Verse 37:1

وَٱلصَّـٰٓفَّـٰتِ صَفًّا

(پنھنجي پالڻھار وٽ) قطار ڪري صفن ٻڌڻ وارن (ملائڪن) جو قسم آھي.

Verse 37:2

فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجْرًا

پوءِ جھڻڪ ڏيئي (شيطانن) کي ڌمڪائڻ وارن (ملائڪن) جو قسم آھي.

Verse 37:3

فَٱلتَّـٰلِيَـٰتِ ذِكْرًا

پوءِ (قرآن) پڙھڻ واري جماعت جو قسم آھي.

Verse 37:4

إِنَّ إِلَـٰهَكُمْ لَوَٰحِدٌ

ته اوھان جو معبُود ھڪڙو (ئي) آھي.

Verse 37:5

رَّبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَـٰرِقِ

(جو اُھو) آسمانن ۽ زمين جو ۽ جيڪي اُنھن ٻنھي جي وچ ۾ آھي تنھن جو پالڻھار آھي ۽ (اُھو) اُڀرڻ (۽ لَھڻ) وارن طرفن جو (به) پالڻھار آھي.

Verse 37:6

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ

بيشڪ اسان دُنيا جي آسمانن کي تارن جي سونھن سان سينگاريو.

Verse 37:7

وَحِفْظًا مِّن كُلِّ شَيْطَـٰنٍ مَّارِدٍ

۽ سڀڪنھن سرڪش شيطان کان (انھيءَ) کي نگاھ رکيوسون.

Verse 37:8

لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍ

ته (شيطان) مَلَاءِ الۡاَعۡلىٰ ڏانھن ڪن ڏيئي (ڳالھيون) نه ٻڌن ۽ سڀڪنھن طرف کان (اُنھن ڏانھن) اُماڙيون اُڇلبيون آھن.

Verse 37:9

دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ

(اُنھن جي) تڙڻ لاءِ ۽ اُنھن لاءِ ھميشه جو عذاب آھي.

Verse 37:10

إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌ ثَاقِبٌ

پر جنھن (چوريءَ ڪن ڏئي مَلَاءِاَعۡلىٰ جي ڳالھين مان ڪنھن ڳالھ کي) جھٽيو تنھن جي پوئتان ٻرندڙ اُماڙي پوندي آھي.

Verse 37:11

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ ۚ إِنَّا خَلَقْنَـٰهُم مِّن طِينٍ لَّازِبٍۭ

پوءِ کانئن پُڇ ته اُھي پيدا ڪرڻ ۾ تمام مشڪل آھن ڇا يا (ذڪر ڪيل شيون) جن کي اسان بڻايو آھي؟ بيشڪ اسان کين چيڪيءَ مٽيءَ مان بڻايو.

Verse 37:12

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ

بلڪ (ڪافرن جي حال کان) عجب ڪيئي ۽ اُھي ٺـٺوليون ڪندا آھن.

Verse 37:13

وَإِذَا ذُكِّرُوا۟ لَا يَذْكُرُونَ

۽ جڏھن سمجھائبو اٿن (تڏھن) نه سمجھندا آھن.

Verse 37:14

وَإِذَا رَأَوْا۟ ءَايَةً يَسْتَسْخِرُونَ

۽ جڏھن (ھو) ڪا نشاني ڏسن (تڏھن) ٺـٺوليون ڪندا آھن.

Verse 37:15

وَقَالُوٓا۟ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ

۽ چوندا آھن ته ھيءُ (قرآن) رڳو پڌرو جادو آھي.

Verse 37:16

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ

ھان جڏھن مرنداسون ۽ مٽي ۽ ھڏا ٿينداسون (تڏھن) اسين وري (جيئرا ٿي) کڙا ٿينداسون ڇا؟

Verse 37:17

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ

اسان جا اڳيان پيءُ ڏاڏا به (اٿاربا) ڇا؟

Verse 37:18

قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٰخِرُونَ

چؤ ته ھائو (اُٿاربا) حالانڪ اوھين خوار ھوندؤ.

Verse 37:19

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ

پوءِ اُھو (کڙو ٿيڻ) رڳو ھڪ سخت جھڻڪار ھوندي پوءِ اُھي اُتي جو اُتي ڏسڻ لڳندا.

Verse 37:20

وَقَالُوا۟ يَـٰوَيْلَنَا هَـٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ

۽ چوندا ته ھيء ارمان اسان لاءِ ھي بدلي (وٺڻ) جو ڏينھن آھي.

Verse 37:21

هَـٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

(چئبن ته) نبيري جو ڏينھن جنھن کي اوھين ڪوڙو ڀائيندا ھيؤ سو ھي آھي.

Verse 37:22

۞ ٱحْشُرُوا۟ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ وَأَزْوَٰجَهُمْ وَمَا كَانُوا۟ يَعْبُدُونَ

(چئبو ته اي ملائڪو) ظالمن کي ۽ سندن سنگتين کي ۽ جن کي الله کانسواءِ پوڄيندا ھوا

Verse 37:23

مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْجَحِيمِ

تن کي گڏ ڪريو پوءِ کين دوزخ جي واٽ ڏانھن ڏس ڏيو.

Verse 37:24

وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسْـُٔولُونَ

۽ کين ترسايو جو بيشڪ کانئن پڇبو.

Verse 37:25

مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ

(ته) اوھان کي ڇا (ٿيو) آھي جو ھڪ ٻئي جي مدد نٿا ڪريو؟

Verse 37:26

بَلْ هُمُ ٱلْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ

بلڪ اُھي اڄ ڪنڌ نوائيندڙ آھن.

Verse 37:27

وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ

۽ ڪي ڪن ڏانھن مھاڙ ڪري ھڪ ٻئي کان پڇڻ لڳندا.

Verse 37:28

قَالُوٓا۟ إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ ٱلْيَمِينِ

(ماڻھو پنھنجن سردارن کي) چوندا ته بيشڪ اوھين (گمراھ ڪرڻ لاءِ) سڄي (۽ کٻي) پاسي کان اسان وٽ ايندا ھُيؤ.

Verse 37:29

قَالُوا۟ بَل لَّمْ تَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ

(سردار) چوندا ته (نه!) بلڪ اوھين پاڻ مُسلمان نه ھُيؤ.

Verse 37:30

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَـٰنٍۭ ۖ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًا طَـٰغِينَ

۽ اوھان تي اسان جو ڪو زور نه (ھلندو) ھو، بلڪ (اوھين) پاڻ حد کان لنگھيل قوم ھُيؤ.

Verse 37:31

فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ

پوءِ اسان تي اسان جي پالڻھار جو چوڻ ثابت ٿيو ته بيش اسين (عذاب) چکندڙ ھُجون.

Verse 37:32

فَأَغْوَيْنَـٰكُمْ إِنَّا كُنَّا غَـٰوِينَ

پوءِ اوھان کي گمراھ ڪيوسون جو بيشڪ اسين (پاڻ) به گمراھ ھواسون.

Verse 37:33

فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ

پوءِ بيشڪ اُھي اُنھيءَ ڏينھن عذاب ۾ ھڪ ٻئي سا گڏ شريڪ ھوندا.

Verse 37:34

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ

بيشڪ اسين ڏوھارين سان اھڙي طرح ڪندا آھيون.

Verse 37:35

إِنَّهُمْ كَانُوٓا۟ إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ

بيشڪ اُھي (اھڙا) ھوا جو جڏھن کين چئبو ھو ته الله کانسواءِ (ٻيو) ڪو عبادت جو لائق نه آھي (تڏھن) وڏائي ڪندا ھوا.

Verse 37:36

وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓا۟ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُونٍۭ

۽ چوندا ھوا ته اسان ھڪ چريي شاعر جي (چوڻ) تي پنھنجن معبودن کي ڇڏينداسون ڇا؟

Verse 37:37

بَلْ جَآءَ بِٱلْحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلْمُرْسَلِينَ

بلڪ (پيغمبر ﷴ ﷺ) سچ (يعني قرآن) آندو ۽ (سڀني) پيغمبرن کي سچو ڄاتائين.

Verse 37:38

إِنَّكُمْ لَذَآئِقُوا۟ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَلِيمِ

بيشڪ اوھين ڏکوئيندڙ عذاب (جو مزو) چکڻ وارا آھيو.

Verse 37:39

وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

۽ جيڪي ڪندا ھئو تنھن کانسواءِ (ٻيو) ڪو بدلو نه ڏبؤ.

Verse 37:40

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

پر الله جا خاص ٻانھا (عذاب کان بچندا).

Verse 37:41

أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُومٌ

اُنھن لاءِ روزي مُقرّر (ٿيل) آھي.

Verse 37:42

فَوَٰكِهُ ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَ

(قسمين) ميوا، ۽ اُھي عزت وارا آھن.

Verse 37:43

فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ

نعمت وارن باغن ۾.

Verse 37:44

عَلَىٰ سُرُرٍ مُّتَقَـٰبِلِينَ

تختن تي ھڪ ٻئي جي آمھون سامھون ويٺل ھوندا.

Verse 37:45

يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍۭ

وھندڙ شراب جو پيالو مٿن پيو ڦيرائبو.

Verse 37:46

بَيْضَآءَ لَذَّةٍ لِّلشَّـٰرِبِينَ

جو (بلڪل) اڇو پيئندڙن لاءِ مزيدار ھوندو.

Verse 37:47

لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ

نڪي منجھس مٿي جي ڦيري ھوندي ۽ نڪي اُھي کانئس نشي وارا ٿيندا.

Verse 37:48

وَعِندَهُمْ قَـٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ عِينٌ

۽ وڏين اکين واريون ھيٺ نھاريندڙيون (زالون) وٽن ھونديون.

Verse 37:49

كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَّكْنُونٌ

ڄڻڪ اُھي (حورون) ڍَڪيل آنا آھن.

Verse 37:50

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ

پوءِ ڪي (ماڻھو) ڪن ڏانھن مھاڙ ڪري ڪري ھڪ ٻئي کان پڇڻ لڳندا.

Verse 37:51

قَالَ قَآئِلٌ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌ

منجھانئن ڪو چوندڙ چوندو ته بيشڪ (دنيا ۾) منھنجو ھڪ سنگتي ھو.

Verse 37:52

يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَ

جو چوندو ھو ته تون (قيامت جو) مڃيندڙ ٿيو آھين ڇا؟

Verse 37:53

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ

ھا جڏھن مرنداسون ۽ مٽي ۽ ھڏا ٿينداسون (تڏھن) اسان کي بدلو ڏنو ويندو ڇا؟

Verse 37:54

قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ

(وري اُھو) چوندو ته اوھين (به دوزخين کي) ڏسو ٿا ڇا؟

Verse 37:55

فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ

پوءِ (پاڻ) جھاتي پائيندو ته اُھو (سنگتي) دوزخ جي وچ ۾ ڏسندو.

Verse 37:56

قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ

چوندو ته الله جو قسم ته تو مونکي ذري گھٽ ھلاڪ ٿي ڪيو.

Verse 37:57

وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ

۽ جيڪڏھن منھنجي پالڻھار (جو مون تي) فضل نه ٿئي ھا ته بيشڪ آءٌ (به عذاب ۾) حاضر ڪيلن مان ھجان ھا.

Verse 37:58

أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ

بيشڪ اسين نڪي (ھاڻي وري) مرڻ وارا آھيون.

Verse 37:59

إِلَّا مَوْتَتَنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ

(اھو) رڳو اسان جو پھريون مرڻ ھو (جو ٿي چڪو) ۽ نڪي عذاب ڪيل آھيون.

Verse 37:60

إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ

بيشڪ اِھا وڏي مراد ماڻڻ آھي.

Verse 37:61

لِمِثْلِ هَـٰذَا فَلْيَعْمَلِ ٱلْعَـٰمِلُونَ

اھڙي (نعمت) لاءِ ڀلي ته عمل ڪندڙ عمل ڪن.

Verse 37:62

أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ

ڀلا اِھا (بيان ڪيل نعمت) مھمانيءَ طور ڀلي آھي يا ٿوھر جو وڻ؟

Verse 37:63

إِنَّا جَعَلْنَـٰهَا فِتْنَةً لِّلظَّـٰلِمِينَ

بيشڪ اسان اِن (وڻ) کي ظالمن جي لاءِ عذاب ٺھرايو آھي.

Verse 37:64

إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِىٓ أَصْلِ ٱلْجَحِيمِ

بيشڪ اِھو ھڪ وڻ آھي جو دوزخ جي تري ۾ پيدا ٿيندو آھي.

Verse 37:65

طَلْعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَـٰطِينِ

اُن جا گوشا ڄڻڪ شيطانن جون سِسيون آھن.

Verse 37:66

فَإِنَّهُمْ لَـَٔاكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ

پوءِ بيشڪ دوزخي اُن مان کائيندا پوءِ منجھانئس پيٽ ڀريندا.

Verse 37:67

ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيمٍ

وري اُنھن لاءِ اُن (کاڄ) تي ٽھڪندڙ پاڻيءَ جي ملاوت ھوندي.

Verse 37:68

ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى ٱلْجَحِيمِ

وري بيشڪ کائڻ پيئڻ کانپوءِ سندن موٽڻ دوزخ ڏانھن ھوندو.

Verse 37:69

إِنَّهُمْ أَلْفَوْا۟ ءَابَآءَهُمْ ضَآلِّينَ

بيشڪ اُنھن پنھنجن پيءُ ڏاڏن کي گمراھ ڏٺو.

Verse 37:70

فَهُمْ عَلَىٰٓ ءَاثَـٰرِهِمْ يُهْرَعُونَ

تنھنڪري اُھي (به) سندن پيرن تي ڊوڙن ٿا.

Verse 37:71

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ ٱلْأَوَّلِينَ

۽ بيشڪ کانئن اڳ اڳين مان گھڻا گمراھ ٿيا ھوا.

Verse 37:72

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ

۽ بيشڪ منجھن ڊيڄاريندڙ موڪليا ھواسون.

Verse 37:73

فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ

پوءِ نھار ته ڊيڄاريلن جي پڇاڙي ڪئن ٿي؟

Verse 37:74

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

پر الله جا خاص ٻانھا (انھن جي پڇاڙي چڱي ٿي).

Verse 37:75

وَلَقَدْ نَادَىٰنَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ ٱلْمُجِيبُونَ

۽ بيشڪ نوح اسان کي سڏيو پوءِ چڱا (دُعا کي) قبول ڪندڙ آھيون.

Verse 37:76

وَنَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ

۽ کيس ۽ سندس (تعلق وارن) ماڻھن کي وڏي مصيبت کان بچايوسون.

Verse 37:77

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ

۽ (فقط) سندس اولاد کي ئي باقي رھندڙ ڪيوسون.

Verse 37:78

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ

۽ پوين ۾ اُن لاءِ (چڱي يادگيري) ڇڏي سون.

Verse 37:79

سَلَـٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِى ٱلْعَـٰلَمِينَ

ساري جَڳ ۾ نوح تي شال سلام ھجي.

Verse 37:80

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

بيشڪ اسين ڀلارن کي اھڙي طرح بدلو ڏيندا آھيون.

Verse 37:81

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ

بيشڪ اُھو اسان جي مؤمنن ٻانھن مان آھي.

Verse 37:82

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ

وري ٻـين کي ٻوڙيوسون.

Verse 37:83

۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ

۽ بيشڪ نوح جي پيروري ڪندڙن مان ابراھيم ھو.

Verse 37:84

إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ

(ياد ڪر) جڏھن (ھو) پنھنجي پالڻھار وٽ سالم دِل سان آيو.

Verse 37:85

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ

(ياد ڪر) جڏھن پنھنجي پيءُ ۽ پنھنجي قوم کي چيائين ته اوھان ڇاکي پوڄيندا آھيو؟

Verse 37:86

أَئِفْكًا ءَالِهَةً دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ

الله کانسواءِ ھٿرادو ٺھيل معبودن کي گھرو ٿا ڇا؟

Verse 37:87

فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

پوءِ جھانن جي پالڻھار بابت اوھان جو ڪھڙو گُمان آھي؟

Verse 37:88

فَنَظَرَ نَظْرَةً فِى ٱلنُّجُومِ

پوءِ تارن ۾ ھڪ ڀيرو چتائي ڏٺائين.

Verse 37:89

فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌ

پوءِ چيائين ته آءٌ بيمار ٿيندس.

Verse 37:90

فَتَوَلَّوْا۟ عَنْهُ مُدْبِرِينَ

پوءِ کانئس پُٺي ڏيئي ڦِريا.

Verse 37:91

فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ

پوءِ سندن معبودن ڏانھن منھن ڪيائين ته اوھين ڇونه ٿا کائو؟

Verse 37:92

مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ

اوھان کي ڇا (ٿيو آھي) جو نه ٿا ڳالھايو؟

Verse 37:93

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ

پوءِ سڄي ھٿ (يعني زور) سان مٿن ڏاڍا ڌَڪ ھڻڻ لڳو.

Verse 37:94

فَأَقْبَلُوٓا۟ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ

پوءِ (قوم وارا) ڏانھس ڊوڙندا سامھون آيا.

Verse 37:95

قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ

(کين) چيائين ته جنھن کي اوھين (پاڻ) گھَڙيندا آھيو تنھن کي ڇو پوڄيندا آھيو؟

Verse 37:96

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ

ھن ھوندي جو الله اوھان کي ۽ جيڪي اوھين ڪريو ٿا تنھن کي پيدا ڪيو.

Verse 37:97

قَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ لَهُۥ بُنْيَـٰنًا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ

(ھڪ ٻئي کي) چيائون ته ابراھيم لاءِ اڏاوت اڏيو پوءِ کيس (باھ جي) آڙاھ ۾ اُڇليو.

Verse 37:98

فَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَيْدًا فَجَعَلْنَـٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ

پوءِ ساڻس فريب ڪرڻ جو ارادو ڪيائون پوءِ کين تمام زير ڪيوسون.

Verse 37:99

وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ

۽ ابراھيم چيو ته بيشڪ آءٌ پنھنجي پالڻھار ڏانھن وڃڻ وارو آھيان (اھو) سگھوئي مون کي واٽ ڏيکاريندو (جتي سندس رضا ھوندي).

Verse 37:100

رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ

اي منھنجا پالڻھار صالحن مان (ڪو پُٽ) مون کي عطا ڪر.

Verse 37:101

فَبَشَّرْنَـٰهُ بِغُلَـٰمٍ حَلِيمٍ

پوءِ کيس ھڪ حليمت واري نينگر جي خوشخبري ڏني سون.

Verse 37:102

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَـٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَـٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّـٰبِرِينَ

پوءِ جڏھن ساڻس گڏ ڊوڙڻ (واريءَ عمر) کي پھتو (تڏھن ابراھيم) چيو ته اي منھنجا پُٽڙا بيشڪ آءٌ ننڊ ۾ ڏسان ٿو ته آءٌ توکي ڪُھان ٿو پوءِ تون نظر ڪر ته تنھنجي دل ۾ ڇا ٿو اچي؟ چيائين ته اي مُنھنجا ابا جنھن ڪم جو توکي حُڪم ڏنو وڃي ٿو سو ڪر جيڪڏھن الله گھريو ته مون کي صبر ڪرڻ وارن مان لھندين.

Verse 37:103

فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ

پوءِ جڏھن ٻنھي حُڪم مڃيو ۽ ابراھيم (پنھنجي) پُٽ کي پيشانيءَ ڀر ليٽايو.

Verse 37:104

وَنَـٰدَيْنَـٰهُ أَن يَـٰٓإِبْرَٰهِيمُ

۽ کيس سڏيوسون ته اي ابراھيم.

Verse 37:105

قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

بيشڪ تو خواب کي سچو ڪيو، بيشڪ اسين ڀلارن کي اھڙي طرح بدلو ڏيندا آھيون.

Verse 37:106

إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَـٰٓؤُا۟ ٱلْمُبِينُ

بيشڪ اِھا پڌري پرک آھي.

Verse 37:107

وَفَدَيْنَـٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ

۽ ذُبح جي وڏي جانور سان اُن جو عوض ڏنوسون.

Verse 37:108

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ

۽ پوين ۾ (چڱي ساراھ) اُن لاءِ ڇڏي سون.

Verse 37:109

سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ

ابراھيم تي شال سلام ھجي.

Verse 37:110

كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

ڀلارن کي اھڙي طرح بدلو ڏيندا آھيون.

Verse 37:111

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ

بيشڪ اُھو اسان جي مؤمنن ٻانھن مان آھي.

Verse 37:112

وَبَشَّرْنَـٰهُ بِإِسْحَـٰقَ نَبِيًّا مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ

۽ کيس اسحٰق جي خوشخبري ڏني سون جو صالحن مان ھڪڙو نبي آھي.

Verse 37:113

وَبَـٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰٓ إِسْحَـٰقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِّنَفْسِهِۦ مُبِينٌ

۽ ابراھيم تي ۽ اسحٰق تي برڪت نازل ڪئي سون، ۽ ٻنھي جي اولاد مان ڪي چڱا آھن ۽ ڪي پاڻ تي پڌرو ظلم ڪندڙ آھن.

Verse 37:114

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ

۽ بيشڪ موسىٰ ۽ ھارون تي احسان ڪيوسون.

Verse 37:115

وَنَجَّيْنَـٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ

۽ کين ۽ سندن قوم کي وڏي سختيءَ کان بچايوسون.

Verse 37:116

وَنَصَرْنَـٰهُمْ فَكَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَـٰلِبِينَ

۽ کين مدد ڏني سون پوءِ اُھي غالب رھيا.

Verse 37:117

وَءَاتَيْنَـٰهُمَا ٱلْكِتَـٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ

۽ کين پڌرو ڪتاب ڏنوسون.

Verse 37:118

وَهَدَيْنَـٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ

۽ کين سِڌي رستي لاتوسون.

Verse 37:119

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ

۽ پوين ۾ (چڱي ساراھ) انھن لاءِ ڇڏي سون.

Verse 37:120

سَلَـٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ

مُوسىٰ ۽ ھارون تي شال سلام ھجي.

Verse 37:121

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

بيشڪ اسين ڀلارن کي اھڙيءَ طرح بدلو ڏيندا آھيون.

Verse 37:122

إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ

بيشڪ اُھي (ٻئي) اسان جي مؤمن ٻانھن مان آھن.

Verse 37:123

وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ

۽ بيشڪ الياس پيغمبرن مان ھو.

Verse 37:124

إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ

جڏھن پنھنجي قوم کي چيائين ته (الله کان) ڇونه ڊڄندا آھيو؟

Verse 37:125

أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَـٰلِقِينَ

ڇو بَعل کي پوڄيندا آھيو ۽ تمام چڱي خلقيندڙ کي ڇڏيندا آھيو؟

Verse 37:126

ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ

(جو) الله اوھان جو پالڻھار ۽ اوھان جي اڳين پِين ڏاڏن جو پالڻھار آھي.

Verse 37:127

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ

پوءِ کيس ڪوڙو ڀانيائون تنھنڪري اُھي بيشڪ (دوزخ ۾) حاضر ڪيل آھن.

Verse 37:128

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

پر الله جا خاص ٻانھا (ڇٽل آھن).

Verse 37:129

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ

۽ پوين ۾ (چڱي ساراھ) اُن لاءِ ڇڏي سون.

Verse 37:130

سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ

الياس تي شال سلام ھجي.

Verse 37:131

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

بيشڪ اسين ڀلارن کي اھڙي طرح بدلو ڏيندا آھيون.

Verse 37:132

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ

بيشڪ اُھو اسان جي مؤمن ٻانھن مان آھي.

Verse 37:133

وَإِنَّ لُوطًا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ

۽ بيشڪ لُوط پيغمبرن مان ھو.

Verse 37:134

إِذْ نَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ

(ياد ڪر) جڏھن اُن کي ۽ سندس مڙني گھر وارن کي بچايوسون.

Verse 37:135

إِلَّا عَجُوزًا فِى ٱلْغَـٰبِرِينَ

سواءِ ھڪڙي ڪراڙي زال جي جا پُٺ تي رھندڙن مان ٿي.

Verse 37:136

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ

وري (ھنن) ٻـين کي ھلاڪ ڪيوسون.

Verse 37:137

وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ

۽ بيشڪ اوھين انھن (جي ڳوٺن) وٽان صبح جو لنگھندا آھيو.

Verse 37:138

وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

۽ رات جو (به) پوءِ ڇونه سمجھندا آھيو؟

Verse 37:139

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ

۽ بيشڪ يُونس پيغمبرن مان ھو.

Verse 37:140

إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ

جڏھن (ھو) ڀريل ٻيڙيءَ ڏانھن ڀڳو.

Verse 37:141

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَ

پوءِ (ٻيڙي وارن سان) پُکو وڌائين ته (پاڻ) پُکي پيلن مان ٿيو.

Verse 37:142

فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ

پوءِ کيس مڇي ڳھي وئي ۽ اُھو (اھڙو ڪم ڪندڙ ھو جو) ملامت جو لائق ھو.

Verse 37:143

فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَ

پوءِ اُھو جيڪڏھن تسبيح چوندڙن مان نه ھجي ھا.

Verse 37:144

لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ

ته اُنھي ڏينھن تائين جنھن ۾ (ماڻھو) اُٿارجن اُن جي پيٽ ۾ رھي ھا.

Verse 37:145

۞ فَنَبَذْنَـٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌ

پوءِ کيس صاف پَٽ ۾ اُڇليوسون ۽ اُھو بيمار ھو.

Verse 37:146

وَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّن يَقْطِينٍ

۽ مٿس وڻ ڪدوءَ (جي قِسم) مان ڄمايوسون.

Verse 37:147

وَأَرْسَلْنَـٰهُ إِلَىٰ مِا۟ئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ

۽ کيس (ھڪ) لک يا (اُن کان) وڌيڪ (ماڻھن) ڏانھن موڪليوسون.

Verse 37:148

فَـَٔامَنُوا۟ فَمَتَّعْنَـٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍ

پوءِ انھن ايمان آندو پوءِ ھڪ وقت تائين کين فائدو ڏنوسون.

Verse 37:149

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ ٱلْبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلْبَنُونَ

پوءِ (اي پيغمبر) اُنھن (يعني مشرڪن) کان پُڇ ته تنھنجي پالڻھار کي ڌيئر آھن ڇا يا کيس پُٽ آھنئ

Verse 37:150

أَمْ خَلَقْنَا ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ إِنَـٰثًا وَهُمْ شَـٰهِدُونَ

يا ملائڪن کي زالون بڻايوسون ۽ اُھي (اُن وقت) حاضر ھوا.

Verse 37:151

أَلَآ إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ

خبردار ھُجو (ته) بيشڪ اُھي پنھنجي (ھٿرادو ٺھيل) ڪوڙ مان چوندا آھن.

Verse 37:152

وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ

ته الله (اولاد کي) ڄڻيو آھي ۽ اُھي ڪوڙا آھن.

Verse 37:153

أَصْطَفَى ٱلْبَنَاتِ عَلَى ٱلْبَنِينَ

پٽن کان ڌيئر پسند ڪيائين ڇا؟

Verse 37:154

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ

اوھان کي ڇا ٿيو آھي، ڪيئن نبيرو ڪندا آھيو؟

Verse 37:155

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

(اوھين) ڇونه ڌيان ڪندا آھيو؟

Verse 37:156

أَمْ لَكُمْ سُلْطَـٰنٌ مُّبِينٌ

يا اوھان کي ڪا پڌري حُجّت آھي؟

Verse 37:157

فَأْتُوا۟ بِكِتَـٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ

جيڪڏھن اوھين سچا آھيو ته پنھنجو ڪتاب آڻيو.

Verse 37:158

وَجَعَلُوا۟ بَيْنَهُۥ وَبَيْنَ ٱلْجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ ٱلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ

۽ (ڪافرن) الله ۽ جِنن جي وچ ۾ مائٽي مُقرر ڪئي، ۽ بيشڪ جِنن ڄاتو آھي ته اُھي (قيامت ۾ حساب لاءِ) حاضر ڪيا ويندا.

Verse 37:159

سُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ

(ڪافر) جيڪي بيان ڪندا آھن تنھن کان الله پاڪ آھي.

Verse 37:160

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

پر الله جا خاص ٻانھا (انھن جو چوڻ سچو آھي).

Verse 37:161

فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ

پوءِ (اي ڪافرؤ) بيشڪ اوھين ۽ جن (بتن) کي پوڄيندا آھيو.

Verse 37:162

مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَـٰتِنِينَ

اوھين (سڀئي) اُن (يعني ڪوڙن معبُودن جي عبادت) لاءِ گمراھ ڪرڻ وارا نه آھيو.

Verse 37:163

إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ ٱلْجَحِيمِ

پر اُنھن کي جيڪو (پاڻ) دوزخ ۾ گھڙڻ وارو آھي.

Verse 37:164

وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌ مَّعْلُومٌ

۽ (ملائڪ چوندا آھن ته) اسان مان اھڙو آھي ئي ڪونه جنھن لاءِ (عبادت جي) ھڪ جاءِ ٺھرايل نه آھي.

Verse 37:165

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَ

۽ بيشڪ اسين صِف ٻَڌڻ وارا آھيون.

Verse 37:166

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلْمُسَبِّحُونَ

۽ بيشڪ اسين تسبيح چوڻ وارا آھيون.

Verse 37:167

وَإِن كَانُوا۟ لَيَقُولُونَ

۽ بيشڪ (عرب جا ڪافر) چوندا ھوا.

Verse 37:168

لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًا مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ

ته جيڪڏھن اسان وٽ پھرين جو احوال ھجي ھا.

Verse 37:169

لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

ته ضرور الله جا خاص ٻانھا ٿيون ھا.

Verse 37:170

فَكَفَرُوا۟ بِهِۦ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ

وري اُن (يعني قرآن) جا مُنڪر ٿيا پوءِ سِگھوئي (ڪفر جي پڄاڻي) ڄاڻندا.

Verse 37:171

وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلْمُرْسَلِينَ

۽ بيشڪ پنھنجن ٻانھن پيغمبرن لاءِ اسان جو وعدو اڳي ئي ٿي چڪو..

Verse 37:172

إِنَّهُمْ لَهُمُ ٱلْمَنصُورُونَ

ته بيشڪ اُھي (اسان جا پيغمبر) ئي فتح مند آھن.

Verse 37:173

وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلْغَـٰلِبُونَ

۽ بيشڪ اسان جو لشڪر ئي غالب آھي.

Verse 37:174

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ

پوءِ کانئن ھڪ وقت تائين منھن موڙ.

Verse 37:175

وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ

۽ کين ڏسندو رھ پوءِ اُھي به سگھوئي ڏسندا.

Verse 37:176

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ

(ھي ڪافر) اسان جو عذاب جلد گھرندا آھن ڇا؟

Verse 37:177

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلْمُنذَرِينَ

پوءِ جڏھن سندن (گھرن جي) اڱڻن ۾ (عذاب) لھندو تڏھن ڊيڄاريلن جو صُبح بڇڙو ٿيندو.

Verse 37:178

وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ

۽ کانئن ھڪ وقت تائين مُنھن موڙ.

Verse 37:179

وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ

۽ ڏسندو رھ پوءِ اُھي به سگھوئي (نتيجو) ڏسندا.

Verse 37:180

سُبْحَـٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ

تنھنجو پالڻھار پاڪ آھي جيڪي (اِھي ڪافر) بيان ڪندا آھن تنھن کان (اُھو) عزّت وارو آھي.

Verse 37:181

وَسَلَـٰمٌ عَلَى ٱلْمُرْسَلِينَ

۽ (الله جي) پيغمبرن تي شال سَلام ھجي.

Verse 37:182

وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

۽ جھانن جي پالڻھار الله کي ئي سڀ ساراھ جڳائيندي آھي.