q̣aala ʹinnee liʻamalikum minal q̣aaleen.

(لوط) گفت: «من دشمن سرسخت عمل شما هستم.

Verse 26:169

رَبِّ نَجِّنِیْ وَاَهْلِیْ مِمَّا یَعْمَلُوْنَ ۟

Rabbi najjinee wa-ʹahlee mimmaa yaʻmaloon!

پروردگارا! من و خانواده ام را از (عاقبت) آنچه (این‌ها) انجام می‌دهند، نجات بده».

Verse 26:170

فَنَجَّیْنٰهُ وَاَهْلَهٗۤ اَجْمَعِیْنَ ۟ۙ

Fanajjaynaahu wa-ʹahlahooo ʹajmaʻeen,

پس او و خانواده‌اش را همگی نجات دادیم.

Verse 26:171

اِلَّا عَجُوْزًا فِی الْغٰبِرِیْنَ ۟ۚ

ʹIllaa ʻajoozañ fil g̣aabireen.

مگر پیر زنی که در میان بازماندگان بود.

Verse 26:172

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِیْنَ ۟ۚ

S̤umma dammarnal ʹaakhareen.

سپس دیگران را نابود ساختیم.

Verse 26:173

وَاَمْطَرْنَا عَلَیْهِمْ مَّطَرًا ۚ فَسَآءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِیْنَ ۟

Wa-ʹamṭarnaa ʻalayhim maṭaraa: fasaaaʹa maṭarul muñẓareen!

و بر آن‌ها بارانی (از سنگ) بارانیدیم، پس باران بیم داده شدگان چه بد بود.

Verse 26:174

اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَاٰیَةً ؕ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِیْنَ ۟

ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

بی‌گمان در این (ماجرا) نشانه‌ای است، و بیشتر آن‌ها مؤمن نبودند.

Verse 26:175

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ ۟۠

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

و بی‌تردید پروردگار تو پیروزمند مهربان است.

Verse 26:176

كَذَّبَ اَصْحٰبُ لْـَٔیْكَةِ الْمُرْسَلِیْنَ ۟ۚۖ

Kaẓẓaba ʹAṣḥaabul ʹAykatil mursaleen.

اصحاب ایکه (= قوم شعیب) پیامبران (الله) را تکذیب کردند.

Verse 26:177

اِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَیْبٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۟ۚ

ʹIẓ q̣aala lahum Shuʻaybun ʹalaa tattaq̣oon?

هنگامی‌که شعیب به آن‌ها گفت: «آیا (از الله) نمی‌ترسید؟!

Verse 26:178

اِنِّیْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِیْنٌ ۟ۙ

ʹInnee lakum rasoolun ʹameen.

همانا من برای شما پیامبری امین هستم.

Verse 26:179

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِیْعُوْنِ ۟ۚ

Fattaq̣ul laaha wa-ʹaṭeeʻoon.

پس از الله بترسید، و مرا اطاعت کنید.

Verse 26:180

وَمَاۤ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَیْهِ مِنْ اَجْرٍ ۚ اِنْ اَجْرِیَ اِلَّا عَلٰی رَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ؕ

Wa-maaa ʹasʹalukum ʻalayhi min ʹajr: ʹin ʹajriya ʹillaa ʻalaa Rabbil ʻAalameen.

و من بر (رساندن) این (دعوت) هیچ مزدی از شما نمی‌طلبم، مزد من تنها بر (عهدۀ) پروردگار جهانیان است.

Verse 26:181

اَوْفُوا الْكَیْلَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُخْسِرِیْنَ ۟ۚ

ʹAwful kayla wa-laa takoonoo minal mukhsireen.

پیمانه را تمام بدهید، و از کاهندگان (و کم فروشان) نباشید.

Verse 26:182

وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِیْمِ ۟ۚ

Wazinoo bilq̣isṭaasil mustaq̣eem.

و با ترازوی درست وزن کنید.

Verse 26:183

وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْیَآءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِی الْاَرْضِ مُفْسِدِیْنَ ۟ۚ

Wa-laa tabkhasun naasa ʹashyaaaʹahum wa-laa taʻs̤aw fil ʹarḍi mufsideen.

و چیز‌های مردم را کم ندهید (و حق آن‌ها را ضایع نکنید) و در زمین به فساد نکوشید.

Verse 26:184

وَاتَّقُوا الَّذِیْ خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْاَوَّلِیْنَ ۟ؕ

Wattaq̣ul laẓee khalaq̣akum waljibillatal ʹawwaleen.

و از کسی‌که شما و آفریدگان نخستین را آفرید بترسید.

Verse 26:185

قَالُوْۤا اِنَّمَاۤ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِیْنَ ۟ۙ

Q̣aalooo ʹinnamaaa ʹañta minal musaḥḥareen!

گفتند: «(ای شعیب!) جز این نیست که تو از جادو شدگانی،

Verse 26:186

وَمَاۤ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَاِنْ نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكٰذِبِیْنَ ۟ۚ

Wa-maaa ʹañta ʹillaa basharum mis̤lunaa wa-ʹin naz̤̣unnuka laminal kaaẓibeen!

تو جز بشری همانند ما نیستی، و تو را از دروغگویان می‌پنداریم.

Verse 26:187

فَاَسْقِطْ عَلَیْنَا كِسَفًا مِّنَ السَّمَآءِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِیْنَ ۟ؕ

Faʹasq̣iṭ ʻalaynaa kisafam minas samaaaʹi ʹiñ kuñta minaṣ ṣaadiq̣een!

پس اگر از راستگویانی، پاره‌ای از آسمان را بر (سر) ما بینداز»

Verse 26:188

قَالَ رَبِّیْۤ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ ۟

Q̣aala Rabbeee ʹaʻlamu bimaa taʻmaloon.

(شعیب) گفت: «پروردگارم! به آنچه انجام می‌دهید؛ داناتر است.

Verse 26:189

فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَهُمْ عَذَابُ یَوْمِ الظُّلَّةِ ؕ اِنَّهٗ كَانَ عَذَابَ یَوْمٍ عَظِیْمٍ ۟

Fakaẓẓaboohu faʹakhaẓahum ʻaẓaabu Yawmiz̤̣ z̤̣ullah: ʹinnahoo kaana ʻaẓaaba Yawmin ʻAz̤̣eem.

پس او را تکذیب کردند، آنگاه عذاب روز سایه آن‌ها را فرو گرفت، بی‌گمان آن عذاب روز بزرگی بود.

Verse 26:190

اِنَّ فِیْ ذٰلِكَ لَاٰیَةً ؕ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِیْنَ ۟

ʹInna fee ẓaalika laʹAayah: wa-maa kaana ʹaks̤aruhum Muʹmineen.

بی‌گمان در این (ماجرا) نشانه‌ای است، و بیشتر آن‌ها مؤمن نبودند.

Verse 26:191

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِیْزُ الرَّحِیْمُ ۟۠

Wa-ʹinna Rabbaka la-Huwal ʻAzeezur Raḥeem.

و بی‌تردید پروردگار تو پیروزمند مهربان است.

Verse 26:192

وَاِنَّهٗ لَتَنْزِیْلُ رَبِّ الْعٰلَمِیْنَ ۟ؕ

Wa-ʹinnahoo la-Tañzeelu Rabbil ʻAalameen.

و همانا این (قرآن) نازل شده (از جانب) پروردگار جهانیان است.

Verse 26:193

نَزَلَ بِهِ الرُّوْحُ الْاَمِیْنُ ۟ۙ

Nazala bihir Rooḥul ʹAmeen.

روح الامین (= جبرئیل) آن را فرود آورده است.

Verse 26:194

عَلٰی قَلْبِكَ لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُنْذِرِیْنَ ۟ۙ

ʻAlaa q̣albika litakoona minal muñẓireen.

بر قلب تو، تا از هشدار دهندگان باشی.

Verse 26:195

بِلِسَانٍ عَرَبِیٍّ مُّبِیْنٍ ۟ؕ

Bilisaanin ʻArabiyyim mubeen.

(آن را) به زبان عربی روشن (نازل کرد).

Verse 26:196

وَاِنَّهٗ لَفِیْ زُبُرِ الْاَوَّلِیْنَ ۟

Wa-ʹinnahoo lafee Zuburil ʹawwaleen.

و همانا (توصیف) آن در کتاب‌های پیشینیان (نیز آمده) است.

Verse 26:197

اَوَلَمْ یَكُنْ لَّهُمْ اٰیَةً اَنْ یَّعْلَمَهٗ عُلَمٰٓؤُا بَنِیْۤ اِسْرَآءِیْلَ ۟ؕ

ʹAwalam yakul lahum ʹAayatan ʹañy yaʻlamahoo ʻulamaaaʹu Baneee ʹIsraaaʹeel?

آیا همین نشانه برای آن‌ها کافی نیست که علمای بنی اسرائیل [ مانند عبدالله بن سلام رضی الله عنه و دیگران. (تفسیر ابن کثیر)] از آن (قرآن) آگاهند؟!

Verse 26:198

وَلَوْ نَزَّلْنٰهُ عَلٰی بَعْضِ الْاَعْجَمِیْنَ ۟ۙ

Wa-law nazzalnaahu ʻalaa baʻḍil ʹaʻjameen,

و اگر آن را بر بعضی از عجمیان (= غیر عرب‌ها) نازل می‌کردیم.

Verse 26:199

فَقَرَاَهٗ عَلَیْهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ مُؤْمِنِیْنَ ۟ؕ

Faq̣araʹahoo ʻalayhim maa kaanoo bihee muʹmineen.

پس او آن را برایشان می‌خواند، به آن ایمان نمی‌آورند.

Verse 26:200

كَذٰلِكَ سَلَكْنٰهُ فِیْ قُلُوْبِ الْمُجْرِمِیْنَ ۟ؕ

Kaẓaalika salaknaahu fee q̣uloobil mujrimeen.

(آری) این گونه آن (تکذیب) را در دل‌های مجرمان در آوردیم.

Verse 26:201

لَا یُؤْمِنُوْنَ بِهٖ حَتّٰی یَرَوُا الْعَذَابَ الْاَلِیْمَ ۟ۙ

Laa- yuʹminoona bihee ḥattaa yarawul ʻaẓabal ʹaleem;

به آن ایمان نمی‌آورند تا عذاب دردناک را (با چشم خود) ببینند.

Verse 26:202

فَیَاْتِیَهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا یَشْعُرُوْنَ ۟ۙ

Fayaʹtiyahum̃ bag̣tatañw wahum laa- yashʻuroon.

پس ناگهان در حالی‌که بی‌خبرند به سراغ آن‌ها می‌آید.

Verse 26:203

فَیَقُوْلُوْا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُوْنَ ۟ؕ

Fayaq̣ooloo hal naḥnu muñz̤̣aroon.

آنگاه می‌گویند: «آیا مهلتی به ما داده خواهد شد؟!»

Verse 26:204

اَفَبِعَذَابِنَا یَسْتَعْجِلُوْنَ ۟

ʹAfabiʻaẓaabinaa yastaʻjiloon?

آیا برای عذاب ما شتاب می‌کنند؟!

Verse 26:205

اَفَرَءَیْتَ اِنْ مَّتَّعْنٰهُمْ سِنِیْنَ ۟ۙ

ʹAfaraʹayta ʹim mattaʻnaahum sineen.

آیا دیدی که اگر سالیانی آن‌ها را (از این زندگی دنیا) بهره‌مند سازیم.

Verse 26:206

ثُمَّ جَآءَهُمْ مَّا كَانُوْا یُوْعَدُوْنَ ۟ۙ

S̤umma jaaaʹahum maa kaanoo yooʻadoon!

سپس آنچه که به آن‌ها وعده داده شده است به سراغ‌شان بیاید.

Verse 26:207

مَاۤ اَغْنٰی عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا یُمَتَّعُوْنَ ۟ؕ

Maaa ʹag̣naa ʻanhum maa kaanoo yumattaʻoon!

این بهره‌مندیشان (از دنیا) سودی برای آن‌ها نخواهد داشت.

Verse 26:208

وَمَاۤ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْیَةٍ اِلَّا لَهَا مُنْذِرُوْنَ ۟

Wa-maaa ʹahlaknaa miñ q̣aryatin ʹillaa lahaa muñẓiroon.

و هیچ قریه‌ای را هلاک نکردیم؛ مگر این‌که هشدار دهندگانی (از پیامبران) داشتند.

Verse 26:209

ذِكْرٰی ۛ۫ وَمَا كُنَّا ظٰلِمِیْنَ ۟

Ẓikraa wa-maa kunnaa z̤̣aalimeen.

برای پند دادن، و ما هرگز ستمکار نبودیم.

Verse 26:210

وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّیٰطِیْنُ ۟

Wa-maa tanazzalat bihish shayaaṭeen;

و شیطان‌ها (هرگز) این (قرآن) را نازل نکرده‌اند.

Verse 26:211

وَمَا یَنْۢبَغِیْ لَهُمْ وَمَا یَسْتَطِیْعُوْنَ ۟ؕ

Wa-maa yambag̣ee lahum wa-maa yastaṭeeʻoon.

و برای آن‌ها سزاوار نیست؛ و نمی‌توانند.

Verse 26:212

اِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُوْلُوْنَ ۟ؕ

ʹInnahum ʻanis samʻi lamaʻzooloon.

بی‌گمان آن‌ها از شنیدن (وحی، و استراق سمع) برکنارند.

Verse 26:213

فَلَا تَدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتَكُوْنَ مِنَ الْمُعَذَّبِیْنَ ۟ۚ

Falaa tadʻu maʻal laahi ʹilaahan ʹaakhara fatakoona minal muʻaẓẓabeen.

پس (ای پیامبر!) هیچ معبودی را با الله مخوان، که از عذاب شدگان خواهی بود.

Verse 26:214

وَاَنْذِرْ عَشِیْرَتَكَ الْاَقْرَبِیْنَ ۟ۙ

Wa-ʹañẓir ʻasheeratakal ʹaq̣rabeen,

و خویشاوندان نزدیکت را هشدار بده.

Verse 26:215

وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِیْنَ ۟ۚ

Wakhfiḍ janaaḥaka limanit tabaʻaka minal Muʹmineen.

و بال (رحمت و فروتنی) خود را برای مؤمنانی‌که از تو پیروی می‌کنند؛ بگستر.

Verse 26:216

فَاِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ اِنِّیْ بَرِیْٓءٌ مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ ۟ۚ

Faʹin ʻaṣawka faq̣ul ʹinnee bareeeʹum mimmaa taʻmaloon!

پس اگر از (فرمان) تو سرپیچی کردند، بگو: «همانا من از آنچه انجام می‌دهید؛ بیزارم».

Verse 26:217

وَتَوَكَّلْ عَلَی الْعَزِیْزِ الرَّحِیْمِ ۟ۙ

Wa-tawakkal ʻalal ʻAzeezir Raḥeem.

و بر الله پیروزمند مهربان توکل کن.

Verse 26:218

الَّذِیْ یَرٰىكَ حِیْنَ تَقُوْمُ ۟ۙ

ʹAllaẓee yaraaka ḥeena taq̣oom,

(همان) کسی‌که تو را به هنگامی‌که (برای عبادت) بر می‌خیزی می‌بیند.

Verse 26:219

وَتَقَلُّبَكَ فِی السّٰجِدِیْنَ ۟

Wa-taq̣allubaka fis saajideen.

و (نیز) حرکت (و نشست و بر خاست) تو را میان سجده‌کنندگان (می‌بیند).

Verse 26:220

اِنَّهٗ هُوَ السَّمِیْعُ الْعَلِیْمُ ۟

ʹInnahoo Huwas Sameeʻul ʻAleem.

همانا او شنوای داناست.

Verse 26:221

هَلْ اُنَبِّئُكُمْ عَلٰی مَنْ تَنَزَّلُ الشَّیٰطِیْنُ ۟ؕ

Hal ʹunabbiʹukum ʻalaa mañ tanazzalush shayaaṭeen?

آیا به شما خبردهم که شیاطین بر چه کسی نازل می‌شوند؟!

Verse 26:222

تَنَزَّلُ عَلٰی كُلِّ اَفَّاكٍ اَثِیْمٍ ۟ۙ

Tanazzalu ʻalaa kulli ʹaffaakin ʹas̤eem,

بر هر دروغگوی گنهکار نازل می‌گردند.

Verse 26:223

یُّلْقُوْنَ السَّمْعَ وَاَكْثَرُهُمْ كٰذِبُوْنَ ۟ؕ

Yulq̣oonas samʻa wa-ʹaks̤aruhum kaaẓiboon.

(به شیاطین) گوش فرا می‌دهند و بیشترشان دروغگو هستند.

Verse 26:224

وَالشُّعَرَآءُ یَتَّبِعُهُمُ الْغَاوٗنَ ۟ؕ

Washshuʻaraaaʹu yattabiʻuhumul g̣aawoon:

و شاعران (کسانی) هستند که گمراهان از آن‌ها پیروی می‌کنند.

Verse 26:225

اَلَمْ تَرَ اَنَّهُمْ فِیْ كُلِّ وَادٍ یَّهِیْمُوْنَ ۟ۙ

ʹAlam tara ʹannahum fee kulli waadiñy yaheemoon.

آیا ندیدی که آن‌ها در هر وادیی سرگشته (و حیران) هستند؟!

Verse 26:226

وَاَنَّهُمْ یَقُوْلُوْنَ مَا لَا یَفْعَلُوْنَ ۟ۙ

Wa-ʹannahum yaq̣ooloona maa laa- yafʻaloon?

و بی‌گمان آن‌ها چیزی می‌گویند که (خود به آن) عمل نمی‌کنند؟!

Verse 26:227

اِلَّا الَّذِیْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَذَكَرُوا اللّٰهَ كَثِیْرًا وَّانْتَصَرُوْا مِنْ بَعْدِ مَا ظُلِمُوْا ؕ وَسَیَعْلَمُ الَّذِیْنَ ظَلَمُوْۤا اَیَّ مُنْقَلَبٍ یَّنْقَلِبُوْنَ ۟۠

ʹIllal laẓeena ʹaamanoo wa-ʻamiluṣ ṣaaliḥaati waẓakarul laaha kas̤eerañw wañtaṣaroo mim baʻdi maa- z̤̣ulimoo. Wa-sayaʻlamul laz̤̣eena z̤̣alamooo ʹayya muñq̣alabiñy yañq̣aliboon!

مگر کسانی‌که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند و الله را بسیار یاد کردند، و بعد از آن که ستم دیدند، انتقام گرفتند، (و با شعر خود از اسلام و مسلمین دفاع نمودند)، و کسانی‌که ستم کردند؛ به زودی خواهند دانست به چه بازگشتگاهی باز می‌گردند.